PL195541B1 - Sposób otrzymywania 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditolu z galaktitolu - Google Patents

Abstract

1. Sposób otrzymywania 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditolu z galaktiolu, znamienny tvm, że przez aparaturę kwarcową, zawierającą 1 g krystalicznego galaktitolu i 0,4 g świeżo prażonych sit molekularnych typu 3·10-10 m oraz zaopatrzoną w chłodnicę wodną, przepuszcza się w temperaturze pokojowej gaz obojętny przez czas co najmniej 30 min., po którego upływie umieszcza się aparaturę kwarcową w łaźni grzewczej i ogrzewa mieszaninę reagującą w temperaturze 290° ± 3°C przez 1 godz., przepuszczając przez nią równocześnie bardzo powoli gaz obojętny, aparaturę następnie usuwa się z łaźni ogrzewającej, otwiera i dodaje do tak otrzymanego ciemnobrązowego oleju około 50 g wody destylowanej lub etanolu mającego temperaturę około 60°C i po rozpuszczeniu powstałych związków, z otrzymanego roztworu usuwa się sita molekularne, a uzyskaną mieszaninę produktów oczyszcza się przez jej ogrzewanie z dodatkiem 0,5 g węgla aktywnego w temperaturze wrzenia roztworu w czasie nie krótszym niż 10 min. i po ochłodzeniu mieszaniny do temperatury pokojowej, węgiel aktywny odsącza się pod ciśnieniem atmosferycznym, a następnie usuwa rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując około 0,73 g jasnożołtego oleistego syropu, który w celu wyizolowania zeń 1,4-anhydro-D,L-galaktitolu oczyszcza się poprzez rozdział na kolumnie chromatograficznej wypełnionej żelem krzemionkowym MN-Kieselgel 60, przez którą przepuszcza się układ rozpuszczalników: octan etylu - chloroform - metanol w stosunku objętościowym 3:2:1, zbierając frakcje zawierające 1,4-anhydro-D,L-galaktitol o wartości Rf = 0,16 (w powyższym układzie rozpuszczalników), z których następnie usuwa się rozpuszczalniki pod zmniejszonym ciśnieniem, a otrzymaną w ten sposób pozostałość krystalizuje się z 1,4-dioksanu, uzyskując około 0,39 g, (co stanowi 43% wydajności teoretycznej), krystalicznego 1,4- -anhydro-D,L-galaktitolu o czystości 98%, oznaczonej metodą kapilarnej chromatografii gazowej w postaci per-O-acetylowej pochodnej, po czym w dalszym etapie syntezy, poprzez aparaturę kwarcową, zawierającą 0,6 g krystalicznego 1,4-anhydro- -D,L-galaktitolu i 0,6 g świeżo prażonych sit molekularnych typu 3·10-10 m oraz zaopatrzoną w chłodnicę wodną, przepuszcza się gaz obojętny w czasie nie krótszym niż 30 min., po upływie którego aparaturę zawierającą mieszaninę reagującą umieszcza się w łaźni grzewczej i ogrzewa w temperaturze 290° ± 3°C przez czas nie krótszy niż 4 godz., przepuszczając równocześnie bardzo powoli gaz obojętny, następnie aparaturę kwarcową usuwa się z łaźni ogrzewającej, otwiera się i dodaje do tak otrzymanego ciemnobrązowego oleju około 20 g wody destylowanej lub etanolu o temperaturze około 50°C i po rozpuszczeniu produktów, z uzyskanego roztworu usuwa się sita molekularne, a otrzymaną mieszaninę produktów oczyszcza się przez jej ogrzewanie z dodatkiem 0,2 g węgla aktywnego w temperaturze wrzenia roztworu w czasie nie krótszym niż 10 min. i po ochłodzeniu do temperatury pokojowej węgiel aktywny odsącza się pod ciśnieniem atmosferycznym, a następnie usuwa rozpuszczalnik..

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania mieszaniny racemicznej 1,4:3,6-dianhydroiditolu metodą termicznej dehydratacji galaktitolu, bez rozpuszczalnika, w obecności zeolitów typu LTA -10 (sit molekularnych typu 3·10^-10 m).

