PL201755B1 - Wyszczuplający środek kosmetyczny zawierający składnik indukujący wytwarzanie interleukiny-6 przez adipocyty, składnik będący antagonistą α2 i składnik będący antagonistą neuropeptydu Y - Google Patents

Abstract

Niniejszy wynalazek dotyczy kosmetycznego srodka wyszczuplaj acego zawieraj acego co naj- mniej jeden sk ladnik indukuj acy wytwarzanie interleukiny-6 (IL-6) przez adipocyty, sk ladnik b ed acy antagonist a a2 i sk ladnik b ed acy antagonist a neuropeptydu Y (NPY), przy czym sk ladniki te s a otrzy- mane droga fermentacji przez szczepy zdeponowane w C.N.C.M. Instytutu Pasteura pod numerami dost epu odpowiednio I 1844, I 1778 i I 1332. PL PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy wyszczuplającego środka kosmetycznego zawierającego co najmniej jeden składnik indukujący wytwarzanie interleukiny-6 (IL-6) przez adipocyty, składnik będący antagonistą α2 i składnik będący antagonistą neuropeptydu Y (NPY).

Antagonista NPY, antagonista α2 lub substancja indukująca wytwarzanie IL-6 mogą być związkiem niepeptydowym, peptydem, ekstraktem komórkowym lub tkankowym pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego lub produktem uzyskanym poprzez fermentację z użyciem mikroorganizmów, np. bakterii lub grzybów.

Składnik indukujący wytwarzanie IL-6 przez adipocyty można otrzymać przez fermentację z uż yciem szczepu Rhodotorula sp., w szczególnoś ci szczepu zdeponowanego w C.N.C.M. Instytutu Pasteura pod numerem I 1844 lub jednego z jego produktywnych mutantów.

Składnik będący antagonistą α2 można otrzymać przez fermentację z użyciem szczepu Bacillus licheniformis zdeponowanego w C.N.C.M. Instytutu Pasteura pod numerem I 1778 lub jednego z jego produktywnych mutantów.

Składnik będący antagonistą NPY można otrzymać przez fermentację z użyciem szczepu Streptomyces sp. zdeponowanego w C.N.C.M. Instytutu Pasteura pod numerem I 1332 lub jednego z jego produktywnych mutantów.

Zgłoszenie patentowe EP 838217 opisuje wyszczuplający środek kosmetyczny zawierający antagonistę NPY i antagonistę α2. Substancje czynne z tego środka otrzymano poprzez fermentację z użyciem dwóch mikroorganizmów zdeponowanych w C.N.C.M. Instytutu Pasteura, gdzie zostały one zarejestrowane pod nr odpowiednio I 1332 i I 1778. W niniejszym opisie te substancje czynne będą określane odpowiednio jako substancja A i substancja B. Zawierający je wyszczuplający środek kosmetyczny będzie nazywany środkiem Am1.

Środek wyszczuplający Am1 działa na podskórną tkankę tłuszczową i kontroluje uwalnianie tłuszczu nagromadzonego w adipocytach.

Poprzez blokowanie receptorów α2 i NPY środek Am1 umożliwia oczyszczanie przerośniętych adipocytów oraz uniknięcie nowego nadmiernego odkładania w adipocytach poprzez umożliwienie ekspresji receptorów β, których aktywność prolipolityczna jest zazwyczaj maskowana przez antylipolityczne receptory α2 i NPY, występujące w znacznym nadmiarze w podskórnej tkance tłuszczowej. Dzięki temu środek Am1 umożliwia skuteczne oddziaływanie na wypływ kwasów tłuszczowych nagromadzonych w adipocytach.

Wynalazek dotyczy zatem wyszczuplającego środka kosmetycznego zawierającego co najmniej jeden składnik indukujący wytwarzanie interleukiny-6 (IL-6) przez adipocyty, składnik będący antagonistą α2 i składnik będący antagonistą neuropeptydu Y (NPY), charakteryzującego się tym, że składniki te są otrzymane drogą fermentacji przez szczepy zdeponowane w C.N.C.M. Instytutu Pasteura pod numerami dostępu odpowiednio I 1844, I 1778 i I 1332.

