PL200425B1 - Zawór do zbiornika z płynem, zbiornik i zastosowanie zbiornika - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest zawór do zbiornika z p lynem, zbiornik i zastosowanie zbiornika. Wynalazek dotyczy szczelnego za- woru, a dok ladniej szczelnego zaworu do po- jemników transportuj acych toksyczne p lyny. Wynalazek dotyczy zaworu bezpiecze nstwa (1) zawieraj acego cz lon uruchamiaj acy (3) pola- czony z serwomotorem (4). Jednostka kontrolu- j aca (5) jest usytuowana odlegle od zaworu steruj ac mechanizmem cz lonu uruchamiaj ace- go (3) wybieraj acego pozycj e otwarcia lub za- mkni ecia. PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zawór do zbiornika z płynem, zbiornik i zastosowanie zbiornika. Wynalazek dotyczy szczelnego zaworu, a dokładniej szczelnego zaworu do pojemników transportujących toksyczne płyny.

Znane jest zastosowanie zaworów w celu odizolowania pojemników ruchomych zbiorników od otoczenia zewnętrznego, zwłaszcza podczas transportu. Tradycyjne zawory przeznaczone do pojemników do transportu toksycznych płynów, takich jak HCL czy BF3, mają postać korpusu zamontowanego na zbiorniku, które są zaopatrzone w elementy łączące te zbiorniki i elementy zewnętrzne. Korpus taki ma wgłębienie, które łączy się z otworem wylotowym. Zawór lub zbiornik zawiera wewnętrzny zawór zamykający wlot korpusu, tworząc w ten sposób pierwszy poziom zabezpieczający przed przepływem płynu. Zawór taki jest wykonany na przykład w postaci zaworu niezwrotnego. Zawiera on na przykład kulkę naciskającą na gniazdo uszczelnienia za pomocą sprężyny, w pozycji zamkniętej. Zawór ten jest umieszczony na przykład w przewodzie kanału przepływu płynu, takiego jak gaz pod ciśnieniem wywierającego siłę zamykającą go. Ten typ zaworu zawiera trzon manewrujący zdolny do uruchamiania wewnętrznego zaworu umożliwiającego usunięcie płynu. Poza przesuwaniem się trzon wywiera siłę otwierającą na wewnętrzny zawór bezpieczeństwa, uwalniając przejście płynu zawartego w zbiorniku w kierunku zewnętrznego elementu. Ręczne urządzenie takie jak pokrę tło umożliwia przemieszczenie się trzonu wzdłuż jego osi. Urządzenie do manewrowania trzonem jest umieszczone na zewnątrz korpusu zaworu. Trzon zatem rozciąga się od urządzenia manewrującego do wnętrza korpusu zaworu.

Dławnica jest zwykle umieszczona by uszczelniać korpus zaworu, a przez nią przechodzi trzon. Dławica zazwyczaj składa się z pierścieni z PTFE otaczających trzon. Pierścienie te są upakowane wzdłuż osi trzonu, pomiędzy ogranicznikiem w korpusie zaworu i dławikiem dławnicy, zamocowane są za pomocą śrub. Osiowy nacisk pierścieni powoduje promieniowe rozszerzenie się tych pierścieni. Dzięki temu promieniowemu rozszerzaniu pierścienie stykają się z trzonem powodując uszczelnienie przestrzeni korpusu w stosunku do zewnętrza.

