PL216333B1 - Okno dachowe dwuskrzydłowe z barierkami bocznymi - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest okno dachowe dwuskrzydłowe, przeznaczone do montowania w pochyłej połaci dachu, w którym skrzydło dolne otwierane jest jako uchylne, a wraz z nim rozkładane są barierki boczne. W stanie otwartym skrzydło dolne i barierki pełnią funkcje balkonu, gdzie skrzydło dolne okna jest jego przednią ścianą.

Stan techniki. Z opisów patentowych międzynarodowych zgłoszeń wynalazków w trybie Układu o Współpracy Patentowej (PCT), publikacji o numerach WO90/09493 oraz WO91/14063, znane jest okno dachowe dwuskrzydłowe, w którym skrzydło dolne otwierane jest wraz z rozkładanymi barierkami bocznymi, tak iż w stanie otwartym to skrzydło i barierki tworzą razem niewielki balkon. Elementem wodzącym barierki bocznej jest skrzydło dolne okna, z którym poręcz tej barierki połączona jest za pośrednictwem obejmy, przytwierdzonej przegubowo u samej góry tego skrzydła do powierzchni bocznej jego ramy. Długość poręczy dopasowuje się do pochylenia połaci dachu w ten sposób, że dostarczana jest ona przez producenta w maksymalnej długości, co odpowiada najmniejszemu pochyleniu dachu, a przy montażu obcina się wystający z obejmy zbędny koniec poręczy.

Wskazane opisy patentowe nie określają wzajemnego usytuowania barierek bocznych względem oblachowania skrzydeł okna. Natomiast w rzeczywistym wykonaniu okien przez uprawnionego do obu wymienionych patentów, produkującego swoje wyroby pod marką VELUX, barierki usytuowane są na dachu, na zewnątrz elementów bocznych ościeżnicy. Poręcz barierki w stanie złożonym sięga bowiem zbyt wysoko wzdłuż okna, by można ją było zmieścić pod osłonami okna, w długości elementu bocznego ościeżnicy, bez kolizji z innymi częściami okna.

Istota rozwiązania. Okno dachowe według wynalazku, posiadające dwa skrzydła zamontowane we wspólnej ościeżnicy, z oblachowaniami zachodzącymi na ościeżnicę zabezpieczającymi wnętrze budynku przed wpływem czynników atmosferycznych, gdzie dolne skrzydło otwierane z barierkami bocznymi pełni wraz z nimi funkcję balkonu, charakteryzuje się tym, iż każdy zespół bocznej barierki umieszczony jest w obszarze szerokości oblachowań obu skrzydeł, górnego i dolnego, które to oblachowania w oknie zamkniętym przykrywają szczelinę między ramami tych skrzydeł i ościeżnicą oraz co najmniej część szerokości elementu bocznego ościeżnicy. Jeden koniec barierki połączony jest ze skrzydłem dolnym, a drugi z prowadnicą ościeżnicową, która zamocowana jest na elemencie bocznym ościeżnicy. Dolne skrzydło okna jest uchylne, otwierane poprzez obrót wokół geometrycznej chwilowej osi obrotu, przemieszczającej się w pobliżu dolnego, poprzecznego, elementu ościeżnicy. W stanie otwartym dolne skrzydło okna tworzy przednią ścianę balkonu.

Okno dachowe ma dwa zespoły barierek, usytuowane po obu stronach skrzydła dolnego, zaś w wyjątkowych przypadkach, na przykład przy usytuowaniu okna w bezpośrednim sąsiedztwie ściany poddasza, ma tylko jeden zespól barierki bocznej. W każdym zespole barierki bocznej jest ruchoma poręcz, której jeden koniec połączony jest przegubowo z suwakiem przyościeżnicowym, przemieszczającym się w prowadnicy usytuowanej wzdłuż boków ościeżnicy. Barierka ma także pręty zabezpieczające, usytuowane w stanie otwartym, w przybliżeniu pionowo, połączone swymi końcami z poręczą i prowadnicą, na jednym końcu przegubowo, a na drugim przegubowo-przesuwnie. W stanie zamkniętym okna, poręcz bocznej barierki usytuowana jest wzdłuż ościeżnicy, pod oblachowaniem skrzydeł górnego i dolnego, a rozkładana jest do pozycji roboczej wraz z otwieraniem dolnego skrzydła okna.

