PL216002B1

PL216002B1 - Sposób przygotowania odlewu do obróbki

Info

Publication number: PL216002B1
Application number: PL390364A
Authority: PL
Inventors: Andrzej Gessner
Original assignee: Politechnika Poznanska
Priority date: 2010-02-05
Filing date: 2010-02-05
Publication date: 2014-02-28
Also published as: PL390364A1

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób przygotowania odlewu do obróbki, mający zastosowanie w firmach zajmujących się obróbką odlewów korpusów części średnio- i wielkogabarytowych, m. in. w przemyśle obrabiarkowym, motoryzacyjnym oraz hydraulicznym.

W przedsiębiorstwach produkcyjnych obrabiających części odlewane operację trasowania przestrzennego wykonuje się przed obróbką właściwą. Jest to swoiste planowanie i dokładne przygotowanie odlewu do obróbki. Polega na wyznaczaniu na powierzchniach obrabianych zarysów powierzchni podstawowych (tzw. baz), a także linii zarysowych obróbki oraz osi i obwodów otworów, za pomocą narzędzi typu: rysik, punktak, cyrkiel, wysokościomierz traserski, podstawki, skrzynki, płyty traserskie, narzędzia pomocnicze i pomiarowe. Pozwala ona jednocześnie ocenić, czy na wszystkich powierzchniach obrabianych odlewu są wystarczające naddatki obróbkowe. Jest to operacja żmudna i czasochłonna (trwa nawet kilkanaście godzin), tym niemniej brak jest na dzień dzisiejszy alternatywnej technologii pozwalającej w szybki sposób ocenić poprawność wykonania odlewu, wyznaczyć bazy obróbkowe oraz dokonać podziału naddatków na obróbkę.

Istotą wynalazku jest sposób przygotowania odlewu do obróbki, który polega na tym, że dokonuje się pomiaru geometrii odlewu poprzez optyczne skanowanie powierzchni, dalej definiuje się układ współrzędnych odlewu Uwo na podstawie trzech wybranych płaszczyzn nadlewów, natomiast układ współrzędnych modelu konstrukcyjnego Uwk defininiuje się na podstawie analogicznych trzech płaszczyzn obrabianych, następnie na podstawie pomiaru geometrii odlewu opisuje się powierzchnie nadlewów w zdefiniowanym wcześniej układzie współrzędnych Uwo, po czym analogiczne powierzchnie obrabiane opisuje się w układzie współrzędnych Uwk, następnie naddatki obróbkowe na poszczególnych nadlewach definiuje się jako funkcję odległości pomiędzy powierzchnią nadlewu, a powierzchnią obrabianą, natomiast wektor P definiuje się jako przesunięcie pomiędzy układem współrzędnych odlewu, a układem współrzędnych modelu konstrukcyjnego i w pierwszym kroku przyporządkowuje mu się wartość wynikającą z normatywnych naddatków na trzech wybranych powierzchniach definiujących układy współrzędne, po czym sprawdza się warunek dodatniego naddatku na każdej powierzchni obrabianej, pozytywny wynik weryfikacji daje informację o poprawności wykonania odlewu, a wektor P przesunięcia pomiędzy układem współrzędnych odlewu, a modelu konstrukcyjnego przyjmuje się do definiowania układu współrzędnych przedmiotu obrabianego i dokonuje się obróbki odlewu, odlewu i brak możliwości jego poprawnego wytrasowania i obróbki.

Dzięki zastosowaniu rozwiązania uzyskano następujące efekty techniczno-użytkowe:

szybką weryfikację poprawności wykonania odlewu ze wskazaniem na lokalizację, wielkość i charakter ewentualnych błędów odlewniczych, znaczne skrócenie czasu przygotowania odlewu do obróbki poprzez wyeliminowanie żmudnego i czasochłonnego procesu ręcznego trasowania.

