PL198106B1 - Sposób wytwarzania nowych 2-hydrazynoalkanonitryli, zwłaszcza w postaci soli - Google Patents
Sposób wytwarzania nowych 2-hydrazynoalkanonitryli, zwłaszcza w postaci soliInfo
- Publication number
- PL198106B1 PL198106B1 PL340849A PL34084900A PL198106B1 PL 198106 B1 PL198106 B1 PL 198106B1 PL 340849 A PL340849 A PL 340849A PL 34084900 A PL34084900 A PL 34084900A PL 198106 B1 PL198106 B1 PL 198106B1
- Authority
- PL
- Poland
- Prior art keywords
- acid
- hydrazinoalkanenitrile
- triarylmethyl
- general formula
- reacted
- Prior art date
Links
Landscapes
- Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
Abstract
1. Sposób wytwarzania 2-hydrazynoalkanonitryli o wzorze ogólnym 1, korzystnie w postaci soli o wzorze ogólnym 1a, w których R1 i R2 oznaczają takie same lub róż ne podstawniki alkilowe lub atomy wodoru, ewentualnie podstawniki alkilowe podstawione jedną lub kilkoma grupami takimi jak: atom chlorowca, grupy hydroksylowe, alkoksylowe, aminowe, podstawione grupy aminowe, tiolowe, alkilotiolowe, podstawnik arylowy, ewentualnie podstawnik arylowy podstawiony jedną lub kilkoma grupami takimi jak: atom chlorowca, grupy hydroksylowe, alkoksylowe, aminowe, podstawione grupy aminowe, tiolowe, alkilotiolowe, a zwłaszcza R1 i R2 oznaczają grupę odpowiadającą nitrylom naturalnych kwasów aminokarboksylowych, takich jak: glicyna, alanina, butyryna, walina, norwalina, leucyna, izoleucyna, norleucyna, fenyloalanina, seryna, treonina, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy i metionina, natomiast X jest równoważnikiem jedno wartościowego anionu dowolnego kwasu nieorganicznego lub organicznego, takiego jak: kwas solny, bromowodorowy, siarkowy, fosforowy, azotowy, nadchlorowy, tetrafluoroborowy, mrówkowy, octowy, propionowy, szczawiowy, cytrynowy, winowy, benzoesowy, ftalowy, salicylowy, arylosulfonowy, a zwłaszcza X jest anionem chlorkowym, znamienny tym, że jedną część molową N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu o wzorze ogólnym 2, w których R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, natomiast Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają fenyl, poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością kwasu wielozasadowego, korzystnie.........
Description
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych 2-hydrazynoalkanonitryli o wzorze ogólnym 1, ewentualnie w postaci soli o wzorze ogólnym 1a, w których R1 i R2 oznaczają takie same lub różne podstawniki alkilowe lub atomy wodoru, ewentualnie podstawniki alkilowe podstawione jedną lub kilkoma grupami takimi jak: atom chlorowca, grupy hydroksylowe, alkoksylowe, aminowe, podstawione grupy aminowe, tiolowe, alkilotiolowe, podstawnik arylowy, ewentualnie podstawnik arylowy podstawiony jedną lub kilkoma grupami takimi jak: atom chlorowca, grupy hydroksylowe, alkoksylowe, aminowe, podstawione grupy aminowe, tiolowe, alkilotiolowe, a zwłaszcza R1 i R2 oznaczają grupę odpowiadającą nitrylom naturalnych kwasów aminokarboksylowych, takich jak: glicyna, alanina, butyryna, walina, norwalina, leucyna, izoleucyna, norleucyna, fenyloalanina, seryna, treonina, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy i metionina, natomiast X jest równoważnikiem jednowartościowego anionu dowolnego kwasu nieorganicznego lub organicznego, takiego jak: kwas solny, bromowodorowy, siarkowy, fosforowy, azotowy, nadchlorowy, tetrafluoroborowy, mrówkowy, octowy, propionowy, szczawiowy, cytrynowy, winowy, benzoesowy, ftalowy, salicylowy, arylosulfonowy, a zwłaszcza X jest anionem chlorkowym.
2-Hydrazynoalkanonitryle znajdują różnorodne zastosowania, przede wszystkim jako substraty do produkcji kwasów 2-hydrazynoalkanowych i rozmaitych związków heterocyklicznych.
Dotychczas nie jest znany sposób wytwarzania 2-hydrazynoalkanonitryli.
Sposób wytwarzania 2-hydrazynoalkanonitryli według wynalazku polega na tym, że jedną część molową N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu o wzorze ogólnym 2, w których R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, natomiast Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają fenyl, poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością kwasu wielozasadowego, korzystnie chlorowodoru, korzystnie rozpuszczonego w wodzie, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, w układzie dwufazowym ciecz-ciało stałe, aż do przereagowania substratów, po czym oddziela się związek triarylometylowy i otrzymuje wodny roztwór soli 2-hydrazynoalkanonitrylu, który można wprost zastosować do większości syntez organicznych, z którego ewentualnie wydziela się 2-hydrazynoalkanonitryl, ewentualnie w postaci soli.
W wariancie sposobu według wynalazku, zamiast jednej części molowej N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu stosuje się surowy produkt reakcji jednej części molowej N'-(triarylometylo)hydrazonu o wzorze ogólnym 3, w których R1, R2, Ar1, Ar2, Ar3 posiadają podane poprzednio znaczenia, z co najmniej jedną częścią molową cyjanowodoru, a po usunięciu rozpuszczalnika poddaje się następnie reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością kwasu wielozasadowego, korzystnie chlorowodoru, korzystnie rozpuszczonego w wodzie, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, w układzie dwufazowym ciecz-ciało stałe, aż do przereagowania substratów, po czym oddziela się związek triarylometylowy i otrzymuje wodny roztwór soli 2-hydrazynoalkanonitrylu, z którego ewentualnie wydziela się 2-hydrazynoalkanonitryl, ewentualnie w postaci soli.
W innym wariancie sposobu według wynalazku, zamiast jednej części molowej N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu stosuje się surowy produkt reakcji jednej części molowej (triarylometylo)hydrazyny o wzorze ogólnym 4, w których R1, R2, Ar1, Ar2, Ar3 posiadają podane poprzednio znaczenia, z jedną częścią molową aldehydu lub ketonu o wzorze ogólnym 5, w którym R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, a po oddzieleniu wody poddaje się dalszej reakcji z co najmniej jedną częścią molową cyjanowodoru, po czym usuwa się rozpuszczalnik i poddaje się pozostałość reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością kwasu wielozasadowego, korzystnie chlorowodoru, korzystnie rozpuszczonego w wodzie, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, w układzie dwufazowym ciecz-ciało stałe, aż do przereagowania substratów, po czym oddziela się związek triarylometylowy i otrzymuje wodny roztwór soli 2-hydrazynoalkanonitrylu, z którego ewentualnie wydziela się 2-hydrazynoalkanonitryl, ewentualnie w postaci soli.
W jeszcze innym wariancie sposobu według wynalazku, jedną część molową N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu o wzorze ogólnym 2, w których R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, natomiast Ar1, Ar2 i Ar3 oznacza fenyl, poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością
PL 198 106 B1 kwasu wielozasadowego, korzystnie chlorowodoru, korzystnie rozpuszczonego w wodzie, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, w układzie dwufazowym ciecz-ciecz, w którym N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitryl jest rozpuszczony lub zawieszony w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym nie mieszającym się z wodą, takim jak: węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-butylowy lub metylowo-t-butylowy, oraz chlorowcoalkany, zwłaszcza chlorek metylenu lub chlorek etylenu, aż do przereagowania substratów, po czym oddziela się roztwór związku triarylometylowego w rozpuszczalniku organicznym i otrzymuje wodny roztwór soli 2-hydrazynoalkanonitrylu, z którego ewentualnie wydziela się 2-hydrazynoalkanonitryl, ewentualnie w postaci soli.
