PL210637B1 - Sposób wytwarzania dentystycznego kleju samoprzylepnego i dentystyczny klej samoprzylepny - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania dentystycznego kleju samoprzylepnego i dentystyczny klej samoprzylepny stosowany do mocowania na dziąsłach elektrod biomedycznych, służących do leczenia bioprądami dziąseł i zębów.

Z opisu patentowego EP 0393617 znany jest fotoreaktywny klej dentystyczny zawieraj ą cy wielofunkcyjne fosforanoakrylany. Kleje tego typu stosowane są głównie do wypełnień stomatologicznych, a ich sieciowanie następuje za pomocą promieniowania UV. Z opisu patentowego US 5354827 znany jest klej dentystyczny zbudowany na bazie estru kwasu akrylowego zawierającego grupę formamidową pochodzącą z kwasu mrówkowego. Dodatkowo do syntezy takiego kleju może być stosowany również metakrylan glicydylu. Z opisu patentowego US 5849270 znany jest fotoreaktywny klej dentystyczny składający się z hydroksyalkilo(met)akrylanu, uretanodi(met)akrylanu oraz fotoinicjatora. Synteza i utwardzanie kleju zachodzą na drodze fotochemicznej przy zastosowaniu promieniowania ultrafioletowego. Z opisu patentowego US 5858379 znany jest zawierający parafinę hydrofobowy oleożel składający się z polietylenu o ciężarze cząsteczkowym około 80 000. Z opisu patentowego US 6080811 znany jest dentystyczny klej poliakrylanowy na bazie akrylanów i kwasu akrylowego. Grupy karboksylowe rozpuszczalnego w wodzie kleju poliakrylanowego są częściowo neutralizowane solami sodu, potasu, magnezu, strontu lub cynku. W syntezie możliwe jest również zastosowanie takich monomerów, jak: pochodnych akryloamidu, N-winylolaktamu, akrylanów zawierających grupę hydroksylową oraz monomerów z grupą karboksylową, takich jak: kwas krotonowy lub kwas maleinowy. Z kolei opis patentowy US 6251966 ujawnia dentystyczny klej samoprzylepny na bazie organosiloksanów, sieciowanych katalitycznie przy zastosowaniu organicznych związków platyny.

