PL207528B1 - Zespół rygla płaskiego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół rygla płaskiego znajdujący zastosowanie w mechanizmach zamykania kas pancernych, szaf pancernych, drzwi skarbcowych oraz wszelkiego rodzaju zamknięciach otworów drzwiowych i okiennych.

Znanych jest szereg rozwiązań konstrukcyjnych zespołu ryglowego. W większości rozwiązań rygiel ma postać walcowatego trzpienia i jest uruchamiany dźwignią połączoną z tarczą sterowaną zewnętrzną klamką. Dla otwarcia lub zamknięcia drzwi wymagany jest tu ruch posuwisto zwrotny trzpienia rygla, który z wnętrza drzwi wysuwa się do położenia zamknięte, zajmując miejsce w odpowiadającym mu gnieździe ościeżnicy otworu drzwiowego. Zwykle krawędź ryglowa skrzydła drzwi wyposażona jest w kilka wysuwnych rygli, dla ustalenia ich poł o żenia w pozycji zamknię te na większej dł ugości krawę dzi drzwi. Generalną zasadą znanych rozwiązań jest umieszczanie zespołu rygla w skrzydle drzwi i odpowiednio umieszczanie gniazda rygla w krawędzi ościeżnicy otworu drzwiowego.

Celem wynalazku jest opracowanie zespołu rygla drzwi blokującego krawędź drzwi na znacznej długości i stanowiącego jeden element wysuwany z ościeżnicy otworu drzwiowego do szczeliny w krawę dzi drzwi.

Według wynalazku, zespół rygla płaskiego zawierający rygiel oraz element sterujący ruchem rygla, charakteryzuje się tym, że rygiel ma postać płyty zamocowanej przesuwnie w ościeżnicy pionowej otworu drzwiowego i ta płyta rygla współpracuje ze szczeliną ryglową w bocznej krawędzi skrzydła drzwi. W rozwiązaniu według wynalazku, płyta rygla ma kształt prostokąta i zawiera szereg ukośnych równoległych nacięć w postaci szczelin usytuowanych jedna obok drugiej, natomiast element sterujący płyty rygla zawiera szereg występów współpracujących z wymienionymi szczelinami płyty rygla płaskiego. Wymienione nacięcia płyty rygla płaskiego w postaci szczelin, przebiegają pod kątem od 30° do 60° w stosunku do roboczej krawędzi płyty rygla. W korzystnej postaci rozwiązania według wynalazku, nacięcia w postaci szczelin płyty rygla przebiegają pod kątem 45° w stosunku do roboczej krawędzi płyty rygla. Zwykle tą roboczą krawędzią płyty rygla jest wolna krawędź pionowa. Ruch rygla sterowany jest elementem sterującym. Ten element sterujący ma postać ceownika, w którego obu ramionach wyprofilowane są występy. Te występy wyprofilowane są w obu ramionach ceownika i w korzystnej postaci rozwią zania wedł ug wynalazku, z każ d ą szczeliną w płycie rygla współ pracują dwa występy elementu sterującego. Płyta rygla zamocowana jest przesuwnie tak, że może się wysuwać z ościeżnicy otworu drzwiowego. Również element sterujący zamocowany jest również przesuwnie i może się także przesuwać, lecz w kierunku prostopadłym do kierunku ruchu płyty rygla. W korzystnym wykonaniu rozwiązania według wynalazku, płyta rygla zamocowana jest przesuwnie w gnieździe poziomym i porusza się w kierunku poziomym, zgodnie z własną płaszczyzną. Natomiast element sterujący zamocowany jest przesuwnie w gnieździe pionowym i porusza się w kierunku pionowym.

W rozwiązaniu wedł ug wynalazku zaproponowano zmianę tradycyjnego usytuowania mechanizmu ryglowego, jak to zwykle miało miejsce, w skrzydle drzwi, gdzie w tych znanych rozwiązaniach rygiel wysuwał się ze skrzydła drzwi i w pozycji roboczej zajmował miejsce w gnieździe ościeżnicy otworu drzwiowego. W rozwiązaniu według wynalazku, zaproponowano umiejscowienie wysuwnego rygla w ościeżnicy skrzydła drzwiowego i umiejscowienie gniazda rygla w krawędzi otworu drzwiowego. Płyta rygla przesuwana jest ruchem w pionie elementu sterującego z wieloma parami zaczepów, które pracują parami w szczelinach tej płyty rygla. W każdej szczelinie pracują dwa występy. Zwielokrotnienie ilości występów sterujących płytą rygla, spowodowało wzrost odporności zespołu rygla na uszkodzenie go z zewnątrz, które może tu nastąpić jedynie po sforsowaniu po kolei wszystkich występów, co wydłuża skutecznie czas sforsowania drzwi blokowanych ryglem według wynalazku.

Przedmiot wynalazku pokazano w przykładzie wykonania na załączonych rysunkach, na których poszczególne figury przedstawiają:

Fig. 1 - zespół rygla w położeniu otwarte.

Fig. 2 - zespół rygla w położeniu zamknięte.

Fig. 3 - zespół rygla w przekroju.

Fig. 4 - zespół rygla w widoku perspektywicznym.