Rozwiązanie to ma jednak niedogodności. Zawór może przeciekać, zwłaszcza kiedy jest on obsługiwany. Podczas obsługiwania zaworu, zawór bezpieczeństwa jest otwarty, i w ten sposób możliwe jest przejście płynu do przestrzeni korpusu. Dławnica jest następnie poddawana działaniu ciśnienia płynu, które może osiągnąć 200 x 10⁵ Pa i musi uszczelnić przestrzeń. Urządzenie komory dławnicy ma teraz normalne nieszczelności, które są nieodłączne dla tej technologii. Personel odpowiedzialny za operowanie zbiornikami, zawierającymi produkty szkodliwe, takie jak HCl, musi manipulować zaworem w celu jego otwarcia lub zamknięcia i w ten sposób jest narażony na opary. Ponadto ręczne sterowanie nie pozwala by natężenie przepływu w zaworze było kontrolowane z wystarczającą prędkością i dokładnością. Dodatkowo, jeżeli występuje problem przeciekania od strony zaworu wymagane jest pośrednie odcięcie płynu, a ręczne sterowanie nie ma do tego odpowiednich elementów. Ponadto w takim przypadku, przeciekanie ma zasadniczy wpł yw na ś rodowisko zanim operator bę dzie w stanie interweniować zgodnie w wł a ściwymi okolicznościami.

Proponowane jest by obsługa zaworu posiadała kombinezony robocze, ale takie rozwiązanie może powodować więcej trudności w manipulowaniem zaworu.

Opis zgłoszenia wynalazku GB 2118329 dotyczy wspomaganego pneumatycznie zaworu bezpieczeństwa do względnie nadmiernego ciśnienia w rurociągach i wyposażania poddanego wewnętrznemu ciśnieniu płynu. Opis patentowy US 5127436 dotyczy króćca redukcyjnego rozprowadzanego gazu i reduktora ciśnienia do zbiorników gazowych wysokociśnieniowych.

Znany zawór do zbiornika z płynem zawiera korpus z kanałem przepływu płynu i zawór zamykający kanał przepływu płynu, a płyn wywiera zamykającą siłę na zawór, zaś ruchomy człon uruchamiający zawiera wał do uruchamiania zaworu do otwierania i zamykania kanału przepływu płynu w zależnoś ci od usytuowania wału w stosunku do korpusu, a wał porusza się ruchem postępowym w stosunku do korpusu.

Zawór według wynalazku charakteryzuje się tym, że, zawiera serwomotor poruszający człon uruchamiający pomiędzy pozycjami odpowiadającymi otwarciu i zamknięciu kanału przepływu płynu, regulator serwomotoru usytuowany jest odlegle od zaworu i zawiera mechanizm unieruchamiający członu uruchamiającego do unieruchomiania w zamkniętej pozycji wymienionego kanału przepływu płynu, a mechanizm unieruchamiający usytuowany jest na jednym końcu członu uruchamiającego.

PL 200 425 B1

Mechanizm unieruchamiający usytuowany jest w osi na jednym końcu członu uruchamiającego i wystaje na zewną trz.

Korzystnie serwomotor jest zdatny do przyjmowania płynu kontrolnego będącego pod ciśnieniem poruszającego człon uruchamiający.

Serwomotor zawiera komorę ciśnieniową, która jest połączona ze źródłem sterowania płynem, oraz zawiera tłok zamocowany do członu uruchamiającego i tłok jest umieszczony ruchomo w komorze ciśnieniowej by pod wpływem ciśnienia płynu kontrolnego w komorze ciśnieniowej poruszać tłokiem.

Korzystnie serwomotor zawiera elastyczną membranę łączącą szczelnie tłok z komorą ciśnienia.

Zawór zawiera zawór elektromagnetyczny zasilający serwomotor w płyn kontrolny, a zawór elektromagnetyczny jest sterowany przez zdalny regulator.

Serwomotor zawiera sprężynę popychającą tłok w kierunku zamkniętej pozycji kanału przepływu płynu.

Korzystnie człon uruchamiający zawiera występ współpracujący z gniazdem usytuowanym w korpusie zaworu, przy czym wystę p pozostaje w kontakcie z gniazdem, kiedy kanał przepł ywu pł ynu jest w zamkniętej pozycji.

Przedmiotem wynalazku jest również zbiornik zawierający zawór według jednego z powyższych zastrzeżeń.

