PL201214B1 - Korpus oprawy oświetleniowej - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy korpusu oprawy o swie- tleniowej (2) z blachy metalowej (3), posiadaj a- cego co najmniej jeden obszar deformacji (14) z polem przet loczenia (15) i mostkami lacz acy- mi (16, 17), pomi edzy którymi znajduj a si e prze swity (18, 19), przy czym pole przet locze- nia (15) co najmniej cz esciowo jest po laczone z otaczaj ac a blach a metalow a (3) poprzez mo- stki lacz ace (16, 17), które przebiegaj a i/lub s a tak ukszta ltowane, ze rozszerzaj a si e pod naci- skiem na pole przet loczenia (15) lub zmieniaj a swoje po lo zenie, przez co pole przet loczenia (15) na sta le wystaje z otaczaj acej go blachy metalowej (3). Korpus oprawy o swietleniowej wed lug wynalazku cechuje si e tym, ze mostki lacz ace (16, 17) lacz a ze wszystkich stron pole przet loczenia (15) z blach a metalow a (3). PL PL PL PL

Description

(12) OPIS PATENTOWY <₁₉> PL (11) 201214 (13) B1 (²¹) Numer zgłoszema: 353756 (⁵¹ ) Int.CI.

F21V' 15/01 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 08.05.2002 ⁵⁷ (54) Korpus oprawy oświetleniowej

(30) Pierwszeństwo: 08.05.2001,DE,10122126.6	(73) Uprawniony z patentu: Zumtobel Lightieg GmbH,Dorebirm,AT
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 18.11.2002 BUP 24/02	(72) Twórca(y) wynalazku: Georg Kempter,Bregeez,AT
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.03.2009 WUP 03/09	(74) Pełnomocnik: Łrzewskr Sławomira, Łrzewskr i Łrzewski

(57) Wynalazek dotyczy korpusu oprawy oświetleniowej (2) z blachy metalowej (3), posiadającego co najmniej jeden obszar deformacji (14) z polem przetłoczenia (15) i mostkami łączącymi (16, 17), pomiędzy którymi znajdują się prześwity (18, 19), przy czym pole przetłoczenia (15) co najmniej częściowo jest połączone z otaczającą blachą metalową (3) poprzez mostki łączące (16, 17), które przebiegają i/lub są tak ukształtowane, że rozszerzają się pod naciskiem na pole przetłoczenia (15) lub zmieniają swoje położenie, przez co pole przetłoczenia (15) na stałe wystaje z otaczającej go blachy metalowej (3). Korpus oprawy oświetleniowej według wynalazku cechuje się tym, że mostki łączące (16, 17) łączą ze wszystkich stron pole przetłoczenia (15) z blachą metalową (3).

PL 201 214 B1

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy korpusu oprawy oświetleniowej z blachy metalowej. Przestrzenne kształtowanie blach odgrywa znaczącą rolę w wielu zastosowaniach, w tym m.in. przy wytwarzaniu korpusów opraw oświetleniowych z blachy metalowej. Generalnie części blaszane są zazwyczaj wytwarzane w ten sposób, że z arkuszy blachy wykrawa się prefabrykatowe elementy płaskie, a następnie w dalszych etapach nadaje się im pożądany kształt. Nadawanie kształtu obejmuje nie tylko zginanie lub zawijanie elementów blaszanych wokół określonych osi, ale również wytłaczanie przestrzenne z utworzeniem zagłębień lub wnęk.

Wykonywanie takich wgłębień w płaskiej blasze wymaga stosowania specjalnych, często kosztownych narzędzi wykrawająco-tłoczących. Wynika to z tego, że podczas tłoczenia konieczne jest stosowanie dużej siły nacisku aby w płaskiej blasze uzyskać wgłębienie o odpowiedniej głębokości, a jednocześnie uniknąć niekorzystnego oddziaływania na otaczające obszary blachy lub nawet ich zniszczenia. Poza wysokimi kosztami narzędzi istotną trudność stanowi to, że w określonym narzędziu tłoczącym parametry głębokości i kształtu wykonywanych zagłębień są zazwyczaj z góry założone, co oznacza, że przy pomocy określonego narzędzia można wytwarzać tylko jeden określony rodzaj wgłębień.

