PL207120B1

PL207120B1 - Urządzenie do wprowadzania cewnika dożylnego i sposób montażu urządzenia do wprowadzania cewnika dożylnego

Info

Publication number: PL207120B1
Application number: PL376042A
Authority: PL
Inventors: Thomas J. Shaw; Judy Zhu
Original assignee: Retractable Technologies; Retractable Technologies Inc
Priority date: 2001-10-26
Filing date: 2002-11-27
Publication date: 2010-11-30
Also published as: US20050131350A1; PL376042A1; US7740615B2; US20080215009A1

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do wprowadzania cewnika dożylnego i sposób montażu urządzenia do wprowadzania cewnika dożylnego. Wynalazek dotyczy urządzenia medycznego używanego do wprowadzania cewnika w ciało pacjenta, zwłaszcza do dożylnego wprowadzania płynu. W szczególności, wynalazek dotyczy urządzenia do wprowadzania cewnika mającego chowaną igłę, co zapobiega ponownemu użyciu i eliminuje możliwość zranienia igłą personelu medycznego i innych osób.

Urządzenia do wkładania cewników są dobrze znane. Podczas wprowadzania cewnika w ciało pacjenta w celu dożylnego wprowadzenia płynu, igła jednorazowego użytku przechodząca przez cewnik jest używana do przebijania żyły w celu umożliwienia wprowadzenia cewnika. Następnie igłę wyciąga się, pozostawiając cewnik na miejscu w celu połączenia z torebką lub butelką z płynem dożylnym albo zatkania do późniejszego użycia.

W ostatnich latach, ze wzglę du na przewagę czynników chorobotwórczych pochodzą cych od krwi, takich jak HIV i zapalenie wątroby, istnieje coraz większe zapotrzebowanie na urządzenia do wprowadzania cewnika, uniemożliwiające przypadkowe zranienie igłą personelu medycznego i innych pracowników, którzy usuwają śmieci, obsługują pralnię lub inne odpady zawierające zużyte igły. W wyniku tego skonstruowano nowe wyroby zawierają ce specjalne pokrywki do igieł lub mechanizmy do chowania igły po użyciu. Urządzenia takie ujawniono, na przykład, w patentach Stanów Zjednoczonych o numerach 4,747,831; 4,828,548; 5,129,884; 5,501,675; 5,817,058 i 5,989,220. Wiele ze znanych dotychczas urządzeń zawiera szereg skomplikowanych elementów, które znacząco zwiększają koszty wytwarzania i zakłócają zdolność użytkownika do odczuwania, kiedy igła jest prawidłowo wprowadzona w pacjenta. Inne urządzenia wymagają ich obsługi dwiema rękami albo są narażone na przedwczesne chowanie igły podczas przenoszenia, magazynowania i manewrowania.

Dlatego potrzebne jest urządzenie do wprowadzania cewnika dożylnego, które może być wytwarzane ekonomicznie i niezawodnie z dużą prędkością, które nie chowa igły przedwcześnie, którym można manipulować jedną ręką i które całkowicie chroni użytkownika i innych przed przypadkowymi dotknięciami i narażeniem na zarazki chorobotwórcze pochodzące z krwi. Te i inne zalety zapewnia opisany dalej wynalazek.

Urządzenie do wprowadzania cewnika dożylnego, zawierające rurową obudowę, zespół trzymający igłę mający rurowy korpus umieszczony przesuwnie wewnątrz obudowy, mechanizm chowający osadzony w pierścieniowej przestrzeni pomiędzy obudową a zespołem trzymającym igłę, zespół tłoczka mający rurkę tłoczka sprzężoną rozłączalnie z rurowym korpusem wewnątrz obudowy, oraz cewnik przymocowany za pomocą sprzężenia ciernego do rurowej obudowy, według wynalazku charakteryzuje się tym, że rurowy korpus zawiera zwrócone na zewnątrz pierścieniowe zagłębienie w pobliżu rurki tłoczka, a rurka tłoczka zawiera rozciągający się do wewnątrz pierścieniowy występ usytuowany w pobliżu rurowego korpusu, oraz pierścieniowe zagłębienie i pierścieniowy występ są dociskane do rozłączalnego sprzężenia ze sobą.

Korzystnie mechanizmem chowającym jest sprężyna.

Korzystnie sprężyna jest sprężyną ściskaną.

Korzystnie rurowa obudowa i rurowy korpus są wykonane z przezroczystego tworzywa sztucznego.

Korzystnie przezroczyste tworzywo sztuczne zawiera poliwęglan.

Korzystnie rurka tłoczka ma odpowietrzany koniec, który znajduje się z dala od rurowego korpusu.

Korzystnie odpowietrzany koniec zawiera kapturek końcowy z tworzywa sztucznego.

Korzystnie kapturek końcowy z tworzywa sztucznego jest barwny.

Korzystnie odpowietrzany koniec zawiera kapturek końcowy mający otwór odpowietrzający i wydł u ż one ż ebra otaczają ce otwór odpowietrzają cy.

Korzystnie odpowietrzany koniec zawiera kapturek końcowy mający pierścieniową koszulkę, która sprzęga się ciernie z rurką tłoczka.

Korzystnie zespół trzymający igłę zawiera komorę wypływową z przestrzenią wewnętrzną, która jest widoczna przez nie więcej niż dwie warstwy przezroczystego tworzywa sztucznego.

Korzystnie zespół trzymający igłę ma igłę uformowaną jako wkładkę.

Korzystnie igła jest wklejana w zespół trzymający igłę.

Korzystnie igła jest zgrzewana za pomocą fal dźwiękowych z zespołem trzymającym igłę.

PL 207 120 B1

Korzystnie zespół trzymający igłę ma igłę z końcem, który wchodzi w komorę wypływową.

Korzystnie rurowy korpus ma zatykany koniec zawierający zwrócone do wewnątrz pierścieniowe zagłębienie w rurowym korpusie oraz porowatą zatyczkę wkładaną na zasadzie sprzężenia ciernego w pierścieniowe zagłębienie.

