Wynalazek niniejszy dotyczy pieców me¬ chanicznych do prazenia rudy, a zwlaszcza rud zelaznych, zawierajacych siarke, w ro¬ dzaju np. pirytów, w szczególnosci zas pie¬ ców, posiadajacych szereg znajdujacych sie jedne nad drugiemi ognisk, przez które prze¬ chodzi wal zgarniajacy z ramionami, pracu- jacemi nad rozmaitemi ogniskami, z których ruda jest zgarniana kolejno podczas prze¬ chodzenia przez piec. Cel wynalazku polega na zmniejszeniu lub zapobiezeniu powstawa¬ niu pylu w piecu zapomoca ulepszen w spo¬ sobie pracy i w konstrukcji pieca. Dalsze ce¬ le wynalazku stanowia: regulowanie tempe¬ ratury rozmaitych ognisk i oddzielanie ga¬ zów, wydzielanych w rozmaitych stadjach procesu.Przy zwyklym sposobie pracy caly ciag przechodzi przez cala dlugosc pieca, przy- czem powietrze, wpuszczane przez rozmaite otwory, i wydzielane gazy przechodza po kolei przez kazde ognisko, poczem gazy sa odprowadzane u góry pieca. Taki ciag spra¬ wia intensywne zasysanie przez piec, w wy¬ niku czego temperatura ogniska, pracujacego u góry pieca, jest znacznie wyzsza, niz tem¬ peratura któregokolwiek z dolnych ognisk.Ruda, doprowadzana do górnego ogniska wstanic zimnym, praktycznie biorac, zostaje w ten sposób raptownie i gwaltownie nagrza¬ na z tym wynikiem, ze kawalki lub grudki rudy maja tendencje do pekania i wydziela¬ nia obloków pylu.W sposobie pracy pieca podlug niniejsze¬ go wynalazku powietrze jest doprowadzane do dolnego ogniska kazdej pary ognisk, ga¬ zy zas, wytworzone w kazdej parze tych ognisk, sa odprowadzane z górnego ogniska.W taki sposób zapobiega sie przejsciu powie¬ trza i gazów z jednej pary ognisk do drugiej (sasiedniej), przyczem temperatura najwyz¬ szego ogniska zostaje obnizona, a wydzie¬ lanie sie pylu zostaje zmniejszone.Ten sposób pracy pozwala osiagnac inna, bardzo wazna korzysc w przypadku, gdy rudy zawieraja arszenik, poniewaz prawie cala ilosc arszeniku zostaje wydobyta z ru¬ dyf gdy ta podlega obróbce na najwyzszej parze ognisk, z gazów zas, wydzielajacych sie z rudy na pozostalych ogniskach, mozna otrzymac kwas siarkowy, wolny zasadniczo od arszeniku.Jest rzecza znana, ze w celu unikniecia wytwarzania sie pylu, powstajacego przy spadaniu rudy z ogniska do ogniska, nalezy przepuszczac rude z górnego ogniska do dol¬ nego przez nieruchome i poruszajace sie przewody, oslaniajace ja przed ciagiem. Pyl ten jednak powstaje, gdy ciag powietrza przechodzi przez przewody do rudy. W celu usuniecia powstawania pylu z tej przyczyny, a takze w celu zapobiezenia przechodzeniu powietrza i gazów z jednej pary ognisk do sasiedniej pary, przejscia do rudy do kazdej pary ognisk i równiez od kazdej pary sa umieszczone obok walu, a otwory wlotowe nieruchomych przewodów sa normalnie za¬ mkniete zapomoca pierscieniowej plyty, umocowanej na wale. Przejscie do rudy po¬ miedzy dwoma ogniskami kazdej pary posia¬ da otwór wypustowy w scianie pieca i jest normalnie zamkniete nagromadzona w nim ruda. Pozostaje ono dalej zamkniete w okre¬ sie czasu pomiedzy usunieciem jednej partji rudy i nadejsciem nastepnej zapomoca ply¬ ty zamykajacej, umieszczonej na koncu ra¬ mienia zgarniajacego.Przejscia do gazów pomiedzy dwoma ogniskami kazdej pary sa umieszczane do¬ kola krawedzi górnego toru do zgarniania w znany sposób, lecz zgodnie z wlasciwoscia wynalazku, otwory wlotowe tych przejsc do gazów znajduja sie blizej walu zgarniajace¬ go, niz otwór przejscia do rudy, wskutek czego przejscie do rudy moze byc umieszczo¬ ne poza ciagiem pieca. Uklad ten zapobiega przejsciu powietrza i gazów przez znajduja¬ ce sie na obwodzie