PL209787B1 - Mechanizm mocujący - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest mechanizm mocujący przeznaczony do mocowania pokryw lub podobnych elementów w gniazdach, a zwłaszcza do zabezpieczania pokryw włazów przed ich kradzieżą.

Szereg instalacji komunalnych, sieci ciepłowniczych, instalacji energetycznych i telekomunikacyjnych prowadzonych jest pod ziemią w specjalnie do tego celu wykonanych kanałach. Dostęp do nich jest głównie poprzez ogólnie dostępne studzienki rewizyjne i włazy kanałowe. Z kolei kanalizacja ściekowa czy burzowa jest wyposażona we wpusty uliczne. Natomiast sieci wodociągowe wyposażone są miedzy innymi w zawory odcinające, do których dostęp jest poprzez skrzynki uliczne czy chodnikowe. Zarówno studzienki, włazy czy skrzynki składają się z pokrywy oraz korpusu, w którym jest ona osadzona zaś wpusty odpowiednio z rusztu oraz korpusu. Zazwyczaj pokrywy i ruszty swobodnie spoczywają w gniazdach korpusów. Czasami dla uniemożliwienia dostępu do kanału osobom nieupoważnionym lub zabezpieczenia przed kradzieżą pokrywy są wyposażane w proste mechanizmy.

Znany mechanizm składa się z pionowej ośki przechodzącej przez pokrywę i zakończonej od dołu mimośrodową płytką zaś od góry wyposażona w łeb jak u śruby. Natomiast w korpusie znajduje się rowek. W wyniku obracania ośki płytka wchodzi w rowek i tym samym blokuje pokrywę w korpusie. Pokrywa i gniazdo w korpusie są wykonane z dużymi tolerancjami wymiarów i kształtu, przez co pokrywa nie spoczywa stabilnie w gnieździe. Zabezpieczenie takie ulega szybko zniszczeniu zwłaszcza w odniesieniu do wł azów naraż onych na ruch pojazdów, to jest zainstalowanych w jezdniach.

Z polskiego opisu zgłoszeniowego wzoru uż ytkowego nr W-102991 znany jest klucz do mechanizmu zabezpieczającego pokrywę włazu. Klucz składa się z tulei rozciętej od dołu wzdłuż średnicy, przy czym w rozcięciu, na poprzecznym sworzniu osadzone są dwie zapadki, zaś powyżej w nagwintowanym otworze w tulei osadzony jest wodzik śrubowy, który może być napędzany za pośrednictwem wkładanego do tulei pokrętła. Zapadka ma postać dźwigni dwuramiennej, przy czym krótsze ramie zakończone jest krzywką, zaś dłuższe ramię ma kształt litery „L. W wyniku wkręcania wodzika śrubowego jego powierzchnia czołowa dochodzi do krzywki, po czym w wyniku nacisku na krótsze ramię powoduje obrót zapadki, która powinna zazębić się z bliżej nieokreślonym mechanizmem zabezpieczającym uprzednio zamocowanym do pokrywy włazu.

Istota mechanizmu mocującego zawierającego mechanizm śrubowy napędzający dźwignię, przy czym śruba osadzona jest w tulei, do której wahliwie zamocowana jest dźwignia, polega na tym, że w tulei osadzona jest obrotowo część walcowa śruby, na której wystającym i nagwintowanym końcu znajduje się nakrętka zawierająca na swym obrzeżu rowki, a w nich spoczywają ramiona zamocowane do zewnętrznej powierzchni tulei, przy czym tuleja wyposażona jest w łącznik.

Łącznik, w odniesieniu do pełnych pokryw, korzystnie stanowi zewnętrzny gwint nacięty na pierwszym końcu tulei. Natomiast w odniesieniu do rusztów lub perforowanych pokryw łącznik korzystnie stanowi płytka otaczająca pierwszy koniec tulei. Drugi koniec tulei korzystnie zawiera przewężenie.

Łeb śruby korzystnie znajduje się wewnątrz tulei. Utrudnia to osobom możliwość otwarcia mechanizmu a także chroni śrubę przed mechanicznymi uszkodzeniami.

