Wynalazek niniejszy dotyczy wytwa¬ rzania waskich filmów kinematograficznych o jednym szeregu zdjec.W wielu przypadkach nie potrzeba wy¬ swietlac kinematograficznego filmu w tak znacznem powiekszeniu, jak to sie czyni w kinoteatrach; wystarcza wtedy filmy, któ¬ rych kolejne zdjecia moga byc mniejsze.Sposób wedlug wynalazku umozliwia nakrecanie duzej liczby zdjec filmowych bez potrzeby czestego zaladowywania apa¬ ratu tasma, przyczem z otrzymanych zdjec mozna zrobic pojedynczy film jednosze- regowy, którego wyswietlanie nie wymaga zmiany szpul lub odwracania kierunku bie¬ gu aparatu projekcyjnego, co jest nie¬ uniknione, gdy film kinematograficzny jest wyswietlany z tasmy, na której miesci sie wiecej, niz jeden szereg obrazków.Podczas wytwarzania obrazów filmo¬ wych na jednej tasmie w kilku szeregach, biegnacych wzgledem siebie równolegle, napotykano w praktyce dotychczasowej na te trudnosc, iz nie mozna bylo usunac pewnego niepotrzebnego odcinka jednego szeregu obrazków bez jednoczesnego usu¬ niecia potrzebnego czesto odcinka drugie¬ go szeregu, znajdujacego sie na tej samej tasmie, gdy tymczasem film, wykonany w mysl niniejszego wynalazku, mozna mon¬ towac i reprodukowac z taka sama latwo¬ scia, jak zwykly film jednoszeregowy.sposób wg#ug wyftaUakn polega na tern, iz zwykla tasme filmowa przesuwa sie przez aparat do- zdjefe kinematcjgrfcficz- nych, oda|aniajac tylkp jedna pplowe sze¬ rokosci tasmy, a nastepnie ^odwraca sie kierunek ruchu tasmy waparacie i prze¬ suwa ja, odslaniajac druga polowe jej sze¬ rokosci, a wtedy otrzymuje sie negatyw; skladajacy sie z dwóch szeregów zdjec, przebiegajacych jeden obok drugiego wzdluz tasmy, lecz w kierunkach prze¬ ciwnych, a wiec w zwrotnej kolejnosci.Po otrzymaniu tasmy pozytywnej z tego negatywu przecina sie ja dokladnie wzdluz osi podluznej, a nastepnie skleja koncami, otrzymujac w rezultacie jedna ciagla ta¬ sme rftlmowa, skladajaca sie z pojedyncze¬ go szeregu kolejnych zdjec i posiadajaca perforacje tylko z jednej strony.Wynalazek opisany jest ponizej w zwiazku z rysunkiem, na którym fig. 1 przedstawia odcinek tasmy filmowej, na której nakrecono dwa równolegle do siebie szeregi zdjec kinematograficznych; fig. 2— te ScW»a tasme po ej przecieciu wzÓAuz; fig. 3 — pojedyncza tasme filmowa, otrzy¬ mana przez sklejenie konców tasm skla¬ dowych, otrzymanych przez przeciecie tasmy normalnej; fig. 4 — schematyczny widok ukladu optycznego aparatu do zdjec kmemjtti^i^ikaaDfych po iftostosowaniu tego ukladu do otrzymywania zdjec filmowyoh wielkosci oioifconmalnej; fig. 5 — widok od- cialka tasmy Klinowej, na której otrzyma- tno tdi^a irówwile^le szeregi adjjec kinemato- gca&csnyeh, przylegajacych do siebie swe- tm Mw$wb& 4*jfcanu; fig. 6 — pojedyiieza tftst&e filmowa, otrzymana przez przepolo- ^Mftrite w tóe*wiku dlugosci tasmy, u*wi- diOceni«**ej t$a %. 