PL210567B1 - Sposób i układ sprzęgający elementy resorujące w pojeździe - Google Patents

Abstract

Sposób sprzęgania elementów resorujących w pojeździe charakteryzuje się tym, że rejestruje się siły napięcia elementów resorujących, podłączonych do układu sprzęgającego, zwłaszcza wszystkich kół każdej strony pojazdu oraz dla par kół leżących na osi, otrzymane sygnały uśrednia się; a na podstawie średniej wartości sygnałów koryguje się siły napięcia elementów resorujących w kierunku osiągnięcia wartości średniej napięcia przez każdy z podłączonych do układu sprzęgającego elementów resorujących. Układ posiada zespół co najmniej dwóch par kół (1), które połączone są szeregowo, mechanicznie z elementem resorującym (2), który stanowi połączenie sprężyste koła (1) z nadwoziem lub ramą (4) pojazdu poprzez zespół siłowników (3) hydraulicznych lub pneumatycznych sprzęgających, które połączone są ze sobą przewodami (5) ciśnieniowymi, przy czym komory (3b) siłowników (3) każdej strony pojazdu są połączone jednym przewodem(5) ciśnieniowym.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób i układ sprzęgający elementy resorujące w pojeździe.

W skł ad typowego zawieszenia samochodu wchodzą mię dzy innymi elementy resorują ce i stabilizujące, od których w głównej mierze zależą stabilność poprzeczna samochodu oraz kąt wykrzyżowania osi. Jednak te dwie właściwości są sobie przeciwstawne, co oznacza że poprawa stabilności na przykład poprzez zastosowania sztywniejszego stabilizatora powoduje pogorszenie wykrzyżu to jest zmniejszenie kąta wykrzyżowania osi i odwrotnie. Zmniejszenie stabilności poprzecznej pojazdu pogarsza prowadzenie, a co za tym idzie bezpieczeństwo jazdy. Czynione są wysiłki, aby pogodzić wykrzyż ze stabilnością na przykład odłączane stabilizatory stosowane między innymi w takich pojazdach jak Nissan Patrol, Porsche Cayenne i na podobnej zasadzie działający system DHS firmy Delphi z samochodu Jeep Grand Cherokee rocznik 2005. Jednak odłączenie stabilizatora oznacza pogorszenie stabilności poprzecznej kosztem poprawy właściwości trakcyjnych. Znane są ponadto wieszaki rewolwerowe resorów piórowych jednak i takie elementy nie rozwiązują istoty problemu a pogarszają stabilność kosztem wykrzyżu. Jedynymi obecnie rozwiązaniami, które gwarantują pogodzenie stabilności i wykrzyżu są rozwiązania Pana Chris'a Heyring'a systemy RFS, XX i H2. Przy czym zwłaszcza system XX jest bardzo rozbudowany i skomplikowany według artykułu pod tytułem „So funktionert die revolution” zamieszczonego w czasopiśmie Gelandewagen Technik XXXVIII z roku 2000 strona 76-79.

Istotą sposobu sprzęgania elementów resorujących w pojeździe jest to, że rejestruje się siły napięcia elementów resorujących podłączonych do układu sprzęgającego, zwłaszcza wszystkich kół każdej strony pojazdu, oraz dla par kół leżących na osi. Otrzymane sygnały uśrednia się a na podstawie średniej wartości sygnałów koryguje się siły napięcia elementów resorujących w kierunku osiągnięcia wartości średniej napięcia przez każdy z podłączonych do układu sprzęgającego elementów resorujących. Istotą układu sprzęgającego elementy resorujące w pojeździe składającego się z siłowników jest to, że posiada zespół, co najmniej dwóch par kół, które połączone są szeregowo, mechanicznie z elementem resorującym które stanowi połączenie sprężyste koła z nadwoziem lub ramą pojazdu, poprzez zespół siłowników hydraulicznych lub pneumatycznych sprzęgających, które połączone są ze sobą przewodami ciśnieniowymi, przy czym komory dolne siłowników sprzęgających każdej strony pojazdu są połączone jednym przewodem ciśnieniowym zaś, pary komór górnych siłowników przewodem ciśnieniowym zaś, pary komór górnych siłowników sprzęgających osi pierwszej i/lub ostatniej połączone są ze sobą przewodami ciśnieniowymi zaś, komory górne siłowników sprzęgających leżących po jednej stronie środka ciężkości, przedniej i/lub tylnej części pojazdu są połączone ze sobą w jeden zespół przewodami ciśnieniowymi. Każda z par komór górnych siłowników sprzęgających każdej osi połączone są ze sobą przewodami ciśnieniowymi. Pomiędzy dowolną liczbę dowolnych osi kół pojazdu a siłowniki układu sprzęgającego odpowiednie dla tych osi włączony jest stabilizator. Komory siłowników sprzęgających dla dowolnej liczby osi kół pojazdu leżących po jednej stronie środka ciężkości, przedniej i/lub tylnej części pojazdu połączone są parami po przekątnej przewodami ciśnieniowymi. Jedna z par komór górnych siłowników sprzęgających umieszczonych na którejkolwiek z osi jest połączona ze sobą przewodami ciś nieniowymi. Połączenia komór górnych siłowników sprzęgających mogą być kombinacją od jednej dowolnej pary jednej osi do połączenia pomiędzy sobą wszystkich par komór górnych siłowników sprzęgających każdej z osi.

