PL218396B1 - Sposób wytwarzania metalowych elementów usztywniających do profili z tworzyw sztucznych oraz metalowy element usztywniający do profili z tworzyw sztucznych - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania metalowych elementów usztywniających do profili z tworzyw sztucznych, takich jak profile okien lub drzwi, jak również metalowy element usztywniający do profili z tworzyw sztucznych.

W celu wzmocnienia profili okien lub drzwi z tworzyw sztucznych można stosować metalowe elementy usztywniające. Przykładowo, z publikacji polskiego zgłoszenia wynalazku P-379414 znany jest element usztywniający profilu z tworzywa sztucznego, znajdującego zastosowanie w konstrukcji okien lub drzwi z tworzyw sztucznych, stanowiący wzdłużny kształtownik otwarty wypełniony materiałem spienionym. Kształtowniki tego typu wykonuje się z jednorodnego arkusza blachy, poprzez jego odpowiednie wyprofilowanie.

W celu zwiększenia sztywności arkusza blachy można go odpowiednio formować. Przykładowo, z publikacji polskiego patentu PL183790 znany jest zestaw rolek do walcowania na zimno płaskich, cienkich arkuszy, które formują garby po obu stronach arkusza podczas jego przejścia pomiędzy rolkami. Walcuje się jednorodny arkusz blachy, przez co garby powstają na jego obydwu powierzchniach.

Przy wytwarzaniu profili okiennych z tworzyw sztucznych pomocne mogłyby być elementy usztywniające o niejednorodnych właściwościach, przykładowo posiadające inne właściwości po stronie wewnętrznej, stykającej się z materiałem wypełnienia kształtownika i inne właściwości po stronie zewnętrznej, stykającej się z profilem z tworzywa sztucznego.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu wytwarzania metalowych elementów usztywniających do profili z tworzyw sztucznych, który umożliwi kształtowanie elementów o niejednorodnych właściwościach, jak również opracowanie metalowego elementu usztywniającego do profili z tworzyw sztucznych o niejednorodnych właściwościach.

Ideą wynalazku jest sposób wytwarzania metalowych elementów usztywniających do profili z tworzyw sztucznych, w którym w kolejnych stacjach formowania kształtuje się z blachy kształtownik otwarty, który charakteryzuje się tym, że blachę z pierwszego rulonu wprowadza się do stacji formowania wstępnego, w których zagina się warstwę okładzinową, po czym w stacjach formowania łączącego do wstępnie uformowanej warstwy okładzinowej przykłada się blachę z drugiego rulonu do uformowania warstwy rdzeniowej i zagina się warstwę okładzinową wokół naprzeciwległych krawędzi warstwy rdzeniowej, a następnie w stacjach formowania końcowego zagina się wspólnie warstwę rdzeniową i warstwę okładzinową.

Ideą wynalazku jest również metalowy element usztywniający do profili z tworzyw sztucznych stanowiący wzdłużny kształtownik otwarty, który jest uformowany z metalowej warstwy okładzinowej, która otacza naprzeciwległe krawędzie metalowej warstwy rdzeniowej i jest przyległa do całej pierwszej powierzchni głównej warstwy rdzeniowej i do części drugiej powierzchni głównej warstwy rdzeniowej leżącej naprzeciw powierzchni głównej warstwy rdzeniowej.

Warstwa okładzinowa i warstwa rdzeniowa mogą mieć tą samą grubość.

Warstwa okładzinowa i warstwa rdzeniowa mogą mieć różne grubości.

Warstwa okładzinowa i warstwa rdzeniowa mogą być wykonane z różnych materiałów.

Warstwa okładzinowa i warstwa rdzeniowa mogą być wykonane z tego samego materiału.

Przedmiot rozwiązania został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia przekrój przez pierwszy przykład wykonania elementu usztywniającego według wynalazku, Fig. 2 przedstawia schemat linii technologicznej do wykonywania kształtowników według wynalazku, a Fig. 3A-3C przedstawiają kolejne kroki kształtowania kształtownika przedstawionego na Fig. 1.

Fig. 1 przedstawia przekrój poprzeczny przez pierwszy przykład wykonania elementu usztywniającego według wynalazku. Przedstawiony w przykładzie element jest ceownikiem otwartym, jednak rozwiązanie według wynalazku może być stosowane również do innych kształtowników otwartych. Element zawiera metalową warstwę rdzeniową 10, którą otacza warstwa okładzinowa 20 w taki sposób, że warstwa okładzinowa 20 jest przyległa do całej pierwszej, lub inaczej zewnętrznej, powierzchni głównej 11 warstwy rdzeniowej 10, otacza jej naprzeciwległe krawędzie 13, 14 i jest przyległa do części drugiej, lub inaczej wewnętrznej, powierzchni głównej 12 warstwy rdzeniowej 10. Arkusze mogą być tej samej lub różnej grubości i mają korzystnie grubość od 0,5 mm do 1,5 mm. Arkusze mogą być wykonane z tego samego lub z różnych materiałów, korzystnie ze stali ocynkowanej. Poprzez odpowiednie dobranie grubości i/lub rodzaju materiału poszczególnych arkuszy można odpowiednio kształPL 218 396 B1 tować wytrzymałość i/lub właściwości warstwy zewnętrznej i wewnętrznej kształtownika. Przykładowo, warstwa okładzinowa może mieć mniejszą grubość i/lub twardość, tak aby ułatwić nawiercanie kształtownika i wkręcanie wkrętów.