5.Zwykla iasme iibpowa 10, zaopatrzona »uva .sóe w do^ny aposófo przez aparat 4s Jld^ rkine^wpto^^ik^tteola i wykonywa •asuj^pirr^ ow jMtae* f**3»rie ^ szerokosci szereg ©4^ ^i — A# pocwaat tasme J0 przesuwa sie £rzez aparat w przeciwnym kierunku i wytwarza na drugiej jej polo¬ wie równolegly szereg zdjec B1 — B„, po¬ czeta wyjwoluje sie te tasme, odwracajac obrazy i otrzymujac zamiast negatywu dwa szeregi obrazów pozytywnych, odpowia¬ dajace dwóm szeregom zdjec A1 — B1 — Mri. Otrzymana tasme filmowa przecina sie nastepnie (fig. 2) wzdluz osi podluznej, przez co otrzymuje sie dwie tasmy 12 i 13, z których kazda sklada sie z szeregu ko~ lejnych obrazów Wnemaiograrfieznych, po¬ czern koniec tasmy 12 skleja sie z koncem tasmy 13, otrzymujac tasme pojedyncza 14 (fig. 3). Nalezmy zauwazyc, ze tasmy 12 i 13 skleja sie koncami tak, aby pierwszy obraz B1 na tasmie 13 nastepowal po ostatnim obrazie A n na tasmie 12.Otrzymuje sie wiec tasme filmowa 13 (fig. 3) dwa razy wezsza i dwa razy dluz¬ sza od tasmy poczatkowej 12, W celu wykonania zdjec na tasmie za- pomoca niniejszego sposobu, nalezy zmie¬ nic aparat do zdjec w ten sposób, aby ta¬ sma filmowa posuwala sie naprzód tylko o polowe zwyklego skoku, a okienko ekspo¬ zycyjne powinno byc przysloniete (fig. 4) tak, aby odslanialo tylko jedna czwarta powierzchni normalnej klatki zdjecia fil¬ mowego. W razie przysloniecia % po¬ wierzchni tego okienka {fig. 4), os optycz¬ na obiektywów aparatu nie znajduje sie na jednej linji ze srodkiem klatki zdjecia fil¬ mowego. Aby przezwyciezyc te niedogod¬ nosc, nalezy albo przestmac objektywy ja¬ ko calosc, albo tez przesunac swiatlo, rzu¬ cajace obraz, przez umieszczenie dwóch klinowatych pryzmatów 21 i 23 za objek tywasmi 20; wtedy pierwszy pryzmat 21 odchyla promien swiatla od osi optycznej objektywów, a dragi pryzmat 22 zalamu¬ je go tak, iz staje sie on równolegly do pro¬ mieni, padajacych na pierwszy pryzmat, i zbiega sie ze srodkiem zanniejszonego o- kienka ek3poz*pcyijaan£o.W iprzypadifiu wykonifiRania zdec na — 2 —wadtóef tasmie pray*lam& czonego okienka, poczem wykonywa sie zdjecia na jednej, .a nastepnie na drugie) polowie szerokosci lasmy; chcac ^r»$H#m otrzymac obrazy, których szerokosc jest mniejsza od wysoitoisci, ustawia *ie aparat do zdjec na boJnt^ftg. 5).Otrzymuje sie ^vttedy tasma filmowa, której kolejne ^zAjacna sa rozmieszczone w sposób, wyjasniony fta fig. 5 i 6. Tasme ta* ka mozna potem wyswietla* %ajcfz zapomo- ca poziomego aparatu projekcyjnego, JpatLz z zastosowaniennw ukladzie optycznym te¬ go aparatu pryzmatu, obracajacego wy¬ swietlany obraz w xnany sposób o 90°.Sposób niniejszy mozna przeprowadzac równiez, wytwarzajac tasme negatywna i dzielac te tasme"sa tasmy skladowe przez przeciecie jej wzdluz, aby nastepnie z tych tasm negatywnych wykonac odpowiednia liczbe tasm pozytywnych odpowiedniej szerokosci. Mozna tez z niepodzielonej jeszcze tasmy negatywnej wykonac tasme pozytywna, która przecina sie nastepnie na skladowe tasmy pozytywne. PL