Do tej pory znane są wyłącznie metody syntezy pojedynczych enancjomerów 1,4:3,6-dianhydroiditolu, tj.: 1,4:3.6-dianhydro-L-iditolu lub 1,4:3,6-dianhydro-D-iditolu. Związki te otrzymuje się w wyniku dehydratacji, odpowiednio, L-lub D-iditolu (trudno dostępne i drogie substraty) w środowisku kwasu siarkowego¹ lub p-toluenosulfonowego,² bądź w wyniku wieloetapowych przemian odpowiednich pochodnych innych alditoli.^3-5

Wynalazek rozwiązuje zagadnienie opracowania nowego sposobu otrzymywania 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditolu wysoce wydajnego, prostego co do użytych środków aparaturowych i taniego w realizacji, a nadto nie wymagającego użycia rozpuszczalnika w trakcie reakcji oraz spełniającego wymogi dotyczące ochrony środowiska poprzez zastosowanie reagentów nie szkodliwych dla środowiska.

Sposób otrzymywania 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditolu poprzez termiczną dehydratację galaktitolu -10 w obecności sit molekularnych typu 3·10^-10 m według wynalazku jest procesem wydajnym, prostym i tanim w realizacji, nie wymagającym użycia rozpuszczalnika w trakcie reakcji oraz spełniającym wymogi dotyczące ochrony środowiska poprzez zastosowanie reagentów zupełnie nie szkodliwych dla środowiska.

Sposób otrzymywania 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditolu charakterystyczny według wynalazku tym, że przez aparaturę kwarcową, zawierającą 1g krystalicznego galaktitolu i 0,4 g świeżo prażonych sit -10 molekularnych typu 3·10^-10 m oraz zaopatrzoną w chłodnicę wodną, przepuszcza się w temperaturze pokojowej gaz obojętny przez czas co najmniej 30 min. Po upływie tego czasu umieszcza się aparaturę kwarcową w łaźni grzewczej i ogrzewa mieszaninę reagującą w temperaturze 290°± 3°C przez 1 godz., przepuszczając przez nią równocześnie bardzo powoli gaz obojętny. Aparaturę następnie usuwa się z łaźni ogrzewającej, otwiera i dodaje do tak otrzymanego ciemnobrązowego oleju około 50 g wody destylowanej lub etanolu o temperaturze około 60°C. Po rozpuszczeniu powstałych związków, z uzyskanego roztworu usuwa się sita molekularne z których, w celu poprawienia wydajności, wymywa się produkty reakcji pozostawiając zeolity przez dwa dni w rozpuszczalniku (wodzie lub etanolu). Otrzymaną mieszaninę produktów oczyszcza się przez jej ogrzewanie z dodatkiem 0,5 g węgla aktywnego w temperaturze wrzenia roztworu w czasie nie krótszym niż 10 min., a po ochłodzeniu mieszaniny do temperatury pokojowej, węgiel aktywny odsącza się pod ciśnieniem atmosferycznym. Następnie usuwa się rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując około 0,73 g jasnożółtego oleistego syropu, który w celu wyizolowania zeń 1,4-anhydro-D,L-galaktitolu oczyszcza się poprzez rozdział na kolumnie chromatograficznej wypełnionej żelem krzemionkowym MN-Kieselgel 60. Przez kolumnę przepuszcza się układ rozpuszczalników: octan etylu - chloroform - metanol w stosunku objętościowym 3:2:1, zbierając frakcje zawierające 1,4-anhydro-D,L-galaktitol o wartości Rf = 0,16 (w powyższym układzie rozpuszczalników), z których następnie usuwa się rozpuszczalniki pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymaną w ten sposób pozostałość krystalizuje się z 1,4-dioksanu, uzyskując około 0,39 g, (co stanowi 43% wydajności teoretycznej), krystalicznego 1,4-anhydro-D,L-galaktitolu o czystości 98%, oznaczonej metodą kapilarnej chromatografii gazowej w postaci per-O-acetylowej pochodnej. W dalszym etapie syntezy, poprzez aparaturę kwarcową zawierającą 0,6 g krystalicznego 1,4-anhydro-D,L-10