Mechanizm przeznaczony do okrągłych pokryw korzystnie posiada trzy ramiona zaś nakrętkę stanowi tarcza, która jest zaopatrzona na obwodzie w trzy rowki.

Natomiast mechanizm przeznaczony do prostokątnych rusztów korzystnie posiada dwa ramiona zaś nakrętka ma kształt prostokątnej płyty i posiada rowek na każdym krótszym boku.

Ramię posiada korzystnie kształt litery L, przy czym jego pionowa część jest zamocowana do tulei zaś pozioma część jest skierowana na zewnątrz. Natomiast swobodny koniec ramienia korzystnie jest zaopatrzony w element sprężysty.

Mechanizm według wynalazku ma prostą budowę i nadaje się do stosowania do już zabudowanych pokryw, rusztów i tym podobnych. Dzięki zastosowaniu wydłużonych ramion uzyskuje się pewną podatność mechanizmu, którą dodatkowo można zwiększyć poprzez wyposażenie końców w elementy sprężyste, na przykład nakładki z gumy. Podatność ta wpływa zarówno na stabilność zamknięcia jak i na jego trwałość, zwłaszcza w urządzeniach instalowanych w jezdniach. Z kolei zastosowanie nietypowych, kształtowych łbów w śrubach pozwala ograniczyć dostęp do włazów i skutecznie zabezpieczyć je przed kradzieżą.

PL 209 787 B1

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładach wykonania na rysunku, na którym:

• fig. 1 przedstawia mechanizm mocujący w widoku aksonometrycznym przeznaczony do okrągłych pokryw;

• fig. 2 przedstawia przekrój wzdł u ż ny przez tuleję mechanizmu pokazanego na fig. 1;

• fig. 3 przedstawia przekrój wzdłuż ny przez tuleję mechanizmu mocującego przeznaczonego do prostokątnych rusztów.

Mechanizm mocujący przedstawiony na fig. 1 i 2 składa się z tulei 1, wewnątrz której osadzona jest obrotowo śruba 2 wkręcona w tarczę 3 znajdującą się poza tuleją 1 i zaopatrzoną na obwodzie w trzy rowki 4, w których opierają się ramiona 5 zamocowane wahliwie do dolnej części tulei 1.

Tuleja 1 ma kształt rury, na której pierwszym końcu nacięty jest zewnętrzny gwint 7 oraz wewnętrzny gwint 8 natomiast do zewnętrznej powierzchni na drugim końcu przy spawane są trzy podwójne ucha 9, w których na sworzniach 10 zamocowane są końce ramion 5. Tuleja 1 posiada w dolnej części przewężenie 11, przez które przechodzi śruba 2.

Śruba 2 posiada łeb 12 o przekroju kwadratowym zaś poniżej na jej trzonie znajduje się pierścień centrujący 13 a jeszcze niżej pierścień ustalający 14, który opiera się o wewnętrzną powierzchnię przewężenia 11. Poniżej przewężenia 11 na śrubie 2 znajduję się podkładka 15 zabezpieczona pierścieniem sprężystym 16. Dzięki temu śruba 2 może obracać się wewnątrz tulei 1 lecz nie może przesuwać się wzdłuż jej osi. Koniec śruby 2 jest nagwintowany.

Tarcza 3 ma postać koła, na obwodzie którego znajdują się trzy, równomiernie rozmieszczone rowki 4 o prostokątnym zarysie. W osi tarczy 3 znajduje się nagwintowany otwór. Tarcza 3 spełnia funkcje nakrętki w odniesieniu do śruby 2.

Ramię 5 ma kształt zbliżony do litery L, przy czym koniec dłuższego elementu zamocowany jest do tulei 1 zaś krótszy element skierowany jest na zewnątrz mechanizmu.

