PL217871B1 - Sposób oznaczania stężenia poli(chlorku diallilodimetyloamonowego) w roztworach wodnych - Google Patents

Sposób oznaczania stężenia poli(chlorku diallilodimetyloamonowego) w roztworach wodnych

Info

Publication number
PL217871B1
PL217871B1 PL397682A PL39768211A PL217871B1 PL 217871 B1 PL217871 B1 PL 217871B1 PL 397682 A PL397682 A PL 397682A PL 39768211 A PL39768211 A PL 39768211A PL 217871 B1 PL217871 B1 PL 217871B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
concentration
poly
pdda
determination
absorbance
Prior art date
Application number
PL397682A
Other languages
English (en)
Other versions
PL397682A1 (pl
Inventor
Dorota Ziółkowska
Oleksandr Shyichuk
Karolina Żelazko
Original Assignee
Univ T Przyrodniczy Im Jana I Jędrzeja Śniadeckich
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ T Przyrodniczy Im Jana I Jędrzeja Śniadeckich filed Critical Univ T Przyrodniczy Im Jana I Jędrzeja Śniadeckich
Priority to PL397682A priority Critical patent/PL217871B1/pl
Publication of PL397682A1 publication Critical patent/PL397682A1/pl
Publication of PL217871B1 publication Critical patent/PL217871B1/pl

Links

Landscapes

  • Investigating Or Analysing Materials By The Use Of Chemical Reactions (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób spektrofotometrycznego oznaczania stężenia poli(chlorku diallilodimetyloamonowego) w roztworach wodnych, przydatny szczególnie do kontroli procesów uzdatniania wody.
W ostatnich dwóch dekadach rośnie zainteresowanie kationowymi polimerami wodorozpuszczalnymi. Najczęściej są one stosowane w przemyśle papierniczym jako dodatki zwiększające wytrzymałość, czy też jako flokulanty w procesach oczyszczania ścieków [1] lub usuwania substancji humusowych (tj. kwasów huminowych i fulwowych) z wody [2]. Wykorzystuje się je również w wielu procesach przemysłowych jako zagęszczacze i emulgatory, stabilizatory zawiesin [3-5], a także modyfikatory powierzchni [6,7]. Ostatnio zaproponowano zastosowanie kationowych polielektrolitów do kontroli zarodkowania i wzrostu cząsteczek oraz jako składników polielektrolitowych wielowarstw do pokrywania płaskich podłoży [4,8]. Liczne są też zastosowania w medycynie i biotechnologii, np. jakościowe i irościowe oznaczanie enzymów [9], otrzymywanie membran rozdzielczych, unieruchamianie enzymów lub komórek, przenoszenie leków, czy też oczyszczanie protein [10]. Z kolei w praktyce analitycznej polielektrolity kationowe służą jako odczynniki do oznaczania stężenia polimerów anionowych [11].
Jednym z polielektrolitów kationowych o szerokim spektrum zastosowań jest poli(chlorek diallilodimetyloamonowy), w skrócie PDDA Iub PDADMAC, którego strukturę przedstawiono na rys. 1. Ustalenie optymalnych dawek PDDA w większości spośród wymienionych zastosowań jest zdeterminowane możliwością precyzyjnego oznaczania jego stężeń w roztworach. Szczególnej precyzji i niezawodności wymagają pomiary koncentracji PDDA stosowanego jako flokulant w procesie oczyszczania wody, ponieważ jako polimer syntetyczny nie jest on obojętny dla zdrowia. Dodatkowym warunkiem, jaki powinna spełniać metoda analizy tego polimeru w wodzie wodociągowej jest wysoka czułość, umożliwiająca oznaczanie pozostałości PDDA na poziomie mikrogramowym.
