PL219060B1 - Sposób wytwarzania surowego szkliwa ceramicznego, zwłaszcza na wyroby sanitarne - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania surowego szkliwa ceramicznego, zwłaszcza na wyroby sanitarne.

Wyroby ceramiki sanitarnej ze względu na zastosowanie wymagają szczególnego rodzaju szkliw pokrywających ich powierzchnie zewnętrzne. Rolą tych szkliw jest stworzenie warstwy ochronnej nieprzepuszczalnej dla cieczy i gazów oraz nadanie wyrobom walorów estetycznych. Główną cechą fizykochemiczną szkliw powinna być wysoka odporność na zabrudzenia oraz łatwość ich czyszczenia. Dodatkowo szkliwa powinny charakteryzować się dużą odpornością na działanie różnych substancji chemicznych oraz wysokimi właściwościami mechanicznymi.

Z literatury znane są szkliwa przeznaczone do zastosowania w produkcji ceramiki sanitarnej charakteryzujące się wysoką odpornością na zabrudzenia, odpornością chemiczną oraz wykazujące cechy samoczyszczenia lub bakteriobójcze. Dla otrzymania szkliw ceramicznych do pokrywania wyrobów ceramiki sanitarnej o takich właściwościach wykorzystuje się następujące rozwiązania:

- zastosowanie na powierzchni wypalonego z wyrobem standardowego szkliwa białego lub kolorowego, cienkich powłok wykonanych z dwutlenku tytanu TiO2 lub materiałów polimerowych. Powłoki te są nakładane i utwardzane w osobnym procesie technologicznym;

- wprowadzenie do składu standardowego szkliwa białego lub kolorowego dodatku tlenków: AgO i/lub Sn2O i/lub ZnO lub metali jak Ag i/lub Cu, które nadają mu właściwości bakteriobójcze i/lub samoczyszczące. Tak przygotowane wyroby są wypalane w temperaturze pomiędzy 800 a 1300°C;

- zastosowanie na powierzchni niewypalonego wyrobu, pod szkliwem pobiałek rozdrobnionych do uziarnienia na poziomie koloidalnym < 1 μm i następnie nałożenie na pobiałkę standardowego szkliwa ceramicznego, lub nałożenie na pobiałkę standardowego szkliwa rozdrobnionego do wielkości ziarna opisanego przez d₅₀ = 1,5 μm (frytowanego lub niefrytowanego), i następnie wypalenie ich razem w temperaturze pomiędzy 800 a 1300°C;

- zastosowanie szkliw dwuwarstwowych, czyli na powierzchnie szkliwa białego mąconego lub kolorowego mąconego nakłada się bardzo cienką warstwę szkliwa przeźroczystego (transparentnego) i tak przygotowany wyrób wypala się w temperaturze pomiędzy 800 a 1300°C. Szkliwo transparentne charakteryzuje się całkowitą amorficznością i nie zawiera żadnych faz krystalicznych.

Z polskiego zgłoszenia P-353479 znane są ceramiczne wyroby sanitarne, w których na powierzchni ceramicznego korpusu jest utworzona pierwsza barwiąca warstwa szkliwa, na tej pierwszej warstwie szkliwa, jest druga przezroczysta warstwa szkliwa, a pomiędzy wspomnianą powierzchnią korpusu i wspomnianą pierwszą warstwą szkliwa jest utworzona warstwa pobiałki.

Z polskiego opisu patentowego 194298 znana jest emalia ceramiczna charakteryzuje się tym, że zawiera w swoim składzie tlenki ziem rzadkich (CeO2) obok tradycyjnych tlenków: SiO2, AI2O3, BaO, B2O3, CaO, ZnO, K2O, Na2O, ZrO2. Wymieniony skład pozwala na występowanie przeniesień elektronów, zdolnych do wywoływania procesów utleniania - redukcji (redoks) zachodzących w żywej materii tak, że emalia wykazuje zdolność bakteriobójczą. Emalia ta jest wykorzystywana do wyrobu bakteriobójczych powłok ceramicznych dla pokryć ściennych, podłogowych i sanitarnych.

