PL204895B1 - Szpachla - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest szpachla przeznaczona do ręcznych prac wykończeniowych w budownictwie.

Znana jest szpachla z polskiego zgłoszenia wzoru użytkowego W-100072. Szpachla ta jest utworzona z odgiętej rączki z oprawą, wgłębienia pod kciuk i wzniesienia oporowego.

Znana jest również z polskiego zgłoszenia wzoru użytkowego W-110887 szpachla składająca się z części roboczej w kształcie trapezu oraz z rękojeści. Część robocza zaopatrzona jest w gwintowany trzpień, a rękojeść posiada element mocujący z gwintem wewnętrznym, umieszczonym osiowo wewnątrz rękojeści.

Szpachla według wynalazku jest utworzona z płaskiej łopatki o zmiennej szerokości, której węższy koniec jest osadzony w rękojeści. Szpachla charakteryzuje się tym, że rękojeść jest usytuowana skośnie względem łopatki a łopatka jest usytuowana niesymetrycznie względem rękojeści, przy czym rękojeść jest skierowana w stronę większej niesymetrycznej części łopatki. Wielkość niesymetrycznego przesunięcia osi łopatki względem osi rękojeści wynosi 1 - 5% szerokości łopatki. Usytuowana skośnie rękojeść ma postać bryły przestrzennej o dwu płaskich bokach równoległych do łopatki, której część chwytowa jest skośna w stosunku do łopatki a część połączona z łopatką ma znacznie większą szerokość, natomiast boki niesymetrycznej łopatki o zmiennej szerokości mają kształt łuków o różnych promieniach. Rękojeść, w miejscu połączenia z płaską łopatką, ma wycięcie, wewnątrz którego osadzona jest sztywna obejma w kształcie litery „u, zaś wewnątrz obejmy umieszczona jest węższa część płaskiej łopatki, zaś wszystkie elementy połączenia są ze sobą złączone trwale, korzystnie przy pomocy nitów. Rękojeść w miejscu łączenia z końcem płaskiej łopatki jest utworzona z elementu o znacznej sztywnoś ci. Część chwytowa rę kojeś ci jest mię kka i ma usztywniaj ące wkł adki usytuowane wzdłuż jej obrysu. Część chwytowa rękojeści jest zaopatrzona w otwór.

Szpachla według wynalazku charakteryzuje się bardzo dobrą przydatnością w użyciu i jednocześnie wysoką trwałością. Uzyskano to na skutek skośnego usytuowania rękojeści względem łopatki oraz niesymetrycznego usytuowania łopatki względem rękojeści co znacznie ułatwia posługiwanie się szpachlą, zwłaszcza przy rozprowadzaniu gipsu na płaskiej powierzchni przy użyciu szpachli. Zamocowanie łopatki w rękojeści pozwala na łatwe wyginanie się łopatki w niewielkim zakresie co także ma wpływ na korzystne posługiwanie się szpachlą. Zastosowanie miękkiej części chwytowej rękojeści ułatwia posługiwanie się szpachlą, bowiem nie wytwarza ona odgnieceń na ręce, zaś zastosowanie usztywniających wkładek zabezpiecza rękojeść we właściwą sztywność niezbędną do posługiwania się szpachlą.

Szpachla według wynalazku jest bliżej objaśniona w przykładzie wykonania oraz na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia szpachlę w widoku, a fig. 2 ukazuje fragment szpachli w przekroju poprzecznym przez połączenie łopatki z rękojeścią w miejscu łączenia przy pomocy nitu.

