Wynalazek niniejszy dotyczy oslon bez¬ piecznych nabojów wybuchowych w ksztal¬ cie pierscienia, tulei, powloki lub pudelka, zawierajacych jeden lub kilka materjalów gaszacych plomienie i chlodzacych, które w dalszym ciagu opisu beda nazywane mate- rjalami chlodzacemu Z posród uzywanych sposobów pakowa¬ nia lub zaopatrywania materjalów wybu¬ chowych w tuleje, zawierajace materjaly o- ziebiajace, mozna wymienic: 1. wlaczanie materjalu oziebiajacego do plaszcza pa¬ pierowego, otaczajacego luske, przyczem plaszcz ten jest wytwarzany przez odpowied¬ nie umieszczanie owiniecia papierowego, 2. nakladanie materjalu chlodzacego wraz z czynnikiem wiazacym, np. gipsu palonego, na plaszcz, otaczajacy ladunek wybuchowy, a nastepnie traktowanie tego plaszcza woda oraz 3. nadawanie materjalowi chlodzacemu postaci pierscienia odpowiedniego ksztaltu, otaczajacego ladunek wybuchowy. Propono¬ wano równiez nasycanie materjalu lusek ze sztywnego papieru roztworami materjalów chlodzacych oraz suszenie produktu.Wedlug niniejszego wynalazku materjal wybuchowy otacza sie czyli zaopatruje w tuleje, powloke lub pudelko, zlozone ze zwiazanego zapomoca wlókien materjalu chlodzacego w postaci gietkiego arkusza, wy¬ tworzonego przez zmieszanie luznej miazgi wlóknistej z wodna zawiesina jednego lub kilku materjalów chlodzacych, odessanie stalej mieszaniny w celu jej spilsnienia orazwysuszenie pilsni tak, zeby mozna sie bylo nia poslugiwac bez jej uszkodzenia.Miazga wlóknista, stosowana wedlug wynalazku, moze byc miazga celulozowa al¬ bo tez moga to byc nietkane4 materjaly ba¬ welniane lub wlóknisty materjal azbestowy, szczególnie zas odpowiednim materjalem jest miazga Kraft'a. Zasadniczo miazga nie powinna sie skladac z wlókien spilsnionych lub stloczonych ze soba, lecz powinna byc utworzona z wlókien luznych. Wskutek tego tez, jesli surowy materjal otrzymuje sie w postaci sprasowanej plyty, to nalezy go roz¬ drobnic i przeprowadzic w miazge, W prak¬ tyce materjalem takim moze byc wszelki materjal^lóknisty. Najlepiej jednakze sto¬ sowac miazge celulozowa, w której nie wszystkie ^lókna maja jednakowa dlugosc.Najlepiej jest tez, gdy wlókna celulozowe zostaja poddane uprzednio procesowi rozbi¬ jania, powodujacemu „rozwlóknianie", t. j. „rozczesanie" konców wlókien, poniewaz wy¬ kryto, ze wytrzymalosc na rozciaganie mate- rjalu zwiazanego, wytworzonego nastepnie z tych wlókien, zostaje w ten sposób znacznie zwiekszona.Wedlug wynalazku mozna uzywac zwy¬ klych materjalów chlodzacych, stosowanych do materjalów wybuchowych, a wiec takich, jak fluorek wapnia, fluorek sodu, chlorek sodu albo dwuweglan sodu albo mieszanine dwóch lub wiekszej liczby takich soli; ma¬ terjaly rozplywajace sie sa nieodpowiednie.Ilosc wlókna moze wynosic 2% wagowych ciezaru zwiazanego wlóknem suchego mate- rjalu chlodzacego, lecz lepiej jest stosowac 4 do 10%.Przy uzyciu materjalów chlodzacych, nierozpuszczalnych w wodzie, woda jest od- powiedniem srodowiskiem do mieszania wló¬ kien z materjalem chlodzacym, przy uzyciu zas materjalów, rozpuszczalnych w wodzie, mozna stosowac roztwór wodny, uprzednio nasycony materjalem rozpuszczalnym.Przy wykonywaniu niniejszego wyna¬ lazku wlókna (które moga byc w stanie wil¬ gotnym) oraz