-galaktitolu i 0,6 g świeżo prażonych sit molekularnych typu 3·10^-10 m oraz zaopatrzoną w chłodnicę wodną, przepuszcza się gaz obojętny w czasie nie krótszym niż 30 min., po upływie którego aparaturę zawierającą mieszaninę reagującą umieszcza się w łaźni grzewczej i ogrzewa w temperaturze 290° ±3°C przez czas nie krótszy niż 4 godz., przepuszczając równocześnie bardzo powoli gaz obojętny. Aparaturę kwarcową następnie usuwa się z łaźni ogrzewającej, otwiera się i dodaje do tak otrzymanego ciemnobrązowego oleju około 20 g wody destylowanej lub etanolu o temperaturze około 50°C. Po rozpuszczeniu powstałych związków, z uzyskanego roztworu usuwa się sita molekularne z których w celu poprawienia wydajności wymywa się produkty reakcji pozostawiając zeolity przez dwa dni w rozpuszczalniku (wodzie lub etanolu). Otrzymaną mieszaninę produktów oczyszcza się przez jej ogrzewanie z dodatkiem 0,2 g węgla aktywnego w temperaturze wrzenia roztworu w czasie nie krótszym niż 10 min. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej, węgiel aktywny odsącza się pod ciśnieniem atmosferycznym, a następnie usuwa rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymany w ten sposób żółty oleisty syrop w ilości 0,37 g nanosi się na kolumnę chromatograficzną wypełnioną żelem krzemionkowym MN-Kieselgel 60 i prowadzi rozdział w układzie rozpuszczalników: eter dietylowy PL 195 541 B1 chloroform - metanol. Zbiera się frakcje zawierające 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditol o wartości Rf = 0,48 (w powyższym układzie rozpuszczalników), z których następnie usuwa się rozpuszczalniki w temperaturze około 50°C pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość po ochłodzeniu do temperatury 0°C krystalizuje dając w wyniku 0,245 g (45% wydajności teoretycznej) 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditolu o czystości 90%, oznaczonej metodą kapilarnej chromatografii gazowej w postaci per-O-acetylowej pochodnej.

Istotnym jest w sposobie według wynalazku, że jako gaz obojętny stosuje się argon lub azot, -10 oraz że stosuje się sita molekularne typu 3·10^-10 m świeżo prażone w temperaturze nie niższej niż 200°C przez czas nie krótszy niż 5 godz. Istotnym jest nadto, że jako łaźnię grzewczą stosuje się najkorzystniej stop Wooda, że stosuje się szybkość przepuszczania gazu obojętnego przez mieszaninę reagują33 cą w temperaturze 290° ± 3°C w granicach od min. 2 cm³/min do max. 20 cm³/min, oraz że z usuniętych z otrzymanego roztworu, sit molekularnych, w celu poprawienia wydajności, wymywa się produkty reakcji pozostawiając zeolity się przez dwa dni w rozpuszczalniku (najkorzystniej wodzie lub etanolu).

Według wynalazku, rozpuszczalniki usuwa się z roztworów w temperaturze najlepiej około 50°C, pod zmniejszonym ciśnieniem, najkorzystniej przy użyciu pompki wodnej, natomiast rozdział w układzie rozpuszczalników: eter dietylowy - chloroform - metanol prowadzi się najlepiej przy ich wzajemnym stosunku objętościowym 3:2:1, z szybkością przepływu najkorzystniej około 1 ml/min. Istotnym jest nadto, że węgiel aktywny odsącza się najkorzystniej na twardych, karbowanych sączkach bibułowych.

Wynalazek jest szczegółowo opisany na przykładzie jego wykonania i wsparty rysunkami: schemat 1 przedstawia drogę syntezy 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditolu z galaktitolu, fig. 1 przedstawia widmo ¹H NMR 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditolu, fig. 2 przedstawia strukturę krystalograficzną di-O-acetylowej pochodnej 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditolu.

