Wynalazek niniejszy dotyczy cewek watkowych, a zwlaszcza urzadzenia do po¬ laczenia tulejki cewki z wrzecionem, umie- szczonem w czólenku.Przedmiotem wynalazku sa takie wla¬ snie urzadzenia zabezpieczajace, które nie¬ zawodnie przytrzymuja tulejke na wrzecio¬ nie nawet przy bardzo szybkich ruchach ro¬ boczych czólenka, przyczem jednakze uru¬ chomianie ich nie wymaga specjalnego wy¬ silku lub natezenia.Nadto przedmiotem wynalazku sa takie urzadzenia zabezpieczajace, które przy u- mieszczeniu ich na tulejce i wrzecionie nie powoduja odksztalcenia tych ostatnich.Oprócz tego przedmiotem wynalazku sa powyzszego rodzaju urzadzenia zabezpie¬ czajace, które po ich wbudowaniu nie zwiek¬ szaja ogólnej dlugosci wrzeciona razem z tulejka i umozliwiaja nalezyte ustawienie wspólosiowe tulejki na wrzecionie.Ponadto przedmiotem niniejszego wy¬ nalazku sa urzadzenia zabezpieczajace, które nie wywieraja zadnego mechaniczne¬ go lub chemicznego wplywu na nitke, na¬ winieta na tulejke, a zatem nie moga spo¬ wodowac jej przerwania.Wreszcie przedmiotem wynalazku sa urzadzenia zabezpieczajace, które wymaga¬ ja zuzycia na nie bardzo malo materjalu iwskutek tego tylko nieznacznie zwiekszaja ciezar tulejki i jej moment bezwladnosci.Wszystkie te urzadzenia zabezpieczaja¬ ce naleza do typu urzadzen z zamknieciem bagnetowem miedzy tulejka i wrzecionem, znamiennego tern, ze cewka watkowa jest wyposazona od wewnatrz na podstawie swej tulejki w specjalna czesc pierscienio¬ wa, posiadajaca wyzlobienie zamkniecia ba¬ gnetowego, a na odpowiadajacem pierscie¬ niowi miejscu wrzeciona czólenkowego, wy¬ stajacego poza koniec tulejki, osadzone sa czopy zamkniecia bagnetowego.Na rysunku przedstawiono kilka przy¬ kladów wykonania vfyr^\s.zk\it przyczem fig. la przedstawia widok wrzeciona z glo¬ wica, fig. Ib — widok zewnetrzny tulejki cewki, fig. lc — przekrój podluzny tulejki, fig. Id — widok ogólny wrzeciona i tulejki w przekroju podluznym, które sa wypo¬ sazone w zabezpieczenie wedlug wynalaz¬ ku, fig. 2 — przekrój podluzny drugiej po¬ staci wykonania zabezpieczenia w znacznie powiekszonej skali, fig. 3a — 3c — poszcze¬ gólne widoki czesci pierscieniowej wedlug fig. 2, w jeszcze bardziej powiekszonej ska¬ li, a mianowicie fig. 3a — rzut pionowy, fig. 3b — widok zgóry i czesciowy przekrój poprzeczny wzdluz linji A — A na fig. 3a, fig. 3c — przekrój podluzny wzdluz linji B — fi na fig. 3b; fig. 4 — widok boczny wraz z czescio\vym przekrojem tulejki cew¬ kowej wedlug wynalazku, której srodek jest pominiety, fig. 5 — widok od dolu cze¬ sci pierscieniowej wedlug fig. 4.Tulejka H cewki posiada zwykly ksztalt i zwykla wielkosc, jak to widac na fig. la — Id, i moze sie skladac, jak zwykle, z poje¬ dynczych warstw papieru, tektury lub in¬ nego odpowiedniego materjalu. Do pola¬ czenia tulejki H z wrzecionem Sp czólenka sluzy zamkniecie bagnetowe.Wyzlobienia Rx zamkniecia bagnetowe¬ go