PL211362B1 - Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych z dodatkiem nanonapełniaczy na bazie żelaza i węgla - Google Patents

Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych z dodatkiem nanonapełniaczy na bazie żelaza i węgla

Info

Publication number
PL211362B1
PL211362B1 PL385202A PL38520208A PL211362B1 PL 211362 B1 PL211362 B1 PL 211362B1 PL 385202 A PL385202 A PL 385202A PL 38520208 A PL38520208 A PL 38520208A PL 211362 B1 PL211362 B1 PL 211362B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
carried out
nanofillers
synthesis
iron
temperature
Prior art date
Application number
PL385202A
Other languages
English (en)
Other versions
PL385202A1 (pl
Inventor
Walerian Arabczyk
Urszula Narkiewicz
Iwona Pełech
Zbigniew Rosłaniec
Konrad Kwiatkowski
Magdalena Kwiatkowska
Original Assignee
Univ West Pomeranian Szczecin Tech
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ West Pomeranian Szczecin Tech filed Critical Univ West Pomeranian Szczecin Tech
Priority to PL385202A priority Critical patent/PL211362B1/pl
Publication of PL385202A1 publication Critical patent/PL385202A1/pl
Publication of PL211362B1 publication Critical patent/PL211362B1/pl

Links

Landscapes

  • Compositions Of Macromolecular Compounds (AREA)