materjaly chlodzace miesza sie w srodowisku cieklem przez energiczne poruszanie. Nastepnie zawiesine saczy sie przez islto, najlepiej zawierajace okolo 20— 40 oczek na cm i srodowisko wodne usuwa sie mozliwie dokladnie, np. przez odciskanie lub odsysanie. Placek pilsniowy suszy sie na¬ stepnie w nieco podwyzszonej temperaturze, np. 40°C. Jesli rozpuszczalnosc uzytych soli niezbyt wzrasta ze wzrostem temperatury, to mozna stosowac wyzsza temperature susze¬ nia. Zwykle w materjale moze pozostac 1— 5% wilgoc^ Aby zapobiec utracie gietkosci wskutek niepozadanego nadmiernego wypa¬ rowania wody z materjalu, mozna dodac do mieszaniny mala ilosc nielotnej substancji higroskopijnej, niedzialajacej na inne sklad¬ niki mieszaniny, np. gliceryny. Jednakze nie jest to zawsze konieczne.Nabój wybuchowy, najlepiej juz owinie¬ ty papierem, owija sie arkuszem wysuszonej pilsni. Zlaczenie mozna uskutecznic zapo- moca gumy lub innego spoiwa. Jednoczesnie albo potem mozna ponadto nalozyc ze¬ wnetrzna opaske papierowa. Jesli grubosc pilsni przekracza 0,127 cm, to moze sie oka¬ zac pozytecznem wykonanie na jednej po¬ wierzchni podczas wytwarzania szeregu row¬ ków albo naciec, ulatwiajacych dostosowa¬ nie ksztaltu pilsni do ksztaltu naboju wy¬ buchowego. Jesli pozadane jest zastosowa¬ nie wiecej niz jednego naboju w otworze wiertniczym, to tuleje powinny miec otwarte konce tak, zeby wybuch rozszerzal sie bez przeszkody. W razie potrzeby materjal tu¬ le jowy mozna przed wprowadzeniem mate¬ rjalu wybuchowego zwinac w postaci rury.Przy wytwarzaniu gietkiego materjalu tulejowego mozna do tego celu stosowac roz-, maite maszyny papiernicze. Najlepsza pro¬ porcja cieczy w stosunku do materjalów stalych zmienia sie w znacznym stopniu za¬ leznie od typu stosowanej maszyny. Okazalo sie np., ze zawiesina, zawierajaca nie wie¬ cej, niz 1,5% materjalów stalych daje dobra pilsn przy uzyciu cylindrycznej maszyny for- — 2 —mujacej pod warunkiem zastosowania do¬ brego mieszania podczas doprowadzania cie¬ czy do maszyny. Przy zastosowaniu maszy¬ ny typu Fourdrinier'a mozna zastosowac sto¬ sunek 1 czesci cial stalych w 8 czesciach za¬ wiesiny, dostarczanej do maszyny. Jeszcze wieksze stezenia zawieszonego materjalu wymagaja stosowania aparatu typu ciaglego saczka obrotowego.Wynalazek wyjasniaja nastepujace przy¬ klady, w których podane czesci oznaczaja czesci wagowe.Przyklad I. Uzyte materjaly: bielona siarczynem papka drzewna suchejwagi 7,5 czesci, staly dwuweglan sodowy 94,9 „ , nasycony wodny roztwór dwuweglanu sodowego 350,0 ,, .Mokre wlókna celulozowe (37,5 czesci), wytworzone przez Pozbijanie miazgi drzew¬ nej z woda, wprowadza sie do nasyconego roztworu dwuweglanu sodowego i miesza z nim, aby spowodowac dalsze rozwlóknienie peczków wlókien. Nastepnie dodaje sie sta¬ lego dwuweglanu sodowego, co jest mozli¬ we dzieki temu, ze wode nasycono uprzed¬ nio potrzebna iloscia dwuweglanu, i wytwa¬ rza sie zawiesine cial stalych, w której sto¬ sunek wagi dwuweglanu sodowego do wagi wlókien celulozowych wynosi 95:5. Sklad¬ niki te miesza sie zapomoca mieszadla me¬ chanicznego w ciagu 3 minut przed przenie¬ sieniem ich na sito, wykonane z tkaniny lub metalu, na którem pozwala sie im wyschnac.Nastepnie