Wynalazek w przykładowym wykonaniu został zilustrowany na rysunkach, gdzie fig. 1 przedstawia przykłady współrzędnych: a) w odlewie, b) w modelu konstrukcyjnym (po obróbce), c) wektor P przesunięcia między układami współrzędnych po dopasowaniu położenia odlewu, fig. 2 - sposób przygotowania odlewu do obróbki.

W pierwszej kolejności przeprowadza się pomiar geometrii odlewu i poprzez optyczne skanowanie powierzchni. Układ współrzędnych odlewu U_wo 2 definiuje się na podstawie trzech wybranych płaszczyzn nadlewów, natomiast układ współrzędnych modelu konstrukcyjnego U_wk 3 definiuje się na podstawie analogicznych trzech płaszczyzn obrabianych. Na podstawie pomiaru geometrii odlewu opisuje się powierzchnie nadlewów w układzie współrzędnych U_wo 4. Analogiczne powierzchnie obrabiane opisuje się za pomocą w układzie współrzędnych U_wk 5. Naddatki obróbkowe na poszczególnych nadlewach definiuje się jako funkcję odległości pomiędzy powierzchnią nadlewu, a powierzchnią obrabianą 6. Wektor P definiuje się jako przesunięcie pomiędzy układem współrzędnych odlewu, a układem współrzędnych modelu konstrukcyjnego i w pierwszym kroku przyporządkowuje mu się wartość wynikającą z normatywnych naddatków na trzech wybranych powierzchniach definiujących układy współrzędne 7. Następnie 8 sprawdza się warunek 8 dodatniego naddatku na każdej powierzchni obrabianej. Pozytywny wynik weryfikacji daje informację o poprawności wykonania odlewu. Wektor P przesunięcia pomiędzy układem współrzędnych odlewu, a modelu konstrukcyjnego przyjmuje się do definiowania układu współrzędnych przedmiotu obrabianego 11 i dokonuje się obróbkę odlewu 12. Jeśli wynik weryfikacji jest negatywny, to zmienia się wartość wektora P 9 i ponownie sprawdza się warunek 8 dodatniego naddatku na każdej powierzchni obrabianej.

PL 216 002 B1

Jeśli nie ma możliwości wyznaczenia wektora P, żeby warunek 8 dodatniego naddatku był spełniony, to oznacza złe wykonanie odlewu i brak możliwości jego poprawnego wytrasowania i ob-

Claims

Sposób przygotowania odlewu do obróbki, znamienny tym, że dokonuje się pomiaru geometrii odlewu (1) poprzez optyczne skanowanie powierzchni, dalej definiuje się układ współrzędnych odlewu U_wo (2) na podstawie trzech wybranych płaszczyzn nadlewów, natomiast układ współrzędnych modelu konstrukcyjnego U_wk (3) definiuje się na podstawie analogicznych trzech płaszczyzn obrabianych, następnie na podstawie pomiaru geometrii odlewu opisuje się powierzchnie nadlewów w zdefiniowanym wcześniej układzie współrzędnych U_wo (4), po czym analogiczne powierzchnie obrabiane opisuje się w układzie współrzędnych U_wk (5), następnie naddatki obróbkowe na poszczególnych nadlewach definiuje się jako funkcję odległości pomiędzy powierzchnią nadlewu, a powierzchnią obrabianą (6), natomiast wektor P definiuje się jako przesunięcie pomiędzy układem współrzędnych odlewu, a układem współrzędnych modelu konstrukcyjnego i w pierwszym kroku przyporządkowuje mu się wartość wynikającą z normatywnych naddatków na trzech wybranych powierzchniach definiujących układy współrzędne (7), po czym sprawdza się warunek (8) dodatniego naddatku na każdej powierzchni obrabianej, pozytywny wynik weryfikacji daje informację o poprawności wykonania odlewu, a wektor P przesunięcia pomiędzy układem współrzędnych odlewu, a modelu konstrukcyjnego przyjmuje się do definiowania układu współrzędnych przedmiotu obrabianego (11) i dokonuje się obróbki odlewu (12).