Okno według wynalazku charakteryzuje się również tym, że zespół barierki bocznej posiada łącznik wodzący, połączony swymi końcami przegubowo z poręczą i uchwytem stałym, osadzonym w dolnej części elementu bocznego ościeżnicy, a poręcz swym końcem od strony skrzydła dolnego połączona jest z ramą tego skrzydła za pośrednictwem suwaka poręczowego, przemieszczającego się wzdłuż bocznego odcinka ramy skrzydła dolnego. Pozwala to łatwiej pomieścić złożoną barierkę na długości elementu bocznego ościeżnicy, ponieważ przy zamykaniu skrzydła dolnego, suwak poręczowy przemieszcza się w dół tego skrzydła, dzięki czemu część długości poręczy wchodzi w obszar ościeżnicy współpracujący ze skrzydłem dolnym.

Okno dachowe dwuskrzydłowe według wynalazku, przeznaczone jest do montowania w pochyłej połaci dachu, której pochylenie może przybierać różne wartości, zwykle w zakresie od 35 do 55 stopni względem powierzchni poziomej. Wpływa to na wymiary poręczy i prętów zabezpieczających w bocznej barierce. Dla dostosowania barierek do pochylenia połaci dachu, poręcz ma nastawną długość, realizowaną poprzez to, iż poręcz składa się co najmniej z kształtownika poręczowego, korzystnie otwartego od dołu, oraz rdzenia wysuwanego teleskopowo z tego kształtownika. Kształtownik poręczowy oraz rdzeń poręczy mają zestaw poprzecznych otworów, ułożonych w regularnych odstęPL 216 333 B1 pach, łączonych nastawnie łącznikami kształtowymi, które umieszcza się w wybranych otworach kształtownika poręczowego i rdzenia.

Koniec poręczy od strony skrzydła dolnego okna oraz suwak poręczowy przemieszczający się w prowadnicy na bocznym odcinku ramy skrzydła dolnego, połączone są przegubowo za pośrednictwem czopa, osadzonego w jednym z tych zespołów, korzystnie w poręczy, oraz gniazda usytuowanego w drugim z tych podzespołów, czyli w suwaku poręczowym. Czop zabezpieczony jest w gnieździe za pomocą zatrzasku.

Pręty zabezpieczające, znajdujące się w zespole barierki poniżej poręczy, łączące tę poręcz z prowadnicą ościeżnicową, zakończone są z jednej strony otworem na sworzeń, a z drugiej strony mają nasadkę nakładaną na przycięty koniec pręta zabezpieczającego. Korzystnie, otwór na sworzeń jest w górnej części pręta zabezpieczającego, zaś umieszczony w tym otworze sworzeń osadzony jest w obu ściankach bocznych otwartego od dołu kształtownika poręczowego. Dolny koniec pręta zabezpieczającego przycina się na długość odpowiednią do pochylenia dachu z zamontowanym oknem, i wprowadza się do nasadki, w której koniec pręta zaciska się, na przykład wkrętem ściągającym do siebie dwie części nasadki obejmujące ten koniec pręta. Nasadka połączona jest przegubowo z przesuwnym uchwytem pręta zabezpieczającego, przemieszczającym się w prowadnicy ościeżnicowej. Przesuwny uchwyt pręta zabezpieczającego wyposażony jest w suwak, albo rolkę - w obu przypadkach przemieszczające się w rowku teowym, stanowiącym element prowadnicy ościeżnicowej, otwartym od wewnętrznej strony ościeżnicy.

W tym samym rowku teowym prowadnicy ościeżnicowej przemieszcza się suwak przyościeżnicowy, łączący poręcz z tą prowadnicą. Ruch tego suwaka w dół ogranicza zderzak, osadzony na prowadnicy ościeżnicowej, który uniemożliwia przesunięcie poręczy poniżej bezpiecznej wysokości ponad posadzką pomieszczenia z oknem dachowym. Wysokość ta wynosi 900 milimetrów nad posadzką w pomieszczeniach mieszkalnych, bądź 1100 milimetrów nad posadzką w pomieszczeniach użyteczności publicznej. Suwak przyościeżnicowy ma także mechanizm, korzystnie zapadkowy, zabezpieczający przed niekontrolowanym przemieszczaniem się tego suwaka w górę prowadnicy ościeżnicowej. Mechanizm ten zabezpiecza przed niepożądanym samoczynnym zamknięciem się skrzydła dolnego, na przykład w wyniku naporu wiatru. Dla zamknięcia skrzydła dolnego konieczne jest odblokowanie zapadek, unieruchamiających suwak przyościeżnicowy w prowadnicy ościeżnicowej.

