PL198407B1 - Zespół dźwigni napędu wyłącznika, do wyłączników elektrycznych - Google Patents

Abstract

1. Zespó l d zwigni nap edu wy lacznika, do wy laczników elektrycznych, zawieraj acy izola- cyjny korpus d zwigni nap edu wy lacznika oraz d zwigni e kontaktow a obrotowo zamocowan a na korpusie d zwigni nap edu wy lacznika wokó l centralnej osi lozyskowej, dociskan a co mniej jedn a sprezyn a zawieszon a na ko lkach, które s a po laczone z d zwigni a kontaktow a za pomo- c a d zwigni lacz acych i rozci agaj a si e poprzez rowki utworzone na obwodowej powierzchni korpusu d zwigni nap edu wy lacznika, znamien- ny tym, ze posiada co najmniej jedn a wychyln a d zwigni e (5), która jest obrotowo podparta na jednym ko ncu na ko lkach (2), za s drugi jej ko- niec jest zamocowany na korpusie d zwigni nap edu wy lacznika (1) wokó l mimo srodowej osi obrotu (P), przy czym w po lo zeniu obrotu kor- pusu d zwigni nap edu wy lacznika (1) wzgl edem d zwigni kontaktowej (4), ko lek (2) jest ruchomy po krzywej wewn atrz rowka (14) za po srednic- twem wychylnej d zwigni (5). PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół dźwigni napędu wyłącznika, do wyłączników elektrycznych. Tego dźwignia jest stosowana zwłaszcza do wyłącznika niskiego napięcia.

Z opisu patentowego US-5 313 180 znany jest zespół dźwigni napędu wyłącznika, do wyłączników elektrycznych, w którym występuje obrotowo podparty izolacyjny korpus dźwigni napędu wyłącznika i podparta na nim elektrycznie przewodząca dźwignia kontaktowa. Korpus dźwigni napędu wyłącznika obraca się wokół osi łożyskowej pod naciskiem sprężyn. Sprężyny zawieszono na końcu wspólnego kołka przechodzącego w równoległej odległości od osi łożyskowej dźwigni kontaktowej i ślizgowo prowadzonego w rowku prowadzącym korpusu dźwigni napędu wyłącznika, dochodzącym do osi łożyskowej dźwigni kontaktowej. Sprężyny zawieszono w drugim końcu wspólnego kołka podpartego na powierzchni tocznej dźwigni kontaktowej. Na dźwignię kontaktową wywierany jest nacisk sprężyny, dosuwający ją w kierunku zamknięcia. Przy zamykaniu wyłącznika kołek przesuwa się wewnątrz rowka prowadzącego, w którym jest prowadzony.

W opisie patentowym DE-198 36 754 Al ujawniony jest zespół dźwigni napędu wyłącznika o podobnej konstrukcji, w którym zasadniczo odmiennie od zespołu dźwigni napędu wyłącznika według US-5 313 180, sprężyny połączono w ich odnośnych obu końcach z powierzchniami tocznymi dźwigni kontaktowej poprzez kołki i rolki.

Zespół dźwigni napędu wyłącznika, do wyłączników elektrycznych, według wynalazku, zawierający izolacyjny korpus dźwigni napędu wyłącznika oraz dźwignię kontaktową obrotowo zamocowaną na korpusie dźwigni napędu wyłącznika wokół centralnej osi łożyskowej, dociskaną co mniej jedną sprężyną zawieszoną na kołkach, które są połączone z dźwignią kontaktową za pomocą dźwigni łączących i rozciągają się poprzez rowki utworzone na obwodowej powierzchni korpusu dźwigni napędu wyłącznika, charakteryzuje się tym, że posiada co najmniej jedną wychylną dźwignię, która jest obrotowo podparta na jednym końcu na kołkach, zaś drugi jej koniec jest zamocowany na korpusie dźwigni napędu wyłącznika wokół mimośrodowej osi obrotu, przy czym w położeniu obrotu korpusu dźwigni napędu wyłącznika względem dźwigni kontaktowej, kołek jest ruchomy po krzywej wewnątrz rowka za pośrednictwem wychylnej dźwigni.