Korzystnie pierścieniowe zagłębienie w rurowym korpusie znajduje się w sąsiedztwie zukosowanej na zewnątrz sekcji ściany wewnętrznej rurowego korpusu.

Korzystnie rurowy korpus zawiera ponadto sekcję o zmniejszonej średnicy, która znajduje się w odstępie w kierunku podłuż nym od pierścieniowego zagłębienia, a rurka tłoczka jest odłączalna od rurowego korpusu wskutek działania siłą na rurkę tłoczka, która jest wystarczająca do wysunięcia pierścieniowego występu z pierścieniowego zagłębienia i wzdłuż rurowego korpusu do miejsca znajdującego się naprzeciwko sekcji o zmniejszonej średnicy.

Korzystnie zespół trzymający igłę jest zmuszany do wejścia w rurkę tłoczka za pomocą mechanizmu chowającego, kiedy pierścieniowy występ znajduje się naprzeciwko sekcji o zmniejszonej średnicy.

Korzystnie rurowa obudowa zawiera otwarty koniec oraz wiele rozciągających się poprzecznie skrzydełek znajdujących się w sąsiedztwie otwartego końca.

Korzystnie cewnik zawiera ponadto rurkę wychodzącą z kielicha mocowanego do rurowej obudowy.

Sposób montażu urządzenia do wprowadzania cewnika dożylnego, w którym zapewnia się rurową obudowę z szerokim końcem, wąskim końcem i schodkową ścianką wewnętrzną, zapewnia się zespół trzymający igłę zawierający rurowy korpus trzymający pustą w środku igłę we współosiowym ustawieniu z zasadniczo cylindryczną komorą wypływową i w połączeniu przepływowym z komorą wypływową, przy czym komora wypływowa jest zatkana na końcu przeciwległym do igły za pomocą porowatej zatyczki, i rurowy korpus ma również sekcję prowadzenia sprężyny, zapewnia się zwojową sprężynę chowającą sprzężoną przesuwnie z sekcją prowadzenia sprężyny rurowego korpusy, zapewnia się zespół tłoczka zawierający rurkę tłoczka mającą otwarty koniec i odpowietrzany koniec, zapewnia się cewnik zawierający rurkę i rurowy kielich, mocuje się rurowy kielich dożylny do wąskiego końca obudowy, wkłada się zwojową sprężynę chowającą w szeroki koniec obudowy we współosiowym ustawieniu z obudową, wkłada się zespół trzymający igłę w szeroki koniec obudowy we współosiowym ustawieniu z obudową, powodując przesuwanie się w dół igły przez sprężynę chowającą i rurkę aż do położenia, w którym rurowy korpus zostanie osadzony wewnątrz obudowy, a sprężyna chowająca będzie umieszczona wokół prowadnicy sprężyny, według wynalazku charakteryzuje się tym, że w etapie zapewniania zespołu trzymającego igłę, rurowy korpus wyposaża się w zwrócone na zewnątrz pierścieniowe zagłębienie w pobliżu zatkanego końca, a w etapie zapewniania zespołu tłoczka, rurkę tłoczka wyposaża się w wystającą na zewnątrz strukturę i wystającą do wewnątrz strukturę w pobliżu otwartego końca, wprowadza się rurkę tłoczka w szeroki koniec obudowy we współosiowym ustawieniu z obudową i z zespołem trzymającym igłę, oraz nakłada się otwarty koniec rurki tłoczka na zatkany koniec zespołu trzymającego igłę do chwili, aż wystająca na zewnątrz struktura sprzęgnie się ze schodkową ścianką wewnętrzną obudowy i wystająca do wewnątrz struktura sprzęgnie się z pierścieniowym zagłębieniem, ściskając w ten sposób sprężynę chowającą i utrzymując sprężynę chowającą w jej stanie ściśniętym za pomocą sprzężenia pomiędzy wystającą do wewnątrz strukturą a pierścieniowym zagłębieniem.

Korzystnie sprężynę chowającą umieszcza się na zespole trzymającym igłę przed włożeniem zespołu trzymającego igłę w szeroki koniec obudowy.

Korzystnie rurkę tłoczka sprzęga się z zespołem trzymającym igłę przed włożeniem zespołu trzymającego igłę w szeroki koniec obudowy.

Korzystnie najpierw zapewnia się zespół trzymający igłę bez igły, a igłę wkleja się później w zespół trzymający igłę po włożeniu zespołu trzymającego igłę w obudowę.

Korzystnie najpierw zapewnia się zespół trzymający igłę bez igły, a igłę zgrzewa się za pomocą fal dźwiękowych później z zespołem trzymającym igłę, po włożeniu zespołu trzymającego igłę w obudowę.

Ujawniono urządzenie jednorazowego użytku do wprowadzania cewnika dożylnego zapewniające znaczne zalety w porównaniu z urządzeniami znanymi dotychczas, nawet tymi z chowanymi igłami. Do głównych ulepszeń strukturalnych należą niezawodna struktura zaczepowa trzymająca uchwyt igły i tłoczek we właściwym ustawieniu pozycyjnym przed schowaniem igły; po wprowadzeniu cewnika; kapturek końcowy tłoczka, który odprowadza powietrze wytłoczone z wewnątrz otworu tłoczka podczas chowania igły; oraz przezroczysty obszar widokowy umożliwiający użytkownikowi

PL 207 120 B1 łatwiejsze oglądanie komory wypływowej uchwytu igły przez przezroczystą obudowę z tworzywa sztucznego. Do innych ulepszeń należą skrzydełka umożliwiające manewrowanie jedną ręką i zapobiegające obracaniu się urządzenia wprowadzającego cewnik podczas umieszczania na powierzchni, otwór w uchwycie do igły, który zwęża się, umożliwiając łatwe wprowadzanie trzpienia komory wypływowej podczas produkcji oraz konfiguracja uchwytu igły, która zapobiega zatykaniu się tępego końca igły podczas produkcji oraz umożliwiająca lepszą widoczność przepływu krwi do komory wypływowej.