Korzystnie wyszczuplający środek kosmetyczny służy do stosowania miejscowego.

Korzystnie środek kosmetyczny zawiera antagonistę neuropeptydu Y (NPY), antagonistę α2 i substancję indukując ą wytwarzanie interleukiny-6 (IL-6) przez adipocyty w ilościach od 0,001% do 0,5% całkowitej masy.

Środki według wynalazku zachowują działanie środka Am1, a przy tym uzupełniają je, z jednej strony poprzez opóźnianie wnikania kwasów tłuszczowych, objawiającego się zmniejszeniem wytwarzania LPL, enzymu odpowiedzialnego za wnikanie kwasów tłuszczowych do komórki, a z drugiej strony poprzez oddziaływanie na rozrost adipocytów. To nieoczekiwane działanie uzupełniające uzyskuje się dzięki substancji zdolnej do indukcji wytwarzania IL-6 przez adipocyty. Substancję tę wytwarza mikroorganizm zdeponowany w C.N.C.M. Instytutu Pasteura zarejestrowany pod numerem dostępu I 1844. Ta substancja czynna będzie w dalszej części opisu zwana substancją C.

Adipocyty, uważane przez dłuższy czas wyłącznie za zbiornik energii, okazały się w ostatnich latach komórkami pełniącymi również funkcje wewnątrzwydzielniczą i wydzielniczą (Ailhaud G. i wsp.,

Medecine/Science 1998, 14, 858-864). Tę nową wydzielniczą funkcję adipocytów doskonale ilustruje leptyna. Białko to jest wytwarzane swoiście przez dojrzałe adipocyty. Bierze ono udział w kontroli sytości, a ponadto uważa się, że leptyna uczestniczy w regulacji depozytów tłuszczowych. Zatem adipocyt jest odpowiedzialny za wytwarzanie czynników o aktywności autokrynowej lub parakrynowej, modulujących fizjologię tkanki tłuszczowej.

PL 201 755 B1

W szczególnoś ci niedawno wykazano, ż e czynność wewną trzwydzielnicza adipocytów polega na wytwarzaniu dwóch konkretnych mediatorów:

- kwasu lizofosfatydowego (LPA), czynnika lipidowego, którego wytwarzanie jest mediowane aktywacją receptora α2 i którego działanie polega na rekrutacji nowych adipocytów (Valet P. i wsp., J. Clin. Invest. 1998, 101(7), 1431-1438).

- IL-6, bę d ą cej wieloczynno ś ciową cytokiną .

Wiadomo, że substancja C indukuje wytwarzanie IL-6-przez keratynocyty. Sposób jej wytwarzania opisano w publikacji międzynarodowego zgłoszenia patentowego WO 99/40896. Wywiera ona wpływ na starzenie się skóry.

Nic nie mogło wskazywać, że substancja ta (wytwarzana przez mikroorganizm I 1844) będzie ponadto wywierać podwójne działanie na adipocyty.

Ostatnie badania wykazały, że komórki tłuszczowe mogą wytwarzać IL-6, której działanie na poziomie adipocytów polega na hamowaniu syntezy LPL, enzymu odpowiedzialnego za wnikanie kwasów tłuszczowych do komórek tłuszczowych (Greenberg A.S. i wsp., Cancer Research 1992, 52, 4113-4116).

Wytwarzanie IL-6 przez komórki podskórnej tkanki tłuszczowej wykazuje dodatnią korelację ze wzrostem wskaźnika masy ciała (Mohamed Ali V. i wsp., J. Clin. Endocrinol. Metab. 1997, 82, 4196-4200), ale także wykazuje zmienność w zależności od pochodzenia tkanki tłuszczowej.

Zatem u osób otyłych podstawowe adipocyty zebrane z regionu sieci uwalniają 2-3-krotnie więcej IL-6 niż adipocyty tkanki podskórnej (Fried S.K. i wsp., J. Endocrinol. Metab. 1998, 83, 847-860).