Zespół rygla płaskiego zawiera rygiel 1 oraz popychacz 2 sterujący ruchem rygla. Rygiel 1 ma postać płyty zamocowanej przesuwnie w ościeżnicy pionowej 3 otworu drzwiowego i ta płyta rygla 1 współpracuje ze szczeliną ryglową w bocznej krawędzi skrzydła drzwi 4. Jak to pokazano na załączonym rysunku fig. 1, płyta rygla 1 ma kształt prostokąta i zawiera szereg ukośnych równoległych nacięć

PL 207 528 B1 w postaci szczelin 5 usytuowanych jedna obok drugiej. W tym przykładzie wykonania szczeliny usytuowane są jedna nad drugą. Nie wyklucza to innego sposobu wzajemnego ułożenia tych równoległych do siebie szczelin. Natomiast popychacz 2 płyty rygla 1 zawiera szereg występów 6 współpracujących z wymienionymi szczelinami 5 płyty rygla 1 płaskiego. Wymienione nacięcia płyty rygla płaskiego w postaci szczelin 5 przebiegają równolegle do siebie i pod kątem od 30° do 60° w stosunku do roboczej krawędzi płyty rygla 1. Najkorzystniejszym przykładem wykonania jest wykonanie szczelin 5 w płycie rygla 1, jako przebiegających pod kątem 45° w stosunku do roboczej krawędzi płyty rygla 1. Jak to już powiedziano wyżej, popychacz 2 ma postać ceownika w którego obu ramionach wyprofilowane są występy 6. Z każdym nacięciem 5 w płycie rygla 1 współpracują dwa występy 6 popychacza 2. Wymieniony popychacz 2 zamocowany jest w konstrukcji ościeżnicy 3 otworu drzwiowego przesuwnie w kierunku prostopadłym do kierunku ruchu płyty rygla 1. Natomiast ta płyta rygla 1 zamocowana jest przesuwnie w gnieździe poziomym 7 w konstrukcji ościeżnicy 3 otworu drzwiowego i porusza się w kierunku poziomym, zgodnym z własną płaszczyzną. Popychacz 2 zamocowany jest przesuwnie w gnieździe pionowym wewnątrz ościeżnicy 3 otworu drzwiowego i porusza się w kierunku pionowym. Nie wyklucza to innego układu zamocowania zespołu płyty rygla 1 i popychacza 2, na przykład gdy płyta rygla porusza się w pionie zaś popychacz porusza się w poziomie. Zawsze jednak kierunek ruchu elementu sterującego jest inny niż kierunek ruchu płyty rygla. Korzystne jest gdy oba te kierunki ruchu są wzajemnie prostopadłe do siebie, lecz nie wyklucza się także innych kątów pomiędzy kierunkami ruchu obu wymienionych elementów.

Jak to pokazano na rysunkach fig. 1 i fig. 2, ruch popychacza 2 w dół powoduje zagłębienie się rygla 1 w konstrukcji ościeżnicy 3 i zwolnienie blokady krawędzi 4 skrzydła drzwi. Na fig. 1 pokazano układ zespołu rygla w położeniu otwarte. Kolejny ruch popychacza 2 w górę, powoduje poziomy ruch rygla 1 i zagłębienie się jego krawędzi roboczej w gnieździe krawędzi 4 skrzydła drzwi co prowadzi do zablokowania krawędzi 4 skrzydła drzwi. Na fig. 2 pokazano taki właśnie układ zespołu rygla w położeniu zamknięte.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół rygla płaskiego zawierający rygiel oraz popychacz sterujący ruchem rygla, znamienny tym, że rygiel (1) ma postać płyty zamocowanej przesuwnie w ościeżnicy pionowej (3) otworu drzwiowego i ta płyta rygla (1) współpracuje ze szczeliną ryglową w bocznej krawędzi (4) skrzydła drzwi.
2. 2. Zespół rygla, według zastrz. 1, znamienny tym, że płyta rygla (1) ma kształt prostokąta i zawiera szereg ukośnych równoległych nacięć w postaci szczelin (5) usytuowanych jedna obok drugiej, natomiast popychacz (2) płyty rygla (1) zawiera szereg występów (6) współpracujących ze szczelinami (5) płyty rygla (1).
3. 3. Zespół rygla, według zastrz. 2, znamienny tym, że nacięcia płyty rygla płaskiego w postaci szczelin (5) przebiegają pod kątem od 30° do 60° w stosunku do roboczej krawędzi płyty rygla (1).
4. 4. Zespół rygla, według zastrz. 3, znamienny tym, że szczeliny (5) płyty rygla (1) przebiegają pod kątem 45° w stosunku do roboczej krawędzi tej płyty rygla (1).
5. 5. Zespół rygla, według zastrz. 2, znamienny tym, że popychacz (2) ma postać ceownika w którego obu ramionach wyprofilowane są występy (6).
6. 6. Zespół rygla według zastrz. 2, albo 3, albo 4, znamienny tym, że z każdą szczeliną (5) w płycie rygla (1) współpracują dwa występy (6) popychacza (2).
7. 7. Zespół rygla według zastrz. 1, znamienny tym, że popychacz (2) zamocowany jest przesuwnie w kierunku prostopadłym do kierunku ruchu płyty rygla (1).
8. 8. Zespół rygla według zastrz. 1, znamienny tym, że płyta rygla (1) zamocowana jest przesuwnie w gnieździe poziomym ościeżnicy (3) otworu drzwiowego i porusza się w kierunku poziomym, zgodnie z własną płaszczyzną, zaś popychacz (2) zamocowany jest przesuwnie w gnieździe pionowym i porusza się w kierunku pionowym.