Urządzenia do wprowadzania cewnika dożylnego według wynalazku mają kilka części, mogą być wytwarzane niezawodnie z dużą prędkością, znacznie zmniejszają prawdopodobieństwo przedwczesnego schowania igły podczas magazynowania i manewrowania, są łatwe w użyciu jedną ręką, oraz chronią personel medyczny i pomocniczy przed przypadkowym ukłuciem igłą i możliwością zakażenia przez zarazki chorobotwórcze pochodzące z krwi. Stosowanie obecnego wynalazku zapewnia również znaczące korzyści ekonomiczne dla służby zdrowia i firm ubezpieczeniowych wskutek zmniejszonych badań i dalszych kosztów.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania uwidoczniono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia uproszczony widok perspektywiczny urządzenia do wprowadzania cewnika dożylnego według wynalazku z igłą cewnika gotową do użycia, fig. 2 - powiększony przekrój podłużny wzdłuż linii 2-2 na fig. 1, fig. 3 - widok jak na fig. 2, ale z igłą schowaną po użyciu, fig. 4 - powiększony widok szczegółu z fig. 2, na którym widać strukturę zaczepową utrzymującą przedni otwór rurki tłoczka w odpowiednim poł o ż eniu wzglę dem chowanego uchwytu igł y, przed schowaniem; fig. 5 - powię kszony widok z góry kapturka końcowego odpowietrzanego tłoczka, oraz fig. 6 - przekrój podłużny płaszczyzną 6-5 na fig. 5.

Do opisu podobnych części na wszystkich figurach zastosowano podobne numery identyfikacyjne.

Nawiązując do fig. 1-2, w skład urządzenia 10 do wprowadzania cewnika dożylnego, korzystnie, wchodzi rurowa obudowa 12 z tworzywa sztucznego, zespół 14 trzymający igłę, sprężyna wciągająca 16, zespół tłoczka 18 oraz cewnik dożylny 20. Obudowa 12 z tworzywa sztucznego ma otwór wewnętrzny 22, który stopniowo zwęża się pomiędzy otwartym końcem 24 a końcówką 26 o zmniejszonej średnicy, z wyjątkiem krótkiego odcinka poniżej wystającego do wewnątrz kołowego pierścienia 102, jak opisano dalej. Korzystnie, obudowa 12 z tworzywa sztucznego jest formowana wtryskowo z zasadniczo przezroczystej żywicy polimerowej takiej jak poliwęglan, w celu umożliwienia łatwej widoczności przez ścianę boczną 28. Średnica zewnętrzna obudowy 12 zasadniczo podąża za stożkowe zwężającym się otworem wewnętrznym 22 tak, że ściana boczna 28 ma zasadniczo stałą grubość z wyjątkiem miejsc, gdzie rozchyla się kielichowo na zewnątrz, tworząc wystające poprzecznie skrzydełka 30 oraz dla utworzenia rozstawionego podłużnie szeregu pierścieniowych grzbietów 31 bliższych końcówce 26 w celu utworzenia teksturowanego obszaru uchwytowego na palce użytkownika.

Zespół 14 trzymający igłę jest osadzony, w sposób umożliwiający jego chowanie, wewnątrz dolnej części obudowy 12 i, korzystnie, zawiera zwężający się, wydłużony, rurowy korpus 32, igłę 34 oraz porowatą zatyczkę 36. Korzystnie, korpus 32 zespołu 14 trzymającego igłę jest formowany wtryskowo z zasadniczo przezroczystej żywicy polimerowej, takiej jak poliwęglan, i zawiera zwężającą się ściankę boczną o zasadniczo stałej grubości, która ponadto określa komorę wypływową 42, sekcję 44 prowadzenia sprężyny oraz sekcję 46 osadzenia igły, z których każda ma stopniowo zmniejszającą się średnicę. Korzystnie, rurowy korpus 32 zespołu 14 trzymającego igłę jest ukształtowany w taki sposób, żeby umożliwiał wkładanie zespołu 14 trzymającego igłę w suwliwe sprzężenie z obudową 12 w trakcie montażu, jak opisano bardziej szczegółowo dalej. Górna część końcowa rurowego korpusu 32 jest przystosowana do rozłączalnego sprzęgania się z dolnym końcem 56 zespołu 18 tłoczka, jak opisano dalej w powiązaniu z fig. 4. Jak widać na fig. 2, sprężyna chowająca 16 jest ograniczona wewnątrz pierścieniowej przestrzeni 90 pomiędzy obudową 12 a sekcją prowadzenia sprężyny w rurowym korpusie 32, i jest trzymana w stanie ściśniętym pomiędzy zwróconym w dół progiem 92 rurowego korpusu 32 a skierowanym w górę progiem obudowy 12. Chociaż w tym przykładzie wykonania zastosowano ściskaną sprężynę, która wywiera siłę chowającą wskutek rozprężania się, to do chowania igły można również zastosować inne podobnie skuteczne środki, takie jak sprężyna rozciągana.

Igła 34 jest pusta w środku i ma skośny koniec 48, który jest wkładany w żyłę pacjenta w trakcie używania, oraz tępy koniec 50, który wchodzi w komorę wypływową 42. Biegnący podłużnie otwór zapewnia komunikację przepływową przez igłę 34 pomiędzy skośnym końcem 48, a tępym końcem 50. Korzystnie, igła 34 jest formowana jako wkładka (insert moulded) w sekcji 46 osadzenia igły

PL 207 120 B1 w rurowym korpusie 32, ale można ją również wkleić lub, w razie potrzeby, zgrzać za pomocą fal dźwiękowych z korpusem 32. Korzystnie, zwężający się otwór 47 do wkładania igły znajduje się na dolnym końcu sekcji 46 osadzenia igły, jeżeli igła 34 ma być włożona po uformowaniu sekcji 46 osadzenia igły. Stosując igłę 34, która jest na tyle długa, żeby wchodziła w komorę wypływową 42, otwór 34 w igle nie zatyka się podczas formowania wkładki (insert moulding). Również, ponieważ mała ilość krwi płynie w górę przez igłę 34 do komory wypływowej za każdym razem, kiedy igła 34 jest wprowadzana w żyłę pacjenta, takie wykonanie tępego końca 50, żeby był widoczny w komorze wypływowej 42 umożliwia użytkownikowi oglądanie krwi natychmiast po jej wpłynięciu w komorę wypływową 42, dając użytkownikowi potwierdzenie, że igła 34 jest właściwie usytuowana wewnątrz żyły.