Wreszcie, poza zdolnością IL-6 do zmniejszania wytwarzania LPL przez adipocyty, IL-6 może również działać poprzez hamowanie różnicowania się komórek prekursorów adipocytów (Hauner H. i wsp., 8th International Congress on Obesity 1999, 47-53).

IL-6 wydaje się zatem być cytokiną o działaniu autowydzielniczym (na LPL) oraz parakrynowym (na preadipocyty), zwalniającą rozwój podskórnej tkanki tłuszczowej.

Niemniej jednak, podobnie jak wszystkie cytokiny, IL-6 jest glikoproteiną o działaniu plejotropowym, tzn. wywiera różne działania w zależności od tego, jaka komórka ją wytwarza. Na poziomie adipocytu IL-6 wywiera zupełnie inne działania niż to znane w przypadku keratynocytu.

W szczególno ś ci IL-6 syntetyzowana w adipocytach powoduje „regulację w dół zawartoś ci, a zatem aktywności enzymu odpowiedzialnego za wnikanie tłuszczów.

Zatem środki według wynalazku umożliwiają kontrolowanie zjawiska wnikania i wypływu kwasów tłuszczowych, w tym nagromadzania i przerostu adipocytów. Umożliwiają one również oddziaływanie na rozrost adipocytów.

Wiadomo, że w ciągu całego życia człowieka powstają nowe adipocyty. „Uśpione komórki tłuszczowe udało się wyodrębnić z organizmów starszych osób, bez względu na płeć (Alihaud G. i wsp., Int. J. Obes. Relat. Metab. Disord. 1992, 16(2), 517-521; Spiegelman B. i wsp., Cell 1996, 87, 377-389; Hauner i wsp., J. Clin. Invest. 1989, 84, 1663-1670).

Rozwój tkanki tłuszczowej wynika ze wzrostu rozmiarów adipocytów po nadmiernej akumulacji kwasów tłuszczowych, jak również z rekrutacji nowych komórek tłuszczowych, uzyskiwanych poprzez podział i różnicowanie prekursorów adipocytów, preadipocytów (Valet P. i wsp., J. Clin. Invest. 1998, 101(7), 1431-1438).

Ta rekrutacja nowych adipocytów jest mediowana rozpuszczalnymi czynnikami wytwarzanymi przez przerośnięte adipocyty, w szczególności LPA, poprzez stymulację receptora α2, i IL-6, poprzez jej działanie kontrolujące różnicowanie preadipocytów.

Blokowanie receptora α2 umożliwiałoby zatem, obok korzystnego wpływu na lipolizę, hamowanie uwalniania LPA, z korzystnym hamowaniem rekrutacji nowych adipocytów.

IL-6 hamuje dojrzewanie preadipocytów w zróżnicowane adipocyty. Stymulacja wytwarzania tej cytokiny przez adipocyty przez czynnik indukujący wytwarzanie IL-6 nasila tę właściwość.

Zatem połączenie substancji B, inhibitora receptora, oraz substancji C, indukującej IL-6, pozwala na uzyskanie zwiększonego i nowatorskiego oddziaływania na rozrost komórek tłuszczowych. Dodanie substancji A do tego połączenia umożliwia uzyskanie środka wyszczuplającego o kilku mechanizmach działania, a mianowicie wpływającego na przerost i rozrost.

Przeprowadzono badania dla wykazania aktywności substancji czynnej uzyskanej z mikroorganizmu I 1844, czyli substancji C, na dojrzałe adipocyty i różnicowanie adipocytów.

Wytworzono środek wyszczuplający według wynalazku, zawierający substancje A, B i C, zwany dalej Am2.

PL 201 755 B1

Wyszczuplające właściwości Am2 stanowiły przedmiot badań klinicznych.