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 211362 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 385202 (22) Data zgłoszenia: 16.05.2008 (51) Int.Cl.
C08L 67/06 (2006.01) C08L 67/02 (2006.01) C08K 3/04 (2006.01) C08K 3/08 (2006.01) C08K 9/02 (2006.01)
Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych z dodatkiem nanonapełniaczy na bazie żelaza i węgla (73) Uprawniony z patentu:
ZACHODNIOPOMORSKI UNIWERSYTET TECHNOLOGICZNY W SZCZECINIE, Szczecin, PL (43) Zgłoszenie ogłoszono:
23.11.2009 BUP 24/09 (45) O udzieleniu patentu ogłoszono:
31.05.2012 WUP 05/12 (72) Twórca(y) wynalazku:
WALERIAN ARABCZYK, Szczecin, PL URSZULA NARKIEWICZ, Szczecin, PL IWONA PEŁECH, Szczecin, PL
ZBIGNIEW ROSŁANIEC, Szczecin, PL KONRAD KWIATKOWSKI, Szczecin, PL MAGDALENA KWIATKOWSKA, Szczecin, PL (74) Pełnomocnik:
rzecz. pat. Renata Zawadzka
PL 211 362 B1
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania kompozytów polimerowych z dodatkiem nanonapełniaczy na bazie żelaza i węgla (Fe/Fe3C, Fe3C/C, Fe/C) metodą in situ.
Magnetyczne cząstki metali pokryte węglem są niezwykle interesujące ze względu na swoje potencjalne zastosowania jako magnetyczne: nośniki informacji, atramenty, tonery. Warstwy węglowe otaczające cząstki metaliczne mają za zadanie ich izolowanie między innymi od czynników utleniających. Dodatkowo cząstki metalu chronione warstwami węgla, nabierają cech biokompatybilności i stabilnoś ci w wielu mediach organicznych i nieorganicznych. Takie wł aś ciwoś ci stwarzają moż liwość ich dalszych aplikacji tj.: dostarczanie leków, czujniki biologiczne czy środki kontrastujące. Do najczęściej badanych materiałów należą otoczone węglem nanocząstki żelaza, które pozyskuje się w wyniku wyżarzania metalu lub jego związków (tlenków, kompleksów) z różnymi materiałami węglowymi, przez kondensację odparowanego metalu i węgla w łuku elektrycznym lub metodą pirolizy laserowej. Z publikacji H. Tokoro, S. Fujii, T. Oku, Diamond Related Mat., 13 (2004) 1270 znany jest sposób otrzymywania cząstek żelaza o średnicy około 200 nm pokrytych 30 nm warstwą grafitu w wyniku wyżarzania hematytu i węgla w atmosferze azotu w temperaturze 1200°C. W publikacji S. Tomita, M. Hikita, M. Fujii, S. Hayashi, K. Yamamoto, Chem. Phys. Lett., 316 (2000) 361 wskazano, że wygrzewanie w próż ni w temperaturze 1700°C mieszaniny czą stek metalu i diamentu pozwalał o pokryć czą stki metalu jednorodnymi warstwami grafitowymi o grubości około kilku nanometrów. Znana jest z publikacji B. Bokhonov, M. Korchagin, J. Alloys and Compd., 333 (2002) 308 metoda wysokoenergetycznego rozdrabniania i termicznego wyżarzania mieszaniny sadzy i żelaza w wyniku czego otrzymywano cząstki metalu o średnicy 10 - 50 nm w matrycy węglowej. Długotrwała aktywacja mechaniczna układu sadza - żelazo prowadziła do powstawania fazy cementytu. Dodatkowo stwierdzono, że minimalna temperatura, w której następuje krystalizacja amorficznego węgla dla układu sadza - żelazo wynosiła 250 - 300°C. Z publikacji M. Jiang, X.G. Zhang, Y. Liu, G.M. Hao, J. Lin, Mater. Sci. Eng. B, 87 (2001) 66 znana jest modyfikowana metoda wyładowania łukowego, gdzie prowadzono syntezę ferromagnetycznego żelaza i jego związków otoczonych węglem. Metoda ta pozwoliła na otrzymanie wysokiej zawartości żelaza w próbce (do 80% wag.) oraz wysokiej wydajności (95%). Cząstki posiadały sferyczną morfologię, a ich średnice mieściły się w zakresie 10 - 30 nm. Z publikacji X. Bi, B. Ganguly, G.P. Hauffman, F.E. Huggins, M. Endo, P.C. Eklund, J. Mater. Res., 8 (1993) 1666 znany jest sposób, w którym pirolizie laserowej poddawano mieszaninę Fe(CO)5, CO2 i C2H4 otrzymując nanokrystaliczne cząstki α-Fe, Fe3C i Fe7C3. W przypadku zastosowania nadmiaru C2H4 w mieszaninie reakcyjnej, na powierzchni cząstek tworzyło się kilka monowarstw węgla.
