PL203306B1 - Sposób immobilizacji antybiotyków na stałych matrycach, zwłaszcza antybiotyków zawierających w swojej budowie komponent cukrowy - Google Patents

Sposób immobilizacji antybiotyków na stałych matrycach, zwłaszcza antybiotyków zawierających w swojej budowie komponent cukrowy

Info

Publication number
PL203306B1
PL203306B1 PL386374A PL38637403A PL203306B1 PL 203306 B1 PL203306 B1 PL 203306B1 PL 386374 A PL386374 A PL 386374A PL 38637403 A PL38637403 A PL 38637403A PL 203306 B1 PL203306 B1 PL 203306B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
antibiotic
solution
antibiotics
matrix
phosphate buffer
Prior art date
Application number
PL386374A
Other languages
English (en)
Inventor
Grażyna Ginalska
Adam Uryniak
Jerzy Łobarzewski
Monika Osińska
Original Assignee
Univ Marii Curie Sk & Lstrok O
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Marii Curie Sk & Lstrok O filed Critical Univ Marii Curie Sk & Lstrok O
Priority to PL386374A priority Critical patent/PL203306B1/pl
Publication of PL203306B1 publication Critical patent/PL203306B1/pl

Links

Landscapes

  • Materials For Medical Uses (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób immobilizacji antybiotyków na stałych matrycach, zwłaszcza antybiotyków zawierających w swojej budowie komponent cukrowy, z grupy aminoglikozydowych lub glikopeptydowych, przeznaczonych do protez naczyń krwionośnych w angioplastyce, czy też jako trwałe matryce antybakteryjne, mające szerokie zastosowanie w medycynie, między innymi jako cewniki w urologii, endoprotezy w ortopedii, a także jako implanty zębowe w stomatologii.
W chirurgii naczyniowej stosuje się powszechnie protezy naczyniowe nasą czane antybiotykami, które w krótkim czasie, około 5-7 dni, wypłukiwane są z implantów przez krew, co powoduje tym samym pozbawienie ich właściwości antybakteryjnych.
Dotychczasowe badania nad unieruchamianiem antybiotyków do protez naczyniowych ograniczają się do jonowego wiązania lub biernej adsorpcji antybiotyku wskutek moczenia protez w roztworze leku. Po raz pierwszy jonowy sposób wiązania rifampicyny do sukcynylowanej formy żelatyny na protezie dakronowej podał T.R. Ashton i współautorzy w 1990 r. (Proc. 16th Soc. Biomaterials, 13, 235-239). W podobny sposób unieruchamiano gentamycynę - A. Haverich i współautorzy (J. Vasc. Surg., 1998, 15, 187-193). Natomiast E.V. Kinney i współautorzy wiązali jonowo ciprofloksacynę do protezy politereftalanoetylenowej z użyciem chlorku tridodecylo - metylo - amonowego (J. Surg. Res., 1991, 50, 430-435). Z kolei V. Gahtan i współautorzy wiązali jonowo rifampicynę wykorzystując jej właściwości hydrofobowe. Ci sami autorzy oraz J.J. Earnshaw stosując bierną adsorpcję impregnowali rifampicynę na włóknach dakronowych powlekanych żelatyną lub kolagenem (J. Surg. Res., 1995, 58, 105-110; J. Vasc. Endovasc. Surg., 2000, 20, 409-412). Według cytowanych autorów implanty takie charakteryzowały się działaniem bakteriobójczym ograniczonym do 7 dni.
Inne znane badania nad unieruchamianiem antybiotyków ograniczały się do prób jonowego lub adsorpcyjnego ich wiązania do matryc. Wiązania takie, opierające się na zjawiskach adsorpcji i adhezji, są możliwe dzięki siłom jonowym, wiązaniom wodorowym i innym słabym oddziaływaniom fizykochemicznym. Te słabe wiązania mogą powstawać na przykład dzięki oddziaływaniom elektrostatycznym pomiędzy przeciwnie naładowanymi grupami funkcyjnymi matryc i antybiotyków. Według H. Belta i współ autorów korzystnymi matrycami dla tego typu wią zań są : polimery syntetyczne, ż ele krzemionkowe, szkło porowate, celuloza (Biomaterials, 2001, 22, 1697-1611).
Z kolei według M.D. Phaneuf i współautorów, antybiotyki moż na również unieruchamiać przez sieciowanie (Biomaterials, 2001, 22, 463-469), działając na nie dwu- lub wielofunkcyjnymi odczynnikami typu aldehyd glutarowy, formaldehyd, czy diazobenzydyna i jej pochodne. Jednakże niska aktywność implantów wobec bakterii i mała ich stabilność pod wpływem silnej modyfikacji antybiotyków, powodują, iż metoda ta nie daje zadawalających rezultatów.
