Jak wiadomo, przeplyw okreslonej cie¬ czy przez warstwe o okreslonej grubosci i okreslonym ustroju ujmuje sie teoretycz¬ nie równaniem Poiseuille'a, które podaje prawo wyplywu cieczy z naczyn wlosko- watych, a mianowicie: V = M k R* P N SS 1 T (D gdzie V oznacza objetosc cieczy, wyply¬ wajacej przez jednostke powienzchni w jednostce czasu, R — promien rurki wlo- skowatej, L — dluigosc rurki wloskowatej, P = Pi — p2 — cisnienie, powodujace przeplyw, S — wismosc cieczy, N — licz¬ ba naczyn wloskowatych na jednostke po¬ wierzchni, M — wspólczynnik, zalezny od rodizajoi powierzchni filtrujacej i rodzaju filtru.Podczas filtrowania cieczy o wielkiej zawartosci zaniecziysizczen na powierzchni filtrujacej osadza sie warstwa materjalów stalych, której grubosc, równa na poczat¬ ku wyplywu raeru (L = OJ, zwieksza sie proporcjonalnie do objetosci cieczy prze- filtrowanej, az dochodzi do takiej gru¬ bosci, ze przy cisliieniu niezmiennem P strata cisnienia na dlugosci L naczyn wloskowatych wynosi tyle, iz przeplyw staje sie praktycznie zbyt slalby, co nasuwa koniecznosc opróznienia filtru*}fofig/l^^^ A — B zmian przeplywu V w zaleznosci od dlu¬ gosci L naczyn wloskowatych, oftaz -wy¬ kres C — D zmian grubosci w&rstwy ima- terjalów stalych podczas filtrowania od najmniejszej do najwiekszej wartosci L.Odrazu widac, ze krzywa A — B dazy asymptotycznie do osi rzednych, z czego wynika, ze w stosunku do danej cieczy i przy osadzie rodzaju okreslonego istnieje pewtna grubosc warstwy materjalów sta¬ lych (osadu)?, pr^y tóórej przeplyw przy danem cisnieniu rolboczem P staje sie juz praktycznie znikomy.Przy uwaznem zbadaniu równania (I) widac, ze z posród wszystkich zmiennych lego równania, w odniesieniu do danej cie¬ czy i danego osadu, z przemyslowego punk¬ tu widzenia, mozna bez uzycia srodków po¬ mocniczych zmieniac tylko cisnienie P i gru¬ bosc L warstwy osadu, poniewaz promien R, liczba N naczyn wloskowatych oraz wisnosc S cieczy sa wartosciami, zwiaza- nemi z istota cieczy i osadu, których nic mozna zmienic, a wspólczynnik M jest zwiazany z typem filtru albo typem plót¬ na lub innego nosnika, który zastosowano wlasnie ze wzgledu na jego najdogodniej¬ sze wlasnosci.Najwieksza wartosc, jaka mozna na¬ dac cisflitoiu P, jest ograniczona mietylko wytrzymaloscia wlasciwa plótna filtruja- cego 4iib innego nosnika, lecz równiez wlasnosciami fizycznemu osadu, powstaja¬ cego przy filtrowaniu, gdyz osad ten moze ttiefekdy, poczynajac od pewnej chwili1, pnzepueizczac ciecz coraz slabiej i trudniej, w miare, jak cisnienie stacza coraiz bardziej osad, zmniejszajac promien i? naczyn wlosowatych.Poza tern, w odniesieniu do danego ty¬ pu filtru wartosc cisnienia P jest ograni- czona wytrzymaloscia mechaniczna same¬ gofiltrtL Witesfcfcte, zwiekszenie cisnienia P po¬ ciaga za s<^ zwi^fe«zenie wydatku e*ier- gji, co nie zawsze jest dopuszczalne, a zawsze jest nieekonomiczne Jedyna wartosc, która mozna byloby regulowac w warunkach przemyslowych przy filtrowaniu cieczy, stosunkowo trud- nych do filtrowatmia, niezaleznie od istoty filtrowanego produktu, jest grubosc L warstwy osadu. W pewnych przypadkach zmniejszenie grubosci L mogloby nie wy- starczyc do osiagniecia dostatecznej spraw¬ nosci filtrowania przy danym typie filtru, poniewaz wielkosc L wystepuje w równa¬ niu (I) tylko w pierwszej potedze, nato¬ miast promien R naczyn wlbskowatych wy¬ stepuje az w czwartej potedze. Ttnzeba wiec jednoczesnie zniniejszac grubosc L i zwiekszac powierzchnie filtrujaca filtru da¬ nych wymiarów, a nawet niekiedy trzeba poslugiwac sie odpowiednim srodkiem po¬ mocniczym.Wynalazek niniejszy ma na celu zmia¬ ne konstrukcji filtrów wszelkich typów, pracujacych pod cisnieniem dodatniem lub ujemnem, miedzy innemi pras filtracyj¬ nych, w celu zwiekszenia przeplywu przez zwiekszenie wlasciwej powierzchni filtru¬ jacej lub tez w celu umozliwienia