Przedmiotem niniejszego wynalazku jest siposób prazenia rozdrobnionych rud, zawierajacych siarke, i podobnych mate- rjalów, wzbogaconych wsplywaniemf a zwlaszcza pirytu, przy stosowaniu gazów utleniajacych.Prazenie rud jest polaczone zwykle z trudnosciami, jak nip. z wytwarzaniem osadu zuzla na scianach pieca, niezupel- nem wydzielaniem isiairki i szybkiem wypa¬ laniem pieców.Zwlaszcza osad zuzla jest szkodliwy, poniewaz, narastajac stale, staje sie w przeciagu krótkiego czasu tak wielki, iz konieczne sa czeste przerwy w ruchu w celu usuwania go. Usuwanie to jest pola¬ czone czesto z uszkodzeniami pieca oraz ze stratami pirytu, zawartego w osadzie.Próby wykazaly, iz powodem tworze¬ nia sie osadu, niezupelnego wydzielania siarki i wypalania pieców sa wysokie temperatury, stosowane pnzy prazeniu za- pomoca gazów utleniajacych.Piryt w kawalkach spala sie latwo, a wielkie powierzchnie rozdrobnionego piry¬ tu, na które dzialaja gazy, ipowoduja tak szybkie utlenianie go i wytwarzanie sie ciepla, iz osiagane temperatury sa miej¬ scami bardzo wysokie. Z powodu wyso¬ kosci tych temperatur, które nie moga byc'regulowane, piece sa stosunkowo szybko wypalane, a na scianach ich powstaja osa¬ dy zuzlowe, zanim jeszcze z pirytu wy¬ dzielono calkowicie siarke.Sposób wedlug wynalazku usuwa po¬ wyzsze wady i umozliwia znacznie tansze prazenie rad. W tym celu materjal roz¬ drobniony i unoszacy sie w powietrzu jest rozgrzewany w gazach nieutleniajacych, przyczem wydzielaja sie lotne czastki siarki, poczem resztki tego materjalu, a mianowicie jednosiarczki zelazawe, prazy sie w gazach utleniajacych. Gazy te sluza do unoszenia czasteczek siarczku w powie¬ trzu i wydzielania lotnych czasteczek siarki ze swiezego materjalu.Na rysjunku uwidoczniony jest sche¬ matycznie przyklad wykonania urzadze¬ nia, sluzacego do przeprowadzania sposo¬ bu wedlug wynalazku.Do komory 1 z cegiel ogniotrwalych doprowadza sie przez lej 2, slimak prze¬ nosnikowy 3 i rure 4 piryt lub podobny materjal, podczas gdy gorace gazy dwu¬ tlenku siarki, wytworzone w komorze 5, doplywaja do komory 1 przez przewody 6, 7. Przewody te sa polaczone z rurami 8, 9, prowadzacemi do kanalu odplywo¬ wego 10 komory 5. Klapa //, lub podob¬ ny narzad, sluzy do wylaczania lub wla¬ czania przewodu 7. Wszelkie przewody moga byc zaopatrzone w narzady zamy¬ kajace. Gazy odplywaja z komory 1 przez komore 13, otaczajaca rure 4, do pnzewo- du 14. Jednosiarczek zelazawy, powstaja¬ cy przy destylacji w komorze 1, zostaje doprowadzony przez ruszt 15 i zapomoca slimaka przenosnikowego 16 do kana¬ lu 17.Do dna komory 5 doprowadza sie przez przewody 18 ewentualnie podgrza¬ ne powietrze, które plynie wgóre w prze- ciwpradzie do siarczku zelazowego, do¬ prowadzanego z kanalu 17. Gazy z komo¬ ry 5 plyna przez; kanal 10 do komory 1, a tlenek zelazowy, powstajacy w komorze 5, zostaje odprowadzony przez ruszt 19 zapomoca slimaka 20 i kanalu 21. Komo¬ ry 1 i 5 sa wykonane z cegly ogniotrwa¬ lej lub podobnego materjalu, a rury i przewody sa odpowiednio izolowane.Przy pracy ogrzewa sie komore 5 do temperatury np. 850°C, a wiec powyzej temperatury zarzenia pirytu. Po dopro¬ wadzeniu odpowiedniej ilosci pirytu przez komore 1 i dalej zapomoca slimaka 16 lub bezposrednio do komory 5, przeprowadza sie przez materjal powietrze, doplywaja¬ ce z przewodów 18, które powoduje wy¬ twarzanie