Górne skrzydło okna z barierkami bocznymi zamontowane jest w tej samej ościeżnicy, co skrzydło dolne. W stanie zamkniętym okna górne, skrzydło zachodzi zakładkowo bezpośrednio na górny odcinek ramy skrzydła dolnego, bez żadnych poprzeczek w ościeżnicy dla podparcia skrzydła górnego. Dzięki temu, po otwarciu obu skrzydeł powstaje wolna przestrzeń użytkowa w obrysie ościeżnicy, do wykorzystania w funkcji balkonu. Skrzydło górne otwierane jest, korzystnie w górę, niezależnie od otwarcia skrzydła dolnego, można więc poprzestać na otwarciu tylko tego skrzydła. Korzystnie, skrzydło górne jest dwufunkcyjne, otwierane jako odchylne wokół osi obrotu usytuowanej w pobliżu górnej strefy tego skrzydła, oraz jako obrotowe wokół poziomej osi obrotu usytuowanej w środkowej strefie tego skrzydła. Pozwala to na obrócenie skrzydła górnego o kąt zbliżony do półpełnego, w wyniku czego zewnętrzna powierzchnia szyby tego skrzydła znajdzie się we wnętrzu pomieszczenia co ułatwia jej umycie. Dwufunkcyjność skrzydła górnego można uzyskać na przykład poprzez zastosowanie mechanizmu według polskiego zgłoszenia patentowego nr P-383664, zawierającego dwa ramiona pośrednie, połączone zarówno z ościeżnicą jak i ze skrzydłem, zawiasami składającymi się z łukowego suwaka, przemieszczającego się w łukowej prowadnicy, mającymi teoretyczną oś obrotu usytuowaną ponad powierzchnią szyby. Korzystnie, podzespoły mocujące w ościeżnicy skrzydło górne okna osadzone są nieruchomo w górnej części prowadnicy ościeżnicowej, ułożonej na całej długości elementu bocznego ościeżnicy. Miejsca na prowadnicy ościeżnicowej, w których osadzone są podzespoły mocujące skrzydło górne, znajdują się poza maksymalnym zasięgiem ruchu suwaka przyościeżnicowego - ten odcinek prowadnicy ościeżnicowej wykorzystywany jest wyłącznie do mocowania skrzydła górnego.

Korzystnym skutkiem stosowania wynalazku jest ochrona zespołu barierek przed wpływem czynników atmosferycznych, dzięki czemu barierki, a zwłaszcza ich poręcze nie brudzą się, a także poprawa estetyki budynku, na którego dachu widać tylko okno bez elementów barierek. Korzystnym skutkiem jest także zwartość konstrukcji barierek bocznych oraz łatwy ich montaż ze skrzydłem dolnym okna. Usytuowanie barierek w obrębie szerokości oblachowań skrzydeł okna, a nie na zewnątrz ościeżnicy, pozwala także na zainstalowanie wokół ościeżnicy kołnierza ocieplającego.

PL 216 333 B1

Przykład wykonania wynalazku. Okno dwuskrzydłowe z barierkami bocznymi, uwidocznione jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym poszczególne figury przedstawiają:

Fig. 1 - Okno otwarte w funkcji balkonu - w widoku aksonometrycznym;

Fig. 2 - Przekrój przez ościeżnicę, ramę skrzydła dolnego oraz barierkę w stanie zamkniętym;

Fig. 3 - Skrzydło dolne i barierkę w stanie w położeniu pośrednim między otwartym i zamkniętym - w widoku aksonometrycznym;

Fig. 4 - Poręcz i suwak poręczowy przed ich połączeniem - w widoku aksonometrycznym od strony skrzydła dolnego;

Fig. 5 - Zespół barierki - w widoku aksonometrycznym z rozsuniętymi częściami składowymi;

Fig. 6 - Podzespoły łączące barierkę z prowadnicą ościeżnicową - w widoku aksonometrycznym od strony skrzydła dolnego;