Wynalazek dotyczy też zastosowania zbiornika według powyższego zastrzeżenia do zawierania toksycznego płynu, korzystnie HCl.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania na rysunku, na który fig. 1 przedstawia schematyczny częściowy przekrój zespołu zaworowego zgodnego z wynalazkiem.

Wynalazek dotyczy zaworu do pojemników z toksycznymi płynami zwłaszcza ruchomego typu, zawierającego człon uruchamiający 3 połączony z serwomotorem. Sterowanie umieszczone jest odlegle od zaworu sterując mechanizmem członu uruchamiającego 3 w celu wybierania pozycji otwarcia lub zamknięcia.

Poniższy przykład przedstawia w szczegółach jeden przykład wykonania zaworu zgodnego z wynalazkiem. Figura 1 przedstawia schematyczny częściowy przekrój zespołu zaworowego zgodnego z wynalazkiem. Figura 1 przestawia zawór 1 w zamkniętej pozycji, zawierający korpus 2 zamocowany do zbiornika 13. Korpus zawiera kanał 101, który jest połączony ze zbiornikiem, a także zawiera wnękę 102, która jest połączona z wylotem 103 usytuowanym w korpusie. Ponadto korpus zawiera zamykający człon 6 selektywnie zamykający kanał przepływu płynu pomiędzy kanałem 101 i wnęką 102. Człon uruchamiający 3 przechodzi przez jedną ścianę korpusu od zewnątrz i rozciąga się ponad całkowitą długość wnęki 102. Jeden z jego końców styka się z zamykającym członem 6. Człon uruchamiający 3 jest zamocowany do ruchomego tłoka 8 serwomotoru 4. Tłok 8 może poruszać się w komorze ciśnieniowej 7 serwomotoru 4. Komora ciśnieniowa 7 ma wlot 114 płynu połączony z zaworem elektromagnetycznym 12. Zawór elektromagnetyczny 12 jest sterowany przez jednostkę kontrolującą 5 usytuowaną poza zaworem.

Zawór 1 zawiera korpus 2. Korpus jest przymocowany w szczelny sposób do zbiornika 13. Korpus może być przykręcony śrubami lub wkręcony do płaszcza zbiornika, korzystnie umieszczając uszczelnienie pomiędzy płaszcz a korpus. Użyte śruby powinny mieć wysoką wytrzymałość. Możliwe jest także użycie śrub o ograniczonej twardości w celu zapobieżenia przed wzrostem korozji, korozja ta jest szczególnie wrażliwa na kontakt z wodorem.

Możliwe jest użycie szczególnego rodzaju uszczelnienia pomiędzy płaszczem a zaworem lub pomiędzy płaszczem a zbiornikiem. I tak można użyć podwójnego uszczelnienia typu metal/PTFE zwiniętego spiralnie. Szczelność i bezpieczeństwo są ważne.

Korpus może być wykonany z materiałów takich jak stale węglowe, stale nierdzewne, austeniczne stale nierdzewne lub ze stopów na bazie niklu. Stale te mają dobre własności odporności na korozję. Może on być wykonany również z jakichkolwiek materiałów mających dobre mechaniczne własności i szczególnie dobrą odporność na korozję. Kanał 101 korpusu jest umieszczony w otworze zbiornika. W ten sposób płyn w zbiorniku ma połączenie z kanałem 101. Korpus ponadto zawiera zamykający człon 6, mający postać zaworu, który zamyka połączenie pomiędzy kanałem 101 a wnęką 102 korpusu w zamkniętej pozycji kanału przepływu płynu. Zawór 6 zawiera płytkę nakrywkową 104 i sprężynę 106 (łeb kulisty może także być uż yty jako płytka nakrywkowa). Kiedy kanał przepływu płynu jest w zamkniętej pozycji, sprężyna 106 naciska na płytkę nakrywkową 104 o gniazdo 105 wykonane w korpusie 2. W ten sposób zawór 6 tworzy szczelność w tej pozycji pomiędzy kanałem 101 a wnę k ą 102.

