PL212516B1

PL212516B1 - Sposób wytwarzania hydrofilowych materiałów samoprzylepnych i zastosowanie (54) hydrofilowych materiałów samoprzylepnych do osuszania oraz usuwania wody z mokrych i wilgotnych powierzchni

Info

Publication number: PL212516B1
Application number: PL391868A
Authority: PL
Inventors: Zbigniew Czech; Urszula Głuch; Ewa Madejska; Agnieszka Butwin
Original assignee: Univ West Pomeranian Szczecin Tech
Priority date: 2010-07-19
Filing date: 2010-07-19
Publication date: 2012-10-31
Also published as: PL391868A1

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania hydrofilowych materiałów samoprzylepnych i zastosowanie hydrofilowych materiał ów samoprzylepnych do osuszania oraz usuwania wody z mokrych i wilgotnych powierzchni. Tego typu hydrofilowe materiały samoprzylepne charakteryzują się dobrą przyczepnością (adhezją) do wilgotnych powierzchni oraz wytrzymałością wewnętrzną (kohezją) warstwy samoprzylepnej, zarówno bezpośrednio po aplikacji.

Z opisu patentowego CN 1888350 znany jest sposób wytwarzania odpornych na wodę materiałów samoprzylepnych o dobrej adhezji do wilgotnych oraz mokrych powierzchni różnorodnych materiałów. Tego typu materiały samoprzylepne zawierają bezrozpuszczalnikowy kauczuk butylowy, zmieszany z napełniaczami nieorganicznymi, organicznymi oraz z superabsorbentem.

Zadaniem proponowanego wynalazku jest opracowanie sposobu wytwarzania hydrofilowych materiałów samoprzylepnych, stosowanych do osuszania oraz usuwania wody z mokrych i wilgotnych powierzchni, charakteryzujących się doskonałymi właściwościami samoprzylepnymi w trakcie osuszania zawilgoconych powierzchni.

Sposób wytwarzania hydrofilowych materiałów samoprzylepnych, według wynalazku, polegający na polimeryzacji akrylanów, następnie modyfikacji otrzymanego polimeru i sieciowaniu, charakteryzuje się tym, że rozpuszczalnikowej polimeryzacji rodnikowej poddaje się 10 do 80% wagowych estrów alkilowych kwasu akrylowego o długości łańcucha węglowego w łańcuchu bocznym grupy alkilowej od 4 do 10 atomów węgla, 10 do 80% wagowych kwasów winylokarboksylowych, 10 do 40% wagowych funkcjonalnych monomerów (met)akrylanowych zawierających grupę hydroksylową oraz 5 do 20% wagowych hydrofilowych monomerów zawierających w swojej strukturze grupy alkoksylowe. Stężenie wszystkich monomerów użytych do polimeryzacji wynosi 100% wagowych. Następnie otrzymany polimer poddaje się modyfikacji rozpuszczalnymi w wodzie plastyfikatorami i neutralizacji grup karboksylowych za pomocą wodorotlenków metali jednowartościowych. Tak zmodyfikowany hydrofilowy polimer sieciuje się związkami sieciującymi. Dodaje się hydrofilowe monomery zawierające w swojej strukturze grupy alkoksylowe w celu polepszenia adhezji do zawilgoconych osuszanych powierzchni do otrzymanego w wyniku syntezy polimeru. Korzystnie jako estry alkilowe kwasu akrylowego o długości łańcucha węglowego w łańcuchu bocznym grupy alkilowej od 4 do 10 atomów węgla stosuje się akrylan butylu, pentylu, heksylu, heptylu, oktylu, izooktylu, 2-etyloheksylu, 2-metyloheptylu, nonylu, 2-propyloheptylu i/lub decylu. Korzystnie jako kwas winylokarboksylowy stosuje się kwas akrylowy, metakrylowy, winylooctowy. β-akryloilooksypropionowy, maleinowy, fumarowy, itakonowy i/lub trichloroakrylowy. Korzystnie jako funkcjonalne monomery (met)akrylanowe zawierające grupy alkoksylowe stosuje się akrylan etoksyetoksyetylu, metakrylan propylenoglikolu, metakrylan metoksyetylenoglikolu (750) i/lub metakrylan metoksyetylenoglikolu (2000). Stosuje się od 50 do 200% wagowych rozpuszczalnego w wodzie plastyfikatora, w odniesieniu do masy polimeru. Dzięki temu uzyskuje się polepszenie absorpcji wilgoci oraz wody. Korzystnie jako rozpuszczalny w wodzie plastyfikator stosuje się kopolimer estrów fosforoorganicznych, glikol wielowodorotlenowy, etoksylowane oktylofenole i/lub etoksylowane aminy. Stosuje się od 0.1 do 5% wagowych wodorotlenku metali jednowartościowych, w odniesieniu do masy polimeru. Dodaje się je w celu zachowania odpowiednich właściwości samoprzylepnych oraz mechanicznych. Korzystnie jako wodorotlenek metali jednowartościowych stosuje się wodorotlenek litu, sodu, potasu i/lub cezu. W celu zachowania odpowiednio wysokiej kohezji hydrofilowych materiałów samoprzylepnych w zaabsorbowanym stanie do hydrofilowego polimeru dodaje się związki sieciujące w ilości od 0.5 do 6 wagowych, w odniesieniu do masy polimeru. Stosuje się typowe związki sieciujące, reagujące z grupami karboksylowymi w temperaturze pokojowej lub podwyższonej. Korzystnie jako związki sieciujące stosuje się wielofunkcyjne izocyjaniany, chelaty metali, estry organiczne kwasu ortotytanowego organiczne cyrkoniany, wielofunkcyjne etylenoiminy, wielofunkcyjne propylenoiminy i/lub żywice aminowe. Przed sieciowaniem nośnik powleka się modyfikowanym polimerem, tak aby uzyskać po sieciowaniu klej o gramaturze pomiędzy 30 a 150 g/m². Dodaje się przed polimeryzacją funkcjonalne monomery akrylanowe zawierające grupę hydroksylową. Ich dodatek nadaje hydrofilowym materiałom samoprzylepnym odpowiednio wysoką kohezję w obecności zaabsorbowanej wilgoci lub wody z osuszanych powierzchni. Korzystnie dodaje się funkcjonalne monomery akrylanowe zawierające grupę hydroksylową w ilości od 5 do 40% wagowych. Korzystnie jako funkcjonalne monomery akrylanowe zawierające grupę hydroksylową stosuje się akrylan 2-hydroksyetylu, akrylan 2-hydroksypropylu, akrylan 4-hydroksybutylu i/lub N-metyloloakryloamid.