Korzystnym jest gdy rowek ma szerokość większą niż szerokość kołka.

Zespół zawiera dwie wychylne dźwignie z których każda jest obrotowo podparta na sekcji kołka mające tą samą oś obrotu.

Promieniowa odległość osi obrotu od osi łożyskowej dźwigni kontaktowej jest większa od promieniowej odległości dna rowka od osi łożyskowej dźwigni kontaktowej.

Kołki połączone poprzez parę dźwigni łączących są obrotowo podparte na dźwigni kontaktowej i są z nią sprzęgnięte.

Korpus dźwigni napędu wyłącznika ma otwór usytuowany w osi obrotu w którym jest zamocowany na stałe kołek, przy czym jeden z końców kołka jest zamocowany na stałe w otworze uformowanym na innym końcu obrotowej dźwigni.

Korpus dźwigni napędu wyłącznika ma występ na osi obrotu, który jest zamocowany na stałe w otworze na innym końcu wychylnej dźwigni.

Korzystnym jest gdy korpus dźwigni napędu wyłącznika ma występ na swoim jednym końcu, który jest zamocowany na stałe w otworze uformowanym na osi obrotu korpusu dźwigni napędu.

Kołki są połączone z dźwignią kontaktową poprzez rolki, które są z nimi sprzęgnięte, przy czym w położeniu obrotu korpusu dźwigni napędu wyłącznika względem dźwigni kontaktowej rolki są ruchome po powierzchni tocznej dźwigni kontaktowej.

Kołki opierają się na powierzchni tocznej dźwigni kontaktowej.

Do korpusu dźwigni napędu wyłącznika jest zamocowana sztywno oś łożyskowa dźwigni kontaktowej, przy czym dźwignia kontaktowa posiada podłużny otwór ułożony prostopadle do powierzchni kontaktowych dźwigni kontaktowej, w którym jest zamocowana na stałe oś łożyskowa dźwigni kontaktowej.

Na wewnętrznych ścianach rowka jest usytuowany występ w sąsiedztwie obwodowej powierzchni korpusu dźwigni napędu wyłącznika.

Rowek jest co najmniej częściowo zamknięty od częściowo od strony zwróconej czołowo do obwodowej powierzchni korpusu dźwigni napędu wyłącznika.

Zaletą proponowanego rozwiązania jest jego prosta konstrukcja i niezawodne działanie.

PL 198 407 B1

Dla lepszego uwypuklenia nowych cech rozwiązania według wynalazku, na Pos. I przedstawiono konstrukcję znanego zespołu dźwigni wyłącznika w postaci gasika łuku elektrycznego wyłącznika niskiego napięcia. Gasik łuku wyłącznika niskiego napięcia zawiera komory łukowe (nie pokazano) oraz dwa przewody pod napięciem 6, a także inne części. Obudowę środków gasika łuku zamontowano w obudowie (nie pokazano) wyłącznika niskiego napięcia. Zespół dźwigni napędu wyłącznika zawiera cylindrycznie skonstruowany korpus dźwigni napędu wyłącznika 11 wykonany z materiału nieprzewodzącego lub posiadającego powłokę z materiału nieprzewodzącego, jednakże korzystnie z duroplastu, a zwłaszcza korzystnie z poliestru zbrojonego włóknem szklanym. W korpusie dźwigni napędu wyłącznika 11 obrotowo podparto elektrycznie przewodzącą dźwignię kontaktową 4 o kształcie esowatym, na osi łożyskowej 7 umieszczonej w dźwigni kontaktowej 4, oś łożyskową obrotowo zamontowano w przelotowym otworze 1c korpusu dźwigni napędu wyłącznika 11. Cały zespół dźwigni napędu wyłącznika obrotowo podparto w nośnej części obudowy (nie pokazano), oś obrotu ustawiono współosiowo względem otworu przelotowego 1c, a zatem także współosiowo względem zamontowanej w nim osi łożyskowej 7. Zespół dźwigni napędu wyłącznika jest przeznaczony do łączenia lub przerywania połączenia elektrycznego pomiędzy dwoma przewodami pod napięciem 6 poprzez obrócenie całego zespołu dźwigni napędu wyłącznika wraz z dźwignią kontaktową 4 wewnątrz obudowy wokół osi obrotu (która jest współosiowa względem osi łożyskowania 7). Powierzchnie kontaktowe 4a dźwigni kontaktowej 4 tworzą kontakt lub przerwę na powierzchniach kontaktowych 6a przewodów pod napięciem 6. Dla kompensacji wypalenia powierzchni kontaktowych 4a i 6a dźwigni kontaktowej 4 oraz przewodów pod napięciem 6 otwór przelotowy 1c w dźwigni napędu wyłącznika 11 ma korzystnie kształt podłużny, przechodzący prostopadle do powierzchni kontaktowych 6a przewodów pod napięciem 6, tworząc pływające osadzenie dźwigni kontaktowej 4 w dźwigni napędu wyłącznika 11. Pływające osadzenie dźwigni kontaktowej 4 na korpusie dźwigni napędu wyłącznika 11 można również uzyskać w zmodyfikowanej konstrukcji, w której oś łożyskową 7 sztywno osadzono w korpusie dźwigni napędu wyłącznika 11, natomiast w dźwigni kontaktowej 4 wykonano podłużny otwór 1c. Uzyskano w ten sposób takie samo działanie pływającego zamontowania dźwigni kontaktowej 4 w korpusie dźwigni napędu wyłącznika 11, jak w konstrukcji opisanej powyżej. Zespół dźwigni napędu wyłącznika przestawia się za pomocą członu napędowego (nie pokazano) dla uzyskania stanu włączonego pokazanego na Pos. I lub stanu wyłączonego (nie pokazano) wyłącznika niskiego napięcia.