Biologiczne działania substancji C in vitro badano z wykorzystaniem mysiej linii 3T3-L1. Ta linia komórkowa preadipocytów, hodowana w znany sposób w podłożu DMEM (minimalne niezbędne podłoże Dulbecco) z dodatkiem 10% płodowej surowicy cielęcej, może różnicować się w kierunku dojrzałych adipocytów w obecności czynników indukujących, takich jak insulina i indometacyna (Slieker L., J. Biochem. Biophys. Res. Com. 1998, 251, 225-229). W 8 - 10 dni po indukcji różnicowania komórki 3T3-L1 wykazują cechy charakterystyczne dla dojrzałych adipocytów. To przejście od stanu komórki niedojrzałej do stanu czynnościowego adipocytu można ocenić morfologicznie l poprzez wykazanie obecności wewnątrzcytoplazmatycznych pęcherzyków gromadzących lipidy, widocznych pod mikroskopem, lub które można wykryć metodami biochemicznymi poprzez pomiar wytwarzania leptyny, hormonu sytości, wytwarzanego wyłącznie przez dojrzałe adipocyty.

Wpływ substancji C na aktywność adipocytów badano na dwóch poziomach: po pierwsze poprzez pomiar zdolności tej substancji do modulowania wytwarzania IL-6 przez adipocyty, a po drugie poprzez ocenę jej wpływu na różnicowanie w kierunku dojrzałych adipocytów.

1. Wpływ substancji C na wytwarzanie IL-6 przez dojrzałe adipocyty 3T3-L1

Dojrzałe adipocyty 3T3-L1 (zbierane po 10 dniach różnicowania wywoływanego połączeniem insuliny (5 μg/ml) i indometacyny (125 μΜ) stymulowano substancją C w stężeniu 1% (objętościowo) przez 24 godziny. Następnie usuwano płyn znad osadu i mierzono w nim zawartość IL-6 metodą ELISA (test immunoenzymatyczny) zgodnie z instrukcjami dostawcy (R&D Systems, Abingdon, Wielka Brytania). Ilość wydzielonej IL-6 porównano z ilością wydzieloną przez hodowlę kontrolną traktowaną jedynie rozpuszczalnikiem dla substancji C (mieszanina etanol/woda (50/50), rozcieńczona w stosunku 1/100 w podłożu do hodowli) oraz przez hodowlę stymulowaną porównawczym induktorem IL-6, TNF-a w stężeniu 50 ng/ml (Fried S. K., J. Clin. Endocrinol. Metab. 1998, 83, 847-860). Na fig. 1 pokazano, że substancja C stymuluje wytwarzanie IL-6 przez adipocyty 3T3-L1 w ilości około 5-krotnie większej niż w przypadku hodowli kontrolnej, traktowanej rozpuszczalnikiem (43 pg/ml w porównaniu z 9 pg/ml), a ilość ta wynosiła 83% ilości uzyskanej w przypadku traktowania porównawczym induktorem (52 pg/ml).

Uzyskane wyniki wskazują, że z jednej strony substancja C rozpoznaje adipocyty jako cel indukcji, a z drugiej strony, pod wpływem substancji C podstawowe wytwarzanie IL-6 przez adipocyty wzrasta pięciokrotnie, co umożliwia uzyskanie 83% efektu uzyskiwanego w kontroli dodatniej.

Biorąc pod uwagę znane właściwości IL-6, taki wzrost jej poziomu umożliwia przewidywanie, po pierwsze, zmniejszenia syntezy enzymu odpowiedzialnego za wnikanie kwasów tłuszczowych (LPL), a w następstwie zmniejszenia wnikania kwasów tłuszczowych.

2. Wpływ substancji C na różnicowanie adipocytów

Celem tego drugiego badania było określenie wpływu substancji C na powstawanie nowych adipocytów.

Wpływ substancji C na różnicowanie się preadipocytów 3T3-L1 w kierunku dojrzałych adipocytów badano, z jednej strony, przez ocenę syntezy hormonu (leptyny), markera różnicowania adipocytów, a z drugiej strony przez mikroskopową ocenę powstawania wewnątrzplazmatycznych pęcherzyków lipidowych, stanowiących inny wskaźnik czynnościowej transformacji do dojrzałych adipocytów. We wszystkich przypadkach substancję C wprowadzano do hodowli w stężeniu 1% (objętościowo) na początku procesu różnicowania (indukowanego jak powyżej) i utrzymywano aż do zakończenia hodowli. Syntezę leptyny oceniano co dwa dni metodą ELISA (R&D Systems, Abingdon, Wielka Brytania).