Jak przedstawiono na fig. 1 i fig. 2 szpachla jest utworzona z płaskiej łopatki 1 o zmiennej szerokości, której węższy koniec 2 jest osadzony w rękojeści 3. Łopatka 1 jest usytuowana niesymetrycznie względem rękojeści 3, bowiem jest jednostronnie przesunięta o wielkość L wynoszącą 2,5% szerokości A łopatki 1. W wyniku takiego usytuowania łopatki 1 względem rękojeści 3, łopatka 1 jest niesymetryczna a jej boki i łuki przejściowe nie są sobie równe. Konsekwencją takiej konstrukcji łopatki 1 jest jej nierówne ugięcie podczas pracy, co jest korzystne dla posługiwania się nią. Rękojeść 3 jest usytuowana skośnie względem łopatki 1, przy czym rękojeść 3 jest skierowana w stronę większej niesymetrycznej części łopatki 1. Usytuowana skośnie rękojeść 3 ma postać bryły przestrzennej o dwu płaskich bokach równoległych do łopatki, której część chwytowa 4 jest skośna w stosunku do łopatki 1 a część połączona z łopatką 1 ma znacznie większą szerokość. Rękojeść 3, w miejscu połączenia z płaską łopatką 1, ma wycięcie, wewnątrz którego osadzona jest sztywna obejma 5 w kształcie litery „U. Wewnątrz obejmy 5 umieszczona jest węższa część płaskiej łopatki 1, zaś wszystkie elementy połączenia są ze sobą złączone trwale przy pomocy nitów 6. Rękojeść 3, w miejscu łączenia z końcem płaskiej łopatki 1, jest utworzona z tworzywa o znacznej sztywności, jednakże wycięcie w rękojeści 3 ma u wylotu większą szerokość niż przy dnie, przez co łopatka 1 może także się wyginać w ramach tego luzu. Część chwytowa 4 rękojeści 3 jest miękka i ma usztywniające wkładki 7 usytuowane wzdłuż jej obrysu. Ponadto część chwytowa 4 rękojeści 3 jest zaopatrzona w otwór 8 umożliwiający zamocowanie szpachli na tablicy narzędziowej po zakończeniu posługiwania się nią.

Claims (7)

Zastrzeżenia patentowe

1. Szpachla, utworzona z płaskiej łopatki o zmiennej szerokości, której węższy koniec jest osadzony w rękojeści, znamienna tym, że rękojeść (3) jest usytuowana skośnie względem łopatki (1) a łopatka (1) jest usytuowana niesymetrycznie względem rękojeści (3), przy czym rękojeść (3) jest skierowana w stronę większej niesymetrycznej części łopatki (1).

2. Szpachla według zastrz. 1, znamienna tym, że wielkość niesymetrycznego przesunięcia osi łopatki (1) względem osi rękojeści (3) wynosi 1 - 5% szerokości łopatki (1).

3. Szpachla według zastrz. 1, znamienna tym, że usytuowana skośnie rękojeść (3) ma postać bryły przestrzennej o dwu płaskich bokach równoległych do łopatki (1), której część chwytowa (4) jest skośna w stosunku do łopatki (1) a część połączona z łopatką (1) ma znacznie większą szerokość, natomiast boki niesymetrycznej łopatki (1) o zmiennej szerokości mają kształt łuków o różnych promieniach.

4. Szpachla według zastrz. 3, znamienna tym, że rękojeść (3), w miejscu połączenia z płaską łopatką (1), ma wycięcie, wewnątrz którego osadzona jest sztywna obejma (5) w kształcie litery „U, zaś wewnątrz obejmy (5) umieszczona jest węższa część płaskiej łopatki (1), zaś wszystkie elementy połączenia są ze sobą złączone trwale, korzystnie przy pomocy nitów (6).

5. Szpachla według zastrz. 3, znamienna tym, że rękojeść (3) w miejscu łączenia z końcem płaskiej łopatki (1) jest utworzona z elementu o znacznej sztywności.

6. Szpachla według zastrz. 3, znamienna tym, że część chwytowa (4) rękojeści (3) jest miękka i ma usztywniające wkładki (7) usytuowane wzdłuż jej obrysu.

7. Szpachla według zastrz. 3, znamienna tym, że część chwytowa (4) rękojeści (3) jest zaopatrzona w otwór (8).