Do usuwania popiolu z lejów zbiorczych, umieszczonych pod urzadzeniami palenisko¬ wemi i kotlowemi, stosuje sie uklady rur, w których zostaja wprawione w ruch strumie¬ nie powietrza lub gazu przez ssanie z miej¬ sca centralnego. Do tych strumieni powietrza lub gazu wsypuje sie popiól po otwarciu za¬ suwy. Strumienie powietrza lub gazu, ply¬ nace w przewodzie rurowym z duza szyb¬ koscia, porywaja ze soba wpuszczony bez¬ posrednio popiól i osadzaja go w sposób mniej lub bardziej dokladny w specjalnych zbiornikach. Takie urzadzenia wymagaja wielkiej dbalosci o szczelnosc i wykazuja ponadto te niewygode, ze do przewodów i popielników moga wpadac niespalone czast¬ ki wegla, powodujac duze szkody. Poza tern urzadzenia, potrzebne do tego celu, sa ko¬ sztowne i zabieraja duzo miejsca.W celu usuniecia tych wad umieszczano pod popielnikami smoczki, zasilane woda pod duzem cisnieniem, które mialy na celu gaszenie popiolu i jednoczesnie przenoszenie go do zbiornika przez odpowiedni przewód.Doprowadzanie popiolu do smoczków usku¬ teczniano zapomoca klap lub zasuw, urucho¬ mianych recznie. Poniewaz caly uklad jest zamkniety i nie posiada czesto wzierników, nie mozna zwykle z zewnatrz rozpoznac, czy przy uruchomieniu zasuwy lub klapy dostar¬ czono do smoczków za duzo, czy za malo po¬ piolu. Stad wynikala ta niedogodnosc, ze smoczki mogly byc zasypane i nie przenosic wiecej popiolu, który zapychal przewodyprzenoszace tak, iz woda. wyplywajaca ze smoczków, podnosila sie do lejów popielni¬ ka i zwilzala popiól w takim stopniu, ze po¬ tem mozna bylo usuwac popiól tylko recznie.Wobec tych niedogodnosci wynikla ko¬ niecznosc stosowania urzadzen popielniko- wych, w których popiól gromadzi sie naj¬ pierw w zbiornikach. Z tych zbiorników usu¬ wano popiól przez doprowadzenie wody pod niskiem cisnieniem. Otrzymana mieszanina wody z popiolem splywala do lewaru, do którego doprowadzano wode pod niskiem cisnieniem z drugiego przewodu, aby zapew¬ nic odplyw wpadajacej zgóry mieszaniny popiolu z woda. Mieszanina wody z popio¬ lem byla nastepnie przetlaczana do rynny zbiorczej. Dzieki temu mozna bylo obserwo¬ wac w kazdej chwili przesuwanie popiolu i samoczynne usuwanie popiolu ze zbiorni¬ ków pod dzialaniem energji przeplywu wo¬ dy, doprowadzonej do tych zbiorników.Poniewaz jednak istnieja gatunki popio¬ lu, które w obecnosci wilgoci cementuja sie i tworza skorupy, przeswity rur zbiorczych zarastaja stopniowo popiolem z biegiem cza¬ su. Poniewaz oczywiscie scianki wspomnia¬ nych zbiorników po splókaniu sa wilgotne, wiec nie mozna uniknac i tu tworzenia sie skorupy. Wobec tego pozadane jest, aby po¬ piól, wpadajacy do zbiornika, pozostal cal¬ kowicie suchy.Wynalazek polega na tern, ze popiól spa¬ da do suchego zbiornika i zsypuje sie pod dzialaniem podcisnienia, wytworzonego w polozonym nizej lewarze, pod tak malym katem zesypu, ze przez brzeg zbiornika spa¬ da wdól rura suchy popiól, który zostaje przeniesiony przez lewar zapomoca strumie¬ nia wQdy, wyplywajacej z dyszy wodnej.Doprowadzanie popiolu do lewaru odby¬ wa sie wiec bez otwierania klapy i bez do¬ prowadzania strumienia powietrza, gazu lub wody, dzieki czemu znakomicie upraszcza sie wykonanie urzadzenia i ego obsluga.Na rysunku przedstawiono przyklad wy¬ konania wedlug wynalazku urzadzenia do usuwania popiolu* przyczem fig. 1 przedsta¬ wia w schematycznym przekroju pionowym urzadzenie przed rozpoczeciem usuwania po¬ piolu, a wiec w polozeniu spoczynkowem, a fig. 2 przedstawia to samo urzadzenie pod¬ czas usuwania popiolu.U wylotu 1 lejów 2 popielnika umie¬ szczone sa zbiorniki 3, na których dnie zbie¬ ra sie popiól 5 pod naturalnym katem zesy¬ pu. Zbiorniki 3 posiadaja w kierunku pozio¬ mym przewody 6, do których przylega za posrednictwem kolan 7 lewar 8, 9, 10. Lewar ten stanowi znane samoczynne zamkniecie ciagu kotla wzgledem powietrza zewnetrz¬ nego, mogacego ewentualnie doplywac prze¬ wodem 10. Lewar 9 sluzy poza tern do ga¬ szenia popiolu i do mieszania popiolu z wo¬ da, az do zupelnego zaniku pylu. W lewarze 9 umieszcza sie wedlug wynalazku dyfuzor //. Dysza wodna 12 tworzy razem z dyfu- zorem 11 smoczek, który podczas wyplywu strumienia wody z dyszy 12 do wnetrza le¬ waru, wytwarza ponad dysza w przestrze¬ ni 7, 6 podcisnienie. Wskutek wytworzenia sie tego podcisnienia popiól 5 porusza sie i tworzy osypisko o powierzchni, nachylonej do poziomu pod malym katem. Dzieki temu dochodzi on samoczynnie az do kolana 13 (fig. 2) i spada stamtad dalej pod dziala¬ nie dyszy 12. Strumien wody, wyplywajacy z dyszy 12 tloczy popiól przez dyfuzor 11, przyczetp nastepuje wspomniane mieszanie i gaszenie popiolu. Otrzymana mieszanina odplywa wówczas wylotem 10 lewaru 9, nie powodujac powstawania pylu. Dodatkowe doprowadzanie powietrza lub innego gazu do zrzucania popiolu z dna 4 zbiornika 3 do lewaru nie jest potrzebne, wobec czego cale urzadzenie jest zamkniete szczelnie wzgle¬ dem powietrza zewnetrznego. Przez nasta¬ wianie krawedzi 14 w zbiornikach 3 na od¬ powiednia wysokosc mozna dostosowac u- rzadzenie do kata zesypu danego popiolu, poczem urzadzenie to po wyregulowaniu dy¬ szy 12 pracuje zupelnie samoczynnie i nie wymaga zadnej obslugi recznej.Nalezy zauwazyc, ze w calem urzadze¬ niu niema zadnych klap lub zasuw, które moglyby stac sie przyczyna przerw w ruchu i pomylek. PL