PL212065B1 - Sposób usuwania warstwy, szczególnie zewnętrznej z murów ceglanych oraz elementów ceramicznych - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób usuwania warstwy, szczególnie zewnętrznej z murów ceglanych oraz elementów ceramicznych, znajdujący zastosowanie przede wszystkim w odnawianiu budowli historycznych i nadawaniu im pierwotnego wyglądu.

Często budowle historyczne, mające fasadę ceglaną pokrywano podczas kolejnych remontów, warstwą tynku w celu zamaskowania uszkodzeń mechanicznych i innych wynikających z upływu czasu. Aby tynk dobrze przylegał do powierzchni pod warstwę tynku stosowano obrzutkę cementowowapienną. Warstwa podtynkowa, wykonana z markowego cementu, piasku i wapna zarobionych wodą była warstwą szczepną, silnie związaną z podłożem, charakteryzującą się dużą mocą, twardością i przyczepnością. Jako szczelna warstwa uniemożliwiała dyfuzję wody podsiąkającej przez mur ceglany z gruntu, gdyż cegła jako materiał ceramiczny charakteryzuje się wysoką porowatością i nasiąkliwością. W obiektach zabytkowych na ogół obserwuje się brak izolacji poziomej co sprzyja podsiąkaniu kapilarnemu wody z gruntu. Warstwa zbitej i twardej cementowo-wapiennej powłoki tynkowej powoduje blokadę dyfuzyjną murów, uniemożliwiając oddawanie nagromadzonej wilgoci. To doprowadzana do zawilgocenia ścian, w konsekwencji powodując rozwój mikroorganizmów, w tym grzybów, pleśni i innych, destrukcyjnie działających na strefę przypowierzchniową lica cegieł. W pracach renowacyjnych obiektów historycznych, oprócz usuwania zniszczeń natury fizycznej, wywołanych upływem czasu, dużą wagę przywiązuje się do przywrócenia tym obiektom pierwotnego wyglądu architektonicznego. Jeśli w przeszłości był to mur ceglany należy w trakcie konserwacji usunąć warstwę tynku, położoną w czasach późniejszych. Chodzi też o usunięcie wtórnych tynków, przemurowań i efektów nieudolnych reperacji tak aby pozostawić mur w formie oryginalnej. Opisane zadanie przyświeca renowacji budynków wykonanych z cegły licowej lub klinkierowej, na które nałożono warstwy zewnętrzne w okresie późniejszym, najcz ęściej w celu maskowania zniszczeń mechanicznych i innych związanych z upł ywem czasu.

Dotychczas do usuwania opisanych warstw tynków a w szczególności obrzutki cementowej i cementowo-wapiennej stosowano metody mechaniczne, polegają ce na ś cinaniu lub szlifowaniu obrzutki urządzeniami mechanicznymi, takimi jak szlifierki, piły diamentowe i inne. Znane też były metody niszczenia warstwy tynku metodą piaskowania poprzez kierowanie na mur strumienia ścierniwa. Stosowano także ręczne odkuwanie warstwy obrzutki cementowej przy użyciu dłut i młotów wraz z ręcznym doczyszczaniem materiałami ściernymi.

Do znanych metod należy zaliczyć metody chemiczne, polegające na nakładaniu na powierzchnię obrzutki preparatu chemicznego, reagującego z warstwą zaprawy, powodującego rozpuszczenie lub rozpulchnienie warstwy i oddzielenie jej od pierwotnego muru.

Znana też była metoda hydro-dynamiczna, polegająca na stosowaniu myjek ciśnieniowych przy użyciu specjalnych dysz.

Do znanych metod usuwania warstw zewnętrznych murów, w tym tynku należy też zaliczyć oczyszczanie powierzchni przy użyciu promieni lasera.

Wszystkie opisane metody są mało wydajne, wymagające dużego wysiłku fizycznego. W wyniku ich stosowania dochodzi do uszkodzenia lica muru pierwotnego, który ma wartość historyczną i muzealną .

