PL197530B1 - Sposób wzmacniania obudowy chodników przyścianowych za frontem eksploatowanej ściany - Google Patents

Abstract

Sposób wzmacniania obudowy chodników przyścianowych za frontem eksploatowanej ściany, znamienny tym, że najpierw skraca się półkę skalną obciążającą obudowę chodnika, a nastę pnie wygradza się w kierunku wzdł uż - nym chodnika pas podsadzkowy, przy pomocy stojaków organowych, które ustawia się częściowo w polu wybieranej ściany, wzdłuż linii załamania się półki skalnej i częściowo w samym chodniku pomiędzy poszczególnymi odrzwiami obudowy, za wzdłużnym podciągiem, a na końcu wygrodzony pas zalewa się spoiwem mineralnym o dużej wytrzymałości na ściskanie, które przylega ze wszystkich stron do łuków ociosowych, znajdujących się wewnątrz.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wzmacniania obudowy chodników przyścianowych za frontem eksploatowanej ściany, w miejscach wzmożonego ciśnienia górotworu, służący do ich utrzymania w gabarytach pozwalających na użytkowanie, przy wybieraniu sąsiedniej ściany.

Znana i powszechnie stosowana jest w wyrobiskach chodnikowych obudowa łukowa, składająca się z dwu łuków ociosowych połączonych za pomocą strzemion z dwu lub jednoczłonową stropnicą o stałym kształcie i profilu. Jednak stosowanie tej obudowy, w chodnikach przyścianowych, w sąsiedztwie ociosów wyrobiska po wyeksploatowaniu pokładu węglowego stwarza duże trudności. Łuki obudowy znajdujące się od tej strony, wskutek dużego nacisku skał narażone są na utratę geometrii pierwotnej, obudowa chodników ulega zagniataniu, a gabaryty chodników zawężaniu. Ponadto powstała migracja świeżego powietrza z chodników przyścianowych do zrobów zawałowych, po wybranej kopalinie, stwarza dodatkowo zagrożenie pyłowe.

Również znane są z praktyki górniczej, literatury fachowej i patentowej, na przykład opisów patentowych nr 77266, 84707 i 98281, sposoby wzmacniania i uszczelniania obudów chodników przyścianowych. Sposoby te polegały na przykotwianiu odrzwi obudowy chodników, umacnianiu jej przez spinanie podciągami stalowymi i/lub podpieraniu dodatkowymi stojakami oraz wykonywaniu za obudową w polu wybranej ściany kasztów i pasów podsadzkowych.

Praktykowane jest także jednoczesne stosowanie kilku z wymienionych sposobów, najczęściej spinanie odrzwi obudowy chodników podciągami stalowymi, podpieranie ich dodatkowymi stojakami oraz wykonywanie za nią kasztów i formowanie pasów podsadzkowych.

Wadą tych wzmocnień obudów chodników przyścianowych, stosowanych w warunkach wzmożonych ciśnień górotworu, jest ich mała skuteczność.

Sposób wzmacniania obudowy chodników przyścianowych za frontem eksploatowanej ściany, według wynalazku, polega na skracaniu najpierw półki skalnej za obudową chodnika, a następnie wygradzaniu w kierunku wzdłużnym chodnika pasa podsadzkowego, przy pomocy stojaków organowych ustawionych częściowo w polu wybieranej ściany, wzdłuż linii załamania się półki skalnej, a częściowo w samym chodniku, pomiędzy poszczególnymi odrzwiami obudowy za wzdłużnym stalowym podciągiem i zalewaniu wygrodzonej przestrzeni spoiwem mineralnym, o dużej wytrzymałości na ściskanie, przylegającym ze wszystkich stron do łuków ociosowych obudowy znajdujących się wewnątrz pasa.

Sposób wzmacniania obudowy chodników przyścianowych, według wynalazku, ogranicza szkodliwe działania ciśnienia górotworu, wyrobisko chodnikowe nie ulega nadmiernemu zaciskaniu i zachowuje gabaryty pozwalające na jego powtórne wykorzystanie zgodne z przeznaczeniem. Ponadto dodatkowo uszczelnia wyrobisko chodnikowe i zapobiega migracji świeżego powietrza do zrobów, znacznie zmniejszając zagrożenie pożarowe.

Przedmiot wynalazku jest bliżej wyjaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie chodnik przyścianowy wykonany w obudowie łukowej, w przekroju poprzecznym, a fig. 2 pokazuje ten sam chodnik przyścianowy, w widoku z góry.

W chodniku przyścianowym 1 wykonanym w obudowie łukowej, w miarę zbliżania się frontu ścianowego, w pierwszej kolejności spina się warstwy skalne i przytwierdza łuki stropnicowe 2 kotwami 3 do górotworu, a odrzwia 4 obudowy wzmacnia się dwoma rzędami stalowych podciągów 5 i podpiera stalowymi stojakami 6. Następnie w czasie bezpośredniego kontaktu obudowy chodnika 1, z frontem ścianowym, najpierw lokalnie wypina się łuki ociosowe 7, na skrzyżowaniu ze ścianą 8, a po przejściu jej frontu ponownie się je dobudowuje. Potem półkę skalną 9, zwisającą za obudową chodnika 1, w polu wybieranej ściany 8, dodatkowo tę obudowę obciążającą, skraca się korzystnie przy pomocy robót strzałowych. Dalej w kierunku wzdłużnym chodnika 1, częściowo w polu wybieranej ściany 8, a częściowo w samym chodniku 1 wygradza się pas podsadzkowy 10. W tym celu częściowo w polu wybieranej ściany 8, w linii załamania się półki skalnej 9, ustawia się podwójne stojaki organowe 11, oddzielające zroby ściany 8 i podpierające półkę skalną 9 oraz częściowo w chodniku 1, tuż za wzdłużnym podciągiem 5, pomiędzy poszczególnymi odrzwiami 4 obudowy usadawia się pojedyncze stojaki organowe 12. Od wewnątrz wygrodzonego pasa 10 stojaki organowe 11 i 12 pokrywa się siatką zgrzewaną 13 i płótnem wentylacyjnym 14. Środek pasa 10 zalewa się spoiwem mineralnym, o wytrzymałości na ściskanie rzędu 15 MPa. Przylega ono ze wszystkich stron do łuków ociosowych 7, znajdujących się wewnątrz utworzonego pasa 10, który po związaniu spoiwa mineralnego stanowi wystarczającą podporę dla podebranych warstw skalnych.

Claims (1)

1. Sposób wzmacniania obudowy chodników przyścianowych za frontem eksploatowanej ściany, znamienny tym, że najpierw skraca się półkę skalną obciążającą obudowę chodnika, a następnie wygradza się w kierunku wzdłużnym chodnika pas podsadzkowy, przy pomocy stojaków organowych, które ustawia się częściowo w polu wybieranej ściany, wzdłuż linii załamania się półki skalnej i częściowo w samym chodniku pomiędzy poszczególnymi odrzwiami obudowy, za wzdłużnym podciągiem, a na końcu wygrodzony pas zalewa się spoiwem mineralnym o dużej wytrzymałości na ściskanie, które przylega ze wszystkich stron do łuków ociosowych, znajdujących się wewnątrz.