Na górze komory wypływowej 42 zespołu 14 trzymającego igłę, koniec 52 rurowego korpusu 32 jest blokowany za pomocą porowatej zatyczki 36, która ciernie sprzęga się ze ścianami pierścieniowego zagłębienia 55 w korpusie 32. Włożenie porowatej zatyczki 36 w rurowy korpus 32 jest, korzystnie, łatwiejsze dzięki zwężającej się ścianie wewnętrznej 54 w pobliżu końca 52. Korzystnie, porowata zatyczka 36 jest wykonana z dowolnego porowatego materiału, który będzie umożliwiał wytłaczanie powietrza z igły 34 i komory wypływowej 42 w wyniku wznoszenia się krwi przez igłę 34 po włożeniu w żyłę, ale będzie uniemożliwiał wypłynięcie jakiejkolwiek małej ilości krwi z komory wypływowej 42. Znaczącą zaletą ujawnionego tu urządzenia 10 do wprowadzania cewnika dożylnego jest to, że komora wypływowa 42 jest widoczna przez tylko dwie warstwy przezroczystego tworzywa sztucznego: przezroczystą ścianę rurowego korpusu 32 wokół komory wypływowej 42 oraz przezroczystą ścianę obudowy 12. W przypadku wielu urządzeń ujawnionych w dotychczasowym stanie techniki, użytkownik musi patrzyć przez trzy lub więcej warstw z tworzywa sztucznego, żeby zobaczyć komorę wypływową, co utrudnia obserwowanie, kiedy krew zaczyna wpływać do komory.

Korzystnie, zespół 18 tłoczka zawiera polimerową rurkę 40 tłoczka mającą zasadniczo cylindryczną ściankę boczną z dolną częścią końcową 56, która znajduje się w pobliżu końca 52 rurowego korpusu 32 zespołu 14 trzymającego igłę, oraz górną częścią końcową 58, która wystaje podłużnie na zewnątrz z otwartego końca 24 obudowy 12. Korzystnie, rurka 40 tłoczka jest formowana wtryskowo z żywicy polimerowej, a najbardziej korzystnie z zasadniczo przezroczystego polimeru, takiego jak poliwęglan. Dolna część końcowa 56 zespołu 18 tłoczka sprzęga się rozłączalnie z rurowym korpusem 32 zespołu 14 trzymającego igłę i współdziała z zespołem 14 trzymającym igłę, tworząc strukturę zaczepowa według wynalazku, jak opisano bardziej szczegółowo dalej w powiązaniu z fig. 4. Korzystnie, w górnej części końcowej 58 rurki 40 tłoczka znajduje się mały, rozciągający się promieniowo pierścieniowy kołnierz 60 otaczający zwężające się pierścieniowe zagłębienie 62 w powierzchni 64, w które wchodzi i z którym sprzęga się z nim ciernie kapturek końcowy 66, który opisano i objaśniono dalej w powiązaniu z fig. 5 i 6. Przy gotowym do użycia urządzeniu 10 do wprowadzania cewnika dożylnego, górny koniec 58 zespołu 18 tłoczka, korzystnie, wychodzi od około 1, 5 do około 3 cali (ok. 38,1 mm do około 76,2 mm) z obudowy 12 tak, że górny koniec 58 może opierać się o dłoń ręki, podczas gdy palce użytkownika chwytają skrzydełka 30 lub pierścieniowe grzbiety 31 obudowy 12 dla umożliwienia manewrowania jedną ręką. Pociągnięcie z powrotem palcami za obudowę 12 powoduje schowanie zespołu 14 trzymającego igłę, jak omówiono dalej w powiązaniu z fig. 3.

Nawiązując do fig. 5 i 6, korzystnie, kapturek końcowy 66 jest uformowany z żywicy polimerowej, a najbardziej korzystnie, z żywicy, która jest zabarwiona na kolor wybrany tak, żeby odpowiadał kalibrowi igły, pokazanej na fig. 1-2, w celu pomocy użytkownikowi w łatwym rozróżnieniu urządzeń 10 do wprowadzania cewnika dożylnego o różnych wielkościach igieł. Korzystnie, kapturek końcowy 66 zawiera ponadto zasadniczo ciągłą, okrągłą ściankę końcową 68 połączoną z rozciągającą się podłużnie pierścieniową koszulką 70, która zwęża się do wewnątrz tak, żeby zapewnić stykowe sprzężenie cierne z pierścieniowym zagłębieniem 62 rurki 40 tłoczka, jak opisano wcześniej. Należy rozumieć, że istnieje wiele sposobów sprzęgania kapturka końcowego 66 z górną częścią końcową 58 rurki 40 tłoczka. Kapturek końcowy 66 może być przyklejony, połączony zatrzaskowe, zgrzany za pomocą fal dźwiękowych, uformowany metodą podwójnego wtrysku („dual shot molding) lub połączony za pomocą dowolnych innych podobnie skutecznych środków. Formowanie metodą podwójnego wtrysku („dual shot molding) odnosi się do dowolnego procesu formowania umożliwiającego równoczesne formowanie z różnych materiałów lub z materiałów o różnych kolorach. Korzystnie, w ściance końcowej 68 jest centralnie usytuowany otwór odpowietrzający 72, który jest korzystnie otoczony przez elementy urzeźbienia powierzchni, takie jak szereg wystających na zewnątrz wytłoczonych żeber 74, które rozciągają się na powierzchni 68. Żebra 74 są, korzystnie, w wystarczającej liczbie, w wystarczających odstępach i o wystarczającej wysokości, żeby ręka użytkownika nie blokowała otworu odpowietrzają6

PL 207 120 B1 cego 72, nawet, kiedy część ręki jest umieszczona na kapturku końcowym 66 w trakcie działania urządzenia 10 do wprowadzania cewnika dożylnego. Korzystnie, otwór odpowietrzający 72 jest na tyle duży, żeby gwałtownie odprowadzał ilość powietrza wytłoczoną z komory chowania 76 podczas chowania zespołu 14 trzymającego igłę w rurkę 40 tłoczka po włożeniu cewnika.