PL 212 516 B1

Istotą wynalazku jest również zastosowanie hydrofilowych materiałów samoprzylepnych, według wynalazku, do osuszania oraz usuwania wody z mokrych i wilgotnych powierzchni wytworzonych sposobem jak opisano powyżej. Osuszania oraz usuwania wody z mokrych i wilgotnych powierzchni polega na przyklejeniu hydrofilowego materiału samoprzylepnego na osuszaną powierzchnię. HydrofiIowy materiał wchłania wilgoć z powierzchni aż do jej osuszenia lub do wyczerpania się jego zdolności pochłaniania wilgoci oraz wody. Po zerwaniu zużytego hydrofilowego materiału można zaaplikować następny, aż do całkowitego osuszenia powierzchni.

Uzyskane według wynalazku hydrofilowe materiały samoprzylepne stosowane do osuszania mokrych i wilgotnych powierzchni charakteryzują się dużą adhezją do wilgotnych, mokrych powierzchni przy wysokiej absorpcji znajdującej się na osuszanych powierzchniach wilgoci oraz wody, doskonałymi właściwościami samoprzylepnymi oraz dużą kohezją, zarówno w momencie aplikacji, jak i w trakcie aplikacji, absorbując wilgoć i wodę z osuszanych powierzchni.

Będące przedmiotem wynalazku hydrofilowe materiały samoprzylepne o zastosowaniu do osuszania, a tym samym do usuwania wilgoci z zawilgoconych mokrych powierzchni, charakteryzują się bardzo dużą absorpcją wilgoci oraz wody przy zachowaniu innych swoich właściwości samoprzylepnych, co umożliwia ich stosowanie do wysokowydajnego osuszania zawilgoconych oraz wilgotnych powierzchni. W odróżnieniu od typowych komercyjnych materiałów samoprzylepnych, które nie wykazują adhezji do mokrych zawilgoconych powierzchni, hydrofilowe materiały samoprzylepne według wynalazku charakteryzują się niezmiennie doskonałą adhezją do tego typu substratów w trakcie ich aplikacji na wilgotnych, mokrych osuszanych powierzchniach.