Stężenie PDDA w roztworze wodnym można oznaczyć wieloma metodami. Jedna z nich jest oparta na pomiarze zawartości ogólnego węgla organicznego (Total Organic Carbon, TOC) [3,12]. Następna należy do grupy metod elektrochemicznych i polega na potencjometrycznym oznaczaniu anionu chlorkowego, będącego przeciwjonem kationu diallilodimetyloamonowego [13]. Z kolei miareczkowanie potencjometryczne z elektrodą jonoselektywną, najczęściej wykorzystujące poliwinylosiarczan potasowy jako titrant [14,15], może być realizowane nawet w roztworach barwnych i zawiesinach [1,15,16]. Do ilościowego oznaczania kationowych polielektrolitów stosuje się także metodę koloidalnego miareczkowania z użyciem Błękitu Toluidynowego jako wskaźnika ([8,9] w [14]). Zwiększenie dokładności tej analizy można uzyskać oznaczając punkt końcowy miareczkowania metodą konduktometryczną ([11] w [14]), turbidymetryczną ([12] w [14]), potencjometryczną z wykorzystaniem elektrod jonoselektywnych ([13-21] w [14]), fluorymetryczną ([23-26] w [14]) oraz woltamperometryczną ([27,28] w [14]); obecnie szeroko stosowane są też strumieniowe detektory prądu [2,17]. Tradycyjna metoda miareczkowania może być również uzupełniona techniką fluorescencyjnego znakowania analitu [18]. W przypadkach powstawania trwałych koloidalnych zawiesin na skutek tworzenia się par jonowych pomiędzy kationowym i anionowym polielektrolitem oznaczenie stężenia można przeprowadzić metodą turbidymetryczną [19,20,21]. Wśród metod oznaczania stężeń PDDA znajdują się ponadto izotermalna kalorymetria [11] czy też reflektometria [4]. PDDA tworzy też połączenia z anionowymi barwnikami trifenylometanowymi, co daje możliwość jego oznaczania w roztworach wodnych metodą spektrofotometryczną [22].
Chociaż wymienione metody należą do technik o dość wysokim stopniu zaawansowania, często dają zafałszowane wyniki. Np. w metodzie TOC rezultaty oznaczenia są uzależnione od obecności innych substancji organicznych w badanej próbce. Wyniki analizy opartej na potencjometrycznym oznaczaniu anionu chlorkowego mogą zostać zniekształcone obecnością w próbie innych chlorków rozpuszczalnych. Metoda koloidalnego miareczkowania z użyciem Błękitu Toluidynowego jako wskaźnika charakteryzuje się niską czułością i trudnym do określenia punktem końcowym miareczkowania. Z kolei w przypadku turbidymetrii tworzenie kompleksów polimerowych zależy od wielu czynników, do których należą m.in. stosunek ładunków polielektrolitów, siła jonowa, pH, temperatura, stężenie polimeru, gęstości ładunku, masa molowa i struktura polimeru [10]. Z tego powodu poszukiwanie czułej i niezawodnej metody analizy PDDA pozostaje wciąż aktualnym zadaniem.
PL 217 871 B1
P r z y k ł a d [22]
Stężenie PDDA w roztworach wodnych oznaczano za pomocą Fioletu Pirokatechinowego, uży-3 3 wając roztworu barwnika o stężeniu 1-10- M oraz roztworu polimeru o stężeniu 25 mg/dm . Żądane pH ustalano przy pomocy konwencjonalnych buforów lub 2 M roztworu HCl. Pomiary absorbancji wykonano w temperaturze 20-22°C, w zakresie długości fali 380-650 nm, stosując kuwety o długości drogi optycznej 30 mm i tzw. ślepą próbę jako odnośnik.
Stwierdzono, że wynik oznaczenia w dużym stopniu zależy od wyboru analitycznej długości fali, odczynu układu pomiarowego i stosunku stężeń polimeru i barwnika. Układ jest także wrażliwy na obecność dodatkowych mieszających się z wodą rozpuszczalników polarnych (aceton, etanol) oraz obcych elektrolitów. Ustalono, że optymalne warunki oznaczenia to: długość fali 590 nm, zakres pH od
9,5 do 10,5 oraz stężenie barwnika 4-10- M. Metoda pozwala na oznaczanie stężeń PDDA w zakresie 3 od 0,10 do 1,00 mg/dm3. Metoda ta charakteryzuje się dużą czułością, ale jest obarczona stosunkowo dużym błędem.
W wynalazku zaproponowano zastosowanie znanej w biochemii metody Bradford (metody oznaczania stężenia białka [23]) do ilościowego oznaczania stężeń PDDA w roztworach wodnych. Metoda Bradford jest analityczną procedurą spektrofotometryczną i opiera się na zmianie absorbancji barwnika. Błękitu Brylantowego Coomassie G-250 (rys. 2), w trakcie jego wiązania się z białkiem w środowisku kwaśnym.