Nawiązując ponownie do fig. 1-2, korzystnie, w skład cewnika dożylnego 20 wchodzi giętka rurka 78 z kauczuku lub tworzywa sztucznego oraz kielich 80 mający kanał 82 igły i rurową sekcję 84 z pierścieniowym kołnierzem 86 wyznaczającym otwór 88 o takiej średnicy, żeby w otwór 88 wchodziła i sprzęgała się z nim ciernie końcówka 26 obudowy 12. Na końcu rurki 78 znajduje się zbieżny wewnętrznie koniec 81, który jest spasowany z wciskiem w pobliżu skośnego końca 48 igły 34. Podczas mocowania kielicha 80 do końcówki 26, igła 34 jest wprowadzana przez giętką rurkę 78 i zbieżny wewnętrznie koniec 81, ze skośnym końcem 48 wychodzącym nieco poza zbieżny wewnętrznie koniec 81. Korzystnie, średnica wewnętrzna rurki 78 jest nieco większa niż średnica zewnętrzna igły 34 w celu umożliwienia łatwego chowania igły 34 przez rurkę 78 po włożeniu. Korzystnie, kielich 80 jest również przystosowany do łatwego połączenia z tradycyjnym łącznikiem rury dożylnej po schowaniu igły 34 i wyjęciu końcówki 26 z rurowej sekcji 84 kielicha 80.

Nawiązując do fig. 2, korzystnie, urządzenie 10 do wprowadzania cewnika dożylnego według wynalazku jest montowane w ten sposób, że wpuszcza się sprężynę chowającą 16 przez otwór 22 w obudowę 12. Korzystnie, sprężyna chowająca 16, która jest sprężyną zwojową dociskającą wskutek ściśnięcia, ma średnicę, która powoduje jej osadzenie tuż nad skośnym pierścieniowym progiem 94 wewnątrz obudowy 12, gdzie jest podtrzymywana w zasadniczo pionowym ustawieniu przez sekcję 33 ścianki bocznej 28. Następnie wkłada się wstępnie uformowany zespół 14 trzymający igłę w dół przez otwarty koniec 22 w obudowie 12, ze skośnym końcem 48 igły 34 przechodzącym w dół przez sprężynę chowającą 16 i końcówkę 26 obudowy 12, do oparcia się skośnego pierścieniowego progu 96 rurowego korpusu 32 o próg 94 obudowy 12. Alternatywnie, sprężyna 16 może być umieszczona na zespole 14 trzymającym igłę przed włożeniem zespołu 14 trzymającego igłę do obudowy 12. Również, w razie potrzeby, igła 34 może być przyklejona lub zgrzana za pomocą dźwięków z zespołem 14 trzymającym igłę po włożeniu zespołu 14 trzymającego igłę w obudowę 12. Korzystnie, skośny pierścieniowy próg 92 rurowego korpusu 32 nie będzie się stykał ze skośnym pierścieniowym progiem 98, dla umożliwienia progowi 96 prawidłowego osadzenia się na progu 94.

Nawiązując do fig. 2 i 4, dolna część końcowa 56 wstępnie wykonanego zespołu 18 tłoczka jest następnie wprowadzana w obudowę 12 przez otwór 22. W miarę przemieszczania się rurki 40 tłoczka w dół w obudowę 12, nosek 104 rurki 40 tłoczka dochodzi i nasuwa się na koniec 52 rurowego korpusu 32 zespołu 14 trzymającego igłę. Po dojściu noska 104 do końca 52, rozciągający się promieniowo pierścieniowy występ 100 na rurce 40 tłoczka jest nadal usytuowany nad wystającym do wewnątrz okrągłym pierścieniem 102 obudowy 12, a średnica wewnętrzna rurki 40 tłoczka na nosku 104 jest na tyle większa od średnicy zewnętrznej końca 52, że umożliwia ślizgowe sprzęganie się dolnej części końcowej 56 rurki 40 tłoczka z częścią rurowego korpusu 32 sąsiadującą z końcem 52. W miarę dalszego wprowadzania zespołu 18 tłoczka w obudowę 12, pierścieniowy występ 100 sprzęga się z kołowym pierścieniem 102 i nakłada się na niego. Wówczas pierścień 102 hamuje skierowany do tyłu ruch zespołu 18 rurki tłoczka i połączonego zespołu 14 trzymającego igłę po ich zainstalowaniu w obudowie z igłą wystającą do użycia. Jeżeli nastąpi próba wyciągnięcia zespołu 18 rurki tłoczka z obudowy 12, próg pierścieniowego występu 100 zetknie się z progiem pierścienia 102 i będzie zapobiegał temu wyciąganiu, chyba, że będzie wywierana znacząca siła. Jednakże należy rozumieć, że pierścień 102 jest, korzystnie, na tyle mały, żeby umożliwił wyciąganie narzędzia formującego podczas procesu wytwarzania. Nawiązując do fig. 4, widoku szczegółu z fig. 2, rurka 40 tłoczka ślizga się dalej w dół po rurowym korpusie 32 zespołu trzymającego igłę aż zwrócony do wewnątrz pierścieniowy występ 106 na wewnętrznej powierzchni dolnej części końcowej 56 dojdzie i zatrzaśnie się sprzęgowo ze zwróconym na zewnątrz pierścieniowym zagłębieniem 108 rurowego korpusu 32, które ma odpowiednie wymiary i usytuowanie. Nawiązując do fig. 2 i 4, konfiguracja i wymiary pierścieniowego występu 106 i pierścieniowego zagłębienia 108 powodują promieniowe wciskanie występu 106 do wewnątrz pierścieniowego zagłębienia 108.