PL 200 425 B1

Wnęka 102 jest połączona z wylotem 103. W ten sposób, kiedy kanał przepływu pomiędzy kanałem 101 i wnęką 102 jest w otwartej pozycji, płyn ze zbiornika może przepływać kolejno przez kanał 101 i wnękę 102 do wylotu 103. Wylot może być dopasowany do zaślepki w celu jego zamknięcia, podczas na przykład transportu lub przechowywania zbiornika. Zaślepka może mieć gwint współpracujący z gwintem korpusu. Zaś lepka moż e też być zamontowana do korpusu za pomocą jakichkolwiek szczelnych środków mocujących.

W przedstawionym przykładzie wykonania człon uruchamiający 3 ma postać wydłużonego wału. Człon uruchamiający 3 może być zamocowany w ten sposób, że może on poruszać się ruchem postępowym względem korpusu. Tak więc może on poruszać się w kierunku oznaczonym strzałką na rysunku. Człon uruchamiający 3 ma na jednym swoim końcu główkę 107, która styka się płytką nakrywkową 104. W ten sposób kiedy człon uruchamiający 3 porusza się w kierunku oznaczonym strzałką, główka 107 kontaktuje się z płytką nakrywkową 104. Główka 107 oddziałuje bezpośrednio na płytką nakrywkową 104 przez co otwierany jest kanał przepływu płynu. Człon uruchamiający 3 może być wykonany z materiału odpornego na korozję. I tak może być wykonany ze stali węglowej, nierdzewnej stali lub ze stopu niklu.

W przedstawionym przykładzie człon uruchamiający 3 przechodzi przez ścianę korpusu. Dławica 110 może być umieszczona dokoła przechodzącego kanału członu uruchamiającego 3 i uszczelnia korpus zaworu. Dławica ta może być wykonana z ułożonych w stos pierścieni z PTFE otaczających człon uruchamiający 3. Dławica 110 może być umieszczona w jej podporze 111 połączonej z korpusem. Podpora 111 może mieć powierzchnie łożyskowe 112 i 113. Podpora 111 może prowadzić człon uruchamiający 3 w stosunku do korpusu.

Serwomotor 4 jest umieszczony powyżej korpusu zaworu. Zawiera on komorę ciśnieniową 7, w której umieszczony jest tł ok 8. Tł ok 8 jest zamocowany do czł onu uruchamiają cego 3 w kierunku oznaczonym strzałką. Tłok może w ten sposób wywierać siłę w tym kierunku na człon uruchamiający 3. Tłok może być połączony do komory ciśnieniowej przez środki elastycznej membrany 9. Komora ciśnieniowa może być wykonana ze stali węglowej, nierdzewnej stali lub żeliwa sferoidalnego. Tłok może także być wykonany ze stali węglowej, nierdzewnej stali. Membrana może być wykonana z elastomeru lub giętkiego tworzywa sztucznego na specjalnej uszczelnionej cienkiej siatce metalowej.

Jedna lub więcej sprężyn 10 popycha tłok 8 w kierunku zamkniętej pozycji kanału przepływu płynu. W ten sposób przypadkowe szarpnięcie jest unikane podczas transportu, na przykład powodujące ruch członu uruchamiającego 3. Zamknięta pozycja kanału przepływu płynu jest utrzymywana w ten sposób, zabezpieczają c przed przypadkowym przeciekaniem zaworu.

Komora ciśnieniowa ma wlot 114 przez który może ona być połączona ze źródłem płynu kontrolnego pod ciśnieniem. Korek 116 może połączyć wlot 114 z przewodem pochodzącym od źródła płynu kontrolnego. Kiedy płyn pod ciśnieniem jest wprowadzony do komory ciśnieniowej 7, płyn kontrolny wywiera nacisk na tłok. Nacisk ten pozwala tłokowi i trzonowi przesunąć się w kierunku otwartej pozycji kanału przepływu płynu.