Celem niniejszego wynalazku było między innymi ułatwienie procesu kształtowania elementów blaszanych, w szczególności korpusów opraw oświetleniowych z blachy metalowej, w celu uzyskania w nich zagłębień, a także zapewnienie możliwości wytwarzania różnych rodzajów wgłębień bez konieczności stosowania osobnych kompletów narzędzi.

Przedmiotem wynalazku jest korpus oprawy oświetleniowej z blachy metalowej, posiadający co najmniej jeden obszar deformacji z polem przetłoczenia i mostkami łączącymi, pomiędzy którymi znajdują się prześwity, przy czym pole przetłoczenia co najmniej częściowo jest połączone z otaczającą blachą metalową poprzez mostki łączące, które przebiegają i/lub są tak ukształtowane, że rozszerzają się pod naciskiem na pole przetłoczenia lub zmieniają swoje położenie, przez co pole przetłoczenia na stałe wystaje z otaczającej go blachy metalowej, charakteryzujący się tym, że mostki łączące łączą ze wszystkich stron pole przetłoczenia z blachą metalową. W jednym z korzystnych wariantów realizacji korpusu według wynalazku mostki łączące są zakrzywione, a szczególnie korzystnie - mają zakrzywienie wklęsłe lub wypukłe. W innym korzystnym W wariancie realizacji korpusu według wynalazku mostki łączące mają kształt litery „S”.

W następnym korzystnym wariancie realizacji korpusu według wynalazku każde dwa sąsiadujące mostki łączące są umieszczone symetrycznie względem siebie. W kolejnym korzystnym wariancie realizacji korpusu według wynalazku mostki łączące łączą pole przetłoczenia z blachą metalową niepromieniowo. W dalszym korzystnym wariancie realizacji korpusu według wynalazku mostki łączące są rozmieszczone równomiernie.

W oprawie oświetleniowej według przedmiotowego wynalazku nakład pracy na wykonanie przetłoczeń w obszarze deformacji jest w stosunku do obszaru otaczającego wyraźnie zmniejszony, bo konieczne jest jedynie wyginanie i/lub rozciąganie mostków łączących. Siły wymagane do takiej operacji są zawsze wyraźnie mniejsze niż przy kształtowaniu przestrzennym całkowicie litej blachy. Dalszą zaletą jest to, że pod względem kształtu i organizacji obszaru deformowanego możliwe jest realizowanie różnych form i głębokości wgłębień przewidzianych w danej blaszanej części, i to bez konieczności stosowania w tym celu odrębnego narzędzia wykrawająco-tłoczącego.

Przedmiot wynalazku w przykładzie realizacji przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w przekroju podsufitową oprawę oświetleniową, której korpus, zawierający wgłębienie ukształtowane według niniejszego wynalazku, jest wykonany z blachy, fig. 2 element blaszany, użyty do wytworzenia oprawy oświetleniowej pokazanej na fig. 1, zawierający obszar deformacji według niniejszego wynalazku, fig. 3 przedstawia powiększony wycinek obszaru deformacji, zaś fig. 4 przedstawia wariantowe rozwiązanie obszaru deformacji według niniejszego wynalazku.

Przedstawiona na fig. 1 w przekroju podsufitową oprawa oświetleniowa 1 posiada korpus 2 utworzony przez skrzynkową wannę blaszaną, przeznaczoną do zamocowania do powierzchni ścian pomieszczenia. Do zamocowania poszczególnych źródeł światła wewnątrz wspomnianej blaszanej wanny stosowane są środki mocujące w postaci elementów ryglujących 11. Do dolnej części tych elementów ryglujących 11 zamocowany może być np. odbłyśnik 5 jak również umieszczony przed nim dyfuzor 6, do którego zamocowany jest raster 7 i żarówka 8. Zamocowanie odbłyśnika 5 i dyfuzora 6 w korpusie 2 oprawy oświetleniowej odbywa się w ten sposób, że element ryglujący 11 zostaje wprowadzony przez otwór w podstawie korpusu 2 oprawy oświetleniowej, a następnie przekręcony

PL 201 214 B1 w celu unieruchomienia. Podstawa korpusu 2 oprawy oświetleniowej ma postać blachy metalowej 3, w której znajduje się zagłębienie 4.