znajduja sie wedlug wynalazku w osob¬ nej czesci pierscieniowej R, umieszczonej w podstawie tulejki H, podczas gdy czopy Zx i Z2 zamkniecia wystaja promieniowo na dolnym koncu wrzeciona.Poniewaz zamkniecie bagnetowe posia¬ da osobny pierscien lezacy we wnetrzu tu¬ lejki, przeto zewnetrzna powierzchnia tu¬ lejki moze pozostac zupelnie gladka, wo¬ bec czego nie nalezy sie obawiac przerywa¬ nia nitek. Wskutek umieszczenia pierscienia wewnatrz tulejki, moze on posiadac male wymiary, a tern samem moze byc lzejszy, niz gdyby byl umieszczony na zewnetrznej powierzchni tulejki. Wreszcie urzadzenie to posiada ponadto te zalete, iz pierscien znacznie latwiej jest zamocowac wewnatrz tulejki* niz na jej zewnetrznej powierzchni, co ma wielkie znaczenie ze wzgledu na wy¬ rób masowy tych tulejek do cewek. Jedno¬ czesnie zostaje zmniejszony moment bez¬ wladnosci pierscienia, co posiada duze zna¬ czenie dla zastosowania tulejek w przedzal¬ nictwie.Czesc pierscieniowa moze byc wykona¬ na z materjalu odporniejszego, anizeli tu¬ lejka, np. z metalu, co ma te zalete, iz wy¬ zlobienia zamkniecia bagnetowego nie od¬ ksztalcaja sie nawet po dlugim czasie uzy¬ cia, a tern samem miedzy tulejka i wrzecio¬ nem jest zawsze niezawodne polaczenie.Osadzenie obu promieniowych czopów Zx i Z2 na wrzecionie Sp jest równiez bar¬ dzo latwe i proste i nie wymaga duzych kosztów. Czopy te mozna równiez zamoco¬ wac na istniejacych juz wrzecionach. Po¬ niewaz wrzeciono wystaje poza koniec tu¬ lejki, przeto jej glowa jest zabezpieczona przed uszkodzeniami, a tulejka jest nalezy¬ cie ustawiona wspólosiowo. Nalezyte usta¬ wienie wspólosiowe tulejki jest wazne dla dobrego i niezawodnego wchodzenia czo¬ pów Zx i Z2 zamkniecia bagnetowego w od¬ powiednie wyzlobienia /?r W przykladzie wykonania wedlug fig. 2 pierscien R jest zaopatrzony na swym ob¬ wodzie [przez kolnierzowe zagiecie krawe¬ dzi) w plaski, szeroki rowek, który przed¬ stawia dosc miejsca dla wlozenia jednego X \ Vlub kilku pasków papierowych lub tekturo¬ wych. Papierowe lub tekturowe paski P± sa wraz z innemi paskami P2 stozkowej nasa¬ dy naklejone na podstawe tulejki. Paski P2 sa w znany sposób polaczone z paskami P8 wlasciwego kadluba tulejki przez przykle¬ jenie, albo tez tworza z niemi jedna calosc.Jak widac na fig. 2, pierscien R jest w ten sposób zupelnie nieruchomo i nieprzesuw- nie wpuszczony w tulejke, tak iz nasadze¬ nie go nie wymaga zadnego wysilku. Na za¬ danie paski P1 równiez mozna przykleic do pierscienia R; jednakze nie jest to bezwa¬ runkowo konieczne.Pierscien R, przedstawiony szczególo¬ wo na fig. 3a — 3c, jest utworzony z pla¬ szcza R2, który sie zbiega zlekka stozkowo, przyczem jego krawedzie sa zagiete tak, ze tworza kolnierz R3 i i?4; pomiedzy niemi znajduje sie wyzej wspomniany rowek na paski Pv W dwóch srednicowo przeciwle¬ glych miejscach pierscienia wycisniete sa zlobki i?5 w ksztalcie litery