Hydrofilowe materiały samoprzylepne według wynalazku mogą być zastosowane w postaci jednostronnych taśm samoprzylepnych do usuwania wilgoci oraz wody, a tym samym do osuszania powierzchni wielkogabarytowych. Zastosowanie tego typu hydrofilowych materiałów samoprzylepnych nie wymaga kosztownego osuszania powierzchni, stosując nadmuch ciepłego bądź gorącego powietrza, prądo- lub paliwożerczych wentylatorów, dmuchaw lub farelek. Tego typu hydrofilowe materiały samoprzylepne można łatwo aplikować na wilgotne, mokre powierzchnie ścian budynków mieszkalnych po ich zalaniu wodą wskutek powodzi, gaszenia po pożarze lub wskutek awarii instalacji wodnych lub wodociągowych. HydrofiIowe materiały samoprzylepne według wynalazku można aplikować tak długo, aż nastąpi całkowite osuszenie wilgotnej ściany. Po wyczerpaniu się zdolności pochłaniania wilgoci oraz wody przez, aplikowany materiał samoprzylepny, na wilgotną powierzchnię ściany można aplikować ponownie świeży hydrofilowy materiał samoprzylepny. Zużyty hydrofilowy materiał samoprzylepny w postaci jednostronnej taśmy samoprzylepnej może być bezproblemowo zdjęty ze ściany bez obawy pozostawienia na osuszonej ścianie resztek kleju.

Wynalazek ilustrują bliżej poniższe przykłady wykonania. Podane procenty wagowe odnoszą się do całkowitej masy polimeru rozpuszczalnikowego kleju samoprzylepnego. Podstawowe właściwości usieciowanej warstwy kleju samoprzylepnego, takie jak tack (lepność, kleistość), adhezję (przyczepność) oraz kohezję (wytrzymałość wewnętrzna kleju) mierzono wg normy AFERA, używanej przez Europejskie Stowarzyszenie Producentów Produktów Samoprzylepnych: tack wg normy AFERA 4105, adhezję wg normy AFERA 4001 oraz kohezję w temperaturze pokojowej oraz w 70°C wg normy AFERA 4012 zamieszczono w tabeli 1. W tabeli 2 zamieszczono wyniki badań absorpcji wody otrzymanych hydrofilowych materiałów samoprzylepnych w postaci jednostronnych taśm samoprzylepnych, stosowanych do usuwania wilgoci oraz wody z mokrych i wilgotnych powierzchni w czasie ich kontaktu z hydrofilowym materiałem samoprzylepnym, otrzymanym wg wynalazku.

P r z y k ł a d I

W znajdują cym się na ł a ź ni olejowej reaktorze o pojemnoś ci 1 l zaopatrzonym w mieszadł o, chłodnicę zwrotną, termometr oraz wkraplacz umieszcza się 200 g rozpuszczalnika octanu etylu. Octan etylu ogrzewa się do wrzenia, a następnie do wrzącego octanu etylu wkrapla się w ciągu 2 h 200 g mieszaniny złożonej z 20 g akrylanu butylu (10% wag.), 150 g kwasu akrylowego (75% wag.). 20 g akrylanu 2-hydroksyetyłu (10% wag.), 10 g akrylanu etoksyetoksyetylu (5% wag.) oraz 0,2 g rodnikowego inicjatora azowego AIBN (0,1% wag.). Proces polimeryzacji prowadzi się przez 5 h. otrzymując rozpuszczalnikowy kopolimer akrylanowy o 50% wag. zawartości polimeru oraz o lepkości 15,8

Pa^s, mierzonej w temperaturze 23°C na wiskozymetrze. Do otrzymanego w ten sposób kleju dodaje się 100 g etoksylowanej aminy Ethoduomeen T25 (50% wag.), 1 g 20% wodnego roztworu NaOH (0.1 wag.), a następnie 10 g 10% roztworu wielofunkcyjnej propylenoiminy Trazidin VN w izopropanolu (0.5% wag.). Tak otrzymanym roztworem modyfikowanego kleju poliakrylanowego powleka się za pomocą rakla, folię poliestrową, a otrzymaną w ten sposób jednostronną taśmę samoprzylepną suszy

PL 212 516 B1 w suszarce przez 10 min w temperaturze 105°C, otrzymując film klejowy o gramaturze 90 g/m². Otrzymaną usieciowaną jednostronną taśmę samoprzylepną bada się w czasie pod kątem właściwości samoprzylepnych, zarówno przed, jak i w trakcie aplikacji na mokrym materiale drewnianym.