Kolor Błękitu Brylantowego Coomassie G-250 (BBC) zależy od kwasowości roztworu, determinującej stan naładowania cząsteczki barwnika. Przy pH poniżej 0 barwnik jest kationem o całkowitym ładunku +1 i ma czerwony kolor (maksimum absorpcji znajduje się przy długości fali 470 nm). Gdy pH wynosi około 1, barwnik BBC występuje w postaci cząsteczek bez ogólnego ładunku i przybiera kolor zielony (maksimum absorpcji znajduje się przy 620 nm). Przy pH powyżej 2 cząsteczka barwnika jest anionem o całkowitym ładunku -1 i kolorze jasno niebieskim (maksimum absorpcji przy 595 nm). Z kolei w warunkach alkalicznych barwnik BBC staje się różowy. Pomimo wyraźnej zależności koloru barwnika od odczynu roztworu duża zawartość kwasu ortofosforowego znajdującego się w odczynniku Bradford zapewnia stałość pH i eliminuje konieczność używania buforu w trakcie oznaczenia białek. W silnie kwaśnym środowisku barwnik tworzy kompleksy z cząsteczkami białka, powodując przesunięcie długości fali odpowiadającej maksimum absorcji barwnika BBC z 465 do 595 nm. Wartość absorbancji jest proporcjonalna do stężenia białka, co stanowi podstawę oznaczenia.
L I T E R A T U R A
[1] Hou Sijian, Ha Runhua, The Electrochemical Analysis of Cationic Water Soluble Polymer, Eur. Polym. J., Vol. 34, No. 2, 283-286, 1998
[2] Sang-Kyu Kam, John Gregory, The Interaction Of Humic Substances with Cationic Polyelectrolytes, Wat. Res., Vol. 35, No. 15, 3557-3566, 2001
[3] Chalothorn Soponvuttikul, John F. Scamehorn and Chintana Saiwan, Aqueous Dispersion Behavior of Barium Chromate Crystals: Effect of Cationic Polyelectrolyte, Langmuir, 19, 4402-4410, 2003
[4] Ionel Popa, Brian P. Cahill, Plinio Maroni, Georg Papastavrou, Michał Borkovec, Thin adsorbed films of a strong cationic polyelectrolyte on silica substrates, Journal of Colloid and Interface Science, 309 28-35, 2007
[5] Yu-Jen Shin, Chia-Chi Su, Yun-Hwei Shen, Dispersion of aqueous nano-sized alumina suspensions using cationic polyelectrolyte, Materials Research Bulletin, 41, 1964-1971, 2006
[6] Adi Radian, Yael G. Mishael, Characterizing and Designing Polycation-Clay Nanocomposites As a Basis for Imazapyr Controlled Release Formulations, Environ. Sci. Technol., 42, 1511-1516, 2008
[7] Mihaela Rusu, Dirk Kuckling, Helmuth Mohwald, Monika Schonhoff, Adsorption of novel thermosensitive graft-copoIymers: Core-shell particles prepared by polyelectrolyte multilayer self-assembly. Journal of Colloid and Interface Science, 298, 124-131, 2006
[8] Zarui Sara Chickneyan, Alejandro L. Briseno, Xiangyang Shi, Shubo Han, Jiaxing Huang, Feimeng Zhou, Polyelectrolyte-Mediated Assembly of Copper Phthalocyanine Tetrasulfonate Multilayers and the Subsequent Production of Nanoparticulate Copper Oxide Thin Films, J. Nanosci. Nanotech., Vol. 4, No. 6, 628-634, 2004
[9] Chi-Shen Chen, Michael H. Penner, Turbidity-Based Assay for Polygalacturonic Acid Depolymerase Activity, J. Agric. Food Chem., 55, 5907-5911, 2007
PL 217 871 B1
[10] Nicholas A. D. Burke, M. A. Jafar Mazumder, Mark Hanna, Harald D. H. Stover, Polyelectrolyte Complexation Between Poly(methacrylic acid, sodium salt) and Poly(diallyldimethylammonium chloride) or Poly[2-(methacryloyloxyethyl) trimethylammonium chloride], Journal of Polymer Science: Part A: Polymer Chemistry, 45, 4129-4143, 2007
[11] Xianhua Feng, Marc Leduc, Robert Pelton, Polyelectrolyte complex characterization with isothermal titration calorimetry and colloid titration, Colloids and Surfaces A: Physicochem. Eng. Aspects, 317, 535-542, 2008