Sposób według wynalazku, polegający na polimeryzacji w obecności inicjatora, modyfikacji i sieciowaniu promieniami UV w obecności fotoinicjatora, charakteryzuje się tym, że do 100 części wagowych samoprzylepnego polimeru akrylanowego, otrzymanego w wyniku reakcji polimeryzacji rozpuszczalnikowej, dodaje się 10 do 200% wagowych plastyfikatora, 10 do 100% wagowych alifatycznego alkoholu wielowodorotlenowego, 0,01 do 10% wagowych związku sieciującego, 0,01 do 8% wagowych środka neutralizującego i 0,01 do 5% wagowych związku absorbującego wodę, przy czym wszystkie te wartości odnoszą się do masy polimeru akrylanowego. Jako polimer akrylanowy stosuje się 50 do 95% wagowych akrylanu alkilu, zawierającego od 4 do 12 atomów węgla w łańcuchu bocznym grupy alkilowej, 3 do 40% wagowych akrylanu zawierającego grupy hydroksylowe i 0,01 do 15% wagowych kwasu winylokarboksylowego. Korzystnie jako akrylan alkilu stosuje się akrylan butylu, akrylan pentylu, akrylan heksylu, akrylan heptylu, akrylan oktylu, akrylan izooktylu, akrylan 2-etyloheksylu, akrylan 2-metyloheptylu, akrylan nonylu, akrylan decylu i/lub (met)akrylan dodecylu. Monomery te charakteryzują się bardzo niską (poniżej 0°C) temperaturą zeszklenia i nadają syntetyzowanym polimerom adhezyjne właściwości samoprzylepne. W celu polepszenia wytrzymałości wewnętrznej (kohezji) poliakrylanowego kleju samoprzylepnego oraz jego adhezji, szczególnie po absorpcji wody, do jego syntezy stosuje się także monomery akrylanowe zawierające grupy hydroksylowe, korzystnie akrylan 2-hydroksyetylu, akrylan 1-hydroksypropylu, akrylan 2-hydroksypropylu i/lub akrylan 4-hydroksybutylu. W celu zapewnienia klejowi odpowiedniego balansu pomiędzy kohezją a możliwą absorpcją wody w usieciowanym stanie, w trakcie polimeryzacji do struktury polimeru wprowadza się grupy karboksylowe poprzez zastosowanie odpowiednich nienasyconych kwasów winylokarboksylowych. Korzystnie jako kwas winylokarboksylowy stosuje się kwas (met)akrylowy, kwas winylooctowy, kwas fumarowy, kwas β-akryloilooksypropionowy, kwas krotonowy, kwas akonitowy, kwas dimetyloakrylanowy, kwas trichloroakrylanowy i/lub kwas itakonowy. Wprowadzone do struktury polimeru grupy karboksylowe stanowią reaktywne centra, zdolne do reakcji sieciowania syntetyzowanych poliakrylanów samoprzylepnych, będących nieodzownym składnikiem dentystycznych poliakrylanowych klejów samoprzylepnych. W celu zapewnienia poliakrylanowym klejom samoprzylepnym łatwego oderwania warstwy samoprzylepnej od powierzchni dziąsła do kleju dodaje się, po procesie polimeryzacji, plastyfikatora. Jako plastyfikator stosuje się kopolimer estrów fosforoorganicznych oraz glikoli wielowodorotlenowych, kopolimer na bazie etoksylowanych oktylofenoli i/lub trzeciorzędowa etoksylowana amina. W celu zapewnienia klejowi odpowiednio dużej adhezji do mokrego dziąsła dodaje się alifatycznego alkoholu wielowodorotlenowego. Jako alifatyczny alkohol wielowodorotlenowy dodaje się poli(glikol etylenowy), poli(glikol propylenowy), kopolimer glikolu etylenowego oraz glikolu propylenowego i/lub gliceryny. Wysoką kohezję, szczególnie w przypadku dużej absorpcji wody, zapewnia odpowiedni związek sieciujący. Jako związek sieciujący dodaje się chelat metalu lub wielofunkcyjną propylenoimiPL 210 637 B1 nę lub żywicę aminową. Korzystnie jako chelat metalu stosuje się acetyloacetonian glinu, acetyloacetonian tytanu, acetyloacetonian cyrkonu i/lub acetyloacetonian cynku. Korzystnie, jako wielofunkcyjną propylenoiminę stosuje się alifatyczną propylenoiminę, aromatyczną propylenoiminę i/lub cykloalifatyczną propylenoiminę. Korzystnie jako żywicę aminową stosuje się żywicę melaminowoformaldehydową, żywicę glikolourylową, żywicę benzoguanidową i/lub żywicę mocznikową. W celu polepszenia adhezji do wilgotnych dziąseł w trakcie trwania leczenia, do kleju dodaje się środka neutralizującego, który neutralizuje częściowo obecne w strukturze polimeru grupy karboksylowe pochodzące od wbudowanego w łańcuch polimeru w trakcie procesu polimeryzacji kwasu winylokarboksylowego. Jako środek neutralizujący dodaje się wodorotlenek sodu, wodorotlenek potasu, wodorotlenek litu, węglan sodu, węglan potasu, kwaśny węglan sodu i/lub kwaśny węglan potasu. Istotna rolę w przypadku długotrwałego leczenia (kontaktu) warstwy samoprzylepnej kleju poliakrylanowego z dziąsłem odgrywa modyfikacja kleju poprzez dodatek związków absorbujących wodę, które zapewniają absorpcję dużej ilości wody z powierzchni dziąsła, przy zachowaniu akceptowalnych właściwości mechanicznych warstwy samoprzylepnej kleju, umożliwiających łatwe usunięcie warstwy kleju z powierzchni dziąsła bez jej mechanicznego uszkodzenia. W ten sposób na powierzchni dziąsła nie pozostają żadne pozostałości kleju. Jako związek absorbujący wodę dodaje się superabsorbent. Korzystnie jako superabsorbent stosuje się sól sodową poli(kwasu akrylanowego), alginat sodu, karboksylowaną skrobię, usieciowany poli(kwas akrylowy), usieciowany polimer akrylanowy zawierający grupy karboksylowe i/lub modyfikowany skrobią poli(akrylan sodu).