Wlot 114 może być połączony z zaworem elektromagnetycznym 12. Komora ciśnieniowa jest wtedy połączona z płynem kontrolnym dostarczonym przez zawór elektromagnetyczny. Dwupołożeniowy zawór elektromagnetyczny może być użyty, który selektywnie zasila komorę ciśnieniową zarówno płynem kontrolnym pod kontrolowanym ciśnieniem dla wcześniej ustalonego otworu jak i pod płynem kontrolnym pod ciśnieniem atmosferycznym. Ponieważ czas reakcji zaworu elektromagnetycznego jest zasadniczo krótki, czas potrzebny do przełączenia pomiędzy otwartą pozycją a zamkniętą pozycją kanału przepływu płynu zmniejsza się w ten sposób. Możliwe jest użycie gazowego płynu kontrolnego takiego jak powietrze czy azot. Gazowy płyn kontrolny jest korzystnie użyty pod ciśnieniem poniżej 10 x 10⁵ Pa (10 bar). Możliwe jest także wybranie ciekłego płynu kontrolnego takiego jak olej czy nisko ściśliwa ciecz taka jak samochodowy płyn hamulcowy. Będący pod ciśnieniem płyn kontrolny może być dostarczony z zbiornika gazu będącego pod ciśnieniem lub przez sprężarkę.

Regulator serwomotoru umieszczony jest w pewnej odległości od korpusu zaworu kontrolując położenie zaworu elektromagnetycznego. Regulator ten jest korzystnie umieszczony w bezpiecznym zewnętrznym obszarze. Regulator ten wysyła sygnał do otwarcia lub zamknięcia zaworu elektromagnetycznego. Regulator ten może być na przykład umieszczony w odległości 20 metrów od korpusu zaworu lub w odpowiedniej odległości pozwalającej operatorowi, żeby był odizolowany od jakiegokolwiek przeciekania z korpusu zaworu lub ze zbiornika. Może on być także umieszczony w kabinie odizolowanej od zbiornika. Regulator ten może generować sygnał sterowania elektrycznego, który jest przesyłany do zaworu elektromagnetycznego przez linię elektryczną. Możliwe jest także użycie jakiegokolwiek odpowiedniego regulatora takiego jak sterowanie radiowe lub sterowanie przez przewody mechaniczne.

PL 200 425 B1

Zgodnie z wariantem wynalazku człon uruchamiający 3 zawiera także występ 109, przeznaczony do współpracy z gniazdem 108 wykonanym w korpusie 2 zaworu. Występ 109 członu uruchamiającego 3 pozostaje w kontakcie z gniazdem 108 kiedy kanał przepływu płynu 101, 102 jest w zamkniętej pozycji. Połączenie występu 109 z gniazdem 108 zabezpiecza dodatkowe uszczelnienie zaworu.

Ponadto zawór może mieć mechanizm unieruchamiający 11 dla członu uruchamiającego 3 w zamknię tej pozycji. Ten mechanizm unieruchamiają cy 11 moż e być uzyskany przez wytworzenie gwintu na jednym końcu członu uruchamiającego 3 i przymocowanie pokrętła mającego odpowiadający jemu gwint. Mechanizm unieruchamiający 11, na przykład, może być utworzony w osi na jednym końcu członu uruchamiającego 3 i korzystnie w osi na jednym końcu trzonu uruchamiającego 3 wystającego na zewnątrz. Pokrętło może być wkręcane dopóki nie dojdzie do ogranicznika, na przykład w serwomotorze, w ten sposób zabezpieczają c jakiemukolwiek ruchowi czł onu uruchamiają cego 3. Mechanizm unieruchamiający 11 może w ten sposób być utrzymywany nawet gdy sprężony gaz jest wprowadzony do komory ciśnieniowej. Możliwe jest także umieszczenie przetyczki 115 mocującej pokrętło mechanizmu unieruchamiającego 11 do serwomotora i utrzymującej we właściwym położeniu pokrętło. W ten sposób nie jest możliwe odkręcenie się pokrętła pod wpływem jakichkolwiek drgań. Kanał przepływu płynu może być utrzymywany w bezpieczny sposób w zamkniętej pozycji.