Jeszcze inny wariant sposobu według wynalazku polega na tym, że zamiast jednej części molowej N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu stosuje się surowy produkt reakcji jednej części molowej N'-(triarylometylo)hydrazonu o wzorze ogólnym 3, w których R1, R2, Ar1, Ar2, Ar3 posiadają podane poprzednio znaczenia, z co najmniej jedną częścią molową cyjanowodoru, poddaje się następnie reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością kwasu wielozasadowego, korzystnie chlorowodoru, korzystnie rozpuszczonego w wodzie, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, w układzie dwufazowym ciecz-ciecz, w którym surowy N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitryl jest rozpuszczony lub zawieszony w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym nie mieszającym się z wodą, takim jak: węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-butylowy lub metylowo-t-butylowy, oraz chlorowcoalkany, zwłaszcza chlorek metylenu lub chlorek etylenu, aż do przereagowania substratów, po czym oddziela się roztwór związku triarylometylowego w rozpuszczalniku organicznym i otrzymuje wodny roztwór soli 2-hydrazynoalkanonitrylu, z którego ewentualnie wydziela się 2-hydrazynoalkanonitryl, ewentualnie w postaci soli.
Kolejny wariant sposobu według wynalazku polega na tym, że zamiast jednej części molowej N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu stosuje się surowy produkt reakcji jednej części molowej (triarylometylo)hydrazyny o wzorze ogólnym 4, w których R1, R2, Ar1, Ar2, Ar3 posiadają podane poprzednio znaczenia, z jedną częścią molową aldehydu lub ketonu o wzorze ogólnym 5, w którym R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, a po oddzieleniu wody poddaje się dalszej reakcji z co najmniej jedną częścią molową cyjanowodoru, po czym poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością kwasu wielozasadowego, korzystnie chlorowodoru, korzystnie rozpuszczonego w wodzie, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, w układzie dwufazowym ciecz-ciecz, w którym surowy N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitryl jest rozpuszczony lub zawieszony w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym nie mieszającym się z wodą, takim jak: węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-butylowy lub metylowo-t-butylowy, oraz chlorowcoalkany, zwłaszcza chlorek metylenu lub chlorek etylenu, aż do przereagowania substratów, po czym oddziela się roztwór związku triarylometylowego w rozpuszczalniku organicznym i otrzymuje wodny roztwór soli 2-hydrazynoalkanonitrylu, z którego ewentualnie wydziela się 2-hydrazynoalkanonitryl, ewentualnie w postaci soli.
W kolejnym wariancie sposobu według wynalazku jedną część molową N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu o wzorze ogólnym 2, w których R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, natomiast Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają fenyl, poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością kwasu wielozasadowego, korzystnie chlorowodoru, rozpuszczonego w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym, takim jak:
węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-butylowy lub metylowo-t-butylowy, oraz chlorowcoalkany, zwłaszcza chlorek metylenu lub chlorek etylenu, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, aż do przereagowania substratów, po czym oddziela się roztwór związku triarylometylowego w rozpuszczalniku organicznym i otrzymuje stałą sól 2-hydrazynoalkanonitrylu, z której ewentualnie wydziela się 2-hydrazynoalkanonitryl.
W kolejnym wariancie sposobu według wynalazku, zamiast jednej części molowej N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu stosuje się surowy produkt reakcji jednej części molowej N'-(triarylometylo)hydrazonu o wzorze ogólnym 3, w których R1, R2, Ar1, Ar2, Ar3 posiadają podane
PL 198 106 B1 poprzednio znaczenia, z co najmniej jedną częścią molową cyjanowodoru, poddaje się następnie reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością kwasu wielozasadowego, korzystnie chlorowodoru, rozpuszczonego w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym, takim jak: węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-butylowy lub metylowo-t-butylowy, oraz chlorowcoalkany, zwłaszcza chlorek metylenu lub chlorek etylenu, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, aż do przereagowania substratów, po czym oddziela się roztwór związku triarylometylowego w rozpuszczalniku organicznym i otrzymuje stałą sól 2-hydrazynoalkanonitrylu, z której ewentualnie wydziela się 2-hydrazynoalkanonitryl.
W kolejnym wariancie sposobu według wynalazku, zamiast jednej części molowej N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu stosuje się surowy produkt reakcji jednej części molowej (triarylometylo)hydrazyny o wzorze ogólnym 4, w których R1, R2, Ar1, Ar2, Ar3 posiadają podane poprzednio znaczenia, z jedną częścią molową aldehydu lub ketonu o wzorze ogólnym 5, w którym R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, a po oddzieleniu wody poddaje się dalszej reakcji z co najmniej jedną częścią molową cyjanowodoru, po czym poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością kwasu wielozasadowego, korzystnie chlorowodoru, rozpuszczonego w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym, takim jak: węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-butylowy lub metylowo-t-butylowy, oraz chlorowcoalkany, zwłaszcza chlorek metylenu lub chlorek etylenu, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, aż do przereagowania substratów, po czym oddziela się roztwór związku triarylometylowego w rozpuszczalniku organicznym i otrzymuje stałą sól 2-hydrazynoalkanonitrylu, z której ewentualnie wydziela się 2-hydrazynoalkanonitryl.
Zasadniczą korzyścią techniczno-użytkową, wynikającą ze stosowania sposobu wytwarzania 2-hydrazynoalkanonitryli, zwłaszcza w postaci soli, według wynalazku, jest otrzymywanie tych związków z wysoką wydajnością i czystością wystarczającą do bezpośredniego stosowania ich jako substraty do większości syntez organicznych, a zwłaszcza do wytwarzania kwasów 2-hydrazynoalkanowych oraz związków heterocyklicznych.
Istotną korzyścią stosowania sposobu wytwarzania według wynalazku jest możliwość całkowitego zawrócenia do procesu wszystkich mediów i produktów ubocznych, szczególnie związków, zawierających grupę triarylometylową, która jest w tym przypadku syntetycznym analogiem transferazy hydrazyny - układu przenoszącego hydrazynę i inne niskocząsteczkowe nukleofile. Zapobiega to zanieczyszczaniu środowiska naturalnego, ponieważ nie ma potrzeby zrzucania żadnych produktów ubocznych lub produktów powstających z ich unieszkodliwiania.
Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładach wykonania.