przejscia do rudy. Na rysunku fig. 1 przedstawia przekrój pieca mechanicznego do prazenia rud wedlug wy¬ nalazku, przyczem przekrój jest wykonany wzdluz linji 1 — /na fig. 2, która przed¬ stawia poziomy przekrój wzdluz linji 2 — 2 na fig. 1; fig. 3 — przekrój w skali zwiek¬ szonej srodkowej czesci pieca wedlug fig. 1, przedstawiajacy czesci pieca w polozeniu tuz przed przejsciem rudy z jednego ogni¬ ska do drugiego; fig. 4 jest rzutem pozio¬ mym, odpowiadajacym fig. 3; fig. 5 i 6 sa widokami, podobnemi do fig. 3 i 4 i przed- stawiajacemi czesci pieca w polozeniu na- stepnem; fig. 7 jest przekrojem w skali zwiekszonej wzdluz linji 7 — 7 na fig. 2; fig. 8 jest poziomym przekrojem wzdluz linji 8— 8 na fig. 7, przedstawiajacym czesci pieca w polozeniu tuz przed przejsciem rudy na obwodzie, i fig. 9 jest widokiem, podobnym do fig. 8 i przedstawiajacym czesci pieca w nastepnem polozeniu.W postaci wykonania niniejszego wyna¬ lazku, uwidocznionej na rysunku, zewnetrz¬ na powierzchnia scianki pieca ma ksztalt owalny, jak to przedstawia fig. 2, podczas gdy jej wewnetrzna powierzchnia jest ko¬ lista, aby mozna bylo umiescic w sciance 10 kanaly gazowe.Piec moze posiadac dowolna liczbe ognisk, znajdujacych sie jedne nad drugie- mi, przyczem ciag jest przepuszczany od¬ dzielnie przez kazda pare 11 i 12 ognisk; — 2 —ognisko 11 jest ogniskiem górnem, a ogni¬ sko 12 jest ogniskiem dolnem kazdej pary.Powietrze wpuszcza sie do ogniska dolnego 12 kazdej pary poprzez odpowiednie otwory 13, przestrzen zas ponad ogniskiem górnem 11 kazdej pary jest polaczona zapomoca otworów 14 z kanalami 15, wykonanemi w sciance 10 pieca i odpowiednio polaczonemi w znany sposób z kominem.Rude doprowadza sie na ognisko górne 11 kazdej pary poprzez przewód nierucho¬ my 16, polozony obok zgarniajacego walu 17 i osadzony w ognisku dolnem 12 górnej pary, które to ognisko 12 tworzy pokrycie przestrzeni, znajdujacej sie ponad ogni¬ skiem 11. Ruda w przewodzie 16 jest za¬ trzymywana zapomoca tarczy 18, obracaja¬ cej sie wraz z walem 17, az ruchomy prze¬ wód 19, osadzony na tarczy 18 ustawi sie pod nieruchomy przewód 16 i w ten sposób doprowadzi rude do ogniska górnego 11 na¬ stepnej pary, najlepiej przez wylot 20, znaj¬ dujacy sie przy dolnej krawedzi poruszaja¬ cego sie przewodu 19, jak to przedstawiono na fig. 3, 4, 5 i 6. Gdy partja rudy jest za¬ trzymana w przewodzie nieruchomym 16, stanowi ona skuteczne zamkniecie, zapobie¬ gajace przejsciu powietrza i gazu z ogniska 11 do ogniska 12. Aby utrzymac to zamknie¬ cie potem, gdy zawartosc nieruchomego przewodu 16 zostala oprózniona do rucho¬ mego przewodu 19, do walu 17 przymoco¬ wany jest pierscien zamykajacy 21, który porusza sie ponad nieruchomym przewodem 16 ponizej poziomu zgarniania 22 ogniska 12, zamykajac przez to górny wylot przewodu 16. Pierscien zamykajacy 21 posiada wciecie 23 tuz pod koncowym zgarniaczem 24 ra¬ mienia zgarniajacego 25, które pracuje po¬ nad ogniskiem 12. Wciecie 23 umozliwia w ten sposób zgarniaczowi 24 dostarczenie partji rudy do nieruchomego przewodu 16 za kazdym obrotem walu 17.Ruda, doprowadzona do ogniska 11, jest posuwana ku zewnatrz w zwykly sposób za¬ pomoca zgarniaczy, umocowanych na ramie¬ niu zgarniaj acem 26, dzialajacem na ognisku 11, przyczem poziom zgarniania tego ogniska jest oznaczony liczba 27.Rude, po jej dojsciu do obwodu ogniska 11, koncowy zgarniacz 28 ramienia 26 do¬ prowadza do przewodu 29 do rudy, który przechodzi przez ognisko lii posiada wy¬ lot w scianie 10 pieca powyzej ogniska dol¬ nego 12, jak to przedstawia fig. 7. Ta p?.rtja rudy