Okno dachowe dwuskrzydłowe z barierami bocznymi, będące przedmiotem wynalazku, ma ościeżnicę 1, w której zamontowane jest skrzydło dolne 2, otwierane jako uchylne poprzez obrót wokół geometrycznej chwilowej osi obrotu, przemieszczającej się w pobliżu dolnego, poprzecznego elementu ościeżnicy, a także ma skrzydło górne otwierane do góry. Po obu stronach skrzydła dolnego 2, są zespoły bocznych barierek (narysowano ją tylko z jednej strony), składające się między innymi z poręczy 3, łącznika wodzącego 4 oraz prętów zabezpieczających 5. Na elemencie bocznym 11 ościeżnicy 1 przytwierdzona jest prowadnica ościeżnicowa 12 w postaci metalowego kształtownika, przytwierdzonego swą półką 13 do górnej powierzchni elementu bocznego 11 ościeżnicy, z rowkiem teowym 14, otwartym od wewnętrznej strony ościeżnicy.

Dla dostosowania zespołu barierki bocznej do pochylenia dachu, w którym zainstalowane jest okno, poręcz 3 ma nastawną skokowo długość. W tym celu poręcz składa się z kształtownika poręczowego 31 oraz teleskopowo wysuwanego z niego rdzenia 32 poręczy, w którym są dwa rzędy regularnie rozmieszczonych otworów. Po nastawieniu właściwej długości, kształtownik poręczowy 31 łączy się z rdzeniem 32 za pomocą dwóch łączników kształtowych, na przykład sworzni z gwintowanym końcem, które umieszcza się w otworach 33 kształtownika poręczowego 31 i wybranych otworach rdzenia 32 poręczy.

Jeden koniec poręczy 3 połączony jest przegubowo oraz przesuwnie ze skrzydłem dolnym 2, za pośrednictwem suwaka poręczowego 6, który wzdłuż odcinka bocznego 21 ramy skrzydła dolnego przemieszcza się w prowadnicy skrzydłowej 22. Przeciwległy koniec poręczy 3, to jest jej rdzeń 32, połączony jest przegubowo z suwakiem przyościeżnicowym 7, przemieszczającym się w prowadnicy ościeżnicowej 12. Przy zamykaniu skrzydła dolnego 2, suwak poręczowy 6 przemieszcza się w dół tego skrzydła (rysunek, fig. 3), dzięki czemu część poręczy wchodzi w obszar ościeżnicy 1, współpracujący ze skrzydłem dolnym, a suwak przyościeżnicowy 7 nie sięga tak wysoko, jak w przypadku obrotowego tylko połączenia poręczy ze skrzydłem dolnym.

Suwak poręczowy 6 ma płytę wewnętrzną 61, usytuowaną przy prowadnicy skrzydłowej 22, i płytę zewnętrzną 62, z gniazdem 63 dla czopa 34, osadzonego nierozłącznie w kształtowniku poręczowym 31. Gniazdo 63 ma zbieżne wejście, wzdłuż odcinka bocznego 21 skrzydła dolnego, otwarte od górnej strony tego skrzydła, natomiast mocująca część gniazda ma szerokość odpowiadającą średnicy rowka w czopie 34. Między płytami: wewnętrzną 61 i zewnętrzną 62, jest zatrzask 64 ze sprężyną (nienarysowaną), który zaczepia o łeb czopa 34, po jego wprowadzeniu do gniazda 63. Płyta wewnętrzna 61 połączona jest z prowadnicą skrzydłową 22 za pośrednictwem ślizgu dolnego 65 i ślizgu górnego 66, wyposażonych w rowki, obejmujące z obu stron krawędzie prowadnicy skrzydłowej. Płyty: wewnętrzna 61 i zewnętrzna 62, połączone są z sobą kołkami dystansowymi 67, roznitowanymi po zewnętrznych stronach tych blach w stożkowych gniazdach otworów 68. Prowadnica skrzydłowa 22 połączona jest z odcinkiem bocznym 21 skrzydła dolnego za pośrednictwem wkrętów 23.