sie tlenku zelazowego i bez¬ wodnika siarkawego, jako tez i duzych ilo¬ sci ciepla. Gazy pierwszego okresu pra¬ zenia, zawierajace przewaznie bezwodnik siarkawy i azot, plyna przez kanal 10, rury 8 i 9 i przewody 6, 7 do komory /.Po odipowiednietm rozgrzaniu tej ko¬ mory zapomoca gazów lub w inny sposób, przyczem gazy plyna równomiernie przez komore 1, doprowadza sie do niej piryt, który, spadajac przez przewód 4 wdól, zostaje podgrzany gazami, plynacemi przez komore 13. W komorze 1 gorace ga¬ zy powoduja wydzielanie sie lotnych czasteczek siarki; w tym celu piryt powi¬ nien byc rozgrzany do temperatury w przyblizeniu 500°C. Nalezy jednak zapo¬ biec rozgrzaniu go do temperatury spie¬ kania (w przyblizeniu 850°C). Korzystne wyniki osiaga sie przy temperaturze ga¬ zów w komorze 5, wynoszacej 800 — 1000°C.Ilosci doprowadzonego pirytu i gora¬ cych gazów, jak i wymiary komory 1, re¬ guluje sie tak, aby gazy dzialaly na piryt przez dostateczny przeciag czasu i powo¬ dowaly zupelne wydzielenie sie lotnych czasteczek siarki.Piryty, z których wydzielono czescio¬ wo siarke, a wiec jednosiarczki, sa odpro¬ wadzane z komory / przez ruszt 15 i za¬ pomoca slimaka 16 do przewodu 17. Na ruszcie osadzaja sie kawalki pirytu, które — 2 —nic moga byc przeprowadzone dalej za¬ pomoca slimaka 16. Kawalki te rozdrab¬ nia sie; w tym celu komora 1 moze posiadac odpowiedni otwór, przez który przeprowadza sie narzedzia rozdrabniaja¬ ce.W komorze 5 jednosiarczki o tempe¬ raturze w przyblizeniu 500°C stykaja sie z powietrzem, doplywajacem z przewodu 18. Strumien tego powietrza reguiluje sie tak, iz do komory dostaje sie ilosc tlenu, niezbedna do zupelnego wydzielenia siarki.Powietrze mozna ewentualnie podgrzewac zapomoca gazów z komory 1.W komorze 5 jednosiarczek zostaje utleniony, a dzieki przeróbce pirytu w ko¬ morze 1 osady zuzla nie moga powstawac.Temperature w komorze 5 reguluje sie tak, iz w jej górnej czesci, która prze¬ waznie zawiera jednosiarczek, tempera¬ tura nie przekracza temperatury topli¬ wosci tego zwiazku (w przyblizeniu 800— 950°C). Regulowanie osiaga sie przez na¬ danie komorze odpowiedniej dlugosci i doprowadzanie odpowiednich ilosci siarcz¬ ku i powietrza. W dolnej czesci komory mozna stosowac wyzsza temperature, bez obawy spiekania. Przy pewnej zawartosci Fe2Os jednosiarczek lub podobny zwia¬ zek prawdopodobnie nie spieka sie wogó- le. Wobec tego mozna stosowac tempera¬ ture równa w przyblizeniu 1400°C, a wiec osiagnac zupelne wydzielenie siarki.W komorze 5 jednosiarczek przecho¬ dzi w bezwodnik siarkawy i tlenek zela¬ zowy, a mianowicie Fe203 i Fez04 lub tylko FesO^. Rozmiary komory, tempera¬ ture i ilosci doprowadzanego powietrza i materjalu przerabianego dobiera sie tak, iz siarczek unosi sie w powietrzu przez dostatecznie dlugi przeciag czasu, wsku¬ tek czego osiaga sie zupelne utlenienie siarczku.Czasteczki tlenku zelazowego zostaja przeprowadzone przez ruszt 19 na slimak 20, a z niego do kanalu 21, podczas gdy gazy gorace, zawierajace bezwodnik siar¬ kawy i azot, jako tez male ilosci tlenu, plyna przez kanal 10 do komory 1. Ilosci tlenu sa tak nieznaczne, iz nie powoduja utleniania sie mateirjalu wi komorze 1.Temperatura tych gazów wynosi 800— 1000°C i wyzej. Z kanalu 10 gazy plyna do rury 8 i przewodu 6, otaczajacego ko¬ more 1. Ilosc gazu reguluje sie zapomoca narzadu 12. W celu