Fig. 2 pokazuje, że w obecności substancji C wytwarzanie leptyny utrzymuje się na niezwykle niskim poziomie przez 10 dni doświadczenia, a jej poziom jest znacznie niższy (< 200 pg/ml) niż poziom obserwowany w hodowli kontrolnej, w której, zgodnie z oczekiwaniami, obserwuje się wzrost poziomu leptyny począwszy od drugiego dnia po indukcji różnicowania się, który osiąga maksimum (1200-1400 pg/ml) szóstego dnia. Hamowanie syntezy leptyny przez substancję C stanowi pierwszy parametr blokowania procesu różnicowania adipocytów.

Drugi parametr dostarcza doświadczenie przedstawione na fig. 3, która pokazuje, że po 10 dniach różnicowania w kontrolnych hodowlach morfologia komórek jest charakterystyczna dla dojrzałych adipocytów, zawierających duże pęcherzyki lipidowe, zajmujące praktycznie całą przestrzeń cytoplazmatyczną (A), podczas gdy te same komórki traktowane substancją C pozostają w stadium bardzo niedojrzałym, charakteryzującym się obecnością nielicznych i znacznie mniejszych pęcherzyków (B).

Z użyciem modelu 3T3-L1, często stosowanego w piśmiennictwie dla badania czynności adipocytów, wykazano, że substancja C charakteryzuje się działaniem podwójnym, stymulującym wytwaPL 201 755 B1 rzanie IL-6 przez dojrzałe adipocyty oraz hamującym transformację komórek prekursorowych do dojrzałych adipocytów. Substancja C działa zatem „powyżej, zapobiegając dojrzewaniu adipocytów, jak i „poniżej, na poziomie dojrzałych adipocytów, stymulując wytwarzanie cytokiny zaangaż owanej w hamowanie procesu przechowywania kwasów tłuszczowych.

Wyniki te potwierdzają unikalne właściwości badanej substancji w indukowaniu wytwarzania IL-6 przez adipocyty, których aktywność autowydzielnicza (działanie na komórki wytwarzające daną substancję) jak i parakrynowa (działanie na komórki sąsiednie) wpływa zarówno na wnikanie kwasów tłuszczowych do dojrzałych adipocytów, jak i na rekrutację nowych adipocytów, poprzez hamowanie różnicowania preadipocytów.

Przeprowadzono wstępne badania kliniczne z użyciem środków wyszczuplających według niniejszego wynaiazku, zawierających 3 substancje czynne (zwanych dalej Am2).

Z uż yciem środka Am2 przeprowadzono dwa badania kliniczne.

Pierwsze badanie obejmowało pomiar grubości podskórnej tkanki tłuszczowej, a w drugim stosowano pomiar zewnętrzny.

1. Pomiar grubości podskórnej tkanki tłuszczowej

Celem tego badania była ocena klinicznej skuteczności nowego środka Am2, zawierającego 3 substancje czynne.

Zastosowany protokół opisano poniżej.

Liczba pacjentów: 61 zdrowych ochotniczek (kobiety), podzielonych na 2 grupy (31 osób stosujących środek wyszczuplający Am2, zawierający 3 substancje czynne, 30 osób stosujących środek wyszczuplający Am1).

Produkty stosowano dwa razy dziennie na całe uda, poprzez wcieranie okrężnymi ruchami aż do całkowitego wchłonięcia produktu.

Ocenę skuteczności przeprowadzono po 2 miesiącach poprzez pomiar grubości podskórnej tkanki tłuszczowej w dniach T0, T28, T56. Stosowaną metodą była ultrasonografia.

Miejsce pomiaru zaznaczano znakiem na skórze i notowano wysokość, na jakiej umieszczona była sonda.

Dla umożliwienia pionowej identyfikacji oraz uniknięcia jakiegokolwiek ruchu lub ucisku tkanek podczas pomiaru, sondę ultrasonograficzną umieszczano na stabilnym urządzeniu, posiadającym regulację wysokości, niezależnie od operatora.