Dentystyczny klej samoprzylepny, według wynalazku, uzyskany w reakcji polimeryzacji w obecności inicjatora, modyfikowany i sieciowany promieniami UV w obecności fotoinicjatora, charakteryzuje się tym, że stanowi produkt reakcji 100 części wagowych samoprzylepnego polimeru akrylanowego, uzyskanego w wyniku polimeryzacji rozpuszczalnikowej, z 10 do 200% wagowymi plastyfikatora, 10 do 100% wagowymi alifatycznego alkoholu wielowodorotlenowego, 0,01 do 10% wagowymi związku sieciującego, 0,01 do 8% wagowymi środka neutralizującego i 0,01 do 5% wagowymi związku absorbującego wodę, przy czym wszystkie te wartości odnoszą się do masy polimeru akrylanowego. Polimer akrylanowy stanowi 50 do 95% wagowych akrylanu alkilu, zawierającego od 4 do 12 atomów węgla w łańcuchu bocznym grupy alkilowej, 3 do 40% wagowych akrylanu zawierającego grupy hydroksylowe i 0,01 do 15% wagowych kwasu winylokarboksylowego. Korzystnie akrylan alkilu stanowi akrylan butylu, akrylan pentylu, akrylan heksylu, akrylan heptylu, akrylan oktylu, akrylan izooktylu, akrylan 2-etyloheksylu, akrylan 2-metyloheptylu, akrylan nonylu, akrylan decylu i/lub (met)akrylan dodecylu. Korzystnie monomer akrylanowy zawierający w swojej strukturze grupy hydroksylowe stanowi akrylan 2-hydroksyetylu, akrylan 1-hydroksypropylu, akrylan 2-hydroksypropylu i/lub akrylan 4-hydroksybutylu. Korzystnie nienasycone kwasy winylokarboksylowe stanowi kwas (met)akrylowy, kwas winylooctowy, kwas fumarowy, kwas β-akryloilooksypropionowy, kwas krotonowy, kwas akonitowy, kwas dimetyloakrylanowy, kwas trichloroakrylanowy i/lub kwas itakonowy. Plastyfikator stanowi kopolimer estrów fosforoorganicznych oraz glikoli wielowodorotlenowych, kopolimer na bazie etoksylowanych oktylofenoli lub/i trzeciorzędowej etoksylowanej aminy. Alifatyczny alkohol wielowodorotlenowy stanowi poli(glikol etylenowy), poli(glikol propylenowy), kopolimer glikolu etylenowego oraz glikolu propylenowego i/lub gliceryna. Związek sieciujący stanowi chelat metalu lub wielofunkcyjna propylenoimina lub żywica aminowa. Korzystnie chelat metalu stanowi acetyloacetonian glinu, acetyloacetonian tytanu, acetyloacetonian cyrkonu i/lub acetyloacetonian cynku. Korzystnie wielofunkcyjną propylenoiminę stanowi alifatyczna propylenoimina, aromatyczna propylenoimina i/lub cykloalifatyczna propylenoimina. Korzystnie żywicę aminową stanowi żywica melaminowoformaldehydowa, żywica glikolourylowa, żywica benzoguanidowa i/lub żywica mocznikowa. Korzystnie środek neutralizujący stanowi wodorotlenek sodu, wodorotlenek potasu, wodorotlenek litu, węglan sodu, węglan potasu, kwaśny węglan sodu i/lub kwaśny węglan potasu. Związek absorbujący wodę stanowi superabsorbent, korzystnie w postaci soli sodowej poli(kwasu akrylanowego), alginatu sodu, karboksylowanej skrobi, usieciowanego poli(kwasu akrylowego), usieciowanego polimeru akrylanowego, zawierającego grupy karboksylowe i/lub modyfikowanego skrobią poli(akrylanu sodu).