Do jednych z najszerzej badanych materiałów węglowych należą nanorurki. Najpopularniejsza metoda otrzymywania nanorurek oparta jest na katalitycznym rozkładzie związków zawierających w swoim składzie węgiel. Otrzymane w ten sposób struktury włókniste zakończone są krystalitami żelaza lub cementytu. W zależności od warunków procesu obserwuje się również zakapsułkowane cząstki metalu w środku kanału rurek. Nanorurki węglowe ze względu na swoje unikatowe właściwości mogą znaleźć zastosowanie między innymi jako napełniacze do kompozytów polimerowych. Bezpośredni cel otrzymania kompozytów stanowi modyfikacja właściwości mechanicznych polimerów konstrukcyjnych, uzyskanie przewodności elektrycznej przy niewielkim stężeniu nanonapełniacza, poprawa stabilności termooksydacyjnej oraz przewodności cieplnej. Głównymi obszarami potencjalnych aplikacji są: przemysł elektroniczny, elektrotechniczny, motoryzacyjny, lotniczy i sportowy. Możliwości zastosowań nanokompozytów polimerowych są dość szerokie, np: osłony zdolne do pochłaniania promieniowania elektromagnetycznego, emitowanego przez sąsiednie urządzenia elektroniczne, osłony zabezpieczające przed wyładowaniami statycznymi, części poszyć samolotów i rakiet, części o wysokiej precyzji, w których odkształcenia cieplne obniżają zdolność trzymania tolerancji wymiarowej (np. opon samochodowych), elementy komputerów (hardware), ogniw fotowoltaicznych, przewodów paliwowych, elementy sprzętu sportowego, również bioinżynieria (np. sztuczne tkanki). Z publikacji F.H. Gojny, M.H.G. Wichmann, U. Kopke, B. Fiedler, K. Schulze, Comp. Sci. Techn., 64 (2004) 2363 oraz J.K.W. Sandler, J.E. Kirk, I.A. Kinloch, M.S.P. Shaffer, A.H. Windle, Polymer, 44 (2003) 5893 znany jest sposób wykorzystywania jako materiału osnowy duroplastów, głównie żywic epoksydowych. Wykorzystywanie termoplastów jako materiału osnowy znane jest z publikacji Z. Jia, Z. Wang, C. Xu, J. Liang, B. Wie, D. Wu, S. Zhu, Mater. Sci. Eng. A, 271 (1999) 395, gdzie użyto PMMA. Wykorzystanie PS znane jest z publikacji Z. Yang, B. Dong, Y. Huang, L. Liu, F-Y. Yan, H-L. Li, Mat. Chem. Phys., 94 (2005) 109, a polyolefin z publikacji M-K. Sec, J-R. Lee, S-J. Park, Mater.
PL 211 362 B1
Sci. Eng. A, 404 (2005) 79 oraz M.O. Lisunova, Y.P. Mamunya, N.I. Lebovka, A.V. Melezhyk, Eur. Polym. J., 43 (2007) 949]. Zastosowanie PC jako osnowy znane jest z publikacji L. Chen, X-J. Pang., Z-L. Yu, Mater. Sci. Eng A, 457 (2007) 287, a PA z publikacji C. Zhao, G. Hu, R. Justice, D.W. Schaefer, S. Zhang, M. Yang, CC. Han, Polymer, 46 (2005) 5125 oraz artykułu H. Zheng, C. Gao, Y. Wang, P.C.P. Watts, H. Kong, X. Ciu, D. Yan, Polymer, 47 (2006) 113. Pod względem właściwości mechanicznych kompozytów, wprowadzenie nanorurek węglowych do polimerów wpływa na wzrost ich wytrzymałości na rozciąganie i podwyższenie modułu sprężystości. Z publikacji D. Qian, E.C. Dickey, R. Andrews, T. Rantell, Appl. Phys. Lett., 76 (2000) 2868 znane jest, że dodatek 1% MWCNT do PS powoduje wzrost wytrzymałości na rozciąganie o ok. 25% i modułu o ok. 40%.
Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych z dodatkiem nanonapełniaczy na bazie żelaza i węgla, według wynalazku, metodą in situ, wykorzystujący reakcję transestryfikacji i polikondensacji, przy udziale stabilizatorów charakteryzuje się tym, że nanokrystaliczne żelazo poddaje się procesowi nawęglania, w zakresie temperatur 350-800°C, pod ciśnieniem atmosferycznym. Następnie chłodzi się je do temperatury pokojowej w atmosferze gazu inertnego, tak otrzymane nanonapełniacze dysperguje się w glikolu etylenowym. Dyspersję nanonapełniaczy w glikolu etylenowym wprowadza się do rektora z tereftalanem dimetylu i katalizatorem w postaci octanu cynku. Prowadzi się proces syntezy polimeru w dwóch etapach, przy czy pierwszy etap syntezy - transestryfikację prowadzi się w temperaturze 160-180°C, pod ciśnieniem atmosferycznym. Następnie wprowadza się glikol polioksobutylenowy i prowadzi się drugi etap syntezy - polikondensację w temperaturze 240-260°C, pod obniżonym ciśnieniem, z udziałem tritlenku antymonu jako katalizatora. Nanonapełniacze dodaje się w ilości 0,1-1% masowy. Uzyskuje się kompozyt polimerowy w postaci multiblokowego kopolimeru estrowo eterowego, o stosunku segmentów sztywnych do giętkich 50%/50%. Nanokrystaliczne żelazo otrzymuje się z tlenków żelaza, z dodatkiem niewielkich ilości trudnoredukowalnych tlenków strukturotwórczych, zredukowanych politermicznie w temperaturze 20-500°C pod ciśnieniem atmosferycznym. Jako trudnoredukowalne tlenki strukturotwórcze stosuje się AI2O3, CaO. Jeżeli nawęglanie prowadzi się gazem zawierającym co najmniej jeden atom węgla, np. metan, etan, etylen albo jego mieszaniną z wodorem albo jego mieszaniną z gazem inertnym, to otrzymuje się nanonapełniacze w postaci Fe/Fe3C lub Fe3C/C. Nanonapełniacze w postaci Fe/C uzyskuje się dzięki przeprowadzeniu po procesie nawęglania procesu redukcji w atmosferze wodoru w zakresie temperatur 450-600°C, pod ciśnieniem atmosferycznym. Korzystnie jako gaz inertny stosuje się azot lub argon. Korzystnie drugi etap syntezy polimeru prowadzi się pod ciśnieniem od 20 do 30 Pa. Korzystnie, aby uzyskać jednorodną dyspersję, nanonapełniacze dysperguje się wykorzystując siły ścinające i drgania o częstotliwości ultradźwięków, za pomocą mieszadeł wysokoobrotowych i/lub ultradźwiękowych. Długość czasu mieszania dobierana jest eksperymentalnie, zależnie od stężenia napełniacza. Dyspersję nanonapełniaczy przygotowuje się tuż przed syntezą polimeru, aby zdyspergowana faza nie uległa sedymentacji. Korzystnie w trakcie syntezy miesza się ciągle mieszaninę reakcyjną.