P r z y k ł a d 2

W znajdującym się na ł a ź ni olejowej reaktorze o pojemnoś ci 1 l zaopatrzonym w mieszadł o, chłodnicę zwrotną, termometr oraz wkraplacz umieszcza się 200 g rozpuszczalnika octanu etylu.

Octan etylu ogrzewa się do wrzenia, a następnie do wrzącego octanu etylu wkrapla się w ciągu 2 h

200 g mieszaniny złożonej z 150 g akrylanu butylu (75% wag.), 20 g kwasu β-akryloilooksypropionowego (10% wag.), 6 g akrylanu 4-hydroksybutylu (3% wag.) oraz 6 g akrylanu 2-hydroksypropylu (3% wag.), 20 g metakrylanu propylenoglikolu (10% wag.) oraz 0,2 g rodnikowego inicjatora azowego AIBN (0,1% wag.). Proces polimeryzacji prowadzi się przez 5 h. otrzymując rozpuszczalnikowy kopolimer akrylanowy o 50% wag. zawartości polimeru oraz o lepkości 8,9 Pa^s, mierzonej w temperaturze 23°C na wiskozymetrze. Do otrzymanego w ten sposób kleju dodaje się 200 g poli(glikolu propylenowego) 650 (100% wag.), 50 g 20% wodnego roztworu KOH (5% wag.), a następnie 12 g izotoronu diizocyjanianu (6% wag.). Tak otrzymanym roztworem modyfikowanego kleju poliakrylanowego powleka się, za pomocą rakla, folię poliestrową, a otrzymaną w ten sposób jednostronną taśmę samoprzylepną suszy w suszarce przez 10 min w temperaturze 105°C, otrzymując film klejowy o gramaturze 65 g/m². Otrzymaną usieciowaną jednostronną taśmę samoprzylepną bada się w czasie pod kątem właściwości samoprzylepnych, zarówno przed, jak i w trakcie aplikacji na mokrej cegle budowlanej.

P r z y k ł a d 3

W znajdującym się na łaźni olejowej reaktorze o pojemności 1 I zaopatrzonym w mieszadło, chłodnicę zwrotną, termometr oraz wkraplacz umieszcza się 200 g rozpuszczalnika octanu etylu. Octan etylu ogrzewa się do wrzenia, a następnie do wrzącego octanu etylu wkrapla się w ciągu 2 h 200 g mieszaniny złożonej z 40 g akrylanu izooktylu (20% wag.), 40 g akrylanu decylu (20% wag.), 30 g kwasu akrylowego (15% wag.), 30 g kwasu β-akryloilooksypropionowego (15% wag.), 30 g N-metyIoIoakryIaamidu (15% wag.), 30 g metakrylanu metoksyetylenoglikolu (750) (15% wag.) oraz 0,2 g rodnikowego inicjatora azowego AIBN (0,1% ( wag.). Proces polimeryzacji prowadzi się przez 5 h, otrzymując rozpuszczalnikowy kopolimer akrylanowy o 50% wag. zawartości polimeru oraz o lepkości 12,4 Pa^s, mierzonej w temperaturze 23°C na wiskozymetrze. Do otrzymanego w ten sposób kleju dodaje się 400 g kopolimeru estru fosforoorganicznego Gafac PE 510 (100% wag.), 20 g 20% wodnego roztworu LiOH (2% wag.), a następnie 250 g 4% roztworu acetyloacetonianu glinu w octanie etylu (5% wag.). Tak otrzymanym roztworem modyfikowanego kleju poliakrylanowego powleka się. za pomocą rakla, folię poliestrową, a otrzymaną w ten sposób jednostronną taśmę samoprzylepną suszy w suszarce przez 10 min w temperaturze 105°C. otrzymując film klejowy o gramaturze 120 g/m². Otrzymaną usieciowaną jednostronną taśmę samoprzylepną bada się w czasie pod kątem właściwości samoprzylepnych, zarówno przed, jak i w trakcie aplikacji na mokrym suporeksie.