Celem wynalazku jest opracowanie sposobu wiązania antybiotyków ze stałymi matrycami, pozwalającego na uzyskanie trwałych połączeń i zachowujących jednocześnie aktywność biologiczną antybiotyku przez wiele tygodni. Cel ten osiągnięto nieoczekiwanie, opracowując nowy sposób immobilizacji antybiotyków zawierających w swej budowie komponent cukrowy na stałych matrycach, za sprawą zmodyfikowania antybiotyku w kierunku utlenienia podjednostek cukrowych leku i utworzenia w nich wolnych grup aldehydowych, zdolnych do tworzenia kowalencyjnych wią zań z grupami NH2, pochodzącymi z pokrytej białkiem matrycy i utrwalonych następnie przez redukcję wodorem.
Sposób immobilizacji antybiotyków na stałych matrycach, zwłaszcza antybiotyków zawierających w swojej budowie komponent cukrowy według wynalazku polega na tym, że modyfikuje się roztwór antybiotyku o stężeniu wagowym 0,3-0,4%, w buforowanym roztworze o pH w granicach 7-8, korzystnie w 0,1 M buforze fosforanowym, mieszając ze związkiem utleniającym, w postaci 5-6% roztworu kwasu nadjodowego lub jego soli, w temperaturze ok. 25°C, przez 3 do 5 godzin w warunkach zabezpieczających przed dostępem światła, potem dodając do roztworu alkohol dwuwodorotlenowy o stężeniu 4-5 x 10-4 M, korzystnie glikol etylenowy i doprowadzając środowisko pH do wartości 7-8. Tak zmodyfikowany roztwór antybiotyku inkubuje się przez 12 do 24 godzin w temperaturze 4-6°C ze stałą matrycą pokrytą warstwą białka, korzystnie keratyną, żelatyną lub kolagenem. Następnie matrycę z antybiotykiem, redukuje się wodorem „in statu nascendi” i odmywa nadmiar antybiotyku buforem fosforanowym o pH w granicach 7-8, korzystnie 0,01 M roztworem. Korzystnym jest, jeśli jako antybiotyki zawierające w swojej budowie komponent cukrowy z grupy aminoglikozydowych stosuje się gentamycynę, amikacynę, streptomycynę czy neomycynę, zaś jako antybiotyki glikopeptydowe stosuje się teikoplaninę czy wankomycynę.
PL 203 306 B1
Zaletą wynalazku, jest prosty sposób otrzymywania antybakteryjnych matryc, a immobilizowane antybiotyki poprzez kowalencyjne wiązania utrwalane wodorem, nie tracą swojej aktywności przez ponad 2 do 3 miesięcy, co znacznie podnosi wartość implantów wszczepiennych. Przedmiot wynalazku ilustrują przedstawione poniżej przykłady.
P r z y k ł a d I.
Dla przygotowania matrycy użyto 5 ml roztworu keratyny rozpuszczonej w DMSO i wytrącano ją dodając 15 ml zmrożonego do minus 20°C acetonu na ok. 10 g szklanych kulek CPG o granulacji 0,125-0,177 mm. Po inkubacji w temperaturze 4°C przez 12 godzin, zdekantowano aceton, a matrycę osuszono pod próżnią w temperaturze 20°C, po czym dodano 50 ml 5% aldehydu glutarowego i znowu mieszano pod próżnią przez ok. 30 minut. Wytworzone połączenie pomiędzy grupami aminowymi keratyny i grupami aldehydowymi redukowano wodorem z roztworu NaBH4 (50 mg/ml H2O), a nadmiar aldehydu niezwiązanego z matrycą odsączono.
Modyfikując antybiotyk, użyto 10 ml roztworu gentamycyny o stężeniu wagowym 0,4%, w 0,1 M buforze fosforanowym o pH=7,6 a następnie inkubowano go z dodatkiem 0,75 g 6% kwasu nadjodowego (HIO4 x 2 H2O) przez 4 godziny, w temperaturze 25°C w naczyniu zabezpieczonym od dostępu światła. Kolejno dodawano 0,5 ml glikolu etylenowego o stężeniu 4 x 10-4 M i ponownie inkubowano w cią gu 30 minut, po czym roztwór zoboję tniono, dodają c kroplami NaOH. Do tak zmodyfikowanej chemicznie gentamycyny, dodano 3 g keratynowanej matrycy i wytrząsano przez 3 godziny bez obecności światła. Następnie preparat inkubowano przez 24 godziny w temperaturze 6°C, po czym redukowano wodorem „in statu nascendi” i odmywano nadmiar antybiotyku 0,01 M roztworem buforu fosforanowego o pH=7,2 aż do pozbycia się niezwiązanych cząsteczek gentamycyny. Otrzymany produkt zawierał 8 mg gentamycyny na 1 g matrycy.
P r z y k ł a d II.