Należy rozumieć, że występ 106 na wewnętrznej powierzchni rurki 40 tłoczka nie musi obwodowe pokrywać się z pierścieniowym zagłębieniem 108 w rurowym korpusie 32. Zatem, na przykład, zamiast tego występ 106 może zawierać rozmieszczony na obwodzie układ nieciągłych rozciągających się do wewnątrz zderzaków, które są dociskane do sprzężenia z zagłębieniem 108. Jednakże zaleca się, żeby zagłębienie 108 rozciągało się całkowicie wokół rurowego korpusu tak, żeby ślizgowe

PL 207 120 B1 sprzężenie pomiędzy rurką 40 tłoczka a rurowym korpusem 32 nie wymagało jakiegoś specjalnego obrotowego ustawienia pomiędzy tymi dwiema częściami. Korzystnie, konfiguracja i wymiary występu 106 i zagłębienia 108 są takie, że siła potrzebna do ślizgowego rozprzężenia występu 106 od zagłębienia 108 poprzez wymuszenie dalszego ruchu w dół rurki 40 tłoczka w obudowę 12 jest większa niż siła dociskająca działająca na zespół 14 trzymający igłę za pomocą ściśniętej sprężyny chowającej 16 i dodatkowej siły, która działa w górę na igłę 34 podczas procedur wprowadzania cewnika. Cewnik dożylny 20 może być zmontowany z końcówką 26 obudowy 12 przed włożeniem zespołu 14 trzymającego igłę i zespołu 18 tłoczka w obudowę 12. Alternatywnie, zespół 18 tłoczka i zespół 14 trzymający igłę (czasami nazywane jako zespół osadzenia igły) można również zmontować ze sobą przed włożeniem w obudowę 12. Korzystnie, sprzężenie cierne pomiędzy występem 106 a zagłębieniem 108, kiedy są one sprzężone do współpracy, jest wystarczające dla umożliwienia zespołowi 14 trzymającemu igłę i zespołowi 18 tłoczka włożenie ich razem w obudowę 12.

Skośny koniec 48 igły i część rurki 78 są, korzystnie, wkładane w żyłę pacjenta w trakcie chwytania kciukiem i palcami pierścieniowych grzbietów 31 obudowy 12. Po włożeniu cewnika w ciało pacjenta, zespół 14 trzymający igłę jest chowany poprzez uchwycenie skrzydełek 30 lub pierścieniowych grzbietów 31 jednym z palców, albo kciukiem i palcami, a następnie, poprzez dociśnięcie dłoni lub nasady dłoni do kapturka końcowego 66 wymusza się dalszy ruch rurki 40 tłoczka w dół w obudowę 12. Kiedy to nastąpi, cierne sprzężenie pomiędzy występem 106 a zagłębieniem 108, jak widać na fig. 4, jest pod za dużym naciskiem, co powoduje wejście występu 106 na powierzchnię 112 rurowego korpusu 32. Dalszy ruch w dół rurki 40 tłoczka względem rurowego korpusu 32, który jest silnie osadzony w obudowie 12 powoduje spadnięcie występu 106 ze skośnego progu 114 w rurowym korpusie 32. Kiedy to nastąpi, nie ma pozostającej znaczącej siły ciernej działającej na ściśniętą sprężynę chowającą 16 i sprężyna 16 gwałtownie rozpręża się, napędzając zespół 14 trzymający igłę w górę do komory 76 do chowania, powodując równoczesne wyciąganie igły 34 co najmniej do położenia, w którym skośny koniec 48 jest wciągnięty do obudowy 12.

Nawiązując do fig. 3, sprężyna chowająca 16 jest całkowicie rozprężona i górny koniec 52 zespołu 14 trzymającego igłę jest co najmniej częściowo wciągnięty do komory 76 do chowania. Powietrze, które było przedtem obecne w komorze 76 do chowania w rurce 40 tłoczka zostało odprowadzone przez otwór wentylacyjny 72 w miarę przemieszczania się zespołu 14 trzymającego igłę w górę wewnątrz komory w reakcji na rozprężanie się sprężyny chowającej 16. Górny koniec 52 zespołu 14 trzymającego igłę został przesunięty do góry wewnątrz komory 76 do chowania w stopniu wystarczającym do wciągnięcia skośnego końca 48 igły 34 w obudowę 12. Kiedy igła 34 znajdzie się w położeniu pokazanym na fig. 3, końcówka 26 obudowy 12 może być bezpiecznie odłączona od kielicha dożylnego 80.

Ulepszone urządzenie do wprowadzania cewnika dożylnego według wynalazku jest dobrze skonstruowane z punktu widzenia automatycznego wytwarzania i montażu. Oprócz cewnika, igły i sprężyny, potrzebne są tylko obudowa, uchwyt chowanej igły oraz zatykana, odpowietrzana rurka tłoczka. Chociaż obudowa 12 może być wykonana w konfiguracji prostej z prostoliniową ścianką wewnętrzną, jest ona, korzystnie, wykonana w układzie schodkowym, który, z wyjątkiem dolnego progu kołowego pierścienia 102, zwęża się do wewnątrz od góry do dołu. To zwężenie ułatwia wyciąganie trzpienia rdzenia używanego w procesie formowania. Chociaż nie pokazano tego na rysunkach, należy rozumieć, że, korzystnie, skośny koniec 48 igły 34 jest chroniony podczas procesu produkcyjnego, transportu i magazynowania za pomocą rurowej nasadki, która ślizga się w górę po zewnętrznej powierzchni rurki 78, uniemożliwiając uszkodzenie igły.