Sposób otrzymywania 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditolu według wynalazku polega na tym, że poprzez aparaturę kwarcową, zawierającą 1 g krystalicznego galaktitolu i 0,4 g świeżo prażonych (w tem-10 peraturze 200°C przez 5 godz.) sit molekularnych typu 3·10^-10 m oraz zaopatrzoną w chłodnicę wodną spiralną, przepuszcza się w temperaturze pokojowej gaz obojętny (argon lub azot) przez 30 min. Po tym czasie umieszcza się aparaturę kwarcową w łaźni grzewczej - stopie Wooda i ogrzewa mieszaninę reagującą w temperaturze 290° ± 3°C przez co najmniej 60 min., przepuszczając równocześnie bardzo powoli gaz obojętny. Następnie aparaturę usuwa się z łaźni ogrzewającej, otwiera i dodaje do tak otrzymanego ciemnobrązowego oleju około 50 g rozpuszczalnika na przykład wody destylowanej lub etanolu w temperaturze około 60°C. Po rozpuszczeniu powstałych związków, z uzyskanego roztworu usuwa się sita molekularne, z których, w celu poprawienia wydajności, wymywa się produkty reakcji pozostawiając zeolity przez 2 dni w rozpuszczalniku (wodzie lub etanolu). Otrzymaną mieszaninę produktów oczyszcza się przez jej ogrzewanie z 0,5 g węgla aktywnego w temperaturze wrzenia roztworu w czasie nie krótszym niż 10 min. Po ochłodzeniu mieszaniny do temperatury pokojowej węgiel aktywny odsącza się na twardych, karbowanych sączkach bibułowych pod normalnym ciśnieniem, a następnie usuwa rozpuszczalnik w temperaturze około 50°C pod zmniejszonym ciśnieniem na pompce wodnej. Otrzymuje się w ten sposób 0,73 g jasnożółtego oleistego syropu. W celu wyizolowania 1,4-anhydro-D,L-galaktitolu uzyskany olej oczyszcza się poprzez rozdział na kolumnie chromatograficznej wypełnionej żelem krzemionkowym MN-Kieselgel 60. Przez kolumnę przepuszcza się układ rozpuszczalników: octan etylu - chloroform - metanol w stosunku objętościowym 3:2:1. Zbiera się frakcje zawierające 1,4-anhydro-D,L-galaktitol o wartości Rf = 0,16 (w powyższym układzie rozpuszczalników), z których następnie usuwa się rozpuszczalniki w temperaturze 50°C pod zmniejszonym ciśnieniem przy użyciu pompki wodnej. Pozostałość krystalizuje się z 1,4-dioksanu otrzymując 0,39 g, co stanowi 43% wydajności teoretycznej - krystalicznego 1,4-anhydro-D,L-galaktitolu o czystości 98%, oznaczonej metodą kapilarnej chromatografii gazowej w postaci per-O-acetylowej pochodnej.

W dalszym etapie syntezy, poprzez aparaturę kwarcową zawierającą 0,6 g krystalicznego 1,4-anhydro-D,L-galaktitolu i 0,6 g świeżo prażonych (w temperaturze 200°C przez 5 godz.) sit molekular-10 nych typu 3·10^-10 m oraz zaopatrzoną w chłodnicę wodną, przepuszcza się gaz obojętny na przykład argon lub azot w czasie nie krótszym niż 30 min. Po upływie tego czasu aparaturę zawierającą mieszaninę reagującą umieszcza się w łaźni grzewczej - stopie Wooda i ogrzewa w temperaturze 290° ± 3°C przez 4 godz., przepuszczając równocześnie bardzo powoli gaz obojętny również argon lub azot. Następnie aparaturę kwarcową usuwa się z łaźni ogrzewającej, otwiera i dodaje do tak otrzymanego ciemnobrązowego oleju około 20 g rozpuszczalnika zwłaszcza wody destylowanej lub etanolu o temperaturze około 50°C. Po rozpuszczeniu produktów, z uzyskanego roztworu usuwa się sita molekularne, z których, w celu poprawienia wydajności procesu, wymywa się produkty reakcji pozostawiając zeolity przez dwa dni w rozpuszczalniku (wodzie lub etanolu). Otrzymaną mieszaninę produktów

PL 195 541 B1 oczyszcza się przez jej ogrzewanie z 0,2 g węgla aktywnego, w temperaturze wrzenia roztworu w czasie nie krótszym niż 10 min. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej węgiel aktywny odsącza się na twardych, karbowanych sączkach bibułowych pod normalnym ciśnieniem. Następnie usuwa się rozpuszczalnik w temperaturze około 50°C pod zmniejszonym ciśnieniem przy użyciu pompki wodnej. Otrzymuje się 0,37 g żółtego oleju o konsystencji gęstego syropu. Uzyskany olej nanosi się na kolumnę chromatograficzną wypełnioną żelem krzemionkowym MN-Kieselgel 60 i prowadzi rozdział w układzie rozpuszczalników: eter dietylowy - chloroform - metanol (3:2:1,v:v:v) z szybkością przepływu około 1 ml/min. Zbiera się frakcje zawierające 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditol o wartości Rf= 0,48 (w powyższym układzie rozpuszczalników), z których następnie usuwa się rozpuszczalniki w temperaturze około 50°C pod zmniejszonym ciśnieniem przy użyciu pompki wodnej. Pozostałość po ochłodzeniu do temperatury 0°C krystalizuje, dając 0,245 g (45% wydajności teoretycznej) 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditolu o czystości 90%, oznaczonej metodą kapilarnej chromatografii gazowej w postaci per-O-acetylowej pochodnej.