Zaletą wynalazku jest to, że podczas tego samego, nieskomplikowanego procesu można otrzymać trzy rodzaje nanokrystalicznych materiałów żelazo - węgiel: Fe/Fe3C, Fe3C/C, Fe/C. Jednocześnie do ich preparatyki wykorzystuje się tanie surowce. Otrzymane materiały nanokrystaliczne stosuje się jako nanonapełniacze do kompozytu polimerowego, którego osnowę stanowi multiblokowy kopolimer estrowo - eterowy. Segmentem sztywnym jest poli(tereftalan etylenu) (PET), segmentem giętkim zaś polioksytetrametylen (PTMO) (stosunek segmentów sztywnych do giętkich 50%/50%). Zaletą wynalazku jest to, że dodatek nanonapełniaczy o różnym składzie fazowym (Fe/Fe3C, Fe3C/C, Fe/C) i róż nej koncentracji do kopolimeru PET-blok-PTMO powoduje wzrost wytrzyma ł o ś ci mechanicznej tego tworzywa o około 30%.
Sposób według wynalazku opisany jest w poniższych przykładach wykonania.
P r z y k ł a d 1
Nanokrystaliczne tlenki żelaza z dodatkiem trudnoredukowalnych tlenków strukturotwórczych (AI2O3, CaO) redukuje się politermicznie w temperaturze 20-500°C pod ciśnieniem atmosferycznym, następnie nawęgla się mieszaniną etylen - wodór w temperaturze 370°C. Otrzymany materiał chłodzi się do temperatury pokojowej w atmosferze azotu. Próbkę o składzie Fe/Fe3C w ilości 0,1% mas. dysperguje się w 30 g glikolu etylenowego przy wykorzystaniu sił ścinających i drgań o częstotliwości ultradźwięków, działających naprzemiennie. Dyspersję wraz z katalizatorem - octanem cynku w ilości 0,1 g oraz tereftalanem dimetylu w ilości 60 g wprowadza się do reaktora chemicznego w celu przeprowadzenia syntezy. Proces syntezy prowadzi się w dwóch etapach, w obecności nanocząstek, przy ciągłym mieszaniu. Pierwszy etap - transestryfikację prowadzi się w temperaturze 160-180°C, pod
PL 211 362 B1 ciśnieniem atmosferycznym. Drugi etap syntezy -polikondensację prowadzi się w obecności glikolu polioksobutylenowego (PTMEG) w ilości 45 g oraz katalizatora - tritlenku antymonu w ilości 0,05 g, w temperaturze 240-260°C przy obniżonym ciśnieniu równym 20 Pa. Otrzymuje się multiblokowy kopolimer estrowo - eterowy, oparty na poli(tereftalanie etylenu) (PET) oraz polioksotetrametylenie (PTMO) (stosunek segmentów sztywnych do giętkich 50%/50%) z dodatkiem nanocząstek Fe/Fe3C.
P r z y k ł a d 2
Sposób jak w przykładzie 1, przy czym nanomateriał o składzie Fe/Fe3C dodaje się do mieszaniny reakcyjnej w ilości 0,3% mas. Uzyskuje się kompozyt polimerowy PET-blok-PTMO/Fe/Fe3C, którego wytrzymałość na rozciąganie wzrasta o ok. 30% w porównaniu z czystym polimerem.
P r z y k ł a d 3
Sposób jak w przykładzie 1, przy czym jako nanonapełniacz stosuje się materiał o składzie Fe3C/C, który otrzymuje się przez nawęglanie nanokrystalicznych tlenków żelaza z dodatkiem trudnoredukowalnych tlenków strukturotwórczych (AI2O3, CaO) mieszaniną etylenu i argonu w stosunku 1:1, w temperaturze 650°C, pod ciśnieniem atmosferycznym. Proces nawęglania prowadzi się w wysokotemperaturowym piecu rurowym. Otrzymany materiał chłodzi się do temperatury pokojowej w atmosferze argonu. Otrzymuje się kompozyt polimerowy o składzie PET-blok-PTMO/ Fe3C/C.
P r z y k ł a d 4
Sposób jak w przykładzie 3, przy czym nanomateriał o składzie cementyt/węgiel otrzymuje się w wyniku nawę glania nanokrystalicznego ż elaza (ś rednia wielkość krystalitów ż elaza 17 nm) etanem w temperaturze 800°C. Tak przygotowaną próbkę dodaje się w iloś ci 1% mas. do reaktora syntezy polimeru. Otrzymuje się kompozyt polimerowy o składzie PET-blok-PTMO/Fe3C/C.
P r z y k ł a d 5
Sposób jak w przykładzie 1, przy czym jako nanonapełniacz stosuje się materiał o składzie Fe/C. Nanonapełniacz Fe/C otrzymuje się w wyniku nawęglania nanokrystalicznego tlenku żelaza etylenem w temperaturze 600°C, a następnie redukcji w atmosferze wodoru w temperaturze 450°C. Otrzymuje się kompozyt polimerowy o składzie PET-blok-PTMO/ Fe/C o gęstości 1,22 g/cm3.

