Przy strzelaniu z dzial szybkostrzelnych uzywa sie nabojów zespolonych. Wyjmowa¬ nie lusek metalowych po wystrzale jest po¬ laczone z wielka strata czasu, przyczem luski obciazaja wozy amunicyjne.Nabój wedlug niniejszego wynalazku u- suwa w zupelnosci wyzej wymienione wady zespolonych nabojów z metalowemi luska¬ mi. W tym celu nabój zespolony wedlug wynalazku zamiast metalowej luski posiada luske z materjalu calkowicie spalajacego sie.Na rysunku ,dlla przykladu przedstawio¬ no schematycznie kilka odmian nabojów ze¬ spolonych wedlug wynalazku.Nabój zespolony, przedstawiony na fig. 1, sklada sie z dwóch czesci, a mianowicie z pocisku 4 i ze spalajacej sie luski 6, zao¬ patrzonej w kapiszon 2. Ladunek prochowy 3 moze skladac sie z ziarnek lub wsteg pro¬ chu strzelniczego o rozmaitych ksztaltach i rozmiarach, które zostaja palaczone ze so¬ ba zapomoca odpowiedniego materjalu w jedna calosc o odpowiednim ksztalcie.Ksztalt ten dobiera sie tak, by odpowiadal wydrazeniu spalajacej sie luski, w której ladunek jest umieszczony. Przez ladunek 3 jest przeprowadzony ladunek 5, siegajacy do kapiszona 2 i sluzacy za zaplonnik.Do wykonania spalajacej sie luski 6 moze byc uzyty jedwab, nienitrowiany je- dwab sztuczny, materjal bawelniany, ewen¬ tualnie nitrowane nici, nitrowany papier, ce¬ luloid, metal, stop lub podobny materjal.Najlepiej dobrac te materjaly lub stopy tak, aby utrzymywaly przewód lufy dzia¬ la w dobrym stanie. Luska 6 moze byc wy¬ konana w rozmaity sposób, a wiec skladacsie nip. z kilku warstw, a mianowicie z we¬ wnetrznej warstwy z wanego, ^cienkiej warstwy spalajacego sie materjalu lub iritetalu i z ca^nkiej zewnetrz¬ nej warstwy z materjalu izolacyjnego.Przy wykonaniu wedlug fig. 1 spalaja¬ ca sie luska 6 jest przymocowana do tylu pocisku 4 tak, iz przestrzen 7 pomiedzy po¬ ciskiem a luska jest wypelniona krzepnaca masa, która laczy ze soba obie czesci i slu¬ zy do smarowania i utrzymania lufy w do¬ brym stanie. f ' * Fig. 2 przedstawia odmienne wykonanie luski wedlug wynalazku. Pocisk posiada ksztalt kropli, a jego przedluzony tyl 9 u- sztywnia luske. W danym przypadku umie- szcza sie w tej czesci pewna ilosc ladunku prochowego.Przy wykonaniu wedlug fig. 3 luska 6 posiada ksztalt cylindra i jest zaopatrzona na tylnym koncu w pokrywe, nasadzona szczelnie lub polaczona z luska zapomoca gwintów, zamkniecia bagnetowego lub w po¬ dobny sposób. Pokrywa 10 jest zaopatrzona w kapisizon 2 i spala sie przy wystrzale po¬ dobnie jak luska, napelniona ladunkiem prochowym.Przy ladowaniu pokrywa ta znajduje sie w odpowiedniej komorze w lufie, a jej przedni brzeg opiera sie o kolnierz 12 lufy* Dobrze, gdy pokrywa posiada ksztalt kuli¬ sty lub nieco stozkowy* Pokrywa ta moze posiadac znaczna dlugosc (fig. 4) i byc tak polaczona z luska, iz dlugosc naboju moze byc zmieniana, wskutek czego przy zuzy¬ tej lufie .pierscien wiodacy 14 pocisku opie¬ ra sie w kazdym przypadku o przedni sto¬ zek lufy.Pokrywa 10, zamykajaca luske 6, moze byc latwo usuwana i posiada nastepujace zalety.Ladunek prochowy 3 naboju, przed¬ stawionego na fig. 5, sklada sie z wiekszej ilosci ladunków 15, których czesc mozna u- sunac przed ladowaniem, jezeli strzela sie zmniejszonym ladunkiem. Kazdy ladunek jest zaopatrzony w oddzielny kapiszon 2 lub tez stosuje sie wspólny kapiszon dla wszystkich ladunków.Pokrywe 10 zaopatrzona w kapiszon 2 i owinieta w szczelna oslone np. z papieru, celuloidu lub podobnego materjalu mozna pfzechowywac oddzielnie od reszty nabo¬ ju. PL