P r z y k ł a d 1. N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitryl (3.14 g, 0.010 mola) w 20 cm3 toluenu i kwas solny 6M (20 cm3) miesza się energicznie w temperaturze 290°K, aż do całkowitej ekstrakcji hydrazynonitrylu, po czym rozdziela się warstwy, warstwę organiczną, zawierającą związki triarylometylowe, poddaje się regeneracji do (triarylometylo)hydrazyny, natomiast warstwa wodna stanowi roztwór hydrazynoetanonitrylu w postaci chlorowodorku, który można wprost zastosować do wielu syntez, zwłaszcza do syntezy hydrazynokwasu. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze poniżej 295°K i otrzymuje surowy chlorowodorek hydrazynoetanonitrylu (0.11 g, 99% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane, J [Hz]): 3.84 s (2H, CH2), 5.2 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
P r z y k ł a d 2. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazynopropanonitryl (3.27 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór 2-hydrazynopropanonitrylu w postaci chlorowodorku, który można wprost zastosować do wielu syntez, zwłaszcza do syntezy hydrazynokwasu. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze poniżej 295°K i otrzymuje surowy chlorowodorek 2-hydrazynopropanonitrylu (0.12 g, 99% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane, J [Hz]). 1.45 d (3H, CH3, J=6.9), 4.29 q (1H, CH, J-6.8), 5.10 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
PL 198 106 B1
Pr z yk ł a d 3. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazynobutanonitryl (3.41 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór 2-hydrazynobutanonitrylu w postaci chlorowodorku, który można wprost zastosować do wielu syntez, zwłaszcza do syntezy hydrazynokwasu. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze poniżej 295°K i otrzymuje surowy chlorowodorek 2-hydrazynobutanonitrylu (0.136 g, 100% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane, J [Hz]): 0.97 t (3H, CH3, J=7.3), 1.79 dxq (2H, CH2, J=7.3, J=6.7), 4.07 t (1H, CH, J=6.7), 5.10 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
Prz ykła d 4. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazyno-3-metylobutanonitryl (3.55 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór 2-hydrazyno-3-metylobutanonitrylu w postaci chlorowodorku, który można wprost zastosować do wielu syntez, zwłaszcza do syntezy hydrazynokwasu. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze poniżej 295°K i otrzymuje surowy chlorowodorek 2-hydrazyno-3-metylobutanonitrylu (0.15 g, 100% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] mekalibrowane, J [Hz]): 0.97 d (6H, 2xCH3, J=6.7), 2.04 m (1H, CH, J-nieoznaczone), 3.95 d (1H, CH, J=5.8), 5.10 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
Pr z yk ł a d 5. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazyno-2-metylopropanonitryl (3.41 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór 2-hydrazyno-2-metylopropanonitrylu w postaci chlorowodorku, który można wprost zastosować do wielu syntez, zwłaszcza do syntezy hydrazynokwasu. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze poniżej 295°K i otrzymuje surowy chlorowodorek 2-hydrazyno-2-metylopropanonitrylu (0.14 g, 99% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane, J [Hz]): 1.51 s (6H, 2xCH3), 5.10 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
P r z y k ł a d 6. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazyno-2,3-dimetylobutanonitryl (3.70 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór 2-hydrazyno-2,3-dimetylobutanonitrylu w postaci chlorowodorku, który można wprost zastosować do wielu syntez, zwłaszcza do syntezy hydrazynokwasu. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze poniżej 295°K i otrzymuje surowy chlorowodorek 2-hydrazyno-2,3-dimetylobutanonitrylu (0.17 g, 100% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane, J [Hz]): 0.94 d (3H, CH3, J=6.8), 1.02 d (3H, CH3, J=6.8), 1.48 s (3H, CH3), 2.02 heptet (1H, CH, J=6.8), 5.10 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
Pr z yk ł a d 7. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-cyjano-2-hydrazynocyklopentan (3.67 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór 2-cyjano-2-hydrazynocyklopentanu w postaci chlorowodorku, który można wprost zastosować do wielu syntez, zwłaszcza do syntezy hydrazynokwasu. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze poniżej 295°K i otrzymuje surowy chlorowodorek 2-cyjano-2-hydrazynocyklopentanu (0.16 g, 99% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane, J [Hz]): 1.52-2.16 kompleks (8H, 4xCH2), 5.10 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
P r z yk ł a d 8. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-cyjano-2-hydrazynocykloheksan (3.81 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór 2-cyjano-2-hydrazynocykloheksanu w postaci chlorowodorku, który można wprost zastosować do wielu syntez, zwłaszcza do syntezy hydrazynokwasu. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze poniżej 295°K i otrzymuje surowy chlorowodorek 2-cyjano-2-hydrazynocykloheksanu (0.18 g, 100% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane, J [Hz]): 1.15-2.26 kompleks (10H, 5xCH2), 5.10 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
PL 198 106 B1
P r z yk ł a d 9. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazyno-4-metylotiobutanonitryl (3.88 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór 2-hydrazyno-4-metylotiobutanonitryłu w postaci chlorowodorku, który można wprost zastosować do wielu syntez, zwłaszcza do syntezy metioniny. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze poniżej 295°K i otrzymuje surowy chlorowodorek 2-hydrazyno-4-metylotiobutanonitrylu (0.18 g, 99% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane, J [Hz]): 2.01 s (3H, CH3-S), 2.20 quintet (-CH2-C-CN, J nieozn.), 2.59 ddd (1H, S-CH2-C-C-CN, J nieozn.), 2.63 ddd (1H, S-CH2-C-C-CN, J nieozn.), 4.41 dd (1H, CH, J nieozn.), 5.2 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
P r z y k ła d 10. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazyno-4-etylotiobutanonitryl (4.02 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór 2-hydrazyno-4-etylotiobutanonitrylu w postaci chlorowodorku, który można wprost zastosować do wielu syntez, zwłaszcza do syntezy etioniny. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze poniżej 295°K i otrzymuje surowy chlorowodorek 2-hydrazyno-4-etylotiobutanonitrylu (0.16 g, 101% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane, J [Hz]): 1.41 t (3H, CH3-C-S, J=7.5), 2.21 quintet (-CH2-C-CN, J nieozn.), 2.35 q (2H, S-CH2-CH3, J=7.5), 2.59 ddd (1H, S-CH2-C-C-CN, J nieozn.), 2.65 ddd (1H, S-CH2-C-C-CN, J nieozn.), 4.52 dd (1H, CH, J nieozn.), 5.2 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
P r z y k ł a d 11. N-(trifenylometylo)hydrazon metanalu (2.86 g, 0.010 mola) rozpuszcza się w chlorku metylenu (20 g) i dodaje ciekły cyjanowodór (0.49 g, 0.018 mola), po czym mieszaninę poreakcyjną pozostawia się w temperaturze 278°K do całkowitego przereagowania na 12 godzin (jak wykazują widma NMR już po godzinie nie widać sygnałów iminy), a następnie oddestylowuje się rozpuszczalnik i nadmiar cyjanowodoru, a pozostałość bez wydzielania hydrazynonitrylu przerabia dalej jak w przykładzie 1 i otrzymuje w wyniku z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR) roztwór chlorowodorku hydrazynoetanonitrylu identyczny jak w przykładzie 1.
P r z y k ł a d 12. Postępuje się jak w przykładzie 11 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon etanalu (3.00 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazynopropanonitrylu identyczny jak w przykładzie 2.
P r z y k ł a d 13. Postępuje się jak w przykładzie 11 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon propanalu (3.14 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazynobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 3.
P r z y k ł a d 14. Postępuje się jak w przykładzie 11 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon 2-metylopropanalu (3.28 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazyno-3-metylobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 4.
Przyk ład 15. Postępuje się jak w przykładzie 11 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon acetonu (3,14 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazyno-2-metylopropanonitrylu identyczny jak w przykładzie 5.
P r z y k ł a d 16. Postępuje się jak w przykładzie 11 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon 3-metylobutan-2-onu (metyloizopropyloketonu) (3.42 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazyno-2,3-dimetylobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 6.
Przykład 17. Postępuje się jak w przykładzie 11 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon cyklopentanonu (3.40 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-cyjano-2-hydrazynocyklopentanu identyczny jak w przykładzie 7.
P r z y k ł a d 18. Postępuje się jak w przykładzie 11 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon cykloheksanonu (3.54 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-cyjano-2-hydrazynocykloheksanu identyczny jak w przykładzie 8.
P r z y k ł a d 19. Postępuje się jak w przykładzie 11 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon 3-metylotiopropanalu (3.74 g,
PL 198 106 B1
0.010 mola), otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazyno-4-metylotiobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 9.
P r z y k ł a d 20. Postępuje się jak w przykładzie 11 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon 3-etylotiopropanalu (3.88 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazyno-4-etylotiobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 10.
P r z y k ł a d 21. Formaldehyd w postaci formaliny (1.62 g, 37%, 0.020 mola), (trifenylometylo)hydrazynę (2.74 g, 0.010 mota) i to^en (15 cm3) mtosza się energiczme w temperatarze 273°K; a następnie pozostawia do całkowitego przereagowania substratów na 12 godzin w temperaturze około 273°K. Mieszaninę poreakcyjną oddziela się od wody i otrzymuje w wyniku roztwór N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu, do którego dodaje się cyjanowodór (0.54 g, 0.020 mola), a następnie pozostawia do przereagowania na 12 godzin w temperaturze około 273°K i otrzymuje się w wyniku roztwór N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu, do którego dodaje się kwas solny 6M (20 cm3), a następnie miesza się energicznie w temperaturze około 290°K, aż do całkowitej ekstrakcjj hydrazynonitrylu, po czym rozdziela się warstwy, warstwę organiczną, zawierającą związki triarylometylowe, poddaje się regeneracji do (triarylometylo)hydrazyny, natomiast warstwa wodna stanowi roztwór chlorowodorku hydrazynoetanonitrylu identyczny jak w przykładzie 1.