Claims (12)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych z dodatkiem nanonapełniaczy na bazie żelaza i węgla metodą in situ, wykorzystujący reakcję transestryfikacji i polikondensacji, przy udziale stabilizatorów, znamienny tym, że nanokrystaliczne żelazo poddaje się procesowi nawęglania, w zakresie temperatur 350 - 800°C, pod ciś nieniem atmosferycznym, następnie chłodzi się do temperatury pokojowej w atmosferze gazu inertnego i tak otrzymane nanonapełniacze dysperguje się w glikolu etylenowym, nastę pnie dyspersj ę wprowadza się do rektora z tereftalanem dimetylu i katalizatorem w postaci octanu cynku, po czym prowadzi się proces syntezy polimeru w dwóch etapach, przy czym pierwszy etap syntezy:
    - transestryfikację prowadzi się w temperaturze 160-180°C, pod ciśnieniem atmosferycznym, następnie wprowadza się glikol polioksobutylenowy i prowadzi się drugi etap syntezy.
    - polikondensację w temperaturze 240-260°C pod obniżonym ciś nieniem, z udział em tritlenku antymonu jako katalizatora, przy czym nanonapełniacze dodaje się w ilości 0,1-1% masowy,
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że kompozyt polimerowy PET - blok - PTMO posiada stosunek segmentów sztywnych do giętkich 50%/50%.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako nanokrystaliczne żelazo stosuje się nanokrystaliczne tlenki żelaza z dodatkiem niewielkich ilości trudnoredukowalnych tlenków strukturotwórczych zredukowane politermicznie w temperaturze 20-500°C pod ciśnieniem atmosferycznym.
  4. 4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że jako trudnoredukowalne tlenki strukturotwórcze stosuje się AI2O3, CaO.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że nawęglanie prowadzi się gazem zawierającym co najmniej jeden atom węgla.
  6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że nawęglanie prowadzi się mieszaniną wodoru z gazem zawierają cym co najmniej jeden atom wę gla.
  7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że nawęglanie prowadzi się mieszaniną gazu inertnego z gazem zawierającym co najmniej jeden atom węgla.
    PL 211 362 B1
  8. 8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ż e po procesie nawęglania prowadzi się proces redukcji w atmosferze wodoru w zakresie temperatur 450-600°C, pod ciśnieniem atmosferycznym.
  9. 9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ż e jako gaz inertny stosuje się azot lub argon.
  10. 10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że drugi etap syntezy prowadzi się pod ciśnieniem od 20 do 30 Pa.
  11. 11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że nanonapełniacze dysperguje się wykorzystując siły ścinające i drgania o częstotliwości ultradźwięków, za pomocą mieszadeł wysokoobrotowych i/lub ultradźwiękowych.
  12. 12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w trakcie syntezy miesza się ciągle mieszaninę reakcyjną.
PL385202A 2008-05-16 2008-05-16 Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych z dodatkiem nanonapełniaczy na bazie żelaza i węgla PL211362B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL385202A PL211362B1 (pl) 2008-05-16 2008-05-16 Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych z dodatkiem nanonapełniaczy na bazie żelaza i węgla