Typowe szkliwa na wyroby sanitarne charakteryzują się następującym składem chemicznym wyrażonym w procentach wagowych: SiO2 59 - 66, Al2O3 7 - 14, CaO 5 - 16, MgO 1,5 - 3, ZnO 0 - 4,5, BaO 0 - 3,5, Na2O 0,5 - 3, K2O 1,5 - 6,5, Li2O 0 - 2,5, ZrSiO4 0 - 14.

Do wytwarzania takich szkliw stosuje się surowce naturalne niewzbogacone, przerabiane, uszlachetnione i wzbogacone, określane jako twarde krzemionkowe i topnikowe, ilaste oraz pomocnicze, które mogą być twarde i miękkie. Do surowców twardych zalicza się mączkę kwarcową, piasek kwarcowy, krzemionkę bezpostaciową, skalenie (sodowy, potasowy, sodowo-potasowy, litowy, wapniowy), wollastonit, krzemian cyrkonu. Do surowców miękkich zalicza się natomiast kaoliny, gliny, talk, tlenek cynku, węglan wapnia, dolomit, węglan baru. Dotychczas szkliwa te otrzymuje się mieląc wspólnie surowce twarde i miękkie.

Sposób wytwarzania surowego szkliwa ceramicznego, zwłaszcza na wyroby sanitarne, o składzie SiO2, Al2O3, CaO, MgO, ZnO, BaO, Na2O, K2O, Li2O, ZrSiO4, przy użyciu surowców twardych krzemionkowych i twardych topnikowych skaleniowych, ilastych oraz pomocniczych, charakteryzuje się tym, że surowce twarde, takie jak surowiec kwarcowy, skalenie, wolastonit, krzemian cyrkonu,

PL 219 060 B1 miele się w młynku wysokoenergetycznym do uzyskania uziarnienia od 50 do 1000 nm, przy czym uziarnienie surowca kwarcowego wynosi korzystnie od 50 do 250 nm, uziarnienie skaleni wynosi korzystnie od 150 do 400 nm, uziarnienie krzemianu cyrkonu wynosi korzystnie od 450 do 1000 nm, a uziarnienie wollastonitu wynosi korzystnie 75 μm. Pozostałe składniki surowcowe miękkie w postaci kaolinu, talku, miele się do uziarnienia opisywanego pozostałością na sicie 12000 oczek/cm² równą od 0,05% do 1%, wagowego, korzystnie od 0,05% do 0,5% wagowego. Wszystkie zmielone składniki szkliwa homogenizuje się uzyskując szkliwo do wyrobów ceramicznych.

Szkliwa otrzymane sposobem według wynalazku w porównaniu ze szkliwami wytworzonymi w sposób tradycyjny wykazują następujące zalety:

- mniejszą ilość wad powierzchniowych typu nakłucia i/lub dziurki i/lub muszka i/lub dołki i/lub kratery i/lub pęknięcia w porównaniu do szkliw sanitarnych komercyjnych

- gładszą, co najmniej dwukrotnie powierzchnię

- wyższą odporność na działanie środków chemicznych jak kwasy, zasady czy komercyjne środki do czyszczenia wyrobów sanitarnych

- wyższą odporność na zabrudzenia

- powierzchnię łatwiejszą do usuwania zanieczyszczeń.

P r z y k ł a d 1

Z przedstawionego składu surowcowego:

Kwarc 22,20%

Skaleń N 21,57%

Skaleń F 11,55%

Kaolin 14,70%

Wolastonit 15,64%

Talk 2,52%

Krzemian cyrkonu 11,82% mączkę kwarcową o uziarnieniu równym 75 μm lub niższym, homogenizuje się z wodą w mieszadle wysokoobrotowym wraz z pozostałymi surowcami twardymi (topnikowe skaleniowe, wolastonit, krzemian cyrkonu). Tak przygotowaną mieszaninę surowców twardych pod postacią wodnej zawiesiny miele się w wysokoenergetycznym młynie przepływowym typu „agitator bead” lub typu atritor lub typu „perełkowy” do osiągnięcia uziarnienia opisanego przez d50 równym od 150 do 350 nm. Pozostałe surowce (kaolin, talk) wprowadza się do młyna kulowego lub innego służącego do przygotowywania ₂ szkliw ceramicznych i mieli się do pozostałości od 0,05% do 0,5% na sicie 12000 oczek/cm². Wszystkie składniki szkliwa homogenizuje się w młynie kulowym lub w młynie przepływowym typu „agitator bead” lub typu atritor lub typu „perełkowy” lub mieszadle wysokoenergetycznym i przepompowuje się do zbiornika z mieszadłem w celu odpowietrzenia szkliwa. Po odpowietrzeniu i homogenizacji składników szkliwa oraz sprawdzeniu jego parametrów technologicznych (gęstości zawiesiny, temperatur charakterystycznych, współczynnika rozszerzalności cieplnej, barwy i połysku) szkliwo może być użyte do szkliwienia wyrobów ceramicznych.

P r z y k ł a d 2

Z przedstawionego składu surowcowego:

Kwarc 22,20%

Skaleń N 21,57%

Skaleń F 11,55%

Kaolin 14,70%

Wolastonit 15,64%

Talk 2,52%

Krzemian cyrkonu 11,82% mączkę kwarcową o standardowym uziarnieniu 60 μm lub niższej, homogenizuje się z wodą w mieszadle wysokoobrotowym i rozdrabnia się w młynie np. typu „agitator bead” lub typu atritor lub typu „perełkowy” do osiągnięcia uziarnienia opisanego przez d50 = od 50 do 150 nm. Pozostałe surowce twarde (topnikowe skaleniowe, wolastonit, krzemian cyrkonu) pod postacią mączki o standardowym uziarnieniu równym 75 μm bądź niższym, homogenizuje się z wodą w mieszadle wysokoobrotowym w proporcji odpowiadającej składowi surowcowemu i miele się w wysokoenergetycznym młynie przepływowym np. typu „atritor” do osiągnięcia uziarnienia opisanego przez d50 = od 250 do 450 nm. Pozostałe surowce (kaolin, talk) wprowadza się do młyna kulowego lub innego służącego do przygoto4

PL 219 060 B1 ₂ wywania szkliw ceramicznych i miele się do pozostałości od 0,05% do 0,5% na sicie 12000 oczek/cm². Wszystkie składniki szkliwa homogenizuje się w młynie kulowym lub w młynie przepływowym typu „agitator bead” lub typu atritor lub typu „perełkowy” lub mieszadle wysokoenergetycznym i przepompowuje do zbiornika z mieszadłem w celu odpowietrzenia szkliwa. Po odpowietrzeniu i homogenizacji składników szkliwa oraz sprawdzeniu jego parametrów technologicznych (gęstości zawiesiny, temperatur charakterystycznych, współczynnika rozszerzalności cieplnej, barwy i połysku) szkliwo może być użyte do szkliwienia wyrobów ceramicznych.

P r z y k ł a d 3

Z przedstawionego składu surowcowego:

Kwarc 22,20%

Skaleń N 21,57%

Skaleń F 11,55%

Kaolin 14,70%

Wolastonit 15,64%

Talk 2,52%

Krzemian cyrkonu 11,82% mączkę kwarcową o standardowym uziarnieniu 60 ąm lub niższej, homogenizuje się z wodą w mieszadle wysokoobrotowym i rozdrabnia się w młynie np. typu „agitator bead” lub typu atritor lub typu „perełkowy” do osiągnięcia uziarnienia opisanego przez ziarno d50 = od 50 do 150 nm. Surowce (kwarcowe i topnikowe skaleniowe, wolastonit, krzemian cyrkonu) pod postacią mączki o standardowym uziarnieniu równym lub poniżej 75 ąm oraz krzemian cyrkonu o uziarnieniu opisanym poprzez ziarno d50 = 3,5 ąm homogenizuje się z wodą w mieszadle wysokoobrotowym, w proporcji odpowiadającej składowi surowcowemu i miele się w wysokoenergetycznym młynie przepływowym np. typu „atritor” do osiągnięcia uziarnienia opisanego przez d50 = od 250 do 400 nm. Pozostałe surowce (kaolin, talk) wprowadza się do młyna kulowego lub innego służącego do przygotowywania szkliw ceramicz₂ nych i miele się do pozostałości od 0,05% do 0,5% na sicie 12000 oczek/cm². Wszystkie składniki szkliwa homogenizuje się w młynie kulowym lub w młynie przepływowym typu „agitator bead” lub typu atritor lub typu „perełkowy” lub mieszadle wysokoenergetycznym i przepompowuje do zbiornika z mieszadłem w celu odpowietrzenia szkliwa. Po odpowietrzeniu i homogenizacji składników szkliwa oraz sprawdzeniu jego parametrów technologicznych (gęstości zawiesiny, temperatur charakterystycznych, współczynnika rozszerzalności cieplnej, barwy i połysku) szkliwo może być użyte do szkliwienia wyrobów ceramicznych.