Ważnym aspektem przedmiotowego urządzenia do wprowadzania cewnika dożylnego jest to, że operator może wygodnie manewrować jedną ręką strukturą chowanego urządzenia do wprowadzania. Manewrowanie jedną ręką jest możliwe, ponieważ rurka tłoczka, korzystnie, wystaje na około 1,5 do około 3 cali (ok. 38,1 mm do około 76,2 mm) poza miejsce, w którym znajdują się skrzydełka obudowy. Umożliwia to działanie siłą na rurkę tłoczka za pomocą miękkiej części dłoni, z równoczesnym użyciem palców za skrzydełkami lub pierścieniowymi grzbietami obudowy do opierania się sile i płynnemu inicjowaniu chowania. Druga ręka pozostaje wolna do chwycenia kielicha cewnika. Czas uwalniania kielicha z urządzenia do wprowadzania oraz mocowania rurki dożylnej do kielicha jest całkowicie pod kontrolą operatora. W trakcie jednego ruchu, kielich cewnika może być oddzielony od urządzenia do wprowadzania, które następnie można bezpiecznie odstawić na bok, z następnym dokonaniem połączenia z rurką dożylną lub innym urządzeniem, które ma być podłączone do pacjenta. Urządzenie do wprowadzania cewnika może być bezpiecznie odłożone na bok bez szczególnej uwagi,

PL 207 120 B1 na łóżko lub tackę, ponieważ igła została już bezpiecznie schowana przed odłączeniem zespołu cewnika od obudowy. Podczas odciągania palcami skrzydełek lub pierścieniowych grzbietów obudowy w celu wyzwolenia chowania, operator mo ż e zarówno sł yszeć , jak i widzieć , czy igł a jest bezpiecznie schowana i następnie rozłączyć i bezpiecznie odłożyć urządzenie w celu uwolnienia ręki do użycia w celu wykonania niezbędnego połączenia dożylnego przed pojawieniem się strat płynu z pacjenta.

Urządzenie do wprowadzania cewnika dożylnego według wynalazku nie musi wytrzymywać działania tak dużej siły wywieranej przez igłę na części chowające jak w konwencjonalnej strzykawce, potrzebnej do przebicia gumowej uszczelki powszechnie używanej w fiolkach. W wyniku tego, chowane części muszą tylko być w stanie wytrzymać siłę występującą podczas normalnego klinicznego używania bez chowania. W ujawnionym tu urządzeniu, tolerancje wymiarowe oraz różnicowe wskaźniki rozszerzalności cieplnej są mniej krytyczne niż w urządzeniach, w których jedynie jest realizowane sprzężenie cierne w wyniku styczności powierzchniowej pomiędzy gładkimi powierzchniami czołowymi.

W ujawnionym tu urządzeniu do wprowadzania cewnika doż ylnego mniej prawdopodobne jest przedwczesne chowanie igły niż w znanych dotychczas urządzeniach, nawet przy jego niewłaściwej obsłudze i działaniu znacznych różnic temperatur i wilgotności podczas transportu i magazynowania przed użyciem. Wynalazek ma prosty, prostoliniowy kształt i sprężynę chowającą, która jest prostsza w obsł udze i bardziej niezawodna niż inne stosowane dotychczas. Urzą dzeniem moż na manewrować jedną ręką w dowolnym położeniu obrotowym, w którym jest dostęp do skrzydełek, ponieważ nie ma na nim żadnych zewnętrznych zaczepów wymagających umieszczenia urządzenia w konkretnym położeniu. Ponadto skrzydełka uniemożliwiają obracanie się urządzenia do wprowadzania cewnika po umieszczeniu na skośnej powierzchni. Kiedy urządzenie jest trzymane w ręku, siła chowająca jest przykładana liniowo wzdłuż głównej podłużnej osi. Do wyzwolenia chowania wystarczy bardzo krótki ruch skokowy. Zakończone powodzeniem chowanie jest zauważalne zarówno wzrokowo jak i słuchowo, ponieważ operator może z łatwością zobaczyć schowane części w obudowie i chowanie powoduje słyszalny hałas.

Po przeczytaniu powyższego opisu, dla osób znających tę dziedzinę techniki staną się oczywiste inne odmiany i modyfikacje opisanego powyżej zalecanego przykładu wykonania, i jego intencją jest to, żeby zakres ujawnionego tu wynalazku był ograniczony tylko przez najszerszą interpretację załączonych zastrzeżeń patentowych, do których wynalazca jest prawnie upoważniony.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie do wprowadzania cewnika dożylnego, zawierające rurową obudowę (12), zespół (14) trzymający igłę mający rurowy korpus (32) umieszczony przesuwnie wewnątrz obudowy (12), mechanizm chowający osadzony w pierścieniowej przestrzeni (90) pomiędzy obudową (12) a zespołem (14) trzymającym igłę, zespół (18) tłoczka mający rurkę (40) tłoczka sprzężoną rozłączalnie z rurowym korpusem (32) wewnątrz obudowy, oraz cewnik (20) przymocowany za pomocą sprzężenia ciernego do rurowej obudowy (12), znamienne tym, że rurowy korpus (32) zawiera zwrócone na zewnątrz pierścieniowe zagłębienie (108) w pobliżu rurki (40) tłoczka, a rurka (40) tłoczka zawiera rozciągający się do wewnątrz pierścieniowy występ (106) usytuowany w pobliżu rurowego korpusu (32), oraz pierścieniowe zagłębienie (108) i pierścieniowy występ (106) są dociskane do rozłączalnego sprzężenia ze sobą.
2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że mechanizmem chowającym jest sprężyna (16).
3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że sprężyna (16) jest sprężyną ściskaną.
4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rurowa obudowa (12) i rurowy korpus (32) są wykonane z przezroczystego tworzywa sztucznego.
5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że przezroczyste tworzywo sztuczne zawiera poliwęglan.
6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rurka (40) tłoczka ma odpowietrzany koniec (58), który znajduje się z dala od rurowego korpusu (32).
7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że odpowietrzany koniec (58) zawiera kapturek końcowy (66) z tworzywa sztucznego.
8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że kapturek końcowy (66) z tworzywa sztucznego jest barwny.