tworzy na poziomie zgarniania 22 ogni¬ ska dolnego 12 zwal, jak to przedstawiono na fig. 7 i zamyka skutecznie przewód 29.Ramie zgarniajace 25, pracujace nad ogni¬ skiem 12, nieco wyprzedza ramie zgarnia¬ jace, pracujace nad ogniskiem górnem 11, jak to przedstawiaja fig. 8 19; w dodatku zgarniacz 30, który usuwa rude, nagroma¬ dzona przy dolnym wylocie przewodu 29, jest wyposazony w plytke zamykajaca 31, dzialajaca ztylu zgarniacza 30, oraz we wlokacy sie zgarniacz 32, równiez pracuja¬ cy ztylu zgarniacza 30. Plytka zamykajaca 31 i wlokacy sie zgarniacz 32 znajduja sie ponizej ramienia 26, które pracuje nad ogni¬ skiem górnem 11, tak ze niezwlocznie po u- sunieciu nagromadzonej rudy z dolnego wy¬ lotu przewodu 29 zapomoca zgarniacza 30 zostaje utworzony drugi zwal z resztki za¬ wartosci przewodu i ten drugi zwal zostaje usuniety zapomoca wlokacego sie zgarniacza 32. Jednoczesnie plytka zamykajaca 31 za¬ myka oprózniony obecnie przewód 29, zgar¬ niacz zas 28, znajdujacy sie na koncu ra¬ mienia zgarniajacego 26, doprowadza do przewodu 29 swieza partje rudy, która two¬ rzy nowy zwal na ognisku 12, gdy plytka za¬ mykajaca 31 minie otwór.W taki sposób ani spadanie rudy poprzez przewód 29, ani przechodzenie powietrza i gazu przez ten przewód nie moga przyczynic sie do wytworzenia pylu.Powietrze, wpuszczone przez otwory 13, i gazy, wytworzone na ogniskach 12, sa po¬ rywane przez ssace dzialanie kanalów 15 do przejscia do gazów 33 (fig. 1 i 2), znaj¬ dujacych sie pomiedzy dwoma ogniskami — 3 —kazdej pary i przebiegajacych wokolo kra¬ wedzi toru do zgarniania ogniska górnego 11. Z przejsc 33 powietrze i gaz przechodza wzdluz ognisk górnych U przez otwory 14 do kanalów 15. Otwory wejsciowe przejsc 33 sa polozone blizej walu zgarniajacego 17, niz otwory przewodów 29. Kazdy przewód 29 jest polozony pomiedzy dwoma przej¬ sciami 33, jak to jasno widac na fig. 1 i 2, a to w tym celu, aby przewody do rudy znaj¬ dowaly sie poza ciagiem pieca. W ten spo¬ sób daznosc ciagu do przechodzenia przez przewody do rudy 29 jest sprowadzona do minimum, poniewaz okolo dolnego wylotu przewodu 29 wytwarza sie strefa wzglednie zmniejszonego cisnienia.Nalezy dalej zauwazyc, ze co sie tyczy ciagui pieca, to kazda para ognisk 11 i 12 jest zupelnie izolowana od wszystkich in¬ nych ognisk. Niema zadnego przejscia do gazów, któreby prowadzilo od dolu którego¬ kolwiek z ognisk 12 do przestrzeni nad tern ogniskiem; zamykajace zas urzadzenia nieru¬ chomych przewodów 16 skutecznie zapobie¬ gaja przechodzeniu gazu przez te przewody.Dzielac w ten sposób ciag, mozna regu-" lowac temperatury rozmaitych ognisk w spo¬ sób, który przy przechodzeniu ciagu kolejno wzdluz wszystkich ognisk jest niemozliwy.W ten sposób temperatura najwyzszego ogni¬ ska moze byc uczyniona najnizsza, zamiast byc najwyzsza, jak to dotychczas mialo miejsce, przez co wydzielanie sie pylu zo¬ staje bardzo znacznie oslabione.Ponadto, umieszczajac specjalny kanal przy najwyzszej parze ognisk (gdy prazone rudy zawieraja arszenik), mozna usunac praktycznie caly arszenik z rudy, obrabia¬ nej na tych« dwóch ogniskach, a z ga^ów, wydzielanych na nizej polozonych ogniskach, mozna wytworzyc kwas siarkowy, zasad¬ niczo wolny od arszeniku. W podobny spo¬ sób me sprawia trudnosci oddzielenie ga¬ zów, wydzielanych w czasie któregokolwiek stadjum prazenia, od gazów, wydzielanych w czasie innych okresów przeróbki. Nalezy tylko umiescic tlumiki i wyloty w kanalach 15 przy kazdej parze ognisk, aby mozna by¬ lo wydzielone na nich gazy pobrac do wszel¬ kiego pozadanego przeznaczenia. PL