Otrzymany dentystyczny poliakrylanowy klej samoprzylepny, według wynalazku, jest sieciowany po procesie powlekania w kanale suszącym. Sieciowanie kleju samoprzylepnego może odbywać się bezpośrednio na nośniku albo na podłożu deliezyjnym (papier silikonowany, folia fluorosilikonowana) w zależności od tego czy otrzymany produkt samoprzylepny stanowią produkty jednostronnie lub dwustronnie samoprzylepne. W przypadku produktów jednostronnie lub dwustronnie samoprzylepnych

PL 210 637 B1 nośnikiem może być włóknina papierowa, tkanina z włókien naturalnych lub syntetycznych, folia lub pianka polimerowa.

Otrzymany według wynalazku klej charakteryzuje się doskonałą adhezją do wilgotnych powierzchni. Absorbując wilgoć oraz wodę może być z powodzeniem stosowany do łączenia wilgotnych powierzchni bez konieczności ich osuszania. Ta istotna cecha kleju samoprzylepnego pozwala na jego zastosowanie w postaci odpowiednich materiałów samoprzylepnych mocujących odpowiednie elektrody medyczne do powierzchni zębów oraz dziąseł.

Wynalazek ilustrują zamieszczone poniżej przykłady. Podane procenty wagowe odnoszą się do całkowitej masy polimeru kleju samoprzylepnego. Podstawowe właściwości usieciowanej warstwy kleju samoprzylepnego, takie jak lepność oraz adhezję do dziąsła, mierzono organoleptycznie. Adhezję do mokrej płytki szklanej mierzono wg normy AFERA 4001, używnej przez Europejskie Stowarzyszenie Producentów Produktów Samoprzylepnych.

P r z y k ł a d 1

W ustawionym na łaźni olejowej reaktorze o pojemności 1 l zaopatrzonym w mieszadło, chłodnicę zwrotną, termometr oraz wkraplacz umieszcza się 250 g rozpuszczalnika octanu etylu. Octan etylu ogrzewa się do wrzenia, a następnie wkrapla się w ciągu 1 h 250 g mieszaniny złożonej z 100 g akrylanu 2-etyloheksylu (40% wag.), 100 g akrylanu butylu (40% wag.), 25 g akrylanu 2-hydroksypropylu (10% wag.), 25 g kwasu akrylowego (10% wag.) oraz 0,25 g inicjatora azowego AIBN (0,1% wag.).

Proces polimeryzacji prowadzi się przez 5 h, otrzymując rozpuszczalnikowy poliakrylanowy klej samoprzylepny o 50% wag. zawartości polimeru oraz o lepkości 15,7 Pas, mierzonej w temperaturze 23°C na wiskozymetrze Rheomat RM 189. Do otrzymanego w ten sposób kleju dodaje się 50 g (20% wag.) trzeciorzędowej etoksylowanej aminy (Ethoduomeen C/25), 50 g (20% wag.) poli(glikolu propylenowego) (Pluriol 400), 5 g (2% wag.) acetyloacetonianu glinu, 1,5 g (0,6% wag.) wodorotlenku potasu oraz 0,5 g (0,2% wag.) alginatu sodu. Tak otrzymanym roztworem kleju powleka się, za pomocą rakla, papier silikonowany, a następnie suszy się w suszarce przez 10 min, w temperaturze 105°C. Otrzymany papier silikonowany zawierający usieciowaną warstwę kleju samoprzylepnego o gramaturze 30 g/m² transferuje się na włókninę poliamidową. Użyteczne właściwości uzyskanego materiału samoprzylepnego przedstawiono w tabeli 1.