Następnie na poziomie znaku identyfikacyjnego uzyskiwano trzy obrazy. Na każdym obrazie wykonywano 3 pomiary grubości. Uzyskane w ten sposób 6 pomiarów umożliwiało uzyskanie dokładności pomiaru ± 1 mm.

Te pomiary uzupełniono o zapis wagi osób biorących udział w próbie oraz analizę samooceny.

Statystyczną istotność uzyskanych wyników oceniano przy pomocy testu t-Studenta dla grup sparowanych. Testem badano zarówno surowe wartości, jak i odchylenia tych parametrów w czasie trwania próby (wartość wyrażona w stosunku do T0).

Niezależnie od badanej grupy, średnia waga utrzymywała się na stabilnym poziomie przez cały czas badania, w związku z czym jej zmiana prawdopodobnie nie jest odpowiedzialna za różnice w pomiarach gruboś ci podskórnej tkanki tł uszczowej ud.

Zastosowane warunki badania uniemożliwiają potwierdzenie istotnego wyszczuplającego działania środka Am1; 1 miesiąc po stosowaniu obserwowano 0,8% zmniejszenie podskórnej tkanki tłuszczowej, a po 2 miesiącach zmniejszenie o 2,6%.

Środek Am2 umożliwia uzyskanie bardzo istotnego efektu wyszczuplającego od 28 dnia stosowania (p<10^-5) : zmniejszenie podskórnej tkanki tłuszczowej obserwowane w przypadku środka Am2 wynosiło -2,2% po 1 miesiącu i -4,3% po 2 miesiącach stosowania.

1) Pomiar w centymetrach

Stosowano poniższy protokół

Liczba pacjentów: 39 ochotniczek (kobiety), podzielonych na 2 grupy: 20 otrzymywało środek Am1, a 19 ś rodek Am2.

Produkty stosowano dwa razy dziennie przez 2 miesiące.

Ocenę działania wyszczuplającego wykonywano przy pomocy centymetra w dniach T0, T28 i T56 na poziomie ud (3 cm poniżej bruzdy pośladkowej) po stronie prawej i lewej.

Niezależnie od badanej grupy, średnia waga utrzymywała się na stabilnym poziomie przez cały czas badania, w związku z czym jej zmiana prawdopodobnie nie jest odpowiedzialna za różnice w pomiarach grubości podskórnej tkanki tłuszczowej w badanych okolicach.

PL 201 755 B1

W tabeli 1 przedstawiono statystycznie istotne wyniki, uzyskane przy pomocy pomiaru zewnętrznego.

T a b e l a 1

Wyniki uzyskane przy pomocy pomiaru zewnętrznego

	% osób	Zakres zmniejszenia
Środek	1 miesiąc	2 miesiące	1 miesiąc	2 miesiące
Środek Am1	30	45	1-2,0 cm	1-2,0 cm
Środek Am2	72	73	1-3,5 cm	1-2,5 cm

Środek Am2 wykazuje lepsze właściwości wyszczuplające w stosunku do T0 w porównaniu ze środkiem Am1 po jednym miesiącu stosowania.

Porównanie wyników uzyskanych w tych dwóch badaniach umożliwia stwierdzenie znacznej wyższości środka Am2 w stosunku do placebo oraz ujawnia lepsze właściwości środka Am2 w porównaniu ze środkiem Am1.

Zatem pomimo wspólnego mechanizmu działania poprzez substancje A + B oraz ich skuteczność lipolityczną, korzystne działania wywierane przez nowy związek Am2 są wzmocnione działaniem substancji C na wnikanie kwasów tłuszczowych do adipocytów.

Połączenie tych działań, a także aktywność w stosunku do rekrutacji nowych adipocytów, umożliwia zmniejszenie znaczenia istniejącej tkanki tłuszczowej oraz zapobiega jej rozwojowi.