wilgoc usuwa sie z odsaczonego produktu przez odessanie, a warstwe pro¬ wadzi sie do walców spilsniajacych, albo tez mozna umieszczac mase miedzy dwiema po¬ duszkami chlonnemi, które nastepnie pod¬ daje sie stlaczaniu, aby odpedzic nadmiar wody i przyspieszyc zczepienie sie wlókien.Potem pilsn suszy sie pod cisnieniem atmo- sferycznem w ciagu 16 godzin w tempera¬ turze 40°C, Nabój o wymiarach 15,24 cm X 3,17 cm Polar - Saxonitu, zawiniety uprzednio w woskowany papier Manila, zawija sie w ar¬ kusz (13,33 cm X 10,16 cm) z pilsni, przy¬ gotowanej w powyzszy sposób, o grubosci 0,254 cm i wadze okolo 30 g. Pilsn kladzie sie na wierzch szerszego arkusza z niewosko- wanego papieru tak, iz tulejka i owiniecie zewnetrzne nakladane sa razem. Konce ze¬ wnetrznego owiniecia . zagina sie, a calosc zanurza sie w roztopionym wosku.Przyklad II. Uzyte materjaly: 25 czesci rozbitej na mokro miazgi Caima ST. L. albo miazgi Kraffa, zawie¬ rajacej 5 czesci wagowych suchego wlókna, stalego dwuweglanu sodo¬ wego 96,6 czesci, nasyconego wodnego roz¬ tworu dwuweglanu sodowego 400,0 czesci, dekstryny 2,5 czesci.Z tych materialów wytwarza sie pilsn w podobny sposób, jak podano w przykla¬ dzie I.Nabój z Polar-Saxonit'u o wymiarach 13,97 cm X 3,0% cm owija sie w wosko¬ wany papier Manila oraz w arkusz (14,65 cm X 30,48 cm) pilsni i tak owinie¬ ty materjal wybuchowy owija sie ostatecz¬ nie w gladki papier.Przyklad III. Uzyte materjaly: 25 czesci rozbitej na mokro miazgi Caima St. L. albo miazgi Kraffa, zawiera¬ jacej 5 czesci suchego wlókna, stalego dwuweglanu sodo¬ wego 96,6 czesci, nasyconego wodnego roz¬ tworu dwuweglanu sodowego 400,0 czesci, chlorku magnezowego 1,0 czesci.Z tych materjalów wytwarza sie pilsn w sposób, podobny do opisanego w przy¬ kladzie I.Nabój z nieowinietego Polar-Saxonit'u o — 3 —wymiarach 13,97 cm X 3,096 cm owija sie arkuszem (20,32 cm X 30,48 cm) z pilsni, a konce zagina sie. Nastepnie calosc zanu¬ rza sie w stopionym wosku.Przyklad IV. Uzyte materjaly: 25 czesci rozbitej na mokro miazgi Caima St. L. albo miazgi Kraffa, zawiera¬ jacej 5 czesci suchego wlókna, stalego dwuweglanu sodo¬ wego 48,3 czesci, stalego chlorku sodowego 48,3 czesci, nasyconego roztworu dwu¬ weglanu sodowego 200,0 czesci, nasyconego roztworu chlor¬ ku sodowego 200,0 czesci.Z tych materjalów wytwarza sie pilsn w podobny sposób, jak opisano w przykla¬ dzie I.Zwija sie rure o dlugosci 20,32 cm i o wewnetrznej srednicy 3,096 cm z arkusza pilsni o szerokosci dostateczne], aby zwój mial grubosc dwu do trzech arkuszy poje¬ dynczych. Jeden koniec zagina sie i karbuje oraz wklada cylinder z Polar-Saxonit'u o rozmiarach 13,97 cm X 3,096 cm. Pozostale konce tulei zagina sie nastepnie i karbuje.Przyklad V. Przyklad ten wyjasnia przygotowanie pilsni na maszynie typu Four- drinier'a. 20 kg mokrej miazgi Kraffa, zawierajacej 4 kg miazgi suchej, dobrze po¬ ruszajac, miesza sie z 50 kg dwuweglanu so¬ dowego i 400 kg wody. Zawiesine doprowa¬ dza sie do urzadzenia rozdzielczego, poczem plynie ona na ruchome sita, przesuwajace sie z szybkosca 121,9 cm/mm. Szybkosc sita jest mniejsza, niz przy zwyklem wytwarza¬ niu papieru. Pilsn stlacza sie, oddziela i su¬ szy. Grubosc arkusza ostatecznego wynosi 0,1575 cm. PL