[12] Etsuo Kokufuta, Katsufumi Takahashi, Adsorption of Poly(diallyldimethyIammonium chloride) on Colloid Silica from Water and Salt Solution, Macromolecules, 19, 351-354, 1986
[13] Fabien Brand, Herbert Dautzenberg, Structural Analysis in Interpolyelectrolyte Complex Formation of Sodium Poly(styrenesulfonate) and Diallyldimethylammonium Chloride-Acrylamide Copolymers by Viscometry, Langmuir, 13, No. 11, 1997
[14] Takashi Masadome, Toshihiko Imato, Use of marker ion and cationic surfactant plastic membrane electrode for potentiometric titration of cationic polyelectrolytes, Talanta, 60, 663-668, 2003
[15] Takashi Masadome, Toshihiko Imato, Potentiometric titration of anionic polyeleetrolytes using a cationic surfactant solution as a titrant and a titrant-sensitive plastieized poly(vinyl chloride) membrane electrode, Fresenius J. Anal. Chem., 358: 538-540, 1997
[16] Alexander I. Petrov Alexei A. Antipov and Gleb B. Sukhorukov, Base-Acid Equilibria in Polyelectrolyte Systems: From Weak Polyeleetrolytes to Interpolyelectrolyte Complexes and Multilayered Polyelectrolyte Shells, Macromolecules, 36, 10079-10086, 2003
[17] Yuguo Cui, Robert Pelton, Howard Ketelson, Shapes of PoIyelectrolyte Titration Curves. 2. The Deviant Behavior of Labile Polyelectrolytes, Macromolecules, 41, 8198-8203, 2008
[18] Andrew T. Horvath, A. Elisabet Horvath, Tom Lindstrom, Lars Wagberg, Adsorption of Highly Charged Polyelectrolytes onto an Oppositely Charged Porous Substrate, Langmuir, 24, 7857-7866, 2008
[19] J. Kotz, I. Bogen, Th. Heinze, U. Heinze, W.M. Kulicke, S. Lange, Peculiarities in the physico-chemical behaviour of non-statistically substituted carboxymethylcelluloses, Colloids and Surfaces, A: Physicochemical and Engineering Aspects, 183-185, 621-633, 2001
[20] Heide-Marie Buchhammer Mandy Mende, Marina Oelmann, Formation of monosized polyelectrolyte complex dispersions: effects of polymer structure, concentration and mixing conditions, Colloids and Surfaces A: Physicochem. Eng. Aspects, 218, 151-159, 2003
[21] Y-p. Wen, P. L. Dubin, Potentiometric Studies of the Interaction of Bovine Serum Albumin and Poly(dimethyldiallylammonium chloride). Macromolecules, 30, 7856-7861, 1997
[22] T. V. Antonova, V. I. Vershinin, Yu. M. Dedkov, Use of Triphenylmethane Dyes for the Spectrophotometric, Determination of Polymer Flocculants in Aqueous Solutions, Journal of Analytical Chemistry, Vol. 60, No. 3, 247-251, 2005
[23] Bradford, M.M., Rapid and sensitive method for the quantitation of microgram quantities of protein utilizing the principle of protein-dye binding, Anal. Biochem., 72, 248-254, 1976.
Istota sposobu według wynalazku, polega na zastosowaniu odczynnika Bradford do spektrofotomerycznego oznaczania stężeń poli(chlorku dallilodimetyloamonowego) w roztworach wodnych.
Odczynnik Bradford sporządza się na podstawie przepisu podanego w oryginalnej pracy M. Bradford 3
[23], poprzez rozpuszczenie 87,7 mg barwnika Błękit Brylantowy Coomassie G-250 w 50 cm3 95% 3 metanolu lub etanolu z dodatkiem 100 cm3 85% kwasu fosforowego i rozcieńczenie mieszaniny w/w 3 odczynników do objętości 200 cm3.
Roztwory wzorcowe do wyznaczenia krzywej kalibracyjnej, a także roztwory badane, przygoto33 wuje się w następujący sposób: do kolbki miarowej na 50 cm3 wprowadza się 10 cm3 odczynnika Bradford i dawkę roztworu PDDA, a następnie uzupełnia wodą destylowaną do kreski.