Dla wytworzenia środków według wynalazku ekstrakty miesza się z wodnymi lub niewodnymi rozpuszczalnikami oraz znanymi rozcieńczalnikami, odpowiednimi do stosowania miejscowego i zgodnymi z substancjami czynnymi danego środka. Odpowiednie rozpuszczalniki i/lub rozcieńczalniki dobiera się w oparciu o zdolność transportu aktywnego składnika ekstraktu według wynalazku do podskórnej warstwy tłuszczowej.

Ogólnie środki te zawierają rozcieńczalniki lub dodatki, będące składnikami zazwyczaj stosowanymi w środkach przeznaczonych do stosowania miejscowego, w zależności od wymogów dla danego preparatu.

Mogą one np. zawierać substancje zagęszczające, środki łagodzące, zmiękczające, substancje stabilizujące, konserwanty, środki zapobiegające pienieniu się, środki powierzchniowo czynne, przeciwutleniacze, substancje barwiące i/lub pigmenty oraz substancje zapachowe.

Mogą one również zawierać inne substancje czynne wywierające podobne działanie, np. produkty przyczyniające się do regulacji lipolizy/lipogenezy, bądź produkty użyteczne w tego rodzaju środkach do stosowania miejscowego, jak stymulatory syntezy kolagenu, inhibitory kolagenazy lub elastazy oraz środki chroniące naczynia.

Środki kosmetyczne według niniejszego wynalazku zawierają substancje A, B lub C w proporcjach 0,00001 - 5% w przeliczeniu na masę środka w postaci mieszaniny z zaróbkami zazwyczaj stosowanymi do wytwarzania środków kosmetycznych stosowanych na skórę.

Proporcje te mogą zmieniać się we wskazanym zakresie, w zależności od aktywności właściwej składnikom wchodzącym w skład środka. Korzystnie składniki A, B i C są obecne w proporcjach 0,0001 - 2%.

Korzystną postacią środków według wynalazku jest płyn nanoszony miejscowo z użyciem materiału adhezyjnego, zwanego dalej „plasterkiem, umożliwiającego kontrolowaną dyfuzję substancji czynnych.

Środki według wynalazku charakteryzują się dużą trwałością i można je przechowywać przez okres konieczny do stosowania w temperaturze 0 - 60°C bez sedymentacji składników środka lub rozdzielania się faz i bez zmniejszenia aktywności, co uniemożliwiłoby ich stosowanie.

Omawiane środki są bardzo dobrze tolerowane; nie wywierają one działania fototoksycznego, a z ich długotrwałym stosowaniem na skórę nie wiąże się występowanie działań ubocznych.

Już po pierwszym zastosowaniu skóra staje się gładsza, lepiej napięta i jędrna. Po stosowaniu przez 1 miesiąc uwidacznia się działanie wyszczuplające, „skórka pomarańczowa wyraźnie się zmniejsza, a figura staje się szczuplejsza.

PL 201 755 B1

P r z y k ł a d 1. Środek wyszczuplający w postaci spreju tworzącego „plasterek na skórze

Surowce	Ilość (% wagowe)
Woda demineralizowana	qs 100
Covacryl AC (poliakrylan sodu)	0,8
Covacryl RM (poliakrylan sodu)	1,4
PVP K30 (PVP)	0,2
Covacryl A15 (kopolimery akrylanowe)	7
Covacryl E14 (kopolimery akrylanowe)	3
Covaplast (cytrynian acetylotributylu/cytrynian trietylu/trimelitynian trioktylu/mleczan etylu)	2,5
Simusol 98 (Oleth-20)	0,5
Dermosoft octiol (etyloheksanodiol)	0,5
Substancja A	0,14
Substancja B	0,007
Substancja C	0,5
Propelent (butan)

P r z y k ł a d 2. Środek wyszczuplający w postaci spreju tworzącego „plasterek na skórze

Surowce	Ilość (% wagowe)
Woda demineralizowana	qs 100
CMC 7 LF (żywica celulozowa)	0,5
Natrosol 250 HX (hydroksyetyloceluloza)	0,3
Aquatrix część B (woda, karboksymetylochitosan i paraben)	13
Woda demineralizowana	20
Aquatrix część A (woda demineralizowana i PWP)	13
Phenonip (fenoksyetanol, metyloparaben, propyloparaben, butyloparaben, etyloparaben)	1
Simusol 98 (Oleth-20)	1
Substancja A	0,08
Substancja B	0,004
Substancja C	0,25
Propelent (butan)