Celem rozwiązania zgodnie z wynalazkiem jest wyeliminowanie wszystkich dotychczasowych niedogodności i opracowanie sposobu usuwania nieoryginalnych warstw tynkowych oraz innych, bez niszczenia oryginalnego muru.

Istotę wynalazku stanowi sposób usuwania warstwy, szczególnie zewnętrznej z murów ceglanych oraz elementów ceramicznych, przydatny przede wszystkim przy odnawianiu budowli historycznych, wykonanych z cegły. Sposób, zgodnie z wynalazkiem polega na tym, że poddawaną renowacji powierzchnię podgrzewa się do wysokiej temperatury, przekraczającej 100°C, po czym natychmiast po podgrzaniu poddaje się gwałtownemu schłodzeniu. Schodzenie następuje poprzez polanie lub natryskiwanie muru wodą o temperaturze otoczenia. Gwałtowne ochłodzenie ogrzanej powierzchni powoduje raptowny skurcz zaprawy i utratę przez nią odporności mechanicznej. Wskutek gwałtownego schłodzenia zaprawa traci właściwości adhezyjne i spoistość. Kruszy się, pęka i odwarstwia od muru, pozostawiając lico cegły w stanie nienaruszonym. Poddana silnemu ogrzaniu a następnie gwałtownie schłodzona zaprawa, pozbawiona wilgoci, traci zdolność wiązania między cząsteczkowego. Pod wpływem lekkiego uderzenia odspaja się od muru. Pozostaje tylko oryginalny mur, na którym można prowadzić dalsze prace konserwatorskie.

PL 212 065 B1

Sposób, zgodnie z rozwiązaniem umożliwia przywrócenie wyglądu pierwotnego budowli poprzez wykorzystanie odporności cegły jako spieku ceramicznego na wysoką temperaturę i jej nagłe zmiany. Sposób, według wynalazku pozwala na dokładne oczyszczenie muru ceglanego o walorach historycznych z warstw nałożonych w okresie późniejszym, bez uszkodzenia jego lica. Sposób ten charakteryzuje się znacznie większą wydajnością niż dotychczas znane metody. Jego realizacja jest możliwa przy użyciu dostępnych urządzeń i materiałów, bez potrzeby ponoszenia dodatkowych nakładów finansowych.

Przykład:

Sposób usuwania warstwy, szczególnie zewnętrznej z murów ceglanych oraz elementów ceramicznych, według wynalazku, stosowany przede wszystkim przy odnawianiu budowli historycznych, wykonanych z cegły, polega na tym, że fragment muru o powierzchni 30 cm x 30 cm podgrzewa się za pomocą palnika podłączonego do butli gazowej do temperatury 110°C. Natychmiast po wygrzaniu muru do tej temperatury poddaje się go gwałtownemu schłodzeniu, poprzez polanie wygrzanej powierzchni zimną wodą. Wskutek gwałtownego schłodzenia następuje szok termiczny. Warstwa zewnętrzna a szczególnie warstwa podtynkowa traci swe własności adhezyjne. Staje się krucha i spękana. Po gwałtownym ochłodzeniu warstwę tynku oddziela się od powierzchni cegieł poprzez lekkie opukiwanie młotkiem. Oczyszczony, ceglany mur nadaje się do prowadzenia dalszych zabiegów konserwatorskich.

Claims (2)

1. Sposób usuwania warstwy, szczególnie zewnętrznej z murów ceglanych oraz elementów ceramicznych, znamienny tym, że fragment powierzchni zewnętrznej budowli podgrzewa się do temperatury, przekraczającej 100°C a następnie gwałtownie schładza się.

2. Sposób, według zastrz. 1, znamienny tym, że do podgrzewania warstwy zewnętrznej używa się strumienia ognia z palnika gazowego, zaś do schładzania stosuje się wodę o temperaturze otoczenia.