P r z y k ł a d 2

W ustawionym na łaźni olejowej reaktorze o pojemności 1 l zaopatrzonym w mieszadło, chłodnicę zwrotną, termometr oraz wkraplacz umieszcza się 250 g rozpuszczalnika octanu etylu. Octan etylu ogrzewa się do wrzenia, a następnie wkrapla się w ciągu 1 h 250 g mieszaniny złożonej z 192,25 g akrylanu 2-etyloheksylu (76,9% wag.), 50 g akrylanu izooktylu (20% wag.), 7,5 g akrylanu 2-hydroksyetylu (3% wag.), 0,25 g kwasu krotonowego (0,01% wag.) oraz 0,25 g inicjatora azowego AIBN (0,1% wag.). Proces polimeryzacji prowadzi się przez 5 h, otrzymując rozpuszczalnikowy poliakrylanowy klej samoprzylepny o 50% wag. zawartości polimeru oraz o lepkości 6,5 Pas, mierzonej w temperaturze 23°C na wiskozymetrze Rheomat RM 189. Do otrzymanego w ten sposób kleju dodaje się 25 g (10% wag.) etoksylowanego oktylofenolu (Igepal 603), 25 g (10% wag.) poli(glikolu etylenowego) (Lipoxol 300), 0,25 g (0,01% wag.) acetyloacetonianu cyrkonu, 0,25 g (0,01% wag.) wodorotlenku sodu oraz 0,25 g (0,01% wag.) soli sodowej poli(kwasu akrylowego) (Drystar H 40). Tak otrzymanym roztworem kleju powleka się, za pomocą rakla, papier silikonowany, a następnie suszy się w suszarce przez 10 min. w temperaturze 105°C. Otrzymany papier silikonowany zawierający usieciowaną warstwę kleju samoprzylepnego o gramaturze 30 g/m² transferuje się na włókninę poliamidową. Użyteczne właściwości uzyskanego materiału samoprzylepnego przedstawiono w tabeli 1.

P r z y k ł a d 3

W ustawionym na łaźni olejowej reaktorze o pojemności 1 l zaopatrzonym w mieszadło, chłodnicę zwrotną, termometr oraz wkraplacz umieszcza się 250 g rozpuszczalnika octanu etylu. Octan etylu ogrzewa się do wrzenia, a następnie wkrapla się w ciągu 2 h 250 g mieszaniny złożonej z 100 g akrylanu butylu (40% wag.), 87,5 g akrylanu 2-hydroksyetylu (35% wag.), 37,5 g kwasu β-akryloilooksypropionowego (15% wag.), 25 g akrylanu dodecylu (10% wag.) oraz 0,75 g inicjatora azowego AIBN (0,3% wag.). Proces polimeryzacji prowadzi się przez 5 h, otrzymując rozpuszczalnikowy poliakrylanowy klej samoprzylepny o 50% wag. zawartości polimeru oraz o lepkości 22,7 Pas, mierzonej w temperaturze 23°C na wiskozymetrze Rheomat RM 189. Do otrzymanego w ten sposób kleju dodaje się 500 g (200% wag.) kopolimeru estru fosforoorganicznego oraz poli(glikolu etylenowego) (Antarox 630), 75 g (30% wag.) gliceryny, 12,5 g (5% wag.) wielofunkcyjnej propylenoiminy alifatycznej (Neocryl CX-100), 12,5 g (5% wag.) kwaśnego wodorowęglanu potasu oraz 7,5 g (3% wag.) karboksymetylowanej skrobi (Foxorb 15). Tak otrzymanym roztworem kleju powleka się, za pomocą rakla, papier silikonowany,

PL 210 637 B1 a następnie suszy się w suszarce przez 10 min. w temperaturze 105°C. Otrzymany papier silikonowany zawierający usieciowaną warstwę kleju samoprzylepnego o gramaturze 30 g/m² transferuje się na włókninę poliamidową. Użyteczne właściwości uzyskanego materiału samoprzylepnego przedstawiono w tabeli 1.