Fig. 2 przedstawia schemat linii technologicznej do wykonywania elementów usztywniających według wynalazku, a Fig. 3A-3C przedstawiają kształty blachy wyprofilowanej na kolejnych stacjach formujących. Z pierwszego odwijaka 30 odwija się pierwszy rulon blachy 31, z którego zostanie ukształtowana warstwa rdzeniowa 10 ścianki kształtownika, natomiast z drugiego odwijaka 40 odwija się drugi rulon blachy 41, z którego zostanie ukształtowana warstwa okładzinowa 20 ścianki kształtownika. W stacjach formowania wstępnego 51-52, do których wprowadza się blachę z drugiego rulonu 41, zagina się warstwę okładzinową 20 kształtownika, wykonując pierwszy zestaw zagięć specyficznych dla warstwy okładzinowej 20, to znaczy takich, które występują jedynie w warstwie okładzinowej 20, uzyskując przykładowo kształt przedstawiony na Fig. 3A. Następnie, w stacjach formowania łączącego 61-62 do wstępnie uformowanej warstwy okładzinowej 20 przykłada się blachę z pierwszego rulonu blachy 31 podawaną po rolkach 53 ponad stacjami formowania wstępnego 51-52, do uformowania warstwy rdzeniowej 10 i zagina się warstwę okładzinową 20 wokół naprzeciwległych krawędzi 13, 14 warstwy rdzeniowej 10, formując drugi zestaw zagięć specyficznych dla warstwy okładzinowej 20, uzyskując przykładowo kształt przedstawiony na Fig. 3B. W ostatnim kroku w stacjach formowania końcowego 71-72 zagina się wspólnie warstwę rdzeniową 10 i warstwę okładzinową 20, wykonując zestaw zagięć wspólnych dla warstwy rdzeniowej 10 i warstwy okładzinowej 20, uzyskując przykładowo kształt przedstawiony na Fig. 3C. Ukształtowaną blachę przycina się w stacji tnącej 80 na kształtowniki 81 o wymaganej długości.

Claims (6)

1. Sposób wytwarzania metalowych elementów usztywniających do profili z tworzyw sztucznych, w którym w kolejnych stacjach formowania kształtuje się z blachy kształtownik otwarty, znamienny tym, że blachę z drugiego rulonu wprowadza się do stacji formowania wstępnego, w których zagina się warstwę okładzinową, po czym w stacjach formowania łączącego do wstępnie uformowanej warstwy okładzinowej przykłada się blachę z pierwszego rulonu do uformowania warstwy rdzeniowej i zagina się warstwę okładzinową wokół naprzeciwległych krawędzi warstwy rdzeniowej, a następnie w stacjach formowania końcowego zagina się wspólnie warstwę rdzeniową i warstwę okładzinową.

2. Metalowy element usztywniający do profili z tworzyw sztucznych stanowiący wzdłużny kształtownik otwarty, znamienny tym, że kształtownik jest uformowany z metalowej warstwy okładzinowej (20), która otacza naprzeciwległe krawędzie (13, 14) metalowej warstwy rdzeniowej (10) i jest przyległa do całej pierwszej powierzchni głównej (11) warstwy rdzeniowej (10) i do części drugiej powierzchni głównej (12) warstwy rdzeniowej (10) leżącej naprzeciw pierwszej powierzchni głównej (11) warstwy rdzeniowej (10).

3. Metalowy element usztywniający według zastrz. 2, znamienny tym, że warstwa okładzinowa (20) i warstwa rdzeniowa (10) mają tą samą grubość.

4. Metalowy element usztywniający według zastrz. 2, znamienny tym, że warstwa okładzinowa (20) i warstwa rdzeniowa (10) mają różne grubości.

5. Metalowy element usztywniający według zastrz. 2, znamienny tym, że warstwa okładzinowa (20) i warstwa rdzeniowa (10) są wykonane z różnych materiałów.

6. Metalowy element usztywniający według zastrz. 2, znamienny tym, że warstwa okładzinowa (20) i warstwa rdzeniowa (10) są wykonane z tego samego materiału.