Według innego wariantu możliwe jest zaopatrzenie tłoka w powlekane elementy integralne z członem uruchamiającym 3, o zasadniczo kołowym kształcie i zawierające uszczelnienie na jego obwodzie. Uszczelnienie będące uszczelnieniem typu O-ring czy tez uszczelnieniem wargowym, uszczelnia to powleczenie w stosunku do komory ciśnieniowej.

Według jeszcze innego wariantu możliwe jest zastosowanie zaworu elektromagnetycznego, a jego otwarcie może być regulowane tak jak zmienia się ciśnienie płynu kontrolnego, który zasila komorę ciśnieniową. Natężenie przepływu płynu w kanale przepływu płynu musi zatem być dostosowane do żądanej wartości.

Działanie zaworu przedstawionego na rysunku zostanie poniżej opisane. Operator włącza sterowanie w otwartą pozycję kanału przepływu płynu. Zawór elektromagnetyczny otrzymuje sygnał sterujący i wprowadza komorę ciśnieniową w połączenie z płynem kontrolnym będącym pod ciśnieniem. Kiedy człon uruchamiający 3 nie jest unieruchomiony ciśnienie płynu kontrolnego oddziałuje na tłoki membranę. Tłok i człon uruchamiający 3 przemieszczają się w kierunku oznaczonym strzałką na rysunku. Główka członu uruchamiającego 3 powraca do kontaktu z płytką nakrywkową 104. Jeżeli zachodzi taka potrzeba to występ 109 członu uruchamiającego 3 przemieszcza się z gniazda 108. Podczas kontynuacji przemieszczania się członu uruchamiającego 3 płytka nakrywkowa odrywa się od gniazda 105. Kanał 101 i wnęka 102 zostały w ten sposób połączone. Tak więc płyn może płynąć do wylotu 103.

Kiedy użytkownik włączy sterowanie w zamkniętą pozycję kanału przepływu płynu sygnał sterujący zostanie wysłany do zaworu elektromagnetycznego. Następnie zawór elektromagnetyczny wprowadza komorę ciśnieniową w połączenie z płynem kontrolnym pod ciśnieniem atmosferycznym lub ciśnieniem niewystarczającym do utrzymania kanału przypływu płynu w otwartej pozycji. Siła wywierana na tłok przez sprężynę 10 jest większa niż siła wywierana przez płyn kontrolny. Tak więc tłok przemieszcza się w kierunku przeciwnym do strzałki. Główka członu uruchamiającego 3 przemieszcza się dopóki będzie wywierana siła na płytkę nakrywkową. Sprężyna 106 naciska płytkę nakrywkową 104 na gniazdo 105. Połączenie pomiędzy kanałem 101 i wnęką 102 jest przerwane, a kanał przypływu płynu jest w ten sposób w zamkniętej pozycji.

Zgodnie z alternatywnym rozwiązaniem zaworu elektromagnetycznego z regulowanym otwieraniem, użytkownik może sterować pośrednim otwieraniem kanału przypływu płynu, jako działania ciśnienia płynu kontrolnego dostarczonego przez zawór elektromagnetyczny. Natężenia przepływu w kanale przypływu płynu może być szybko zmienione. Zawór tego rodzaju może też mieć awaryjną zamkniętą pozycję na poziomie sterowania zamknięciem zaworu w minimalnym czasie.

Wynalazek dotyczy również zbiornika, w którym wyżej opisany zawór jest montowany. Zbiornik ten ma kulisty lub cylindryczny kształt, zawiera otwór połączony śrubami, w którym ten zawór jest umieszczony. Zawór ten może być połączony do zbiornika za pomocą dowolnych odpowiednich środków. I tak mogą to być połączone śrubami do wyżej wymienionego otworu. Tego typu zbiorniki są odporne na ciśnienia większe niż 50 x 10⁵ Pa (50 bar). Ponadto pożądane jest produkowanie zbiorników odpornych na ciśnienia większe niż 100 x 10⁵ Pa (100 bar). Zbiorniki takie mogą być wykonane na przykład ze stali lub jakiegokolwiek materiału mającego dobre właściwości mechaniczne i korzystnie dobrą odporność na korozję.