PL 207 120 B1
9. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że odpowietrzany koniec (58) zawiera kapturek końcowy (66) mający otwór odpowietrzający (72) i wydłużone żebra (74) otaczające otwór odpowietrzający (72).
10. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że odpowietrzany koniec (58) zawiera kapturek końcowy (66) mający pierścieniową koszulkę (70), która sprzęga się ciernie z rurką (40) tłoczka.
11. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że zespół (14) trzymający igłę zawiera komorę wypływową (42) z przestrzenią wewnętrzną, która jest widoczna przez nie więcej niż dwie warstwy przezroczystego tworzywa sztucznego.
12. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zespół (14) trzymający igłę ma igłę (34) uformowaną jako wkładkę.
13. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że igła (34) jest wklejana w zespół (14) trzymający igłę.
14. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że igła (34) jest zgrzewana za pomocą fal dźwiękowych z zespołem (14) trzymającym igłę.
15. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że zespół trzymający igłę ma igłę (34) z końcem (50), który wchodzi w komorę wypływową (42).
16. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rurowy korpus (32) ma zatykany koniec (52) zawierający zwrócone do wewnątrz pierścieniowe zagłębienie (55) w rurowym korpusie (32) oraz porowatą zatyczkę (36) wkładaną na zasadzie sprzężenia ciernego w pierścieniowe zagłębienie (55).
17. Urządzenie według zastrz. 16, znamienne tym, że pierścieniowe zagłębienie (55) w rurowym korpusie (32) znajduje się w sąsiedztwie zukosowanej na zewnątrz sekcji ściany wewnętrznej rurowego korpusu (32).
18. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rurowy korpus (32) zawiera ponadto sekcję (44) o zmniejszonej średnicy, która znajduje się w odstępie w kierunku podłużnym od pierścieniowego zagłębienia (55), a rurka (40) tłoczka jest odłączalna od rurowego korpusu (32) wskutek działania siłą na rurkę (40) tłoczka, która jest wystarczająca do wysunięcia pierścieniowego występu (106) z pierścieniowego zagłębienia (108) i wzdłuż rurowego korpusu (32) do miejsca znajdującego się naprzeciwko sekcji (44) o zmniejszonej średnicy.
19. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że zespół (14) trzymający igłę jest zmuszany do wejścia w rurkę (40) tłoczka za pomocą mechanizmu chowającego, kiedy pierścieniowy występ (106) znajduje się naprzeciwko sekcji (44) o zmniejszonej średnicy.
20. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rurowa obudowa (12) zawiera otwarty koniec (24) oraz wiele rozciągających się poprzecznie skrzydełek (31) znajdujących się w sąsiedztwie otwartego końca (24).
21. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że cewnik (20) zawiera ponadto rurkę (78) wychodzącą z kielicha (80) mocowanego do rurowej obudowy (12).
22. Sposób montażu urządzenia do wprowadzania cewnika dożylnego, w którym zapewnia się rurową obudowę (12) z szerokim końcem (24), wąskim końcem i schodkową ścianką wewnętrzną, zapewnia się zespół (14) trzymający igłę zawierający rurowy korpus (32) trzymający pustą w środku igłę (34) we współosiowym ustawieniu z zasadniczo cylindryczną komorą wypływową (42) i w połączeniu przepływowym z komorą wypływową (42), przy czym komora wypływowa (42) jest zatkana na końcu (52) przeciwległym do igły (34) za pomocą porowatej zatyczki (36), i rurowy korpus (32) ma również sekcję (33) prowadzenia sprężyny, zapewnia się zwojową sprężynę chowającą (16) sprzężoną przesuwnie z sekcją (33) prowadzenia sprężyny rurowego korpusy (32), zapewnia się zespół (18) tłoczka zawierający rurkę (40) tłoczka mającą otwarty koniec (56) i odpowietrzany koniec (58), zapewnia się cewnik zawierający rurkę (78) i rurowy kielich (80), mocuje się rurowy kielich (80) dożylny do wąskiego końca obudowy (12), wkłada się zwojową sprężynę chowającą (16) w szeroki koniec (24) obudowy (12) we współosiowym ustawieniu z obudową (12), wkłada się zespół (14) trzymający igłę w szeroki koniec (24) obudowy we współosiowym ustawieniu z obudową (12), powodując przesuwanie się w dół igły przez sprężynę chowającą (16) i rurkę (78) aż do położenia, w którym rurowy korpus (32) zostanie osadzony wewnątrz obudowy (12), a sprężyna chowająca (16) będzie umieszczona wokół prowadnicy sprężyny (33), znamienny tym, że w etapie zapewniania zespołu (14) trzymającego igłę, rurowy korpus (32) wyposaża się w zwrócone na zewnątrz pierścieniowe zagłębienie (108) w pobliżu zatkanego końca (52), a w etapie zapewniania zespołu (18) tłoczka, rurkę tłoczka (40) wyposaża się w wystającą na zewnątrz strukturę i wystającą do wewnątrz strukturę w pobliżu otwartego końca (56), wprowadza się rurkę (40) tłoczka w szeroki koniec (24) obudowy (12) we współosiowym

PL 207 120 B1 ustawieniu z obudową (12) i z zespołem (14) trzymającym igłę, oraz nakłada się otwarty koniec (56) rurki (40) tłoczka na zatkany koniec (52) zespołu (14) trzymającego igłę do chwili, aż wystająca na zewnątrz struktura sprzęgnie się ze schodkową ścianką wewnętrzną obudowy (12) i wystająca do wewnątrz struktura sprzęgnie się z pierścieniowym zagłębieniem (108), ściskając w ten sposób sprężynę chowającą (16) i utrzymując sprężynę chowającą (16) w jej stanie ściśniętym za pomocą sprzężenia pomiędzy wystającą do wewnątrz strukturą a pierścieniowym zagłębieniem (108).
23. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że sprężynę chowającą (16) umieszcza się na zespole (14) trzymającym igłę przed włożeniem zespołu (14) trzymającego igłę w szeroki koniec (24) obudowy (12).
24. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że rurkę (40) tłoczka sprzęga się z zespołem (14) trzymającym igłę przed włożeniem zespołu (14) trzymającego igłę w szeroki koniec (24) obudowy (12).
25. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że najpierw zapewnia się zespół (14) trzymający igłę bez igły (34), a igłę (34) wkleja się później w zespół (14) trzymający igłę po włożeniu zespołu trzymającego igłę w obudowę (12).
26. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że najpierw zapewnia się zespół (14) trzymający igłę bez igły (34) a igłę (34) zgrzewa się za pomocą fal dźwiękowych później z zespołem (14) trzymającym igłę, po włożeniu zespołu (14) trzymającego igłę w obudowę (12).