P r z y k ł a d 4

Z przedstawionego składu surowcowego:

Kwarc 22,20%

Skaleń N 21,57%

Skaleń F 11,55%

Kaolin 14,70%

Wolastonit 15,64%

Talk 2,52%

Krzemian cyrkonu 11,82% mączkę kwarcową o standardowym uziarnieniu 60 ąm lub niższej oraz surowce twarde (kwarcowe i topnikowe skaleniowe, wolastonit, krzemian cyrkonu) pod postacią mączki o standardowym uziarnieniu równym lub poniżej 75 ąm oraz krzemian cyrkonu o uziarnieniu opisanym poprzez ziarno d50 = 3,5 ąm homogenizuje się z wodą w mieszadle wysokoobrotowym w proporcji odpowiadającej składowi surowcowemu i miele się w wysokoenergetycznym młynie przepływowym np. typu „atritor” do osiągnięcia uziarnienia opisanego przez d50 = od 150 do 250 nm. Pozostałe surowce (kaolin, talk) wprowadza się do młyna kulowego lub innego służącego do przygotowywania szkliw ceramicznych i miele się do pozostałości od 0,05% do 0,5% na sicie 12000 oczek. Wszystkie składniki szkliwa homogenizuje się w młynie kulowym lub w młynie przepływowym typu „agitator bead” lub typu atritor lub typu „perełkowy” lub mieszadle wysokoenergetycznym i przepompowuje się do zbiornika z mieszadłem w celu odpowietrzenia szkliwa. Po odpowietrzeniu i homogenizacji składników szkliwa oraz sprawdzeniu jego parametrów technologicznych (gęstości zawiesiny, temperatur charakterystycznych, współczynnika rozszerzalności cieplnej, barwy i połysku) szkliwo może być użyte do szkliwienia wyrobów ceramicznych.

Claims (3)

1. Sposób wytwarzania surowego szkliwa ceramicznego, zwłaszcza na wyroby sanitarne, o składzie SiO2, Al2O3, CaO, MgO, ZnO, BaO, Na2O, K2O, Li2O, ZrSiO4, przy użyciu surowców twardych krzemionkowych i twardych topnikowych skaleniowych, ilastych oraz pomocniczych, znamienny tym, że surowce twarde, takie jak surowiec kwarcowy, skalenie, wolastonit, krzemian cyrkonu, miele się w młynku wysokoenergetycznym do uzyskania uziarnienia od 50 do 1000 nm, natomiast pozostałe składniki surowcowe miękkie w postaci kaolinu, talku, miele się do uziarnienia opisywanego pozosta₂ łością na sicie 12000 oczek/cm² równą od 0,05 do 1%, wagowego, następnie wszystkie zmielone składniki szkliwa homogenizuje się uzyskując szkliwo do wyrobów ceramicznych.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że uziarnienie surowca kwarcowego wynosi korzystnie od 50 do 250 nm, uziarnienie skaleni wynosi korzystnie od 150 do 400 nm, uziarnienie krzemianu cyrkonu wynosi korzystnie od 450 do 1000 nm, a uziarnienie wolastonitu wynosi korzystnie 75 ąm.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że uziarnienie surowców miękkich opisywane po₂ zostałością na sicie 12000 oczek/cm² wynosi korzystnie od 0,05 do 0,5% wagowego.