Maksimum absorpcji kompleksów PDDA-BBC w zakresie długofalowym jest wyższe niż w zakresie krótkofalowym i cechuje się dużą szerokością (rys. 3), dlatego pomiary absorbancji można prowadzić w zakresie długości fali 570-630 nm. Wartość absorbancji dla roztworów wzorcowych w zakre3 sie od 0 do 0,042 mM/dm3 rośnie wraz ze wzrostem stężenia PDDA w próbkach (rys. 4), co stanowi podstawę ilościowego oznaczania PDDA za pomocą odczynnika Bradford.
Sposób wg wynalazku pozwala na dokonanie oznaczenia przy pomocy nieskomplikowanego przyrządu pomiarowego (spektrofotometry Vis są zaliczane do podstawowego wyposażenia każdego laboratorium).
PL 217 871 B1
Sposób cechuje się niskim stopniem komplikacji (wymaga wprowadzenia do próby tylko jednego odczynnika - odczynnika Bradford oraz eliminuje konieczność regulacji pH roztworu PDDA przed oznaczeniem).
Sposób cechuje się wysoką czułością (umożliwia oznaczanie stężeń PDDA w roztworach wod-3 3 -3 3 -3 nych w zakresie od 2,5-10- mmola/dm do 5·10- mmola/dm, co odpowiada stężeniom od 2·10- mmo3 -2 3 la/dm3 do 4·10-2 mmola/dm3 w próbce przygotowanej do pomiaru).
Oznaczenie można przeprowadzić w krótkim czasie oraz w szerokim zakresie długości fali.
Barwne roztwory do pomiarów są wystarczająco trwałe, tj. nie zmieniają swoich właściwości w ciągu 20 minut.
1. Wzór strukturalny poli(chlorku diallilodimetyloamonowego)
2. Wzór strukturalny Błękitu Brylantowego Coomassie G-250.
PL 217 871 B1
3. Widma absorpcji światła dla odczynnika Bradford oraz kompleksów PDDA-BBC. Stężenia 3
PDDA w roztworach wzorcowych wyrażone w mmolach/dm3.
4. Zależności absorpcji światła o wybranych długościach fali od stężenia PDDA w roztworach wzorcowych. Długość drogi optycznej: 4 mm.
Odczynnik Bradford sporządzono poprzez rozpuszczenie 87,7 mg Błękitu Brylantowego Coomassie G-250 (M=854,04) w 50 cm3 95% metanolu z dodatkiem 100 cm3 85-87% H3PO4 i uzupełnie3 nie wodą destylowaną do 200 cm3.
3
Wodny roztwór PDDA o stężeniu 0,322 mM/dm3 otrzymano przez rozcieńczenie handlowego 3 poli(chlorku diallilodimetyloamonowego) (M=161,5, C=20%, d=1,04 g/cm3) wodą destylowaną.
3
Próbki do badań przygotowywano w następujący sposób: do kolbki miarowej na 50 cm3 wpro3 wadzano 10 cm3 odczynnika Bradford, dodawano odpowiednią ilość roztworu PDDA i uzupełniano wodą destylowaną do kreski. Pomiary absorbancji prowadzono względem wody destylowanej, w temperaturze pokojowej, w zakresie długości fali 570-630 nm, korzystając ze spektrofotometru Spectroquant Pharo 300 (Merck) wyposażonego w kuwety o długości drogi optycznej 10 mm oraz 4 mm.
P r z y k ł a d 1
T a b e l a 1. Przykładowe linie kalibracyjne dla różnych długości fali; kuweta 10 mm.
λ, nm Absorbancja dla stężeń PDDA, mM/dm3
0,0000 0,0032 0,0064 0,0129 0,0193 0,0290 0,0322 0,0386
570 1,051 1,202 1,392 1,551 1,859 1,960 2,034 2,096
580 1,073 1,235 1,429 1,588 1,956 2,001 2,090 2,154
590 1,081 1,246 1,450 1,607 1,950 2,071 2,147 2,230
600 1,095 1,255 1,460 1,612 1,949 2,052 2,172 2,208
610 1,127 1,272 1,473 1,614 1,977 2,019 2,113 2,153
620 1,151 1,304 1,490 1,615 1,938 2,019 2,060 2,114
630 1,187 1,324 1,464 1,597 1,864 1,997 2,018 2,091
Zależności absorbancji od stężeni PDDA w roztworze można z zadowalającą dokładnością (r2 > 0,98) przybliżyć wielomianem trzeciego stopnia (tabela 2).