P r z y k ł a d 3. Środek wyszczuplający w postaci żelu

Surowce	Ilość (% wagowe)
1	2
Woda demineralizowana	qs 100
Trilon B (sól tetrasodowa EDTA)	0,2
Carbopol 2980 (karbomer)	0,5
Gliceryna	3,0

PL 201 755 B1 cd. tabeli

1	2
Woda demineralizowana	20
Lubragel MS (metakrylan poliglicerolu i glikol propylenowy)	5,0
Glikol dipropylenowy	3,0
Glikol butylenowy	5,0
Phenonip (fenoksyetanol, metyloparaben, propyloparaben, butyloparaben, etyloparaben)	0,65
Trietanolamina	0,5
Substancja A	0,10
Substancja B	0,01
Substancja C	0,1

P r z y k ł a d 4. Środek wyszczuplający w postaci emulsji

Surowce	Ilość (% wagowe)
Woda demineralizowana	qs 100
Trietanolamina	0,85
Lanette 16 (alkohol cetylowy)	0,5
Miglyol 812 (trigliceryd kwasu oktanowego/kwasu heksanowego)	2,5
Stearyna TP (kwas stearynowy)	1,5
Super Hartolan (alkohol lanolinowy)	0,2
Silikon DC płynny (dimetikon lub simetikon SI RAL)	0,5
Generol 122N (glicyna sojowa)	1,0
Tegin (stearynian glicerolu SE)	1,0
Myglyol 840 (dioktanian/diheksanian glikolu propylenowego)	7,0
Eutanol G (alkohol)	1,5
Montane 60 (stearynian sorbitanu)	0,43
Montanox 60DF (polisorbat 60)	0,57
Carbopol 981, roztwór 2% (karbomer)	13,0
Glikol butylenowy	6,0
Phenonip (fenoksyetanol, metyloparaben, propyloparaben, butyloparaben, etyloparaben)	1,0
Octan DL-a-tokoferolu (octan tokoferylu)	0,1
Substancja A	0,02
Substancja B	0,001
Substancja C	0,3

PL 201 755 B1

P r z y k ł a d 5. Środek wyszczuplający w postaci żelu emulsyjnego

Surowce	Ilość (% wagowe)
Woda	qs 100
Trilon B (sól tetrasodowa EDTA)	0,03
Natrosol 250 HX (hydroksyetyloceluloza)	0,25
PemulenTR-1 (kopolimer akrylanu)	0,20
Glikol butylenowy 1,3, czysty	5
Glikol dipropylenowy	3
Trietanolamina	0,2
Phenonip (fenoksyetanol, metyloparaben, propyloparaben, butyloparaben, etyloparaben)	1
DC 2502 (cetydylodimetikon)	4
Dermol 1 05 (neopentanian izodecylu)	3
Hialuronian sodu	0,01
Yeragel płynny 1 : 1 (żel Aloe barbadensis)	1
Substancja A	0,15
Substancja B	0,1
Substancja C	0,05

Zastrzeżenia patentowe

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wyszczuplający środek kosmetyczny zawierający co najmniej jeden składnik indukujący wytwarzanie interleukiny-6 (IL-6) przez adipocyty, składnik będący antagonistą α2 i składnik będący antagonistą neuropeptydu Y (NPY), znamienny tym, że składniki te są otrzymane drogą fermentacji przez szczepy zdeponowane w C.N.C.M. Instytutu Pasteura pod numerami dostępu odpowiednio I 1844, I 1778 i I 1332.
2. 2. Wyszczuplający środek kosmetyczny według zastrz. 1, znamienny tym, że służy do stosowania miejscowego.
3. 3. Wyszczuplający środek kosmetyczny według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zawiera antagonistę neuropeptydu Y (NPY), antagonistę α2 i substancję indukującą wytwarzanie interleukiny-6 (IL-6) przez adipocyty w ilościach od 0,001% do 0,5% całkowitej masy.