Gdyby podstawa korpusu 2 oprawy oświetleniowej z otworami dla elementów ryglujących 11 była całkowicie płaska, powodowałoby to, że po zamontowaniu górne fragmenty elementów ryglujących 11 wystawałyby ponad płaszczyznę podstawy w postaci blachy metalowej 3. W takim przypadku korpus_2 oprawy oświetleniowej z zamontowanymi w niej źródłami światła byłby trudny do dobrego umiejscowienia i zamocowania. Z tego więc powodu w blasze metalowej 3 tworzącej podstawę oprawy oświetleniowej 2 wykonywane są skierowane do wnętrza zagłębienia 4. Zawierają one otwory dla elementów ryglujących 11, dzięki czemu elementy te nie wystają ponad płaszczyznę podstawy w postaci blachy metalowej 3.

Pokazany na fig. 2 płaski element blaszany 12 zostaje najpierw wykrojony z pojedynczej płaskiej blachy, a następnie ukształtowany w strukturę skrzynkową, tworzącą korpus 2 oprawy oświetleniowej. Podczas tej operacji cztery części boczne 13 otaczające podstawę w postaci blachy metalowej 3 zostają odgięte do dołu, w wyniku czego powstaje struktura pokazana na fig. 1. Zaginanie części bocznych 13 jest możliwe przy zaangażowaniu stosunkowo niewielkiego nakładu sił. Dodatkowo, w podstawie w postaci blachy metalowej 3 uformowane są dwa obszary deformacji 14 z utworzeniem skierowanych do wnętrza wgłębień 4, przeznaczonych do mocowania elementów oświetleniowych w korpusie 2 oprawy oświetleniowej.

Jeden z dwóch obszarów deformacji 14 pokazano w powiększeniu na fig. 3. Składa się on z środkowego pola przetłoczenia 15 o kształcie koła, jak również z kilku mostków łączących 16 i 17, tworzących połączenie pola przetłoczenia 15 z otaczającym je obszarem podstawy w postaci blachy metalowej 3, między którymi znajdują się prześwity 18 i 19 Prześwity 18 i 19 powstają podczas wykrawania elementu blaszanego 12, co prowadzi jednocześnie do powstania mostków łączących 16 i 17. Mostki łączące 16 i 17 są zakrzywione w sposób wklęsły lub wypukły, a sąsiadujące ze sobą mostki łączące 16 i 17 są umieszczone symetrycznie względem siebie. Przy wywieraniu nacisku na pole przetłoczenia 15 osiąga się równomierny rozkład sił na mostki łączące 16 i 17. W środku pola przetłoczenia 15 jest ponadto wykrojony otwór 20, przez który można przeprowadzić element ryglujący 11 przedstawiony na fig. 1.

Zagłębienie 4 tworzy się w ten sposób, że na pole przetłoczenia 15 wywiera się nacisk i fragment powierzchni podstawy w postaci blachy metalowej 3 zostaje uniesiony ponad jej płaszczyznę. Mostki łączące 16 i 17 zostają przy tym wydłużone w obszarze ich krzywizn 16a i 17a, w stopniu zależnym od zamierzonej głębokości zagłębienia. Potrzebna do tego siła jest znacznie mniejsza niż siła potrzebna do wytworzenia zagłębienia w litej blasze.

W obszarach krańcowych, w których zbiegają się z sobą mostki łączące 16 i 17, znajdują się małe karby 20, których działanie polega na tym, że przy wydłużaniu mostków łączących 16 i 17 w tych obszarach krańcowych nie wystąpią żadne dodatkowe odkształcenia. Dzięki takiemu rozwiązaniu z jednej strony zmniejszona jest siła potrzebna do wywołania odkształcenia mostków łączących 16 i 17, a z drugiej strony zmniejszone jest ryzyko pęknięcia lub złamania mostków łączących 16 i 17.