Korzystnym skutkiem wynalazku jest to, że zapewnia maksymalne uproszczenie konstrukcji zawieszenia gwarantującego pogodzenie wykrzyżu i stabilizacji, zawieszenie takie zapewnia dobre prowadzenie pojazdu a w tym podnosi bezpieczeństwo jazdy a jednocześnie podnosi właściwości trakcyjne pojazdu, zwłaszcza w terenie ponadto, zmniejsza, a nawet znosi obciążenia skręcające ramę i nadwozie lub samo nadwozie, rzadsza staje się też konieczność włączania blokad mechanizmów różnicowych, co pozwala na zwiększenie żywotności jednocześnie zmniejszenie masy oraz obniżenie zużycia paliwa a także ułatwia prowadzenie pojazdu w trudnym terenie. Prostota konstrukcji skutkuje też niską ceną takiego zawieszenia, zmniejszeniem ilości zajmowanej przez niego przestrzeni, wysoką niezawodnością, łatwością obsługi i naprawy. Zawieszenia te nie wymagają również zasilania ani sterowania, działają automatycznie i bezzwłocznie, działają przy każdej szybkości i na każdym podłożu, bezdroża, drogi nieutwardzone i utwardzone, można je stosować w pojazdach wieloosiowych, są w wię kszoś ci niewraż liwe na uszkodzenia, dzię ki czemu moż liwa jest dalsza jazda z peł nym obciążeniem w przypadku uszkodzenia systemu. Ponadto istnieje też możliwość ich zastosowania w formie odrębnego zestawu do samodzielnego montażu w wyprodukowanych już samochodach. Niska cena czyni systemy te dostępnymi wielu nabywcom w tym miłośnikom jazdy po bezdrożach, także tym którzy

PL 210 567 B1 demontują stabilizatory aby kosztem dobrego prowadzenia samochodu poprawić, to znaczy zwiększyć kąt wykrzyżowania osi.

Układ według wynalazku został przedstawiony na schematycznym rysunku, na którym fig. 1. przedstawia schemat ogólny połączenia siłowników układu sprzęgającego i połączonych z nimi elementów resorujących i kół pojazdu, oraz przykładowo ze stabilizatorami pierwszej i ostatniej osi pojazdu, fig. 2. - schematyczne połączenie komór siłowników sprzęgających każdej strony pojazdu, fig. 3. - przykładowe schematyczne połączenie jednej pary komór dowolnej przykładowo 7 osi ze sobą, fig. 4. - przykładowe schematyczne połączenie par komór pierwszej i ostatniej osi, fig. 5. - schematyczne połączenie par komór siłowników wszystkich osi, fig. 6. - przykładowe schematyczne połączenie komór siłowników leżących po jednej stronie środka ciężkości przedniej i tylnej części pojazdu, fig. 7. - przykładowe schematyczne połączenie komór siłowników dla komór leżących po oby stronach środka ciężkości, przedniej i tylnej części pojazdu połączonych parami po przeką tnej.