P r z y k ł a d 22. Postępuje się jak w przykładzie 21 z tą różnicą, że zamiast formaldehydu stosuje się etanal (0.44 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazynopropanonitrylu identyczny jak w przykładzie 2.
P r z y k ł a d 23. Postępuje się jak w przykładzie 21 z tą różnicą, że zamiast metanalu stosuje się propanal (0.58 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazynobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 3.
P r z y k ł a d 24. Postępuje się jak w przykładzie 21 z tą różnicą, że zamiast metanalu stosuje się 2-metylopropanal (0.72 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazyno-3-metylobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 4.
P r z y k ł a d 25. Postępuje się jak w przykładzie 21 z tą różnicą, że zamiast metanalu stosuje się aceton (0.58 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazyno-2-metylopropanonitrylu identyczny jak w przykładzie 5.
P r z y k ł a d 26. Postępuje się jak w przykładzie 21 z tą różnicą, że zamiast metanalu stosuje się 3-metylobutan-2-on (metyloizopropyloketon) (0.86 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazyno-2,3-dimetylobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 6.
P r z y k ł a d 27. Postępuje się jak w przykładzie 21 z tą różnicą, że zamiast metanalu stosuje się cyklopentanon (0.70 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-cyjano-2-hydrazynocyklopentanu identyczny jak w przykładzie 7.
P r z y k ł a d 28. Postępuje się jak w przykładzie 21 z tą różnicą, że zamiast metanalu stosuje się cykloheksanon (0.84 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-cyjano-2-hydrazynocykloheksanu identyczny jak w przykładzie 8.
P r z y k ł a d 29. Postępuje się jak w przykładzie 21 z tą różnicą, że zamiast metanalu stosuje się 3-metylotiopropanal (1.04 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazyno-4-metylotiobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 9.
P r z y k ł a d 30. Postępuje się jak w przykładzie 21 z tą różnicą, że zamiast metanalu stosuje się 3-etylotiopropanal (1.18 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazyno-4-etylotiobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 10.
P r z y k ł a d 31. Drobnosproszkowany N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitryl (3.27 g, 0.010 mola) i kwas solny 6M (20 cm3) miesza się energicznie w temperaturze około 290°K, aż do całkowitej ekstrakcji hydrazynonitrylu, po czym osad związku triarylometylowego sączy się, przemywa kwasem solnym 6M (2x5 cm3) i poddaje się regeneracji do (triarylometylo)hydrazyny, natomiast warstwa wodna stanowi roztwór hydrazynoetanonitrylu w postaci chlorowodorku, który można wprost zastosować do wielu syntez, zwłaszcza do syntezy hydrazynokwasu. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze poniżej 295°K i otrzymuje surowy chlorowodorek hydrazynoetanonitrylu identyczny jak w przykładzie 1.
Przykład 32. Postępuje się jak w przykładzie 31 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazynopropanonitryl (3.27 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór 2-hydrazynopropanonitrylu w postaci chlorowodorku, identyczny jak w przykładzie 2.
PL 198 106 B1
Przykład 33. Postępuje się jak w przykładzie 31 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazynobutanonitryl (3.41 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór 2-hydrazynobutanonitrylu w postaci chlorowodorku, identyczny jak w przykładzie 3.
Przykład 34. Postępuje się jak w przykładzie 31 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazyno-3-metylobutanonitryl (3.55 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór 2-hydrazyno-3-metylobutanonitrylu w postaci chlorowodorku, identyczny jak w przykładzie 4.
P r z y k ł a d 35. Postępuje się jak w przykładzie 31 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazyno-2-metylopropanonitryl (3.41 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór 2-hydrazyno-2-metylopropanonitrylu w postaci chlorowodorku, identyczny jak w przykładzie 5.
Przykład 36. Postępuje się jak w przykładzie 31 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazyno-2,3-dimetylobutanonitryl (3.70 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór 2-hydrazyno-2,3-dimetylobutanonitrylu w postaci chlorowodorku, identyczny jak w przykładzie 6.
P r z y k ł a d 37. Postępuje się jak w przykładzie 31 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-cyjano-2-hydrazynocyklopentan (3.67 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór 2-cyjano-2-hydrazynocyklopentanu w postaci chlorowodorku, identyczny jak w przykładzie 7.
P r z y k ł a d 38. Postępuje się jak w przykładzie 31 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-cyjano-2-hydrazynocykloheksan (3.81 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór 2-cyjano-2-hydrazynocykloheksanu w postaci chlorowodorku, identyczny jak w przykładzie 8.
P r z y k ł a d 39. Postępuje się jak w przykładzie 31 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazyno-4-metylotiobutanonitryl (3.88 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór 2-hydrazyno-4-metylotiobutanonitrylu w postaci chlorowodorku, identyczny jak w przykładzie 9.
Przykład 40. Postępuje się jak w przykładzie 31 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazyno-4-etylotiobutanonitryl (4.02 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór 2-hydrazyno-4-etylotiobutanonitrylu w postaci chlorowodorku, identyczny jak w przykładzie 10.
P r z y k ł a d 41. N'-(trifenylometylo)hydrazon metanalu (2.86 g, 0.010 mola) rozpuszcza się w chlorku metylenu (15 cm3) i dodaje ciekły cyjanowodór (0.54 g, 0.020 mola), po czym mieszaninę poreakcyjną pozostawia się w temperaturze 278°K do całkowitego przereagowania na 12 godzin, a następnie oddestylowuje się rozpuszczalnik i nadmiar cyjanowodoru, a pozostałość bez wydzielania hydrazynonitrylu przerabia dalej jak w przykładzie 31 i otrzymuje w wyniku z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR) roztwór chlorowodorku hydrazynoetanonitrylu identyczny jak w przykładzie 1.
P r z y k ł a d 42. Postępuje się jak w przykładzie 41 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon etanalu (3.00 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazynopropanonitrylu identyczny jak w przykładzie 2.
Przykład 43. Postępuje się jak w przykładzie 41 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon propanalu (3.14 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazynobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 3.
P r z y k ł a d 44. Postępuje się jak w przykładzie 41 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon 2-metylopropanalu (3.28 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazyno-3-metylobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 4.
Przykład 45. Postępuje się jak w przykładzie 41 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon acetonu (3.14 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazyno-2-metylopropanonitrylu identyczny jak w przykładzie 5.
Przykład 46. Postępuje się jak w przykładzie 41 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon 3-metylobutan-2-onu
PL 198 106 B1 (metyloizopropyloketonu) (3.42 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazyno-2,3-dimetylobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 6.
P r z y k ł a d 47. Postępuje się jak w przykładzie 41 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon cyklopentanonu (3.40 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-cyjano-2-hydrazynocyklopentanu identyczny jak w przykładzie 7.
Przykład 48. Postępuje się jak w przykładzie 41 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon cykloheksanonu (3.54 g, 0.010 mola) otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-cyjano-2-hydrazynocykloheksanu identyczny jak w przykładzie 8.
Przykład 49. Postępuje się jak w przykładzie 41 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon 3-metylotiopropanalu (3.74 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazyno-4-metylotiobutanonitryiu identyczny jak w przykładzie 9.
Przykład 50. Postępuje się jak w przykładzie 41 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon 3-etyiotiopropanalu (3.88 g, 0.010 mola), otrzymuje się roztwór chlorowodorku 2-hydrazyno-4-etylotiobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 10.