P r z y k ł a d 4

W ustawionym na łaźni olejowej reaktorze o pojemności 1 l zaopatrzonym w mieszadło, chłodnicę zwrotną, termometr oraz wkraplacz umieszcza się 250 g rozpuszczalnika octanu etylu. Octan etylu ogrzewa się do wrzenia, a następnie wkrapla się w ciągu 1 h 250 g mieszaniny złożonej z 220 g akrylanu izooktylu (88% wag.), 15 g akrylanu 4-hydroksybutylu (6% wag.), 15 g kwasu fumarowego (6% wag.) oraz 0,25 g inicjatora azowego AIBN (0,1% wag.). Proces polimeryzacji prowadzi się przez h, otrzymując rozpuszczalnikowy poliakrylanowy klej samoprzylepny o 50% wag. zawartoś ci polimeru oraz o lepkości 15,2 Pa^s, mierzonej w temperaturze 23°C na wiskozymetrze Rheomat RM 189. Do otrzymanego w ten sposób kleju dodaje się 250 g (100% wag.) etoksylowanej aminy trzeciorzędowej (Ethoduomeen T/25), 125 g (50% wag.) poli(glikolu etylenowego) (Lipoxol 200), 10 g (4% wag.) żywicy melaminowoformaldehydowej Cymel 303, 10 g (4% wag.) wodorotlenku potasu oraz 12,5 g (5% wag.) poli(kwasu akrylowego) (Favor CT). Tak otrzymanym roztworem kleju powleka się, za pomocą rakla, papier silikonowany, a następnie suszy się w suszarce przez 10 min. w temperaturze 105°C. Otrzymany papier silikonowany zawierający usieciowaną warstwę kleju samoprzylepnego o gramaturze 30 g/m² transferuje się na włókninę poliamidową. Użyteczne właściwości uzyskanego materiału samoprzylepnego przedstawiono w tabeli 1.

P r z y k ł a d 5

W ustawionym na łaźni olejowej reaktorze o pojemności 1 l zaopatrzonym w mieszadło, chłodnicę zwrotną, termometr oraz wkraplacz umieszcza się 250 g rozpuszczalnika octanu etylu. Octan etylu ogrzewa się do wrzenia, a następnie wkrapla się w ciągu 1,5 h 250 g mieszaniny złożonej z 75 g akrylanu 2-etyloheksylu (30% wag.), 55 g (22% wag.) akrylanu heksylu, 100 g akrylanu 2-hydroksypropylu (40% wag.), 10 g kwasu akrylowego (4% wag.), 10 g kwasu winylooctowego (4% wag.) oraz 0,25 g inicjatora azowego AIBN (0,1% wag.). Proces polimeryzacji prowadzi się przez 5 h, otrzymując rozpuszczalnikowy poliakrylanowy klej samoprzylepny o 50% wag. zawartości polimeru oraz o lepkości 12,7 Pa^s, mierzonej w temperaturze 23°C na wiskozymetrze Rheomat RM 189. Do otrzymanego w ten sposób kleju dodaje się 200 g (80% wag.) etoksylowanej trzeciorzędowej aminy (Ethomeen T/13), 100 g (40% wag.) poli(glikolu etylenowego) (Voranol 1010), 10 g (4% wag.) acetyloacetonianu glinu, 5 g (2% wag.) wodorotlenku litu oraz 12,5 g (5% wag.) usieciowanego polimeru akrylanowego zawierającego grupy karboksylowe (Aridall 1125). Tak otrzymanym roztworem kleju powleka się, za pomocą rakla, papier silikonowany, a następnie suszy się w suszarce przez 10 min, w temperaturze 105°C. Otrzymany papier silikonowany zawierający usieciowaną warstwę kleju samoprzylepnego o gramaturze 30 g/m² transferuje się na włókninę poliamidową. Użyteczne właściwości uzyskanego materiału samoprzylepnego przedstawiono w tabeli 1.