Choć na Pos I nie pokazano tego szczegółowo, korpus dźwigni napędu wyłącznika 11 ma konstrukcję obrotowo symetryczną i w przybliżeniu cylindryczną budowę. Otwór przelotowy 1c, a tym samym oś łożyskową 7, ustawiono współosiowo względem osi cylindrycznego korpusu dźwigni napędu wyłącznika 11, a dźwignię kontaktową 4 obrotowo podparto na osi łożyskowej 7. Dźwignię kontaktową 4 umieszczono we wgłębieniu 1a. Wgłębienie 1a przechodzi diametralnie poprzez korpus dźwigni napędu wyłącznika 11 w jego poosiowo centralnej części, przez co wgłębienie 1a tworzy przestrzeń wewnątrz korpusu dźwigni napędu wyłącznika 11. Na obwodowej powierzchni korpusu dźwigni napędu wyłącznika 11 wykonano w poosiowym kierunku korpusu dźwigni napędu wyłącznika 11 dwa diametralnie przeciwne rowki prowadzące 8, przeznaczone dla kołków prowadzących 2. Działanie kołków 2 opisano poniżej. Dwa diametralnie przeciwne otwory przelotowe 9 zawierające co najmniej jeden sworzeń 10, równolegle przechodzą poprzez korpus dźwigni napędu wyłącznika do przelotowego otworu 1c. Ze sworzniem 10 łączy się człon napędowy, poruszający zespół dźwigni napędu wyłącznika.

Jak pokazano na Pos. I, obie dźwignie 3 umieszczono na przedniej stronie czołowej dźwigni kontaktowej 4. Każdą dźwignię 3 obrotowo podparto w jednym jej końcu na przedniej powierzchni czołowej dźwigni kontaktowej 4 wokół osi obrotu, która jest równoległa do osi łożyskowej 7. Obie osie obrotu dwóch dźwigni 3 ustawiono symetrycznie do siebie względem osi łożyskowej 7. Choć nie pokazano tego szczegółowo na Pos I, korzystnie na tylnej powierzchni czołowej dźwigni kontaktowej 4 występują dwie następne dźwignie 3 równe wspomnianym dźwigniom 3 i przeciwne do nich, umieszczone w podobny sposób. W tym układzie każda dźwignia 3 na przedniej powierzchni czołowej dźwigni kontaktowej 4 tworzy z odpowiadającą przeciwną dźwignią 3 umieszczoną na tylnej powierzchni czołowej dźwigni kontaktowej 4 pary dźwigni obrotowo podpartych na dźwigni kontaktowej 4 wokół wspólnej osi obrotu. Jak jest to widoczne na pos I, każda para dźwigni posiada w drugich końcach sekcje podpierające 12, w których podparto kołek 2 przechodzący równolegle do osi łożyskowej. Tak więc w tym przykładzie dźwignie 3 pełnią rolę środków łączących kołki 2 z dźwignią kontaktową 4.