P r z y k ł a d 51. N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitiyl (3.14 g, 0.010 mola) w 20 cm3 toluenu miesza się energicznie w temperaturze około 290°K i równocześnie nasyca gazowym chlorowodorem aż do całkowitego wytrącenia się chlorowodorku hydrazynoetanonitrylu. Osad sączy się i przemywa dwukrotnie po 10 cm3 toluenu, przesącz zawierający związki triarylometylowe, poddaje się regeneracji do (triarylometylo)hydrazyny, natomiast osad stanowi chlorowodorek hydrazynoetanonitrylu (1.07 g, 99% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane, J [Hz]): 3.92 s (2H, CH2), 5.1 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
Przykład 52. Postępuje się jak w przykładzie 51 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazynopropanonitryl (3.27 g, 0.010 mola), otrzymuje się chlorowodorek 2-hydrazynopropanonitrylu (1.2 g, 99% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane, J [Hz]): 1.45 d (3H, CH3, J=6.9), 4.29 q (1H, CH, J=6.8), 5.10 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
Przykład 53. Postępuje się jak w przykładzie 51 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazynobutanonitryl (3.41 g, 0.010 mola) otrzymuje się chlorowodorek 2-hydrazynobutanonitrylu (1.36 g, 100% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane, J [Hz]): 0,97 t (3H, CH3, J=7.3), 1.79 dxq (2H, CH2, J=7.3, J-6.7), 4.07 t (1H, CH, J=6.7), 5.10 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
Przykład 54. Postępuje się jak w przykładzie 51 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazyno-3-metylobutanonitryl (3.55 g, 0.010 mola) otrzymuje się chlorowodorek 2-hydrazyno-3-metylobutanonitrylu (1.5 g, 100% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane, J [Hz]): 0.97 d (6H, 2xCH3, J=6.7), 2.04 m (1H, CH, J=nieoznaczone), 3.95 d (1H, CH, J=5.8), 5.10 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
Przykład 55. Postępuje się jak w przykładzie 51 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazyno-2-metylopropanonitryl (3.41 g, 0.010 mola), otrzymuje się chlorowodorek 2-hydrazyno-2-metylopropanonitrylu (1.4 g, 99% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane, J [Hz]): 1.51 s (6H, 2xCH3), 5.10 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
Przykład 56. Postępuje się jak w przykładzie 51 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu stosuje się N'-(trifenylometylo)-2-hydrazyno-2,3-dimetylobutanonitryl (3.70 g, 0.010 mola) otrzymuje się chlorowodorek 2-hydrazyno-2,3-dimetylobutanonitrylu (1.7 g, 100% wydajności), którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane, J [Hz]): 0.94 d (3H, CH3, J=6.8), 1.02 d (3H,
PL 198 106 B1
CH3, J=6.8), 1.48 s (3H, CH3), 2.02 heptet (1H, CH, J=6.8), 5.10 s, szeroki (>4H, HOD z wymiany protonów NHNH2).
P r z y k ł a d 57. N'-(trifenylometylo)hydrazon etanalu (3.00 g, 0.010 mola) rozpuszcza się w toluenie (20 cm3) i dodaje ciekły cyjanowodór (0.54 g, 0.020 mola), po czym mieszaninę poreakcyjną pozostawia się w temperaturze 278°K do całkowitego przereagowania na 12 godzin (jak wykazują widma NMR już po godzinie nie widać sygnałów iminy), a następnie miesza się energicznie w temperaturze około 273°K i równocześnie nasyca gazowym chlorowodorem, po czym miesza jeszcze przez dwie godziny, aż do całkowitego wytrącenia się chlorowodorku 2-hydrazynopropanonitrylu. Osad sączy się i przemywa dwukrotnie po 5 cm3 toluenu, przesącz zawierający związki triarylometylowe, poddaje się regeneracji do (triarylometylo)hydrazyny, natomiast osad suszy się pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymuje chlorowodorek hydrazynoetanonitrylu identyczny jak w przykładzie 52.
Przykład 58. Postępuje się jak w przykładzie 57 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu etanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon propanalu (3.14 g, 0.010 mola) otrzymuje się chlorowodorek 2-hydrazynobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 53.
Przykład 59. Postępuje się jak w przykładzie 57 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu etanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon 2-metylopropanalu (3.28 g, 0.010 mola) otrzymuje się chlorowodorek 2-hydrazyno-3-metylobutanonitrylu identyczny jak w przykładzie 54.
Przykład 60. Postępuje się jak w przykładzie 57 z tą różnicą, że zamiast N'-(trifenylometylo)hydrazonu etanalu stosuje się N'-(trifenylometylo)hydrazon acetonu (3.14 g, 0.010 mola), otrzymuje się chlorowodorku 2-hydrazyno-2-metylopropanonitrylu identyczny jak w przykładzie 55.
P r z y k ł a d 61. Postępuje się jak w przykładzie 2 z tą różnicą, że zamiast toluenu (20 cm3) stosuje się chlorek metylenu (20 cm3), otrzymuje się w wyniku z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR) roztwór chlorowodorku 2-hydrazynopropanonitrylu identycznego jak w przykładzie 2.
P r z y k ł a d 62. Postępuje się jak w przykładzie 2 z tą różnicą, że zamiast toluenu (20 cm3) stosuje się toluen (20 cm3), otrzymuje się w wyniku z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR) roztwór chlorowodorku 2-hydrazynopropanonitrylu identycznego jak w przykładzie 2.
P r z y k ł a d 63. Postępuje się jak w przykładzie 2 z tą różnicą, że zamiast toluenu (20 cm3) stosuje się ksylen (20 cm3), otrzymuje się w wyniku z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR) roztwór chlorowodorku 2-hydrazynopropanonitrylu identycznego jak w przykładzie 2.
P r z y k ł a d 64. Postępuje się jak w przykładzie 2 z tą różnicą, że zamiast toluenu (20 cm3) stosuje się chlorek etylenu (20 cm3), otrzymuje się w wyniku z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR) roztwór chlorowodorku 2-hydrazynopropanonitrylu identycznego jak w przykładzie 2.
P r z y k ł a d 65. Postępuje się jak w przykładzie 2 z tą różnicą, że zamiast toluenu (20 cm3) stosuje się eter etylowy (20 cm3), otrzymuje się w wyniku z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR) roztwór chlorowodorku 2-hydrazynopropanonitrylu identycznego jak w przykładzie 2.
P r z y k ł a d 66. Postępuje się jak w przykładzie 2 z tą różnicą, że zamiast toluenu (20 cm3) stosuje się eter metylowo-t-butylowy (20 cm3), otrzymuje się w wyniku z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR) roztwór chlorowodorku 2-hydrazynopropanonitrylu identycznego jak w przykładzie 2.
P r z y k ł a d 67. N'-(trifenylometylo)-2-hydrazynopropanonitryl (3.27 g, 0.010 mola) w 20 cmi3 chlorku etylenu i kwas siarkowy 6M (10 cm3) miesza się energicznie w temperaturze około 350°K, aż do całkowitej ekstrakcji hydrazynonitrylu, kontrolując postęp reakcji metodą NMR, po czym rozdziela się warstwy, warstwę organiczną, zawierającą związki triarylometylowe, przemywa się dwukrotnie po 10 cm3 wody, po czym poddaje się regeneracji do (triarylometylo)hydrazyny, natomiast warstwy wodne łączy się i otrzymuje roztwór kwaśnego siarczanu 2-hydrazynopropanonitrylu, którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane): 1.45 d (3H, CH3, J=6.8), 4.30 q (1H, CH, J=6.8), 5.1 s, szeroki (H2O+HOD).
P r z y k ł a d 68. N'-(trifenylometylo)-2-hydrazynopropanonitryl (3.27 g, 0.010 mola) w 20 cmi3 chlorku etylenu i kwas nadcMorowy 5M (10 cm3) mtesza się ener^czme w tem^rarórze okoto 295°K aż do całkowitej ekstrakcji hydrazynonitrylu, kontrolując postęp reakcji metodą NMR, po czym rozdziela się warstwy, warstwę organiczną, zawierającą związki triarylometylowe, przemywa się dwukrotnie
PL 198 106 B1 po 10 cm3 wody, po czym poddaje się regeneracji do (triarylometylo)hydrazyny, natomiast warstwy wodne łączy się i otrzymuje roztwór nadchloranu 2-hydrazynopropanonitrylu, którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane): 1.45 d (3H, CH3, J=6.8), 4.30 q (1H, CH, J=6.8), 5.1 s, szeroki (H2O+HOD). Na widmie NMR nie ma żadnych sygnałów oprócz sygnałów pochodzących od nadchloranu 2-hydrazynopropanonitrylu.