P r z y k ł a d 4

W znajdującym się na łaźni olejowej reaktorze o pojemności 1 I zaopatrzonym w mieszadło, chłodnicę zwrotną, termometr oraz wkraplacz, umieszcza się 200 g rozpuszczalnika octanu etylu. Octan etylu ogrzewa się do wrzenia, a następnie do wrzącego octanu etylu wkrapla się w ciągu 2 h 200 g mieszaniny złożonej z 50 g akrylanu heptylu (25% wag.), 50 g akrylanu 2-etyloheksyIu (25% wag.), 40 g kwasu akrylowego (20% wag.), 20 g kwasu trichloroakrylowego (10% wag.), 20 g akrylanu 2-hydroksypropylu (10% wag.), 20 g metakrylanu metoksyetylenoglikolu (2000) (10% wag.) oraz 0,2 g rodnikowego inicjatora azowego AIBN (0,1% wag.). Proces polimeryzacji prowadzi się przez 4 h, otrzymując rozpuszczalnikowy kopolimer akrylanowy o 50% wag. zawartości polimeru oraz o lepkości 11,8 Pa^s, mierzonej w temperaturze 23°C na wiskozymetrze. Do otrzymanego w ten sposób kleju dodaje się 160 g gliceryny (80% wag.), 20 g 20% wodnego roztworu CsOH (1% wag.), a następnie 80 g 5% roztworu acetyloacetonianu cyrkonu w acetonie (2% wag.) oraz 4 g diizocyjanianu izoforonu (2% wag.). Tak otrzymanym roztworem modyfikowanego kleju poliakrylanowego powleka się, za pomocą rakla, folię poliestrową, a otrzymaną w ten sposób jednostronną taśmę samoprzylepną suszy w suszarce przez. 10 min w temperaturze 105°C, otrzymując film klejowy o gramaturze 45 g/m². Otrzymaną usieciowaną jednostronną taśmę samoprzylepną bada się w czasie pod kątem właściwości samoprzylepnych, zarówno przed, jak i w trakcie aplikacji na mokrej ścianie betonowej.

P r z y k ł a d 5

W znajdującym się na łaźni olejowej reaktorze o pojemności 1 I zaopatrzonym w mieszadło, chłodnicę zwrotną, termometr oraz wkraplacz umieszcza się 200 g rozpuszczalnika octanu etylu.

PL 212 516 B1

Octan etylu ogrzewa się do wrzenia, a następnie do wrzącego octanu etylu wkrapla się w ciągu 2 h 200 g mieszaniny złożonej z 20 g akrylanu butylu (10% wag.), 20 g akrylanu 2-etyloheksylu (10% wag.), 20 g kwasu akrylowego (10% wag.), 20 g kwasu winylooctowego (10% wag.), 80 g N-metyloloakryloamidu (40% wag.). 40 g akrylanu etoksyetoksyetyIu (20% wag.) oraz 0,2 g rodnikowego inicjatora azowego AIBN (0,1% wag.). Proces polimeryzacji prowadzi się przez 4 h, otrzymując rozpuszczalnikowy kopolimer akrylanowy o 50% wag. zawartości polimeru oraz o lepkości 10,4 Pa^s, mierzonej w temperaturze 23°C na wiskozymetrze. Do otrzymanego w ten sposób kleju dodaje się 300 g etoksylowanego oktylofenolu Igepal Ca 520 (150% wag.), 2,5 g 20% wodnego roztworu NaOH (0,25% wag.) oraz 2,5 g 20% wodnego roztworu KOH (0,25% wag.), a następnie 12 g żywicy aminowej Cymel 370 (6% wag.). Tak otrzymanym roztworem modyfikowanego kleju poliakrylanowego powleka się, za pomocą rakla, folię poliestrową, a otrzymaną w ten sposób jednostronną taśmę samoprzylepną suszy w suszarce przez 10 min w temperaturze 130°C, otrzymując film klejowy o gramaturze 30 g/m². Otrzymaną usieciowaną jednostronną taśmę samoprzylepną bada się w czasie pod kątem właściwości samoprzylepnych, zarówno przed, jak i w trakcie aplikacji na mokrej fasadzie szklanej.