Po obu stronach, z przodu korpusu napędu wyłącznika 11 umieszczono sprężyny 13 zamocowane do kołków. Sprężyny 13 wywierają siłę rozciągającą na dwóch kołkach 2, która wtłacza kołki 2

PL 198 407 B1 w odnośne sekcje podpierające 12 par dźwigni. Zgodnie z tym, w opisanej powyżej konstrukcji zespołu dźwigni napędu wyłącznika siła rozciągająca sprężyny 13 przenosi się na dźwignię kontaktową 4 poprzez kołki 2 oraz parę dźwigni 3. W otwartym położeniu wyłącznika niskiego napięcia dźwignia kontaktowa 4 zostaje zatem odsunięta do określonego położenia przez siłę rozciągającą wywieraną na kołki 2 z dosunięciem do odnośnych występów 1b wewnątrz wgłębień 1a korpusu dźwigni napędu wyłącznika 11 w kierunku zamknięcia.

Kołki 2 przechodzą poprzez wspomniane rowki prowadzące 8 korpusu dźwigni napędu wyłącznika 11, w których są prowadzone. Możliwy jest zatem ruch kołków prowadzących 2 wewnątrz rowków prowadzących 8 korpusu dźwigni napędu wyłącznika 11, gdy korpus dźwigni napędu wyłącznika 11 obraca się względem dźwigni kontaktowej 4. Długość rowków prowadzących 8 korzystnie dostosowano do tolerancji ruchu esowatej dźwigni kontaktowej 4 wewnątrz wgłębienia 1a korpusu dźwigni napędu wyłącznika 11, przez co niezależnie od stanu roboczego wyłącznika niskiego napięcia kołki 2 nie będą ściągane do oparcia w dnie 8a rowków prowadzących 8. Stanowi to zabezpieczenie, które zapewnia stałe oddziaływanie sprężyn 13 na dźwignię kontaktową 4.

Po obu stronach cylindrycznego korpusu dźwigni napędu wyłącznika umieszczono pokrywki izolacyjne (nie pokazano) zamykane na wcisk. Pokrywki zakrywają sprężyny 13 oraz oba kołki 2. Każda pokrywka posiada z zewnątrz czop łożyskowy (nie pokazano), przeznaczony do poosiowego podparcia całego zespołu dźwigni napędu wyłącznika w nie pokazanej części nośnej obudowy środków gasika łuku elektrycznego. Osie czopów łożyskowych są współosiowe z przelotowym otworem 1c korpusu dźwigni napędu wyłącznika 1, a zatem również współosiowe względem umieszczonej tam osi łożyskowej 7. Zespół dźwigni napędu wyłącznika umieszczono w obudowie w taki sposób, aby poosiowo wystające po obu stronach zespołu dźwigni napędu wyłącznika czopy łożyskowe wchodziły w odpowiednie kontury łożyskowania ślizgowego w części nośnej.