P r z y k ł a d 69. N'-(trifenylometylo)-2-hydrazynopropanonitryl (3.27 g, 0.010 mola) w 20 cmi3 chlorku etylenu i kwas szczawiowy 8M (30 cm3) miesza się energicznie w temperaturze około 350°K, aż do całkowitej ekstrakcji hydrazynonitrylu, kontrolując postęp reakcji metodą NMR, po czym rozdziela się warstwy, warstwę organiczną, zawierającą związki triarylometylowe, przemywa się dwukrotnie po 10 cm3 wody, po czym poddaje się regeneracji do (triarylometylo)hydrazyny, natomiast warstwy wodne łączy się i otrzymuje roztwór szczawianu 2-hydrazynopropanonitrylu, którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane): 1.45 d (3H, CH3, J=6.8), 4.30 q (1H, CH, J=6.8), 5.1 s, szeroki (H2O+HOD).
P r z y k ł a d 70. N'-(trifenylometylo)-2-hydrazynopropanonitryl (3.27 g, 0.010 mola) w 20 cm3 chlorku etylenu i kwas fosforowy 85% (10 cm3) rozcieńczony wodą (10 cm3) miesza się energicznie w temperaturze około 350°K, aż do całkowitej ekstrakcji hydrazynonitrylu, kontrolując postęp reakcjj metodą NMR, po czym rozdziela się warstwy, warstwę organiczną, zawierającą związki triarylometylowe, przemywa się dwukrotnie po 10 cm3 wody, po czym poddaje się regeneracji do (triarylometylo)hydrazyny, natomiast warstwy wodne łączy się i otrzymuje roztwór kwaśnego fosforanu 2-hydrazynopropanonitrylu, którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego, zbliżone do widm pozostałych soli 2-hydrazynopropanonitrylu.
P r z y k ł a d 71. N'-(trifenylometylo)-2-hydrazynopropanonitryl (3.27 g, 0.010 mola) rozpuszcza się w 20 cm3 kwasu octowego w temperaturze około 290°K, a następnie miesza się energicznie i wkrapla wodę (10 cm3). Natychmiast wydziela się osad związków triarylometylowych, które po około 15 minutach ekstrahuje się dwukrotnie chloroformem (po 20 cm3) w temperaturze około 290°K, po czym rozdziela się warstwy, warstwę organiczną, zawierającą związki triarylometylowe, poddaje się regeneracji do (triarylometylo)hydrazyny, natomiast warstwa wodna stanowi roztwór praktycznie czystego octanu hydrazynoetanonitrylu w rozcieńczonym kwasie octowym, którego identyczność potwierdza widmo magnetycznego rezonansu jądrowego: NMR (tlenek deuteru, δ [ppm] niekalibrowane): 4.06 s (2H, CH2), 4.90 s (H2O+HOD) oraz 2.00 s (CH3 od kwasu octowego).
P r z y k ł a d 72. Etanal (0.44 g, 0.010 mola), (trifenylometylo)hydrazynę (2.74 g, 0.010 mola) i toluen (20 cm3) miesza się energicznie w temperaturze 273°K, dodaje bezwodny siarczan magnezu (2.5 g), a następnie pozostawia do całkowitego przereagowania substratów na 12 godzin w temperaturze około 273°K, po czym odsącza się sól nieorganiczną i otrzymuje w wyniku roztwór N'-(trifenylometylo)hydrazonu etanalu, do którego dodaje się cyjanowodór (0.54 g, 0.020 mola), a następnie pozostawia do przereagowania na 12 godzin w temperaturze około 273°K, po czym oddestylowuje się toluen na wyparce rotacyjnej pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymuje się w wyniku N'-(trifenylometylo)-2-hydrazynopropanonitryl, do którego dodaje się kwas solny 6M (20 cm3), a następnie miesza się energicznie w temperaturze około 290°K, aż do całkowitej ekstrakcji hydrazynonitrylu, po czym odsącza się osad związków triarylometylowych i otrzymuje w wyniku roztwór wodny chlorowodorku 2-hydrazynopropanonitrylu identyczny jak w przykładzie 2.
P r z y k ł a d 73. Etanal (0.44 g, 0.010 mola), (trifenylometylo)hydrazynę (2.74 g, 0.010 mola), toluen (20 cm3) i bezwodny siarczan magnezu (2 g) miesza się energicznie w temperaturze 273°K, a następnie pozostawia do całkowitego przereagowania substratów na 12 godzin w temperaturze około 273°K. Mieszaninę poreakcyjną oddziela się od wody i otrzymuje w wyniku roztwór N'-(trifenylometylo)hydrazonu metanalu, do którego dodaje się cyjanowodór (0.54 g, 0.020 mola); a następnie pozostawia do przereagowania na 12 godzin w temperaturze około 273°K, odsącza się osad soli nieorganicznej i otrzymuje się w wyniku roztwór N'-(trifenylometylo)hydrazynoetanonitrylu, który nasyca się gazowym chlorowodorem w temperaturze około 273°K. Wytrącony chlorowodorek 2-hydrazynopropanonitrylu przemywa się dwukrotnie toluenem po 5 cm3, suszy w próżni i otrzymuje w wyniku produkt identyczny jak w przykładzie 52.
Claims (9)
1. Sposób wywarzania 2-hydrazynoalkanonitryli o wzorze ogólnym 1, korzystnie w postaci soli o wzorze ogólnym 1a, w których R1 i R2 oznaczają takie same iub róż ne podstawniki aikiiowe iub atomy wodoru, ewentuainie podstawniki aikiiowe podstawione jedną iub kiikoma grupami takimi jak: atom chiorowca, grupy hydroksyiowe, aikoksyiowe, aminowe, podstawione grupy aminowe, tioiowe, aikiiotioiowe, podstawnik aryiowy, ewentuainie podstawnik aryiowy podstawiony jedną iub kiikoma grupami takimi jak: atom chiorowca, grupy hydroksyiowe, aikoksyiowe, aminowe, podstawione grupy aminowe, tioiowe, aikiiotioiowe, a zwłaszcza R1 i R2 oznaczają grupę odpowiadającą nitryiom naturainych kwasów aminokarboksyiowych, takich jak: giicyna, aianina, butyryna, waiina, norwaiina, ieucyna, izoieucyna, norieucyna, fenyioaianina, seryna, treonina, kwas asparaginowy, kwas giutaminowy i metionina, natomiast X jest równoważnikiem jedno wartościowego anionu dowoinego kwasu nieorganicznego iub organicznego, takiego jak: kwas soiny, bromowodorowy, siarkowy, fosforowy, azotowy, nadchiorowy, tetrafiuoroborowy, mrówkowy, octowy, propionowy, szczawiowy, cytrynowy, winowy, benzoesowy, ftaiowy, saiicyiowy, aryiosuifonowy, a zwłaszcza X jest anionem chiorkowym, znamienny tym, że jedną część moiową N'-(triaryiometyio)-2-hydrazynoaikanonitryiu o wzorze ogóinym 2, w których R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, natomiast Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają fenyi, poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią moiową dowoinego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego iub organicznego, aibo równoważną iiością kwasu wieiozasadowego, korzystnie chiorowodoru, korzystnie rozpuszczonego w wodzie, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, w układzie dwufazowym ciecz-ciało stałe, aż do przereagowania substratów, po czym oddzieia się związek triaryiometyiowy i otrzymuje wodny roztwór soii 2-hydrazynoaikanonitryiu, z którego wydzieia się 2-hydrazynoaikanonitryi, korzystnie w postaci soii.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że zamiast jednej części moiowej N'-(triaryiometyio)-2-hydrazynoaikanonitryiu stosuje się surowy produkt reakcji jednej części moiowej N'-(triaryiometyio)hydrazonu o wzorze ogóinym 3, w których R1, R2, Ar1, Ar2, Ar3 posiadają podane poprzednio znaczenia, z co najmniej jedną częścią moiową cyjanowodoru, a po usunięciu rozpuszczainika poddaje się następnie reakcji z co najmniej jedną częścią moiową dowoinego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego iub organicznego, aibo równoważną iiością kwasu wieiozasadowego, korzystnie chiorowodoru, korzystnie rozpuszczonego w wodzie, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, w układzie dwufazowym cieczciało stałe, aż do przereagowania substratów, po czym oddzieia się związek triaryiometyiowy i otrzymuje wodny roztwór soii 2-hydrazynoaikanonitryiu, z którego wydzieia się 2-hydrazynoaikanonitryi, korzystnie w postaci soii.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że zamiast jednej części moiowej N'-(triaryiometyio)-2-hydrazynoaikanonitryiu stosuje się surowy produkt reakcji jednej części moiowej (triaryiometyio)hydrazyny o wzorze ogóinym 4, w których R1, R2, Ar1, Ar2, Ar3 posiadają podane poprzednio znaczenia, z jedną częścią moiową aidehydu iub ketonu o wzorze ogóinym 5, w którym R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, a po oddzieieniu wody poddaje się daiszej reakcji z co najmniej jedną częścią moiową cyjanowodoru, po czym usuwa się rozpuszczainik i poddaje się pozostałość reakcji z co najmniej jedną częścią moiową dowoinego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego iub organicznego, aibo równoważną iiością kwasu wieiozasadowego, korzystnie chiorowodoru, korzystnie rozpuszczonego w wodzie, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, w układzie dwufazowym ciecz-ciało stałe, aż do przereagowania substratów, po czym oddzieia się związek triaryiometyiowy i otrzymuje wodny roztwór soii 2-hydrazynoaikanonitryiu, z którego wydzieia się 2-hydrazynoaikanonitryi, korzystnie w postaci soii.