L, sluzace do prowadzenia czopów zamkniecia bagneto¬ wego. Zlobki te sa wycisniete tak gleboko, ze scianki ich leza w, jednej plaszczyznie z zewnetrznemi krawedziami kolnierzy, co u- latwia nawiniecie watku. Zlobki i?5 sa przy wejsciach RQ rozszerzone stozkowo, azeby ulatwic wprowadzanie czopów przy poslu¬ giwaniu sie zamknieciem. Liczba czopów i zlobków moze sie nie ograniczac do dwóch.W przykladzie wykonania wedlug fig. 4 czesc pierscieniowa R posiada na swej stro¬ nie zewnetrznej gwint o profilu, podobnym do zakrzywionego haka. Zakrzywione haki sa skierowane swemi koncami ku podstawie tulejki i zapobiegaja dzieki temu osiowemu zsunieciu sie tulejki z pierscienia. Jest to wazne, gdyz za kazdym razem przy scia¬ ganiu tulejki z wrzeciona moze wystepowac naprezenie tulejki i pierscienia w kierunku osiowym, które usiluje wyciagnac pierscien z tulejki.Umocowanie pierscienia w tulejce moz¬ na ponadto polepszyc w ten sposób, ze po¬ laczenie srubowe mozna wzmocnic przykle¬ jeniem. Do wprowadzenia kleju sluza przy- tem podluzne zlobki L na pierscieniu. Te podluzne zlobki mozna równiez wyzlobic w bardzo latwy sposób. Znajduja sie one w dwóch srednicowo przeciwleglych miej¬ scach pierscienia i w przedstawionym przy¬ kladzie wykonania ich przekrój poprzeczny posiada ksztalt litery V, ale moze miec i in¬ ny ksztalt.W przykladzie wykonania wedlug fig. 4 i 5 zamkniecie bagnetowe zamyka sie na lewo, czem zapobiega sie samoczynnemu o- twieraniu sie zamkniecia tego podczas ru¬ chu czólenka tkackiego, poniewaz ono wy¬ kazuje przytern sklonnosc do obracania sie w lewo wokolo swej osi.Korzystne jest takie wykonanie pierscie¬ nia, aby jego srednica wewnetrzna byla nieco wieksza od zewnetrznej srednicy wrzeciona w odpowiedniem miejscu. Wsku¬ tek tego wrzeciono daje sie latwo nasta¬ wiac podczas ruchu i zachowuje sie podob¬ nie do gietkiego walu, co ulatwia przedze¬ nie i wyklucza przerywanie sie nitek. Ale dzieki temu bierze sie równiez w rachube odchylenia wymiarów wrzeciona, a oprócz tego przy nasadzaniu tulejki na wrzeciono unika sie niezawodnie zatarcia tulejki na wrzecionie, poniewaz z wrzecionem styka sie tylko ta czesc tulejki, która sie sklada ze sztywnego papieru lub podobnego mate- rjalu, a nie metalowy pierscien.Na fig. 6 przedstawiono tulejke cewki o dotychczas stosowanej budowie, która póz¬ niej zaopatrzono w urzadzenie zabezpie¬ czajace wedlug wynalazku. W tym celu w tulejke H wkleja sie drewniana wkladke E z podluznym otworem stozkowym, który odpowiada stozkowi wrzeciona. Pierscien R jest wkrecony w te wkladke E zapomoca swego gwintu, podobnego do zakrzywione¬ go haka, przez co jest mocno zlaczony z tu¬ lejka H cewki. Zreszta pierscien jest wyko¬ nany tak, jak w poprzednich przykladach.W ten sposób mozna uzywac tych samych — 3 —tulejek cewkowych w przedzalniach i tkal¬ niach, co jest szczególnie pozadane w inte¬ resie unormowania tulejek. PL