Aby zamknąć wyłącznik niskiego napięcia człon napędowy połączony ze sworzniem 10 obraca korpus dźwigni napędu wyłącznika 11 w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara zgodnie z Pos. I, wokół osi czopów łożyskowych (współosiowych do osi łożyskowej 7 dźwigni kontaktowej 4. Podobnie, esowata dźwignia kontaktowa 4 podparta na korpusie dźwigni napędu wyłącznika 11 obraca się wokół osi czopów łożyskowych, przez co powierzchnie kontaktowe 4a dźwigni kontaktowej 4 stykają się z odpowiadającymi powierzchniami kontaktowymi 6a przewodów pod napięciem 6, jak pokazano na pos. I. Kontakt powstrzymuje dalsze obrócenie dźwigni kontaktowej. Dalszy obrót członu napędowego, obracającego korpus dźwigni napędu wyłącznika 11 wokół osi czopów łożyskowych, powoduje obracanie dźwigni kontaktowej 4 wokół osi czopów łożyskowych, jak pokazano na pos. I. Innymi słowy, korpus dźwigni napędu wyłącznika 1 obraca się względem dźwigni kontaktowej 4 wokół osi łożyskowej 1, ponieważ jest ona współosiowa z osią czopów łożyskowych. Podczas obracania korpusu dźwigni napędu wyłącznika 11 względem dźwigni kontaktowej 4 według Pos. I kołek 2 przemieszcza się w górę, prowadzony w rowku prowadzącym 8 korpusu dźwigni napędu wyłącznika 11. Ponadto, powierzchnie kontaktowe 4a dźwigni kontaktowej 4 są mocno dociskane do powierzchni kontaktowych 6a przewodów 6 pod naciskiem sprężyny.

Przedmiot wynalazku jest opisany w przykładach wykonania na rysunku na którym fig. 1 przedstawia zespół dźwigni napędu wyłącznika według obecnego wynalazku, w przekroju i w widoku z boku.

Części zespołu odpowiadające częściom pokazanym na pos. I, na fig. 1 oznaczono tymi samymi odnośnikami.

Zespół dźwigni napędu wyłącznika 1 przedstawiony na fig. 1, zawiera dodatkowo, w porównaniu z przykładem z pos. I, co najmniej jedną obrotową dźwignię 5, połączoną w jednym jej końcu do kołka 2, co umożliwia obrót dźwigni 5 wokół podłużnej osi koła 2 względem odpowiadającej dźwigni 3. Dźwignia 5 jest podparta obrotowo w drugim jej końcu na korpusie dźwigni napędu wyłącznika 1 wokół mimośrodowej osi obrotu P. Oś obrotu P dźwigni 5 jest równoległa do osi łożyskowej 7 i w odstępie przechodzi poprzez korpus dźwigni napędu wyłącznika 1 z rowkiem 14, przez co kołek 2 jest prowadzony przez obrotową dźwignię 5 po krzywiźnie wewnątrz rowka 14. Dla każdego kołka 2 korzystnie przewidziano dwie równe obrotowe dźwignie 5, każda dźwignia obrotowo podpiera sekcję kołka 2, które posiadają wspólną oś obrotu P. Obie obrotowe dźwignie 5 leżą naprzeciw siebie i podobnie do dźwigni 3 tworzą parę obrotowych dźwigni o wspólnej osi obrotu P.

Rowki 14 według fig. 1 korpusu dźwigni napędu wyłącznika 1 zastępują rowki prowadzące 8 i leżą diametralnie naprzeciwko w tych samych położeniach na powierzchni obwodu korpusu dźwigni napędu wyłącznika 1. Rowki 14 korpusu dźwigni napędu wyłącznika 1 mają taką szerokość, aby podczas wspomnianego powyżej obrócenia korpusu dźwigni napędu wyłącznika 1 względem dźwigni

PL 198 407 B1 kontaktowej kołek 2 poruszał się wewnątrz rowka 14, jednakże bez zetknięcia z wewnętrznymi czołami rowka 14. A zatem, zgodnie z obecnym wynalazkiem, uniknięto tarcia pomiędzy kołkiem 2 i rowkiem 14, co daje działanie wyłącznika ze zmniejszonym tarciem. Choć nie pokazano tego na fig. 1, na wewnętrznej powierzchni czołowej rowka 14 można wykonać występy w pobliżu obwodowej powierzchni korpusu dźwigni napędu wyłącznika 1. Występy te ograniczają ruch kołka 2 w kierunku promieniowym na zewnątrz względem korpusu dźwigni napędu wyłącznika 1. Ten sam efekt można również uzyskać poprzez wykonanie rowka 14 na boku obwodowej powierzchni korpusu dźwigni napędu wyłącznika 1 w sposób częściowo lub całkowicie zamknięty lub też poprzez wykonanie korpusu dźwigni napędu wyłącznika 1 z ogranicznikiem powstrzymującym dźwignię kontaktową 5.