Do immobilizacji amikacyny, użyto protezę z przędzy sporządzonej z politereftalanu etylenu, powleczoną żelatyną pochodzenia wieprzowego. Proteza taka znana jest pod nazwą handlową TRICOGELR i stosowana przez oddziały chirurgii naczyniowej jako implant tętniczy.
Modyfikując antybiotyk, użyto 10 ml roztworu amikacyny o stężeniu wagowym 0,3%, w 0,1 M buforze PBS o pH=7,5, którą inkubowano z dodatkiem 0,8 g 5% kwasu nadjodowego (HIO4 x 2 H2O) przez 4 godziny, w temperaturze 25°C, w naczyniu zabezpieczonym od dostępu światła. Kolejno dodawano 0,5 ml glikolu etylenowego o stężeniu 5 x 10-4 M i ponownie inkubowano w ciągu 30 minut, po czym roztwór zobojętniono, dodając kroplami NaOH. W roztworze tak zmodyfikowanej amikacyny umieszczono 10 protez o masie 0,05 g i powierzchni 1 cm2 każda, i wytrząsano przez 3 godziny bez obecności światła. Preparat ponownie inkubowano przez 20 godzin w temperaturze 5°C, po czym redukowano wodorem „in statu nascendi” i odmywano nadmiar antybiotyku 0,01 M roztworem buforu fosforanowego o pH=7,0, aż do pozbycia się nie związanych cząsteczek amikacyny. Otrzymany produkt zawierał 10 mg amikacyny na 1 g matrycy.
P r z y k ł a d III.
Sposobem podanym w przykładzie I, przygotowywano matrycę ze szkła porowatego CPG, o granulacji 0,125-0,177 mm.
Modyfikując antybiotyk użyto 10 ml roztworu teikoplaniny o stężeniu wagowym 0,4% w 0,1 M buforze fosforanowym o pH=7,5, którą inkubowano z dodatkiem 0,8 g 5% nadjodanu sodu przez 4 godziny, w temperaturze 25°C, w naczyniu zabezpieczonym od dostępu ś wiatł a. Kolejno dodawano 0,5 ml glikolu etylenowego o stężeniu 5 x 10-4 M, i ponownie inkubowano w ciągu 30 minut, po czym doprowadzono pH roztworu do obojętnego, dodając kroplami NaOH. Tak zmodyfikowaną chemicznie teikoplaninę, zmieszano z 10 g keratynowanej matrycy CPG i wytrząsano przez 3 godziny bez obecności światła. Następnie preparat inkubowano przez 12 godzin w temperaturze 4°C, po czym redukowano wodorem „in statu nascendi” i odmywano nadmiar antybiotyku 0,01 M roztworem buforu fosforanowego o pH=7,8, aż do pozbycia się niezwiązanych cząsteczek teikoplaniny. Otrzymany produkt zawierał 8 mg teikoplaniny na 1 g matrycy.
P r z y k ł a d IV.
Do immobilizacji streptomycyny użyto żel krzemionkowy o granulacji 0,1-0,2 mm. Wymieniony granulat pokrywano keratyną sposobem z przykładu I.
Modyfikując antybiotyk użyto 10 ml roztworu streptomycyny o stężeniu wagowym 0,4% w 0,1 M buforze PBS o pH=7,5, którą inkubowano z dodatkiem 0,8 g 5% nadjodanu sodu przez 4 godziny, w temperaturze 25°C, w naczyniu zabezpieczonym od dostępu ś wiatł a. Kolejno dodawano 0,5 ml glikolu etylenowego o stężeniu 5 x 10-4 M i ponownie inkubowano w ciągu 30 minut, po czym dopro4
PL 203 306 B1 wadzono pH roztworu do obojętnego, dodając kroplami NaOH. Tak zmodyfikowaną streptomycynę, zmieszano z 10 g matrycy i wytrząsano przez 3 godziny bez obecności światła. Następnie preparat inkubowano przez 22 godziny w temperaturze 5°C, po czym redukowano wodorem „in statu nascendi” i odmywano nadmiar antybiotyku 0,01 M roztworem buforu fosforanowego o pH=8,0, aż do pozbycia się niezwiązanych cząsteczek streptomycyny. Otrzymany produkt zawierał 10 mg streptomycyny na 1 g matrycy. Immobilizowane według wymienionych przykładów biomateriały poddawano ocenie właściwości przeciwbakteryjnych wobec bakterii Escherichia coli (ATCC 25922), Staphylococcus aureus (ATCC 25923) i Pseudomonas aeruginosa (ATCC 27853). W tym celu badano strefy zahamowania wzrostu szczepów bakteryjnych na podłożu stałym Mueller-Hinton w obecności badanego biomateriału w porównaniu z kontrolnym niezawierającym antybiotyku. Strefa zahamowania wzrostu murawy bakteryjnej wokół biomateriału wynosiła: dla E. coli 11-16 mm, dla S. aureus 12-17 mm, dla P. aeruginosa 10-16 mm. Następnie preparat poddawano ocenie trwałości i stabilności. Stwierdzono, że biomateriały przechowywane przez 30 dni, w temperaturze 37°C, zachowały stabilność, a ilości antybiotyków w porównaniu z próbkami kontrolnymi, wahały się w granicach 80-97%.