T a b e l a 1

Taśma samoprzylepna wg przykładu !	Tack [N]	Adhezja [N]	Kohezja [N]
20°C	70°C	20°C	70°C
1	11,2	16,9	12,1	70	35
2	12,3	14,3	10,8	70	30
3	8,9	11,2	8,4	90	40
4	7,9	10,8	6,9	90	40
5	10,5	13,5	10,2	65	30

T a b e l a 2

Taśma samoprzylepna wg przykładu	Absorpcja wody z osuszanej powierzchni w czasie [% wag.]
¹/₂ h	1 h	1,5 h	2 h	2.5 h	3 h	4 h	5 h	10 h	24 h
1	16	21	28	38	49	62	90	105	153	225
2	n	25	32	41	53	66	93	110	160	238
3	8	14	19	30	48	67	95	112	170	255
4	10	16	23	33	46	63	88	121	177	264
5	15	21	29	40	55	70	85	116	163	241

Zastrzeżenia patentowe

Claims

1. Sposób wytwarzania hydrofilowych materiałów samoprzylepnych na bazie poliakrylanów. polegający na polimeryzacji, następnie modyfikacji otrzymanego polimeru i sieciowaniu, znamienny tym, że rozpuszczalnikowej polimeryzacji rodnikowej poddaje się 10 do 80% wagowych estrów alkilowych kwasu akrylowego o długości łańcucha węglowego w łańcuchu bocznym grupy alkilowej od 4 do 10 atomów węgla. 10 do 80% wagowych kwasów winylokarboksylowych, 10 do 40% wagowych funkcjonalnych monomerów (met)akrylanowych zawierających grupę hydroksylową oraz 5 do 20% wagowych hydrofilowych monomerów zawierających w swojej strukturze grupy alkoksylowe, przy czym stężenie wszystkich monomerów użytych do polimeryzacji wynosi 100% wagowych, następnie otrzymany polimer poddaje się modyfikacji rozpuszczalnymi w wodzie plastyfikatorami i neutralizacji grup karboksylowych za pomocą wodorotlenków metali jednowartościowych, po czym zmodyfikowany hydrofilowy polimer sieciuje się związkami sieciującymi.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako estry alkilowe kwasu akrylowego o długości łańcucha węglowego w łańcuchu bocznym grupy alkilowej od 4 do 10 atomów węgla stosuje się

PL 212 516 B1 akrylan butylu, pentylu, heksylu, heptylu, ortylu, izooktylu, 2-etyloheksylu, 2-metyloheptylu, nonylu 2-propyloheptylu i/lub decylu.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako kwas winylokarboksylowy stosuje się kwas akrylowy, metakrylowy, winylooctowy, β-akryloilooksypropionowy, maleinowy, fumarowy, itakonowy i/lub trichloroakrylowy.

4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako funkcjonalne monomery (met)akrylanowe zawierające grupy alkoksylowe stosuje się akrylan etoksyetoksyetylu, metakrylan propylenoglikolu, metakrylan metoksyetylenoglikolu (750) i/lub metakrylan metoksyetylenoglikolu (2000).

5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się od 50 do 200% wagowych rozpuszczalnego w wodzie plastyfikatora, w odniesieniu do masy polimeru.

6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako rozpuszczalny w wodzie plastyfikator stosuje się kopolimer estrów fosforoorganicznych, glikol wielowodorotlenowy, etoksylowane oktylofenole i/lub etoksylowane aminy.

7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się od 0,1 do 5% wagowych wodorotlenku metali jednowartościowych w odniesieniu do masy polimeru.

8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako wodorotlenek metali jednowartościowych stosuje się wodorotlenek litu, sodu, potasu i/lub cezu.

9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że związki sieciujące stosuje się w ilości od 0,5 do 6% wagowych, w odniesieniu do masy polimeru.

10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako związki sieciujące stosuje się wielofunkcyjne izocyjaniany, chelaty metali, estry organiczne kwasu ortotytanowego, organiczne cyrkoniany, wielofunkcyjne etylenoiminy, wielofunkcyjne propylenoiminy i/lub żywice aminowe.

11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przed sieciowaniem nośnik powleka się modyfikowanym polimerem, tak aby uzyskać po sieciowaniu klej o gramaturze pomiędzy 30 a 150 g/m².

12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że dodaje się przed polimeryzacją funkcjonalne monomery akrylanowe zawierające grupę hydroksylową.

13. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że dodaje się funkcjonalne monomery akrylanowe zawierające grupę hydroksylową w ilości od 5 do 40% wagowych.

14. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że jako funkcjonalne monomery akrylanowe zawierające grupę hydroksylową stosuje się akrylan 2-hydroksyetylu, akrylan 2-hydroksypropylu, akrylan 4-hydroksybutylu i/lub N-metyloloakryloamid.

15. Zastosowanie hydrofilowych materiałów samoprzylepnych wytworzonych sposobem określonym w zastrz. 1-14 do osuszania oraz usuwania wody z mokrych i wilgotnych powierzchni.