W ten sposób uzyskano ograniczenie ruchu kołka 2 w kierunku promieniowym na zewnątrz względem korpusu dźwigni napędu wyłącznika 1, podczas ruchu dźwigni kontaktowej 4. Ograniczenie ruchu kołka 2 przeciwdziała zwłaszcza asymetrycznemu położeniu otwarcia dźwigni kontaktowej 4, które często występuje przy szybkim otwieraniu dźwigni kontaktowej za pomocą elektrodynamicznej siły odpychającej, na przykład w przypadku prądu zwarciowego na wyłączniku.

W tym przypadku kołek 2 może i będzie stykał się odnośnymi występami z wewnętrznymi ścianami rowka 14.

Jak pokazano na fig. 1, zgodnie z tym przykładem promieniowa odległość osi obrotu P od osi łożyskowania 7 jest korzystnie większa od promieniowej odległości dna 14a w rowku 14 od osi łożyskowania 7. W ten sposób kołek 2 porusza się w kierunku promieniowym korpusu dźwigni napędu przełącznika 1, przez co również rowek 14 wystaje w korzystny sposób w kierunku promieniowym. Zgodnie z tym przykładem obrotowe podparcie obrotowej dźwigni 5 na korpusie dźwigni napędu wyłącznika 1 korzystnie tworzy kołek 15 umieszczony w otworze korpusu dźwigni napędu wyłącznika 1, na osi obrotu P. W swym drugim końcu obrotowa dźwignia posiada otwór, w którym umieszczono kołek 15 w wyniku czego obrotowa dźwignia 5 jest obrotowo podparta w korpusie dźwigni napędu wyłącznika 1, wokół osi obrotu P.

Opisany powyżej przykład wykonania nie wyczerpuje tego wynalazku.

Korzystnie korpus dźwigni napędu wyłącznika posiada w osi obrotu P integralny występ połączony z otworem w drugim końcu obrotowej dźwigni 5. W ten sposób obrotowe podparcie obrotowej dźwigni 5 w korpusu dźwigni napędu wyłącznika wykonano bez kołka 15, co korzystnie zmniejsza koszty wytwarzania.

Korzystnie korpus dźwigni napędu wyłącznika posiada w osi obrotu P integralny występ połączony z otworem w drugim końcu wychylnej dźwigni 5. W ten sposób obrotowe podparcie wychylnej dźwigni na korpusie dźwigni napędu wyłącznika 1 wykonano bez kołka 15, co korzystnie zmniejsza koszty wytwarzania.

Zgodnie z kolejnym przykładem wykonania zespołu dźwigni według wynalazku, rolki łączące tworzą rolki wepchnięte na kołki 2 i dociskane naciskiem sprężyn 13 do odpowiadających powierzchni tocznych dźwigni kontaktowej, w wyniku czego następuje odtaczanie rolek na czołach tocznych dźwigni kontaktowej, gdy korpus dźwigni napędu wyłącznika obraca się względem dźwigni kontaktowej.

Zgodnie z następnym przykładem wykonania kołki 2 odtaczają się bezpośrednio po czołach tocznych dźwigni kontaktowej gdy korpus dźwigni napędu wyłącznika obraca się względem dźwigni kontaktowej. W tej modyfikacji środki łączące tworzą same kołki.

Ilość wychylnych dźwigni nie jest ograniczona. Przynajmniej jeden z kołków 2 wymaga prowadzenia w przynajmniej jednej dźwigni wychylnej 5. Wynalazek dotyczy, oprócz wyłączników niskiego napięcia, także dowolnych wyłączników do wyłączania prądu elektrycznego.