Claims (7)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób immobilizacji antybiotyków na stałych matrycach, zwłaszcza antybiotyków zawierających w swojej budowie komponent cukrowy i łączonych z matrycami pokrytymi warstwą białka, znamienny tym, że modyfikuje się roztwór antybiotyku o stężeniu wagowym 0,3-0,4%, w buforowanym roztworze o pH w granicach 7-8, mieszając ze związkiem utleniającym w postaci 5-6% roztworu kwasu nadjodowego lub jego soli, w temperaturze ok. 25°C, przez 3 do 5 godzin w warunkach zabezpieczających przed dostępem światła, potem dodając do roztworu alkohol dwuwodorotlenowy o stężeniu 4-5 x 10-4 M, doprowadzając środowisko pH do wartości 7-8, po czym tak zmodyfikowany roztwór antybiotyku inkubuje się przez 12 do 24 godzin w temperaturze 4-6°C ze stałą matrycą pokrytą warstwą białka, a następnie matrycę z antybiotykiem redukuje się wodorem „in statu nascendi” i odmywa nadmiar antybiotyku buforem fosforanowym o pH w granicach 7-8.
  2. 2. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że jako antybiotyk z grupy aminoglikozydowych stosuje się gentamycynę, amikacynę, streptomycynę lub neomycynę.
  3. 3. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że jako antybiotyki glikopeptydowe stosuje się teikoplaninę, wankomycynę.
  4. 4. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że roztwór modyfikowanego antybiotyku buforowany jest do wartości pH w granicach 7-8 0,1 M buforem fosforanowym.
  5. 5. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że jako alkohol dwuwodorotlenowy stosuje się glikol etylenowy.
  6. 6. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że do końcowego odmywania immobilizowanego antybiotyku stosuje się obojętny bufor fosforanowy o stężeniu 0,01 M.
  7. 7. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że matrycę pokrywa się warstwą białka w postaci keratyny, ż elatyny lub kolagenu.
PL386374A 2003-02-28 2003-02-28 Sposób immobilizacji antybiotyków na stałych matrycach, zwłaszcza antybiotyków zawierających w swojej budowie komponent cukrowy PL203306B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL386374A PL203306B1 (pl) 2003-02-28 2003-02-28 Sposób immobilizacji antybiotyków na stałych matrycach, zwłaszcza antybiotyków zawierających w swojej budowie komponent cukrowy