4. Sposób wytwarzania 2-hydrazynoalkanor^itryli o wzorze ogólnym 1, w possaci soli o wzorze ogóinym 1a, w których R1 i R2 oznaczają takie same iub różne podstawniki aikiiowe iub atomy wodoru, ewentuainie podstawniki aikiiowe podstawione jedną iub kiikoma grupami takimi jak: atom chiorowca, grupy hydroksyiowe, aikoksyiowe, aminowe, podstawione grupy aminowe, tioiowe, aikiiotioiowe, podstawnik aryiowy, ewentuainie podstawnik aryiowy podstawiony jedną iub kiikoma grupami takimi jak: atom chiorowca, grupy hydroksyiowe, aikoksyiowe, aminowe, podstawione grupy aminowe, tioiowe, aikiiotioiowe, a zwłaszcza R1 i R2 oznaczają grupę odpowiadającą nitryiom naturainych kwasów aminokarboksyiowych, takich jak: giicyna, aianina, butyryna, waiina, norwaiina, ieucyna, izoieucyna, norieucyna, fenyioaianina, seryna, treonina, kwas asparaginowy, kwas giutaminowy
PL 198 106 B1 i metionina, natomiast X jest równoważnikiem jednowartościowego anionu dowolnego kwasu nieorganicznego lub organicznego, takiego jak: kwas solny, bromowodorowy, siarkowy, fosforowy, azotowy, nadchlorowy, tetrafluoroborowy, mrówkowy, octowy, propionowy, szczawiowy, cytrynowy, winowy, benzoesowy, ftalowy, salicylowy, arylosulfonowy, a zwłaszcza X jest anionem chlorkowym, znamienny tym, że jedną część molową N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu o wzorze ogólnym 2, w których R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, natomiast Ar1, Ar2 i Ar3 oznacza fenyl, poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością kwasu wielozasadowego, korzystnie chlorowodoru, korzystnie rozpuszczonego w wodzie, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, w układzie dwufazowym ciecz-ciecz, w którym N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitryl jest rozpuszczony lub zawieszony w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym nie mieszającym się z wodą, takim jak: węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-butylowy lub metylowo-t-butylowy, oraz chlorowcoalkany, zwłaszcza chlorek metylenu lub chlorek etylenu, aż do przereagowania substratów, po czym oddziela się roztwór związku triarylometylowego w rozpuszczalniku organicznym i otrzymuje wodny roztwór soli 2-hydrazynoalkanonitrylu, z którego wydziela się 2-hydrazynoalkanonitryl, korzystnie w postaci soli.
5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że zamiast jednej części molowej N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu stosuje się surowy produkt reakcji jednej części molowej N'-(triarylometylo)hydrazonu o wzorze ogólnym 3, w których R1 i R2, Ar1, Ar2, Ar3 posiadają podane poprzednio znaczenia, z co najmniej jedną częścią molową cyjanowodoru, poddaje się następnie reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością kwasu wielozasadowego, korzystnie chlorowodoru, korzystnie rozpuszczonego w wodzie, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, w układzie dwufazowym ciecz-ciecz, w którym surowy N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitryl jest rozpuszczony lub zawieszony w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym nie mieszającym się z wodą, takim jak: węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-butylowy lub metylowo-t-butylowy, oraz chlorowcoalkany, zwłaszcza chlorek metylenu lub chlorek etylenu, aż do przereagowania substratów, po czym oddziela się roztwór związku triarylometylowego w rozpuszczalniku organicznym i otrzymuje wodny roztwór soli 2-hydrazynoalkanonitrylu, z którego wydziela się 2-hydrazynoalkanonitryl, korzystnie w postaci soli.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że zamiast jednej części molowej N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu stosuje się surowy produkt reakcji jednej części molowej (triarylometylo)hydrazyny o wzorze ogólnym 4, w których R1 i R2, Ar1, Ar2, Ar3 posiadają podane poprzednio znaczenia, z jedną częścią molową aldehydu lub ketonu o wzorze ogólnym 5, w którym R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, a po oddzieleniu wody poddaje się dalszej reakcji z co najmniej jedną częścią molową cyjanowodoru, po czym poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością kwasu wielozasadowego, korzystnie chlorowodoru, korzystnie rozpuszczonego w wodzie, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, w układzie dwufazowym ciecz-ciecz, w którym surowy N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitryl jest rozpuszczony lub zawieszony w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym nie mieszającym się z wodą, takim jak: węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-butylowy lub metylowo-t-butylowy, oraz chlorowcoalkany, zwłaszcza chłorek metylenu lub chlorek etylenu, aż do przereagowania substratów, po czym oddziela się roztwór związku triarylometylowego w rozpuszczalniku organicznym i otrzymuje wodny roztwór soli 2-hydrazynoalkanonitrylu, z którego wydziela się 2-hydrazynoalkanonitryl, korzystnie w postaci soli.