T a b e l a 1

Klej wg przykładu	Kleistość do dziąsła (określana organoleptycznie)	Adhezja do dziąsła (określona organoleptycznie)	Adhezja na mokrej płytce szklanej [N]
po 1 min	po 1 h	po 1 min	po 1 h
1	dobra	dobra	bardzo dobra	6,4	12,1
2	dobra	bardzo dobra	bardzo dobra	8,0	15,2
3	bardzo dobra	dobra	bardzo dobra	5,9	13,0
4	dobra	dobra	bardzo dobra	4,3	10,8
5	dobra	dobra	bardzo dobra	5,5	11,7

Claims (16)

1. Sposób wytwarzania dentystycznego kleju samoprzylepnego, polegający na polimeryzacji w obecnoś ci inicjatora, modyfikacji i sieciowaniu promieniami UV w obecnoś ci fotoinicjatora, znamienny tym, że do 100 części wagowych samoprzylepnego polimeru akrylanowego, otrzymanego w wyniku reakcji polimeryzacji rozpuszczalnikowej, dodaje się 10 do 200% wagowych plastyfikatora, 10 do 100% wagowych alifatycznego alkoholu wielowodorotlenowego, 0,01 do 10% wagowych związku sieciującego, 0,01 do 8% wagowych środka neutralizującego i 0,01 do 5% wagowych związku absorbującego wodę, zaś wszystkie te wartości odnoszą się do masy polimeru akrylanowego, przy czym jako polimer akrylanowy stosuje się 50 do 95% wagowych akrylanu alkilu, zawierającego od 4 do 12 atomów węgla w łańcuchu bocznym grupy alkilowej, 3 do 40% wagowych akrylanu zawierającego grupy hydroksylowe i 0,01 do 15% wagowych kwasu winylokarboksylowego, jako plastyfikator stosuje się kopolimer estrów fosforoorganicznych oraz glikoli wielowodorotlenowych, kopolimer na bazie etoksylowanych oktylofenoli i/lub trzeciorzędowa etoksylowana amina, jako alifatyczny alkohol wielowodorotlenowy dodaje się poli(glikol etylenowy), poli(glikol propylenowy), kopolimer glikolu etylenowego oraz glikolu propylenowego i/lub gliceryny, jako związek sieciujący dodaje się chelat metalu lub wielofunkcyjną propylenoiminę lub żywicę aminową, jako środek neutralizujący dodaje się wodorotlenek sodu, wodorotlenek potasu, wodorotlenek litu, węglan sodu, węglan potasu, kwaśny węglan sodu i/lub kwaśny węglan potasu, jako związek absorbujący wodę dodaje się superabsorbent.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako akrylan alkilu stosuje się akrylan butylu, akrylan pentylu, akrylan heksylu, akrylan heptylu, akrylan oktylu, akrylan izooktylu, akrylan 2-etyloheksylu, akrylan 2-metyloheptylu, akrylan nonylu, akrylan decylu i/lub (met)akrylan dodecylu.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako akrylan zawierający grupy hydroksylowe stosuje się akrylan 2-hydroksyetylu, akrylan 1-hydroksypropylu, akrylan 2-hydroksypropylu i/lub akrylan 4-hydroksybutylu.

4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako kwas winylokarboksylowy stosuje się kwas (met)akrylowy, kwas winylooctowy, kwas fumarowy, kwas β-akryloilooksypropionowy, kwas krotonowy, kwas akonitowy, kwas dimetyloakrylanowy, kwas trichloroakrylanowy i/lub kwas itakonowy.

5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako chelat metalu stosuje się acetyloacetonian glinu, acetyloacetonian tytanu, acetyloacetonian cyrkonu i/lub acetyloacetonian cynku.

6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako wielofunkcyjną propylenoiminę stosuje się alifatyczną propylenoiminę, aromatyczną propylenoiminę i/lub cykloalifatyczną propylenoiminę.

7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako żywicę aminową stosuje się żywicę melaminowoformaldehydową, żywicę glikolourylową, żywicę benzoguanidową i/lub żywicę mocznikową.

8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako superabsorbent stosuje się sól sodową poli(kwasu akrylanowego), alginat sodu, karboksylowaną skrobię, usieciowany poli(kwas akrylowy), usieciowany polimer akrylanowy zawierający grupy karboksylowe i/lub modyfikowany skrobią poli(akrylan sodu).