PL 217 871 B1
T a b e l a 2. Linie kalibracyjne do oznaczania stężenia PDDA w roztworach wodnych metodą Bradford. Długość drogi optycznej: 10 mm.
dł. fali [nm] Równanie linii kalibracyjnej r2
570 A=5827,3-C3-950,87-C2+54,481-C+1,0481 0,9897
580 A=6198,0-C3-1047,9-C2+58,981-C+1,0638 0,9842
590 A=78,547-C3-624,09-C2+52,301-C+1,0913 0,9890
600 A=1695,7-C3-736,89-C2+54,094-C+1,0977 0,9865
610 A=8306,9-C3-112,7-C2+57,637-C+1,1135 0,9851
620 A=8175,5-C3-1064,4-C2+54,238-C+1,1456 0,9867
630 A=1804,5-C3-594,02-C2+43,342-C+1,1868 0,9906
P r z y k ł a d 2
T a b e l a 3. Przykładowe linie kalibracyjne dla różnych długości fali; kuweta 4 mm.
λ, nm Absorbancja dla stężeń PDDA, mM/dm3
0,0000 0,0032 0,0064 0,0129 0,0193 0,0290 0,0354 0,0419
570 0,422 0,497 0,588 0,645 0,793 0,829 0,867 0,903
580 0,434 0,516 0,609 0,672 0,826 0,867 0,905 0,938
590 0,441 0,523 0,620 0,682 0,842 0,883 0,924 0,953
600 0,450 0,531 0,627 0,687 0,843 0,886 0,923 0,954
610 0,463 0,543 0,635 0,692 0,844 0,889 0,922 0,952
620 0,480 0,555 0,641 0,694 0,839 0,883 0,918 0,946
630 0,491 0,563 0,642 0,694 0,828 0,870 0,903 0,929
Zależności absorbancji od stężeni PDDA w roztworze można z zadowalającą dokładnością (r2 > 0,98) przybliżyć wielomianem trzeciego stopnia (tabela 4).
T a b e l a 4. Linie kalibracyjne do oznaczania stężenia PDDA w roztworach wodnych metodą Bradford. Długość drogi optycznej: 4 mm.
dł. fali [nm] Równanie linii kalibracyjnej r'
570 A=3832,0-C3-498,50-C2+25,508-C+0,4234 0,9885
580 A=3975,8-C3-525,68-C2+26,973-C+0,4364 0,9893
590 A=3489,0-C3-503,20-C2+27,055-C+0,4437 0,9893
600 A=3671,8-C3-505,93-C2+26,674-C+0,4530 0,9896
610 A=3057,7-C3-459,82-C2+25,414-C+0,4669 0,9895
620 A-2631,5-C3-412,26-C2+23,630-C+0,4839 0,9898
630 A=2566,3-C3-387,57-C2+22,059-C+0,4952 0,9901
Do spektrofotomerycznego oznaczania stężeń poli(chlorku dallilodimetyloamonowego) w roztworach wodnych stosuje się odczynnik Bradford (kwaśny wodno-alkoholowy roztwór Błękitu Brylantowego Coomassie G-250). Roztwory wzorcowe do wyznaczenia krzywej kalibracyjnej przygotowuje się poprzez zmieszanie w kolbce miarowej próbki analitu z porcją odczynnika Bradford i uzupełnieniu wodą destylowaną. Pomiary absorbancji można prowadzić w zakresie długości fali 570-630 nm wobec wody destylowanej. Zależności absorbancji od stężenia PDDA w roztworze można opisać wielomianem trzeciego stopnia.

Claims (5)

1. Sposób oznaczania stężenia poli(chlorku diallilodimetyloamonowego) w roztworach wodnych, znamienny tym, że do wodnego roztworu poli(chlorku diallilodimetyloamonowego) dodaje się odczynnik Bradford i wodę destylowaną, przy czym objętość odczynnika stanowi 1/5 objętości całej próbki, a następnie mierzy się absorbancję otrzymanych roztworów.
2. Sposób wg zastrz. 1, znamienny tym, że odczynnik Bradford sporządza się poprzez roz3 puszczenie 87,7 mg barwnika Błękit Brylantowy Coomassie G-250 w 50 cm3 95% metanolu lub etano3 lu, następnie dodaje się 100 cm3 85% kwasu fosforowego po czym uzyskane mieszaniny rozcieńcza 3 do objętości 200 cm3.