filtrowa¬ nia cieczy, posiadajacych w zawieszeniu materjaly stale, których osad wykazuje mala porowatosc, co nie pozwala osiagnac wiekszej igrubosói, lub tez wreszcie w celu ulepszenia filtrowania 1v kazdej poszcze¬ gólnej galezi przemyslu.W tym celu tkaninom lub materjalom filtrujacym nadaje sie ksztalt falisty lub sfaldowany, co mozna otrzymac róznemi sposobami. Naprzyklad, powierzchnie pla¬ skie lub wypukle, utworzone z blachy dziur¬ kowanej lufo kraty metalowej, podtrzymu¬ jace te tkaniny albo materjaly filtrujace, moga byc zastapione falistetmi blachami dzturkowanemi a, których fale dosiegaja powierzchni ramy b, odpowiadajac wymia¬ rom ramy.W filtrach o plytkach nakladanych (fig.S^faldy 6a póKttiieszicaSone tak, ze w^kaid^fli — 2 —punkcie powierzchni -grubosc warstwy 1, zawarta miedzy dwiema blachami faliste- mi a, pozostaje stala. Grubosc tej warstwy jest zalezna od istoty cieczy i osadu, który otrzymuje sie na filtrze.W przykladzie wedlug fig. 2, dotycza¬ cym normalnej prasy filtracyjnej Kroog'a z dwiema ramami c i plytkami d o wymia¬ rach 800 X 800 mm i grubosci komór pomiedzy ramami 25 mm, stosunek po¬ wierzchni filtrujacej, odjpowiiadajacej ra¬ mie* do grubosci osadu wynosi: 80 x 80 x 2 2,5 cm = 5,120.W przykladzie wedlug fig. 3, dotycza¬ cym -tego samego iiltru, w którym blachy dziurkowane sa zastapione dziurkowanemi blachami falistemu a, tkanina c zias przyj¬ muje zarys blachy, amplituda fal jest obli¬ czona tak, aby grubosc. osadu zmniejszyla sie o 10 mm; powierzchnia filtrujaca wyno¬ si wówczas 80 X 106 X 2 = 16.960 cm2, natomiast stosunek powierzchni filtrujacej do giruibosci osadu wynosi: 80 x 106x2 1,0 cm = 16,960, v . . 16960 _ . - czyli jest = 3,31 razy wiekszy, niz 5210 w normalnej prasie filtracyjnej.Oczywiscie uklad tkaniny filtrujacej moze byc izmienioiny. A wiec, np. gdy gru¬ bosc ramy b (fig. 3) jest taka, iz dlugosc rozwiniecia fal, mieszczacych sie w ramie, jest trzy razy wieksza od szerokosci ramy, wówczas plótno moze byc ulozone, jak na fig. 4. W tym ukladzie kazdy kanal odpo¬ wiada fali blachy a, która plótno c obej¬ mie dokladnie pod dziailaniem roboczego cisnienia w filtrze, natomiast polaczenia pomiedzy ramami b i plytami d beda sta¬ nowily trzy warstwy plótna c1, c2, c3, ze¬ szyte ze soba szwami / tak, aby miedzy dwiema warstwami sasiedniemi . nie bylo polaczenia. Ten sam wynik mozna otrzy¬ mac przez tkanie specjalne, co nawet jest lepsze/,- - - :.;¦ *¦¦-- O ile nie mozna otrzymac fal, osiagaja¬ cych w. rozwinieciu trzykrotna szerokosc ramy, mozna ulozyc plótno w sposób po¬ dobny, lecz pomiedzy dwiema faldami sa- siedniemi, w miejscu polaczenia rani z plytami, nalezy umiescicpetle k; uzupelr niajaca potrójna grubosc szwu dla otrzy¬ mania szczelnosci, jak przedstawiono sche¬ matycznie na fig. 5. Ten sam wynik mozna otrzymac równiez bezposrednio przez tkal¬ nie specjalne lub w inny sposób.Plótno moze byc równiez ulozone we¬ dlug fig. 6, t. j. moze posiadac plaskie obrzeze k, odpowiadajace wymiarom po¬ laczenia ram z plytami, a wewnatrz u gó¬ ry i u dolu tego obrzeza mozna przyszyc plótno namarszczone ni, którego rozwiniecie jest równe rozwinieciu fal. Wreszcie, w pew¬ nych przypadkach mozna uzywac normal¬ nego plótna ptliaskiegOf które obejmuje ksztalt fal pod dzialaniem cisnienia robo¬ czego w filtrze.Zamiast zastepowac plaska blache dziurkowana falista blacha dziurkowana, mozna, jak juz wspomniano, pozostawic blache plaska /' i zastosowac tylko plótna filtrujace, ulozone wedlug jednego ze wspomnianych sposobów, przyczem w kaz¬ dym kanalie umieszcza sie uprzednio uklad sztywny r odpowiedniego ksztaltu, sluza¬ cy, j ako podpora tkaniny wzdluz powierzch¬ ni falistej.Takie sztywne podpory nalozone r za- stepuja falista blache dziurkowana we¬ dlug fig. 7.Sztywna podpore moze stanowie drut metalowy s, zwiniety w ksztalt odpowiedni, jak na fig. 8. PL