osiagniecia równo¬ miernej temperatury w komorze 1, nalezy przeprowadzac gazy równiez ponad prze¬ wodem 6. Do tego celu sluzy nura 9 i prze¬ wód 7; równiez mozna stosowac inne po¬ dobne urzadzenia. Do rozrzadzania tych przewodów sluza narzady zamykajace (klapa U).Gazy plyna w komorze 1 wgóre w przeciwpradzie do ruchu pirytu, spadaja¬ cego z przewodu 4, i wydzielaja zen lot¬ ne czasteczki siarki, poczem odplywaja przez kanal 13 i [przewód 14. Temperatu¬ ra tych gazów wynosi 400°C i wiecej, przyczem moga one sluzyc do podgrzewa¬ nia powietrza, doplywajacego do komo¬ ry 5.Poniewaz doprowadzany piryt jest rozdrobniony, gazy porywaja jego czastki, które nalezy nastepnie z nich wydzielic. W tym celu gazy przeprowadza sie przez szereg komór, zaopatrzonych w scianki, na których czasteczki pirytu osadzaja sie, lub przez komory, w których osadzanie czasteczek osiaga sie dzialaniem elektrycz¬ nosci. Po wydzieleniu czasteczek pirytu, gazy nadaja sie do dalszego uzytku.Gazy, odplywajace z komory 1, zawie¬ raja wielkie ilosci siarki i bezwodnika siarkawego, podczas gdy nie zawieraja one prawie zupelnie tlenu. Dzieki temu nadaja sie one do otrzymywania siarki.Osiaga sie to zapomoca reakcji bezwodni¬ ka siarkawego ze srodkami, zawierajace- mi wegiel, jak np. gazami generatorów, gazem wodnym, weglem, lub tez z siarko^ wodorem. Przed reakcja wydziela sie — 3 —ewentualnie siarke, zgesizczajac gazy w kotle ogrzanym. O ile nie przeprowadzono tego przebiegu, wydziela sie siarke po re¬ akcji bezwodnika.Gazy te mozna równiez stosowac przy fabrykacji kwasu siarkowego dzieki ich duzej zawartosci bezwodnika siarkawego.Ilosci bezwodnika siarkawego wynosza 10 —r 13%, które po rozcienczeniu po¬ wietrzem nadaja sie do tego celu. O ile pozadane jest wieksze zgeszczenie bez¬ wodnika, wttedy siarka, zawarta w gazach, zostaje spalona tylko do pewnego stopnia, poczem resizte siarki wydziela sie. Po spa¬ leniu siarki produkt zawiera 12 — 15% bezwodnika siarkawego.Komory 1 i 5 mipga byc umieszczone obok siebie, przyczem nalezy stosowac urzadzenie, przeprowadzajace siarczki fc dna komory 1 dio górnej czesci komory 5.Zapomoca dmuchawy, umieszczonej przy otworze odplywowym komory 1 pomiedzy komorami 1 i 5 lub w innem miejscu, moz¬ na (zwiekszyc dzialanie ssace przewodów, prowadzacych do komory 5, i zapomoca tego dzialania przeprowadzac gazy z gór¬ nej czesci komory 5 do komory /. Dmu¬ chawy, stosowane w urzadzeniu, przed- stawionem na rysunku, sluza do regulowa¬ nia przeplywu gazów* Zamiast urzadzenia slimakowego moz¬ na stosowac irme urzadzenia przenoszace.Przed komora 5 mozna umiescic izolowa¬ ny zbiornik z reguilowanem zamknieciem otworu odplywowego, przyczem do zbior¬ nika kierowac siarczki z komory /, a z niej dopiero pewne, oznaczone ich ilosci do komory 5.Komore 1 mozna ogrzewac zapomoca elektrycznosci lub w inny sposób tak, aby siarka zostala wydzielona przed doprowa¬ dzeniem pirytu do komory 5. Ogrzewanie to przeprowadza sie tak dlugo, az osiagnie sie temperature gazów komory 5, umozli¬ wiajaca wydzielanie lotnych czasteczek siarki w komorze 1.Do podgrzewania powietrza moze slu¬ zyc cieplo, wydzielane przez materjal, od¬ prowadzany przewodem 21. Sposób we¬ dlug wynalazku niniejszego nadaje sie równiez do przeróbki rozdrobnionego markazytu, iskrzyka zelaznego lub mie¬ dzianego i podobnych rud, zawierajacych siarke. PL