3. Sposób wg zastrz. 1, znamienny tym, że stężenie poli(chlorku diallilodimetyloamonowego) -3 -3 3 w roztworze wodnym wynosi od 2,5-10- do 5·10- mmola/dm.
4. Sposób wg zastrz. 1, znamienny tym, że absorbancję mierzy się względem wody destylowanej w kuwetach o drodze optycznej od 4 do 10 mm przy długości fali w zakresie 570-630 nm.
5. Sposób wg zastrz. 4, znamienny tym, że pomiaru absorbancji dokonuje się w ciągu 20 min od przygotowania próbki.
PL397682A 2011-12-31 2011-12-31 Sposób oznaczania stężenia poli(chlorku diallilodimetyloamonowego) w roztworach wodnych PL217871B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL397682A PL217871B1 (pl) 2011-12-31 2011-12-31 Sposób oznaczania stężenia poli(chlorku diallilodimetyloamonowego) w roztworach wodnych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL397682A PL217871B1 (pl) 2011-12-31 2011-12-31 Sposób oznaczania stężenia poli(chlorku diallilodimetyloamonowego) w roztworach wodnych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL397682A1 PL397682A1 (pl) 2013-07-08
PL217871B1 true PL217871B1 (pl) 2014-08-29

Family

ID=48748811

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL397682A PL217871B1 (pl) 2011-12-31 2011-12-31 Sposób oznaczania stężenia poli(chlorku diallilodimetyloamonowego) w roztworach wodnych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL217871B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL397682A1 (pl) 2013-07-08

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Chen et al. Dependency of polyelectrolyte complex stoichiometry on the order of addition. 1. Effect of salt concentration during streaming current titrations with strong poly-acid and poly-base
Wiśniewska et al. Impact of polyacrylamide with different contents of carboxyl groups on the chromium (III) oxide adsorption properties in aqueous solution
Plohl et al. Applicability of electro-osmotic flow for the analysis of the surface zeta potential
Minamisawa et al. Adsorption behavior of cobalt (II) on chitosan and its determination by tungsten metal furnace atomic absorption spectrometry
Alizadeh et al. Synthesis and application of different nano-sized imprinted polymers for the preparation of promethazine membrane electrodes and comparison of their efficiencies
Ehala et al. Determination of stability constants of valinomycin complexes with ammonium and alkali metal ions by capillary affinity electrophoresis
Zhai et al. Bare conical nanopore embedded in polymer membrane for Cr (III) sensing
CN106525906B (zh) 一种检测全氟烷基磺酰亚胺盐中氟离子含量的方法
Wang et al. Improvement of the selectivity of a molecularly imprinted polymer-based potentiometric sensor by using a specific functional monomer
Maldonado et al. A multiparameter colloidal titrations for the determination of cationic polyelectrolytes
PL217871B1 (pl) Sposób oznaczania stężenia poli(chlorku diallilodimetyloamonowego) w roztworach wodnych
Pinheiro et al. The pH effect in the diffusion coefficient of humic matter: influence in speciation studies using voltammetric techniques
PL224327B1 (pl) Sposób oznaczania stężenia poli (chlorku diallilodimetyloamonowego) w roztworach wodnych
CN101650337A (zh) 一种烟气脱硫系统中氯化物含量的测试方法
US20120264221A1 (en) Method for qualifying a non-particulate adsorbent by means of a secondary reaction
PL223704B1 (pl) Sposób oznaczania stężenia poli(chlorku diallilodimetyloamonowego) w roztworach wodnych
CN107430084A (zh) 磷酸盐电极和测定磷酸盐浓度的方法
Vleugels et al. On the driving forces for complexation of methyl orange with polycations
US20170191975A1 (en) Method for Measuring Polymer Concentration in Water Systems
Zaitsev et al. Conductometric determination of the concentration of acid centers on functionalized materials
Chiu et al. Microfiltration of amphoteric surfactant using ceramic membranes
Demirelli On the role of the solvent and substituent on the protonation equilibria of di-substituted anilines in dioxane–water mixed solvents
CN114280221A (zh) 一种磷含量的检测方法
Deshpande et al. Protein self-interaction chromatography on a microchip
PL237752B1 (pl) Sposób ilościowego oznaczania poli(chlorku diallilodimetyloamonowego) w roztworach wodnych o średnich i dużych stężeniach