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL386374A PL203306B1 (pl) 2003-02-28 2003-02-28 Sposób immobilizacji antybiotyków na stałych matrycach, zwłaszcza antybiotyków zawierających w swojej budowie komponent cukrowy

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL203306B1 true PL203306B1 (pl) 2009-09-30

Family

ID=42989047

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL386374A PL203306B1 (pl) 2003-02-28 2003-02-28 Sposób immobilizacji antybiotyków na stałych matrycach, zwłaszcza antybiotyków zawierających w swojej budowie komponent cukrowy

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL203306B1 (pl)

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Gao et al. Enhancing antibacterial capability and osseointegration of polyetheretherketone (PEEK) implants by dual-functional surface modification
US10500317B2 (en) Antibacterial coatings that inhibit biofilm formation on implants
US6013106A (en) Medical article with adhered antimicrobial metal ions and related methods
KR101527934B1 (ko) 골 융합 향상 및 항균 효능을 갖는 항생제와 골형성 촉진 물질 방출형 임플란트 또는 스캐폴드 및 그 제조방법
JP4408603B2 (ja) 有機無機複合生体材料およびその製造方法
Xu et al. A carboxymethyl chitosan and peptide-decorated polyetheretherketone ternary biocomposite with enhanced antibacterial activity and osseointegration as orthopedic/dental implants
Lewis et al. Local antibiotic delivery with demineralized bone matrix
AU2014217486B2 (en) Solid substrates for promoting cell and tissue growth
Hu et al. Immobilization strategy for optimizing VEGF's concurrent bioactivity towards endothelial cells and osteoblasts on implant surfaces
CZ289981B6 (cs) Prostředek stimulující tvrdou tkáň
EP2560694B1 (en) Implantable device with antibacterial properties and multifunctional surface
US20020169120A1 (en) Biologically active material based on an insolubilised dextran derivative and a growth factor
US20080254094A1 (en) Biomaterials Carrying Cyclodextrines Having Improved Absorption Properties and Used for the Progressive and Delayed Release of Therapeutic Molecules
JP2002531180A (ja) 合成組織形成用基材
CN110050001B (zh) 被多巴胺官能化的硫酸化透明质酸
CN119013054A (zh) 混合组织工程改造构建体
An et al. Macromolecule surface coating for preventing bacterial adhesion
PL203306B1 (pl) Sposób immobilizacji antybiotyków na stałych matrycach, zwłaszcza antybiotyków zawierających w swojej budowie komponent cukrowy
Słota et al. Crosslinked hybrid polymer/ceramic composite coatings for the controlled release of clindamycin
PL201383B1 (pl) Sposób immobilizacji antybiotyków zawierających I-rzędowe grupy aminowe ze stałymi matrycami pokrytymi białkiem
CN110354303A (zh) 一种金属钛表面的抗菌修饰方法
Ginalska et al. A covalent method of gentamicin bonding to silica supports
Costa et al. Antimicrobial Pep-tides in the Battle against Orthopedic Implant-Related Infections: A Review. Pharmaceutics 2021, 13, 1918
US20180303976A1 (en) Covalent modification of decellularized allogeneic grafts with active pharmaceuticals
Lu Immobilization of antimicrobial peptides onto titanium surfaces