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL385202A PL211362B1 (pl) 2008-05-16 2008-05-16 Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych z dodatkiem nanonapełniaczy na bazie żelaza i węgla

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL385202A1 PL385202A1 (pl) 2009-11-23
PL211362B1 true PL211362B1 (pl) 2012-05-31

Family

ID=42987286

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL385202A PL211362B1 (pl) 2008-05-16 2008-05-16 Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych z dodatkiem nanonapełniaczy na bazie żelaza i węgla

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL211362B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL385202A1 (pl) 2009-11-23

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Chen et al. In-situ pyrolyzed polymethylsilsesquioxane multi-walled carbon nanotubes derived ceramic nanocomposites for electromagnetic wave absorption
Zhu et al. Flexible Fe3O4/graphene foam/poly dimethylsiloxane composite for high-performance electromagnetic interference shielding
Luo et al. High-temperature stable and metal-free electromagnetic wave-absorbing SiBCN ceramics derived from carbon-rich hyperbranched polyborosilazanes
KR101414560B1 (ko) 전도성 필름의 제조방법
KR101329974B1 (ko) 복합탄소소재를 포함하는 전자파 차폐용 수지 조성물
Ramesan Synthesis, characterization, and properties of new conducting polyaniline/copper sulfide nanocomposites
Akhina et al. Plasticized PVC graphene nanocomposites: Morphology, mechanical, and dynamic mechanical properties
Zhang et al. Iron-core carbon-shell nanoparticles reinforced electrically conductive magnetic epoxy resin nanocomposites with reduced flammability
JP5357047B2 (ja) 導電性熱可塑性樹脂組成物及びプラスチック成形品
Lin et al. Effect of polyhedral oligomeric silsesquioxane nanoparticles on thermal decomposition of cyanate ester resin
Hajializadeh et al. Synthesis and characterization of multiwall carbon nanotube/waterborne polyurethane nanocomposites
Oraby et al. Optimization of electromagnetic shielding and mechanical properties of reduced graphene oxide/polyurethane composite foam
KR100795876B1 (ko) 도전성 폴리머, 그 제조 방법 및 용도
Zhou et al. Polymer‐derived Fe x Si y/SiC@ SiOC ceramic nanocomposites with tunable microwave absorption behavior
Bakir et al. Nanofiller-conjugated percolating conductive network modified polymerization reaction characteristics of aromatic thermosetting copolyester resin
KR101327812B1 (ko) 초저밀도 배향성 번들 구조를 지닌 고전도성 탄소나노튜브 및 이를 이용한 고전도성 고분자 나노복합재 조성물
Fariha et al. Advances in PVC-based blend nanocomposites
Yu et al. The effect of carbon nanotubes/NiFe 2 O 4 on the thermal stability, combustion behavior and mechanical properties of unsaturated polyester resin
Kalita et al. Hyperbranched polyurethane/triethanolamine functionalized multi‐walled carbon nanotube nanocomposites as remote induced smart materials
WO2007129088A1 (en) Carbon nanotube enhanced magnets
Zhao et al. ZrO2 functionalized graphene Oxide/SEBS‐Based nanocomposites for efficient electromagnetic interference shielding applications
Charoeythornkhajhornchai et al. Effect of graphene treated with cyclohexyl diamine by diazonium reaction on cure kinetics, mechanical, thermal, and physical properties of natural rubber/graphene nanocomposite foam
Zhao et al. Synthesis of a functionalised phosphazene‐containing nanotube/epoxy nanocomposite with enhanced flame retardancy
Ali et al. Facile microwave synthesis of multi‐walled carbon nanotubes for modification of elastomer used as heaters
JP2005264134A (ja) 導電性ポリマー、その製造方法及びその用途