PL 200 425 B1

Zgodnie z wynalazkiem możliwe jest użycie zbiorników, zwłaszcza ruchomego typu, do transportu toksycznych płynów pod ciśnieniem, a zwłaszcza do transportu płynów takich jak HCL.

Wynalazek nie jest ograniczony tylko do przykładów opisanych i pokazanych wyżej, a różne jego warianty są możliwe.

Claims (10)

1. Zawór do zbiornika z płynem zawierają cy korpus (2) z kanałem przepływu (101, 102) płynu i zawór (6) zamykający kanał przepływu (101, 102) płynu, a płyn wywiera zamykając ą siłę na zawór, zaś ruchomy człon uruchamiający (3) zawiera wał do uruchamiania zaworu do otwierania i zamykania kanału przepływu (101, 102) płynu w zależności od usytuowania wału w stosunku do korpusu (2), a wał porusza się ruchem postępowym w stosunku do korpusu (2), znamienny tym, że zawiera serwomotor (4) poruszający człon uruchamiający (3) pomiędzy pozycjami odpowiadającymi otwarciu i zamknię ciu kanał u przepł ywu (101, 102) pł ynu, regulator (5) serwomotoru usytuowany jest odległ e od zaworu i zawiera mechanizm unieruchamiający (11) członu uruchamiającego (3) do unieruchomiania w zamkniętej pozycji wymienionego kanału przepływu (101, 102) płynu, a mechanizm unieruchamiający (11) usytuowany jest na jednym końcu członu uruchamiającego (3).

2. Zawór wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e mechanizm unieruchamiają cy (11) usytuowany jest w osi na jednym końcu członu uruchamiającego (3) i wystaje na zewnątrz.

3. Zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że serwomotor (4) jest zdatny do przyjmowania płynu kontrolnego będącego pod ciśnieniem poruszającego człon uruchamiający (3).

4. Zawór według zastrz. 3, znamienny tym, ż e serwomotor (4) zawiera komorę ciśnieniową (7), która jest połączona ze źródłem (12) sterowania płynem, oraz zawiera tłok (8) zamocowany do członu uruchamiającego (3) i tłok (8) jest umieszczony ruchomo w komorze ciśnieniowej (7) by pod wpływem ciśnienia płynu kontrolnego w komorze ciśnieniowej (7) poruszać tłokiem (8).

5. Zawór według zastrz. 4, znamienny tym, że serwomotor (4) zawiera elastyczną membranę (9) łączącą szczelnie tłok (8) z komorą ciśnienia (7).

6. Zawór wedł ug zastrz. 3, znamienny tym, ż e zawiera zawór elektromagnetyczny (12) zasilający serwomotor (4) w płyn kontrolny, a zawór elektromagnetyczny (12) jest sterowany przez zdalny regulator (5).

7. Zawór według zastrz. 4 albo 5, znamienny tym, że serwomotor (4) zawiera sprężynę (10) popychającą tłok (8) w kierunku zamkniętej pozycji kanału przepływu (101, 102) płynu.

8. Zawór według jednego z poprzednich zastrz. 1 do 6, znamienny tym, że człon uruchamiający (3) zawiera występ (109) współpracujący z gniazdem (108) usytuowanym w korpusie (2) zaworu, przy czym występ (109) pozostaje w kontakcie z gniazdem (108) kiedy kanał przepływu (101, 102) płynu jest w zamkniętej pozycji.

9. Zbiornik (13) zawierają cy zawór (1) wedł ug jednego z zastrzeż e ń od 1 do 6.

10. Zastosowanie zbiornika według zastrzeżenia 9 do zawierania toksycznego płynu, korzystnie