Claims (13)

1. Zespół dźwigni napędu wyłącznika, do wyłączników elektrycznych, zawierający izolacyjny korpus dźwigni napędu wyłącznika oraz dźwignię kontaktową obrotowo zamocowaną na korpusie dźwigni napędu wyłącznika wokół centralnej osi łożyskowej, dociskaną co mniej jedną sprężyną zawieszoną na kołkach, które są połączone z dźwignią kontaktową za pomocą dźwigni łączących i rozciągają się poprzez rowki utworzone na obwodowej powierzchni korpusu dźwigni napędu wyłącznika, znamienny tym, że posiada co najmniej jedną wychylną dźwignię (5), która jest obrotowo podparta na jednym końcu na kołkach (2), zaś drugi jej koniec jest zamocowany na korpusie dźwigni napędu wyłącznika (1) wokół mimośrodowej osi obrotu (P), przy czym w położeniu obrotu korpusu dźwigni

PL 198 407 B1 napędu wyłącznika (1) względem dźwigni kontaktowej (4), kołek (2) jest ruchomy po krzywej wewnątrz rowka (14) za pośrednictwem wychylnej dźwigni (5).

2. Zespół wedłuu zastrz. 1, znamienny tym, że rowek ((4) ma szerokość większą niż szerokość kołka (2).

3. Zespół wedłuu zaattz. d, znamienny tym, że zawiera dwie wychhlne ddwignie r5) z których każda jest obrotowo podparta na sekcji kołka (2) mające tą samą oś obrotu (P).

4. Zespół według zassi-z. 1, znamienny tym, że promienioo/a odległość osi obrotu (P) od osi łożyskowej (7) dźwigni kontaktowej (4) jest większa od promieniowej odległości dna (14a) rowka (14) od osi łożyskowej (7) dźwigni kontaktowej (4).

5. Zespół według zas^z. 1, znamienny t^r^, że kooki (2) pooączone poprzez parę dźwigni łączących (3) są obrotowo podparte na dźwigni kontaktowej (4) i są z nią sprzęgnięte.

6. Zespół według 1, znamienny tym, że korpus dźwigni napędu wyłącznika (11 ma otwór usytuowany w osi obrotu (P) w którym jest zamocowany na stałe kołek (15), przy czym jeden z końcłw kołka (15) jest zamocowany na stałe w otworze uformowanym na innym końcu obrotoweś dźwigni (5).

7. Zeeppł weeług zaasrz. d, znamiennytym. że koopuu ddwigrii nnpęęur(1 wy^ccHiia ma występ na osi obrotu (P), który jest zamocowany na stałe w otworze na innym końcu wychylnej dźwigni (5).

8. Zeeppł week^ zaasrz. d, znamiennytym, re koopnu Zdwigni r^epęęur(1 wyłąccniga mm rwstęp na swoim jednym końcu, który jest zamocowany na stałe w otworze uformowanym na osi obrotu (P) korpusu dźwigni napędu (1).

9. Zesppłweeług zastrz. d, znamϊenaa tym, re kotłu r22 zą pptącczśe z ddwigriią kootakkową (4) poprzez rolki, które są z nimi sprzęgnięte, przy czym w położeniu obrotu korpusu dźwigni napędu wyłącznika (1) względem dźwigni kontaktowej (4) rolki są ruchome po powierzchni tocznej dźwigni kontaktowej (4).

10. Zespół według zasstz. 1, znamienny tym, że kooki (2) opierają się na powier'zchni tocznej dźwigni kontaktowej (4).

11. Zespół wees^ ζθ^οζ. d, znamienny tym, re Zo koopuuu ddwigrii napęęł wy-ąccnigo d()j zamocowana sztywno oś łożyskowa (7) dźwigni kontaktowej (4), przy czym dźwignia kontaktowa (4) posiada podłużny oOwóz ułożony prostopadle do powierzchni kontaktowych (4a) dźwigni kontaktowej (4), w którym jest zamocowana na stałe oś łożyskowa (7) dźwigni konta kowej (4).

12. Zespół według zasirz. 1, znamienny tym, że na wewnętrznych ścianach rowka (14) jesS usytuowany występ w sąsiedztwie obwodowej powierzchni korpusu dźwigni napędu wyłącznika (1).

13. Zespół według zasSrz. 4, znamienny tyirn, że rowek (14) jesł co n^ji^r^i^j zamknięty od częściowo od strony zwróconej czołowo do obwodowej powierzchni korpusu dźwigni napędu wyłącznika (1).