Kształtownik poręczowy 31 jest otwarty od dołu, co pozwala wprowadzić do jego wnętrza górne końce łącznika wodzącego 4 oraz prętów zabezpieczających 5. Łącznik wodzący 4 połączony jest z kształtownikiem poręczowym 31 za pośrednictwem sworznia osadzonego w otworze 35, a pręty zabezpieczające 5 połączone są z nim sworzniami osadzonymi w otworach 36 kształtownika. U dołu łącznik wodzący 4 zakończony jest nasadką 41, połączoną przegubowo z uchwytem stałym 15, osadzonym w dolnej części elementu bocznego 11 ościeżnicy, który to uchwyt jest częścią prowadnicy wysięgnikowej w mechanizmie zawiasowym dolnej części skrzydła okna. Pręty zabezpieczające 5 zakończone są u dołu nasadkami 51, połączonymi przegubowo z przesuwnymi uchwytami 52, przemieszczającymi się w rowku teowym 14 prowadnicy ościeżnicowej 12. Na rysunku przedstawiono

PL 216 333 B1 przesuwne uchwyty 52 wyposażone w suwaki umieszczone w rowku teowym 14, ale dla zmniejszenia oporów ruchu można je zastąpić rolkami prowadzonymi w tym rowku.

Łącznik wodzący 4 oraz pręty zabezpieczające 5 dostosowuje się do pochylenia dachu, obcinając odpowiednio długość ich końców wprowadzonych do nasadek 41, 51, tak by przy otwartym skrzydle dolnym 2 okna, łącznik wodzący oraz pręty zabezpieczające były ustawione pionowo. Po dopasowaniu unieruchamia się ich końce w nasadkach dociskając je wkrętami 42, 53.

Przez przycięcie na odpowiednią długość dostosowuje się również osłonę 37, nakładaną od góry na kształtownik poręczowy 31. Osłona ta, na jednym końcu ma wykonane fabrycznie wycięcie 38 dla czopa 34 poręczy, natomiast przycina się przeciwległy koniec osłony 37, który przykrywa się osłonką końcową 39 z tworzywa sztucznego, nałożoną na element rdzenia 32 poręczy, połączony z suwakiem przyościeżnicowym 7.

Pręt zabezpieczający 5 oddalony najbardziej od skrzydła dolnego okna, ma u góry zagięcie 54, dzięki któremu, przy zamkniętym skrzydle dolnym oraz złożonej barierce, ten pręt zabezpieczający układa się płasko na półce 13 prowadnicy ościeżnicowej, a na nim płasko układają się kolejne pręty zabezpieczające. Z tego względu na przekroju - rysunek fig. 2 - omawiany pręt zabezpieczający jest niewidoczny, zasłania go bowiem jego nasadka 51, widać natomiast dwa inne, ułożone na nim, pręty zabezpieczające 5.

Przekrój - figura 2 rysunku, wskazuje również na usytuowanie prowadnicy ościeżnicowej 12 i części składowych barierki, w tym poręczy 3, które całkowicie mieszczą się w obszarze szerokości oblachowania 24 skrzydła dolnego 2 (oraz zasłoniętego na fig. 2 oblachowania skrzydła górnego. Oblachowanie 24 skrzydła zachodzi zakładkowo na oblachowanie ościeżnicowe 16, które przykrywa prowadnicę ościeżnicową 12 oraz ościeżnicę 1. Obydwa oblachowania zabezpieczają razem wnętrze pomieszczenia z oknem dachowym przed działaniem czynników atmosferycznych, takich jak: deszcz, śnieg, wiatr.

Suwak przyościeżnicowy 7, przemieszcza się w rowku teowym 14 prowadnicy ościeżnicowej 12, przy czym częściami tego suwaka współpracującymi z rowkiem teowym są rolki, co zmniejsza opory jego ruchu. Zadaniem suwaka przyościeżnicowego 7 jest utrzymanie położenia poręczy 3, zbliżonego do poziomego, a przede wszystkim zabezpieczenie, przy współdziałaniu z zespołem zderzakowo-zaczepowym 8, przed nadmiernym otwarciem skrzydła dolnego 2, oraz obniżeniem się poręczy poniżej bezpiecznej odległości od posadzki pomieszczenia wyposażonego w okno dachowe.