Sposób sprzęgania elementów resorujących w pojeździe polega na tym, że rejestruje się siły napięcia elementów resorujących podłączonych do układu sprzęgającego, zwłaszcza wszystkich kół każdej strony pojazdu, oraz dla par kół leżących na osi. Otrzymane sygnały uśrednia się a na podstawie średniej wartości sygnałów koryguje się siły napięcia elementów resorujących w kierunku osiągnięcia wartości średniej napięcia przez każdy z podłączonych do układu sprzęgającego elementów resorujących. Układ sprzęgania elementów resorujących w pojeździe składający się z siłowników zbudowany jest w ten sposób, że posiada zespół, co najmniej dwóch par kół 1, które połączone są szeregowo, mechanicznie z elementem resorującym 2 które stanowi połączenie sprężyste koła 1 z nadwoziem lub ramą 4 pojazdu, poprzez zespół siłowników 3 hydraulicznych lub pneumatycznych sprzęgających. Połączone są one ze sobą przewodami 5 ciśnieniowymi, przy czym komory 3b dolne siłowników 3 sprzęgających każdej strony pojazdu są połączone jednym przewodem 5 ciśnieniowym. Pary komór 3a górnych siłowników 3 sprzęgających osi 6 i/lub n połączone są ze sobą przewodami 5 ciśnieniowymi. Komory 3a górne siłowników 3 sprzęgających leżących po jednej stronie środka ciężkości, przedniej i/lub tylnej części pojazdu są połączone ze sobą w jeden zespół przewodami 5 ciśnieniowymi. Każda z par komór 3a górnych siłowników 3 sprzęgających osi 6 do n połączone są ze sobą przewodami 5 ciśnieniowymi. Pomiędzy dowolną liczbę dowolnych osi kół pojazdu a siłowniki 3 układu sprzęgającego odpowiednie dla tych osi włączony jest stabilizator S. Komory 3a górne siłowników 3 sprzęgających dla dowolnej liczby osi kół pojazdu leżących po jednej stronie środka ciężkości, przedniej i/lub tylnej części pojazdu połączone są parami po przekątnej przewodami 5 ciśnieniowymi. Jedna z par komór 3a górnych siłowników 3 sprzęgających umieszczonych na jednej z osi 6, 7, 8, ...n-1, n jest połączona ze sobą przewodami 5 ciśnieniowymi.

Claims (5)

1. Sposób sprzęgania elementów resorujących w pojeździe, znamienny tym, że rejestruje się siły napięcia elementów resorujących podłączonych do układu sprzęgającego, zwłaszcza wszystkich kół każdej strony pojazdu, oraz dla par kół leżących na osi, otrzymane sygnały uśrednia się a na podstawie średniej wartości sygnałów koryguje się siły napięcia elementów resorujących w kierunku osiągnięcia wartości średniej napięcia przez każdy z podłączonych do układu sprzęgającego elementów resorujących.

2. Układ sprzęgający elementy resorujące w pojeździe składający się z siłowników, znamienny tym, że posiada zespół, co najmniej dwóch par kół (1), które połączone są szeregowo, mechanicznie z elementem resorującym (2) które stanowi połączenie sprężyste koła (1) z nadwoziem lub ramą (4) pojazdu, poprzez zespół siłowników (3) hydraulicznych lub pneumatycznych sprzęgających, które połączone są ze sobą przewodami (5) ciśnieniowymi, przy czym komory (3b) dolne siłowników (3) sprzęgających każdej strony pojazdu są połączone jednym przewodem (5) ciśnieniowym zaś, pary komór (3a) górnych siłowników (3) sprzęgających osi (6) i/lub (n) połączone są ze sobą przewodami (5) ciśnieniowymi zaś, komory (3a) górne siłowników (3) sprzęgających leżących po jednej stronie środka ciężkości, przedniej i/lub tylnej części pojazdu są połączone ze sobą w jeden zespół przewodami (5) ciśnieniowymi, a każda z par komór (3a) górnych siłowników (3) sprzęgających osi (6) do (n) połączone są ze sobą przewodami (5) ciśnieniowymi, zaś pomiędzy dowolną liczbę dowolnych osi kół pojazdu a siłowniki (3) układu sprzęgającego odpowiednie dla tych osi włączony jest stabilizator (S).

PL 210 567 B1

3. Układ według zastrz. 2, znamienny tym, że komory (3a) górne siłowników (3) sprzęgających dla dowolnej liczby osi kół pojazdu leżących po jednej stronie środka ciężkości, przedniej i/lub tylnej części pojazdu połączone są parami po przekątnej przewodami (5) ciśnieniowymi.

4. Układ według zastrz. 2, znamienny tym, że jedna z par komór (3a) górnych siłowników (3) sprzęgających umieszczonych na jednej z osi (6, 7, 8, ...n-1, n) jest połączona ze sobą przewodami (5) ciśnieniowymi.

5. Układ według zastrz. 2, znamienny tym, że połączenia komór (3a) górnych siłowników (3) sprzęgający mogą być kombinacją od jednej dowolnej pary jednej osi do połączenia pomiędzy sobą wszystkich par komór (3a) górnych siłowników (3) każdej z osi.