Zamiast przedstawionych na fig. 3 mostków łączących 16 i zakrzywionych jako wklęsłe lub wypukłe, możliwe jest zastosowanie innych struktur, na przykład mostki łączące 16 i 17 w postaci kątowników lub o kształcie litery „S”. Nie ma konieczności, aby wszystkie mostki łączące 16 i 17 miały identyczny kształt. Jeśli na przykład pole przetłoczenia 15 ma zostać uformowane w płaszczyźnie, która nie jest równoległa do płaszczyzny podstawowej, ale nachylona względem niej pod pewnym kątem, wówczas po stronie większej głębokości zagłębienia mostki łączące mogą być dłuższe. Podobnie, zamiast kształtu kołowego, pole przetłoczenia 15 może mieć kształt dowolny. Można sobie również wyobrazić, że pole przetłoczenia 15 jest po jednej stronie bezpośrednio połączone z otaczającym obszarem podstawy w postaci blachy metalowej 3, przez co pole przetłoczenia 15, zostaje zagięte tylko względem tej strony.

Dalsza możliwość ukształtowania obszaru deformacji 14 jest pokazana na fig. 4. W tym wariancie mostki łączące 16 są proste, i łączą niepromieniowo pole przetłoczenia 15 z otaczającym obszarem podstawy w postaci blachy metalowej 3. Jeśli w tym rozwiązaniu na pole przetłoczenia 15 zostaje wywarty nacisk, wówczas mostki łączące 16 zmieniają swoje położenie w taki sposób, że pole przetłoczenia 15 przemieszcza się względem płaszczyzny podstawowej z lekkim obrotem.

W przypadku korpusu oprawy oświetleniowej wykonanej według wynalazku zostaje znacząco zmniejszony nakład energii potrzebnej dla uformowania w blasze zagłębień, co pozwala na rezygnację z zakupu kosztownych narzędzi wykrawająco-tłoczących. Możliwe staje się ponadto łatwe dostosowanie formowanego kształtu i struktury zagłębień do konkretnych potrzeb.

PL 201 214 B1

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Korpus oprawy oświetleniowej (2)z blachy metalowej (3), posiadający co najmniejjedenobszar enframcoji (14) z pslnm orzdtłsozdaia (15) i msstkcmi łączącymi (16, 17), osmiędzy którymi znajduje się orznświty (18, 19), oazy ozym usln orzdtłsozdaia (15) os aajmainj ozęśoisws jnst usłcozsad z staozajcoc blaoye mdtalswe (3) osorznz msstki łcozcon (16, 17), którn orzdbingaje i/lsb są tak skształtswaad, żd rszszdrzajc się osa aaoiskidm aa osld orzdtłsozdaia (15) lub zmidaiają swsjd osłsżdaid, orzdz os osld orzdtłsozdaia (15) aa stałd wystajd z staozająodj gs blaoyy mdtalswdj (3), znamienny tym, żd msstki łąoząod (16, 17) łąozą zd wszystkioh strsa osld orzdtłsozdaia (15) z blaoyą mdtalswą (3).
2. 2. Osross wddłsg zastrz. 1, znamienny tym, żd msstki łąoząod (16, 17) są zakrzywisad.
3. 3. Ko^us według zaati^. 2, znamienny tym, że mostki Q6, 17) mają zakrzywienie wklęsłd lsb wyoskłd.
4. 4. Osross wdełsg zastrz. 2, znamienny tym, żd msstki łąoząod (16, 17) mają kształt litdry „S”.
5. 5. Korpios według zza^ 1, z znmieenytym. żż kaaże daw sąciaaejącomebtkiłącoąco(l1,l1) są smidszozsad symdtryozaid wzglęWdm sidbid.
6. 6. Ko^s według zaa^ 0 zznmieenytym. żż mebtkiłącoąco ((1, (77 łąąoą pole orpzttosozt aia (15) z blaoyą mdtalswą (3) aidorsmidaisws.
7. 7. Korpios wedługzzatrz.1, zznmieenytym. żż mebtki ^^^( (1.117 są rosmienzzozbarówasmidraid.