W celu zamocowania mechanizmu do pokrywy 17 wykonuje się w jej osi nagwintowany otwór, w który wkręca się tuleję 1. Następnie pokręcając śrubą 2 za pomocą klucza nasadowego przesuwa się tarczę 4 ku górze, ta zaś rozchyla ramiona 5 na zewnątrz aż te oprą się o dolną część korpusu włazu bądź o płytę, na której on spoczywa. Dla zabezpieczenia tulei 1 przed dostaniem się do jej wnętrza drobnych zanieczyszczeń i wody wkręca się weń zaślepkę 18 w postaci nagwintowanego krążka.

Figura 3 przedstawia przekrój wzdłużny przez korpus alternatywnego mechanizmu mocującego przeznaczonego do mocowania prostokątnych rusztów lub kratek ściekowych.

Alternatywny mechanizm posiada tuleję 20, wewnątrz której osadzona jest śruba 21, zaopatrzona w dwa ramiona 22 osadzone w dwóch podwójnych uchach 23 przyspawanych do tulei 20 w środku jej długości.

Tuleja 20 składa się z rury 24, której pierwszy koniec wspawany jest w płytkę 25 zaś drugi koniec posiada przewężenie 26. W bocznej ścianie rury 24, w pobliżu przewężenia 26 znajduje się otwór 27 dla odprowadzania wody, która w niekorzystnym przypadku mogłaby dostać się do wnętrza tulei 20.

Śruba 21 posiada łeb 28 o średnicy nieco mniejszej niż wewnętrzna średnica rury 24 zaś poniżej niego znajduje się pierścień ustalający 29 opierający się o przewężenie 26. Łeb 28 zawiera nietypowe, kształtowe elementy wymagające stosowania klucza ze specjalną nasadką. Łeb 28 stanowi jednocześnie element centrujący. Ramię 22 jest proste. Nagwintowana część śruby 21 wkręcona jest w nie pokazaną na figurze prostokątną płytę, w której dwóch przeciwległych bokach wykonane są rowki zaś w nich spoczywają ramiona 22.

Płytka 25 posiada szereg otworów montażowych rozmieszczonych odpowiednio do ułożenia belek w kratce 30. Płytka 25 jest prostokątna.

W celu zainstalowania mechanizmu do kratki 30 mocuje się płytkę 25 do belek kratki 30 za pomocą śrub 31 tak aby wlot do tulei 20 wypadł pomiędzy belkami. Wlot tulei 20 zabezpiecza się za pomocą zaślepki 32 w postaci elastycznego korka.

Zasada działania alternatywnego mechanizmu jest taka, jak mechanizmu przedstawionego na figurze 1.

Claims (9)

1. Mechanizm mocujący zawierający mechanizm śrubowy napędzający dźwignię, przy czym śruba osadzona jest w tulei, do której wahliwie zamocowana jest dźwignia, znamienny tym, że w tulei (1, 20) osadzona jest obrotowo część walcowa śruby (2, 21), na której wystającym i nagwintowanym

PL 209 787 B1 końcu znajduje się nakrętka zawierająca na swym obrzeżu rowki (4), a w nich spoczywają ramiona (5) zamocowane do zewnętrznej powierzchni tulei (1, 20), przy czym tuleja (1, 20) wyposażona jest w łącznik.

2. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że łącznik stanowi zewnętrzny gwint (7) nacięty na pierwszym końcu tulei (1).

3. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że łącznik stanowi płytka (25) otaczająca pierwszy koniec tulei (20).

4. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że drugi koniec tulei (1, 20) zawiera przewężenie (11,26).

5. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że łeb (13, 28), śruby (2, 21) znajduje się wewnątrz tulei (1, 20).

6. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że posiada trzy ramiona (5), zaś nakrętkę stanowi tarcza (3) i jest zaopatrzona na obwodzie w trzy rowki (4).

7. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że posiada dwa ramiona (22), zaś nakrętka na kształt prostokątnej płyty i posiada rowek na każdym krótszym boku.

8. Mechanizm według zastrz. 6, znamienny tym, że ramię (5) posiada kształt litery L, przy czym jego pionowa część jest zamocowana do tulei (1) zaś pozioma część jest skierowana na zewnątrz.

9. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że swobodny koniec ramienia (5, 22) jest zaopatrzony w element sprężysty.