9. Dentystyczny klej samoprzylepny uzyskany w reakcji polimeryzacji w obecności inicjatora, modyfikowany i sieciowany promieniami UV w obecności fotoinicjatora, znamienny tym, że stanowi produkt reakcji 100 części wagowych samoprzylepnego polimeru akrylanowego, uzyskanego w polimeryzacji rozpuszczalnikowej, z 10 do 200% wagowymi plastyfikatora, 10 do 100% wagowymi alifatycznego alkoholu wielowodorotlenowego, 0,01 do 10% wagowymi związku sieciującego, 0,01 do 8% wagowymi środka neutralizującego i 0,01 do 5% wagowymi związku absorbującego wodę, zaś wszystkie te wartości odnoszą się do masy polimeru akrylanowego, przy czym polimer akrylanowy stanowi 50 do 95% wagowych akrylanu alkilu, zawierającego od 4 do 12 atomów węgla w łańcuchu bocznym grupy alkilowej, 3 do 40% wagowych akrylanu zawierającego grupy hydroksylowe i 0,01 do 15% wagowych kwasu winylokarboksylowego, plastyfikator stanowi kopolimer estrów fosforoorganicznych oraz glikoli wielowodorotlenowych, kopolimer na bazie etoksylowanych oktylofenoli i/lub trzeciorzędowa etoksylowana amina, alifatyczny alkohol wielowodorotlenowy stanowi poli(glikol etylenowy), poli(glikol propylenowy), kopolimer glikolu etylenowego oraz glikolu propylenowego i/lub gliceryna, związek sieciujący stanowi chelat metalu lub wielofunkcyjna propylenoimina lub żywica aminowa, środek neutralizujący stanowi wodorotlenek sodu, wodorotlenek potasu, wodorotlenek litu, węglan sodu, węglan potasu, kwaśny węglan sodu i/lub kwaśny węglan potasu, a związek absorbujący wodę stanowi superabsorbent.

PL 210 637 B1

10. Klej według zastrz. 9, znamienny tym, że akrylan alkilu stanowi akrylan butylu, akrylan pentylu, akrylan heksylu, akrylan heptylu, akrylan oktylu, akrylan izooktylu, akrylan 2-etylotieksylu, akrylan 2-metylołieptylu, akrylan nonylu, akrylan decylu i/lub (met)akrylan dodecylu.

11. Klej według zastrz. 9, znamienny tym, że akrylan zawierający grupy hydroksylowe stanowi akrylan 2-hydroksyetylu, akrylan 1-hydroksypropylu, akrylan 2-hydroksypropylu i/lub akrylan 4-hydroksybutylu.

12. Klej według zastrz. 9, znamienny tym, że kwas winylokarboksylowy stanowi kwas (met)akrylowy, kwas winylooctowy, kwas fumarowy, kwas β-akryloilooksypropionowy, kwas krotonowy, kwas akonitowy, kwas dimetyloakrylanowy, kwas trichloroakrylanowy i/lub kwas itakonowy.

13. Klej według zastrz. 9, znamienny tym, że chelat metalu stanowi acetyloacetonian glinu, acetyloacetonian tytanu, acetyloacetonian cyrkonu i/lub acetyloacetonian cynku.

14. Klej według zastrz. 9, znamienny tym, że wielofunkcyjną propylenoiminę stanowi alifatyczna propylenoimina, aromatyczna propylenoimina i/lub cykloalifatyczna propylenoimina.

15. Klej według zastrz. 9, znamienny tym, że żywicę aminową stanowi żywica melaminowoformaldehydowa, żywica glikolourylowa, żywica benzoguanidowa i/lub żywica mocznikowa.

16. Klej według zastrz. 9, znamienny tym, że superabsorbent stanowi sól sodowa poli(kwasu akrylanowego), alginat sodu, karboksylowana skrobia, usieciowany poli(kwas akrylowy), usieciowany polimer akrylanowy zawierający grupy karboksylowe i/lub modyfikowany skrobią poli(akrylan sodu).