Zespół zderzakowo-zaczepowy 8 składa się ze zderzaka 81, spoczywającego na półce 13 prowadnicy ościeżnicowej 12 i przytwierdzonego do elementu bocznego 11 ościeżnicy wkrętami przechodzącymi przez półkę 13. Drugim elementem zespołu zderzakowo-zaczepowego jest zaczep 82, przytwierdzony ponad zderzakiem 81 do pionowej ścianki prowadnicy ościeżnicowej 12. Suwak przyościeżnicowy 7 ma zaczep dolny 71, który po dojściu do zderzaka 81 zatrzymuje ruch tego suwaka w dół, a w konsekwencji unieruchamia poręcz 3 barierki, a poprzez nią unieruchamia skrzydło dolne 2 w położeniu otwartym. Suwak przyościeżnicowy 7 ma również zapadkę 72, ze sprężyną podnoszącą tę zapadkę w górę, w wyniku czego ząb zaczepowy 73 zapadki zaskakuje za powierzchnię oporową 83 zaczepu 82 w prowadnicy ościeżnicowej. Wzajemne położenie zderzaka 81 i zaczepu 82 dobrane jest tak, aby zapadka zaskoczyła nieco wcześniej niż oparcie się zaczepu dolnego 71 o zderzak 81. Zapadka 72 zaczepiona o zaczep 82, blokuje ruch w górę suwaka przyościeżnicowego 7, a w konsekwencji zabezpiecza przed niekontrolowanym zamknięciem się skrzydła dolnego 2, na przykład wskutek naporu wiatru. W swej części umieszczonej wewnątrz suwaka przyościeżnicowego 7 zapadka 72 ma podłużny otwór (niewidoczny na rysunku), przez który przechodzi sworzeń 74 łączący tę zapadkę z korpusem suwaka przyościeżnicowego. Po naciśnięciu na zapadkę 72, w kierunku wzdłuż prowadnicy ościeżnicowej 12, w górę ościeżnicy, zapadka przesuwa się tak, iż ząb zaczepowy 72 wchodzi pod zaczep 82, w wyniku czego możliwy jest ruch suwaka przyościeżnicowego 7 w górę prowadnicy ościeżnicowej. Odblokowanie zapadek z obu stron okna umożliwia zamknięcie jego skrzydła dolnego.

Skrzydło górne 9 okna dachowego otwierane jest dwufunkcyjnie, z wykorzystaniem mechanizmu według zgłoszenia wynalazku nr P-383664. W funkcji otwierania odchylnego skrzydło wraz z ramionami pośrednimi 91 obraca się w zawiasach 92, wokół osi obrotu usytuowanej w pobliżu górnej krawędzi tego skrzydła. W funkcji obrotowej ramiona pośrednie ułożone są wzdłuż elementów bocznych 11 ościeżnicy, a obraca się tylko skrzydło 9, w zawiasach 93, usytuowanych w środkowej strefie tego skrzydła. Uchwyty dla mechanizmu otwierania skrzydła górnego osadzone są w prowadnicy ościeżnicowej na jej górnym odcinku. W stanie zamkniętym okna, skrzydło górne 9 oparte jest zakładkowo na górnym odcinku ramy skrzydła dolnego 2.

Claims (12)

1. Okno dachowe dwuskrzydłowe z barierkami bocznymi, przeznaczone do montowania w pochyłej połaci dachu oraz pełniące dodatkowo funkcję otwieranego balkonu, posiadające dwa skrzydła zamontowane we wspólnej ościeżnicy, z których dolne skrzydło jest uchylne, otwierane poprzez obrót wokół geometrycznej chwilowej osi obrotu przemieszczającej się w pobliżu dolnego elementu poprzecznego ościeżnicy, tworząc w stanie otwartym przednią ścianę balkonu, zaś górne skrzydło tego okna, w stanie zamkniętym zachodzi zakładkowo bezpośrednio na górny odcinek ramy skrzydła dolnego, a otwierane jest korzystnie w górę, gdzie obydwa skrzydła mają oblachowania zachodzące na ościeżnicę dla zabezpieczenia wnętrza budynku przed wpływem czynników atmosferycznych, posiadające również zespoły bocznych barierek, szczególnie dwóch, w których poręcze, w stanie zamkniętym skrzydła dolnego usytuowane są wzdłuż ościeżnicy, a rozkładane są do pozycji roboczej wraz z otwieraniem dolnego skrzydła, gdzie jeden koniec poręczy połączony jest przegubowo i przesuwnie z prowadnicą usytuowaną wzdłuż boków ościeżnicy, a ponadto barierka ma pręty zabezpieczające połączone swymi końcami z poręczą i prowadnicą, na jednym swym końcu przegubowo, a na drugim przegubowo-przesuwnie, znamienne tym, że każdy zespół bocznej barierki umieszczony jest w obszarze szerokości oblachowań (24) obu skrzydeł, które to oblachowania, w stanie zamkniętym okna, przykrywają szczelinę między tymi skrzydłami (2, 9) i ościeżnicą (1) oraz przykrywają co najmniej część szerokości elementu bocznego ościeżnicy (11), a prowadnica ościeżnicowa (12) barierki zamocowana jest na elemencie bocznym ościeżnicy.

2. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że zespół barierki bocznej posiada łącznik wodzący (4), połączony swymi końcami przegubowo z poręczą (3) i uchwytem stałym (15), osadzonym w dolnej części elementu bocznego (11) ościeżnicy, a poręcz (3) swym końcem od strony skrzydła dolnego (2) okna połączona jest z ramą tego skrzydła za pośrednictwem suwaka poręczowego (6) przemieszczającego się wzdłuż odcinka bocznego (21) ramy skrzydła dolnego.

3. Okno dachowe według zastrz. 1, albo 2, znamienne tym, że poręcz (3) o nastawnej długości, składa się z kształtownika poręczowego (31), korzystnie otwartego od dołu, i rdzenia (32) wysuwanego teleskopowo z tego kształtownika.

4. Okno dachowe według zastrz. 3, znamienne tym, że kształtownik poręczowy (31) oraz rdzeń (32) poręczy mają zestaw poprzecznych otworów, a łączone są nastawnie łącznikami kształtowymi, które umieszcza się w wybranych otworach kształtownika poręczowego i rdzenia.

5. Okno dachowe według zastrz. 1, albo 2, albo 3, albo 4, znamienne tym, że koniec poręczy (3) i suwak poręczowy (6) na odcinku bocznym (21) ramy skrzydła dolnego (2), połączone są przegubowo za pośrednictwem czopa (34) osadzonego w jednym z tych zespołów, korzystnie w poręczy (3), oraz gniazda (63) usytuowanego w drugim z tych podzespołów.

6. Okno dachowe według zastrz. 5, znamienne tym, że czop (34) zabezpieczony jest w gnieździe (63) za pomocą zatrzasku (64).

7. Okno dachowe według zastrz. 1, albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, znamienne tym, że pręty zabezpieczające (5) w barierce, połączone z poręczą (3) i prowadnicą ościeżnicową (12), zakończone są z jednej strony otworem na sworzeń, a z drugiej strony mają nasadkę (51) nakładaną na przycięty koniec pręta zabezpieczającego.

8. Okno dachowe według zastrz. 7, znamienne tym, że nasadka (51) połączona jest przegubowo z przesuwnym uchwytem (52) pręta zabezpieczającego przemieszczającym się w prowadnicy ościeżnicowej (12).

9. Okno dachowe według zastrz. 1, albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, znamienne tym, że w prowadnicy ościeżnicowej (12) jest zderzak (81) ograniczający ruch w dół suwaka przyościeżnicowego (7), łączącego poręcz (3) z prowadnicą ościeżnicową (12), uniemożliwiający przesunięcie poręczy (3) poniżej bezpiecznej wysokości ponad posadzką pomieszczenia wyposażonego w okno dachowe.

10. Okno dachowe według zastrz. 1, albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, znamienne tym, że suwak przyościeżnicowy (7), ma mechanizm, korzystnie zapadkowy, zabezpieczający przed niekontrolowanym przemieszczaniem się tego suwaka w górę prowadnicy ościeżnicowej (12).

11. Okno dachowe według zastrz. 1, albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, znamienne tym, że skrzydło górne (9) jest dwufunkcyjne, otwierane jako odchylne wokół osi obrotu usytuowanej w pobliżu górnej strefy tego skrzydła, oraz jako obrotowe wokół poziomej osi obrotu usytuowanej w środkowej strefie tego skrzydła.

PL 216 333 B1

12. Okno dachowe według zastrz. 11, znamienne tym, że prowadnica ościeżnicowa (12) ułożona jest na całej długości elementu bocznego (11) ościeżnicy (1), a w górnej części tej prowadnicy osadzone są nieruchomo podzespoły mocujące w ościeżnicy skrzydło górne (9) okna.