7. Sposób wywarzania 2-hydrazynoalkanonitryll o wzorze ogólnym 1, korzystnie w postaci soll o wzorze ogólnym 1a, w których R1 i R2 oznaczają takie same lub różne podstawniki alkilowe lub atomy wodoru, ewentualnie podstawniki alkilowe podstawione jedną lub kilkoma grupami takimi jak: atom chlorowca, grupy hydroksylowe, alkoksylowe, aminowe, podstawione grupy aminowe, tiolowe, alkilotiolowe, podstawnik arylowy, ewentualnie podstawnik arylowy podstawiony jedną lub kilkoma grupami takimi jak: atom chlorowca, grupy hydroksylowe, alkoksylowe, aminowe, podstawione grupy aminowe, tiolowe, alkilotiolowe, a zwłaszcza R1 i R2, oznaczają grupę odpowiadającą nitrylom naturalnych kwasów aminokarboksylowych, takich jak: glicyna, alanina, butyryna, walina, norwalina, leucy14
PL 198 106 B1 na, izoleucyna, norleucyna, fenyloalanina, seryna, treonina, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy i metionina, natomiast X jest równoważnikiem jednowartościowego anionu dowolnego kwasu nieorganicznego lub organicznego, takiego jak: kwas solny, bromowodorowy, siarkowy, fosforowy, azotowy, nadchlorowy, tetrafluoroborowy, mrówkowy, octowy, propionowy, szczawiowy, cytrynowy, winowy, benzoesowy, ftalowy, salicylowy, arylosulfonowy, a zwłaszcza X jest anionem chlorkowym, znamienny tym, że jedną część molową N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu o wzorze ogólnym 2, w których R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, natomiast Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają fenyl, poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością kwasu wielozasadowego, korzystnie chlorowodoru, rozpuszczonego w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym, takim jak: węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-butylowy lub metylowo-t-butylowy, oraz chlorowcoalkany, zwłaszcza chlorek metylenu lub chlorek etylenu, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400oK, korzystnie w temperaturze 273-3Ó0°K, aż do przereagowania substratów, po czym oddziela się roztwór związku triarylometylowego w rozpuszczalniku organicznym i otrzymuje stałą sól 2-hydrazynoalkanonitrylu, z której ewentualnie wydziela się 2-hydrazynoalkanonitryl.
8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że zamiast jednej części molowej N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu stosuje się surowy produkt reakcji jednej części molowej N'-(triarylometylo)hydrazonu o wzorze ogólnym 3, w których R1 i R2, Ar1, Ar2, Ar3 posiadają podane poprzednio znaczenia, z co najmniej jedną częścią molową cyjanowodoru, poddaje się następnie reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością kwasu wielozasadowego, korzystnie chlorowodoru, rozpuszczonego w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym, takim jak: węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-burylowy lub metylowo-t-butylowy, oraz chlorowcoalkany, zwłaszcza chlorek metylenu lub chlorek etylenu, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, aż do przereagowania substratów, po czym oddziela się roztwór związku triarylometylowego w rozpuszczalniku organicznym i otrzymuje stałą sól 2-hydrazynoalkanonitrylu, z której ewentualnie wydziela się 2-hydrazynoalkanonitryl.
9. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że zamiast jednej części molowej N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitrylu stosuje się surowy produkt reakcji jednej części molowej (triarylometylo)hydrazyny o wzorze ogólnym 4, w których R1 i R2, Ar1, Ar2, Ar3 posiadają podane poprzednio znaczenia, z jedną częścią molową aldehydu lub ketonu o wzorze ogólnym 5, w którym R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, a po oddzieleniu wody poddaje się dalszej reakcji z co najmniej jedną częścią molową cyjanowodoru, po czym poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową dowolnego, jednozasadowego kwasu nieorganicznego lub organicznego, albo równoważną ilością kwasu wielozasadowego, korzystnie chlorowodoru, rozpuszczonego w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym, takim jak: węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-butylowy lub metylowo-t-butylowy, oraz chlorowcoalkany, zwłaszcza chlorek metylenu lub chlorek etylenu, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze 273-300°K, aż do przereagowania substratów, po czym oddziela się roztwór związku triarylometylowego w rozpuszczalniku organicznym i otrzymuje stałą sól 2-hydrazynoalkanonitrylu, z której ewentualnie wydziela się 2-hydrazynoalkanonitryl.
Priority Applications (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL340849A PL198106B1 (pl) | 2000-06-15 | 2000-06-15 | Sposób wytwarzania nowych 2-hydrazynoalkanonitryli, zwłaszcza w postaci soli |
Applications Claiming Priority (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL340849A PL198106B1 (pl) | 2000-06-15 | 2000-06-15 | Sposób wytwarzania nowych 2-hydrazynoalkanonitryli, zwłaszcza w postaci soli |
Publications (2)
| Publication Number | Publication Date |
|---|---|
| PL340849A1 PL340849A1 (en) | 2001-12-17 |
| PL198106B1 true PL198106B1 (pl) | 2008-05-30 |
Family
ID=20076849
Family Applications (1)
| Application Number | Title | Priority Date | Filing Date |
|---|---|---|---|
| PL340849A PL198106B1 (pl) | 2000-06-15 | 2000-06-15 | Sposób wytwarzania nowych 2-hydrazynoalkanonitryli, zwłaszcza w postaci soli |
Country Status (1)
| Country | Link |
|---|---|
| PL (1) | PL198106B1 (pl) |
-
2000
- 2000-06-15 PL PL340849A patent/PL198106B1/pl not_active IP Right Cessation
Also Published As
| Publication number | Publication date |
|---|---|
| PL340849A1 (en) | 2001-12-17 |
Similar Documents
| Publication | Publication Date | Title |
|---|---|---|
| RU2718058C2 (ru) | Способ синтеза производных рапамицина | |
| US4110338A (en) | Product and preparation of 1H-tetrazole-5-thiol derivatives | |
| CN107382783B (zh) | 一种手性β-氨基酸衍生物及其制备方法 | |
| FI68612C (fi) | Foerfarande foer framstaellning av antibakteriellt och/eller antimalariskt aktiva 2,4 -diamino-5-bensylpyrimidiner samt vi foerfarandet anvaendbar bensylcyanacetal | |
| JPH0458468B2 (pl) | ||
| TAMURA et al. | β-Arylaminoacrolein Derivatives. I. The Investigation of Combes Reaction and the Syntheses of β-Arylaminoacrolein Derivatives as the Possible Reactant | |
| ES2764203T3 (es) | 1,2-bis-(4,7-dimetil-1,4,7-triazaciclonon-1-il)-etano y producto intermedio para la síntesis del mismo | |
| EP2845859B1 (en) | Method for preparing fosfomycin ammonium salt | |
| US20090143623A1 (en) | Production Process of Cyanoethyl Ether | |
| Gheorghe RomanI | New schiff bases from ortho-hydroxy aryl aldehydes | |
| EP1758867B1 (en) | Process for preparing oxcarbazepine | |
| Petukhova et al. | Synthesis and structure of 1-[ω-(3, 3-dialkyldiaziridin-1-yl) alkyl]-3, 3-dialkyldiaziridines | |
| Jia et al. | A facile preparation of 2, 6‐diarylpyrazines | |
| Kakanejadifard et al. | The reaction of 3, 4‐diamino‐1, 2, 5‐oxadiazoles with formaldehyde | |
| PL197094B1 (pl) | Sposób wytwarzania nowych N'-(triarylometylo)-2-hydrazynoalkanonitryli | |
| CA1316179C (en) | Process for producing -(benzylidene)acetonylphosphonates | |
| Bujnowski et al. | o-Aminomethylderivatives of phenols. Part 3. Mechanistic investigation of a Mannich reaction of phenols with N-methylenealkylamines | |
| JP4353801B2 (ja) | 1−(ピリミジン−2−イル)プロパン−2−オン類の製造方法 | |
| HUP9903773A2 (hu) | Eljárás metoxi-imino-fenil-glioxilsav-származékok előállítására | |
| US6417400B1 (en) | Methyl-phenyl derivatives, preparation method and use | |
| SU1664790A1 (ru) | Способ получени N @ -алкил(арилалкил)-N @ -нитрозо-бензамидразонов | |
| Dujols et al. | Phospholidines incorporating a β N-sulfonylaminoalcohol moiety: First observed selectivity of phosphorus heterocycle aminolysis in the presence of water | |
| CN107759483B (zh) | 一种甲氨基取代的环戊烷甲酸烷基酯的制备方法 | |
| RU2279436C1 (ru) | Способ получения 2-оксо-2-алкокси-5,5-диметил-1,3-2-оксазафосфолидин-4-ионов | |
| Pokhvisneva et al. | Synthesis of 2-substituted 1-tosyl-3-(1-tosyliminoalkyl) imidazolidines and-hexahydropyrimidines |
Legal Events
| Date | Code | Title | Description |
|---|---|---|---|
| LAPS | Decisions on the lapse of the protection rights |
Effective date: 20030615 |