Budowę związku ustalono w oparciu o analizę elementarną (teoret. C - 49,32%, H - 6,85%, O - 43,83%, znal. C - 49,47%, H - 6,87%, O - 43,66%), widmo ¹H (fig. 1) i ¹³C NMR, HSQC oraz analizę rentgenograficzną jego di-O-acetylowej pochodnej (fig. 2). Cząsteczka 1,4:3,6-dianhydro-D- lub -L-iditolu jest symetryczna, zawiera dwukrotną oś symetrii (C2), dlatego w widmie ¹H NMR obecne są tylko cztery sygnały protonów: protonu H-1 równoważnego z H-7 (δ= 3,85 ppm), H-2 równoważnego z H-8 (δ= 3,9 ppm), H-3 równoważnego z H-6 (δ= 4,36 ppm) i H-4 równoważnego z H-5 (δ= 4,65 ppm). Di-O-acetylowa pochodna otrzymanego związku krystalizuje w układzie krystalograficznym jednoskośnym, w grupie przestrzennej C2/c, co wskazuje, że związek ten jest racematem.

Wynalazek nadaje się do zastosowania w technologii pół przemysłowego otrzymywania 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditolu o czystości 90%.

Wykaz literatury do opisu patentowego

1. A. Wiśniewski, E. Skorupowa, J. Sokołowski, J. Carbohydr. Chem., 10 (1991) 77.

2. L.A. Hartmann (Atlas Chem. Ind. Inc.), U.S. Pat. 3,484,459 (1967); Chem. Abstr., 72 (1970)

101,059.

3. D.R. Hicks, B. Fraser-Reid, Can. J. Chem., 52 (1974) 3367.

4. R.S. Tipson, A. Cohen, Carbohydr. Res., 7 (1968) 232.

5. B. Fraser-Reid, D.R. Hicks, J. Chem. Soc. Chem. Comm., (1972) 19.

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób otrzymywania 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditolu z galaktiolu, znamienny tvm, że przez aparaturę kwarcową, zawierającą 1g krystalicznego galaktitolu i0,4 g świeżo prażonych sit moleku-10 larnych typu 3·10^-10 m oraz zaopatrzoną w chłodnicę wodną, przepuszcza się w temperaturze pokojowej gaz obojętny przez czas co najmniej 30 min., po którego upływie umieszcza się aparaturę kwarcową w łaźni grzewczej i ogrzewa mieszaninę reagującą w temperaturze 290° ± 3°C przez 1 godz., przepuszczając przez nią równocześnie bardzo powoli gaz obojętny, aparaturę następnie usuwa się z łaźni ogrzewającej, otwiera i dodaje do tak otrzymanego ciemnobrązowego oleju około 50 g wody destylowanej lub etanolu mającego temperaturę około 60°C i po rozpuszczeniu powstałych związków, z otrzymanego roztworu usuwa się sita molekularne, a uzyskaną mieszaninę produktów oczyszcza się przez jej ogrzewanie z dodatkiem 0,5 g węgla aktywnego w temperaturze wrzenia roztworu w czasie nie krótszym niż 10 min. i po ochłodzeniu mieszaniny do temperatury pokojowej, węgiel aktywny odsącza się pod ciśnieniem atmosferycznym, a następnie usuwa rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując około 0,73 g jasnożołtego oleistego syropu, który w celu wyizolowania zeń 1,4-anhydro-D,L-galaktitolu oczyszcza się poprzez rozdział na kolumnie chromatograficznej wypełnionej żelem krzemionkowym MN-Kieselgel 60, przez którą przepuszcza się układ rozpuszczalników: octan etylu - chloroform - metanol w stosunku objętościowym 3:2:1, zbierając frakcje zawierające 1,4-anhydro-D,L-galaktitol o wartości Rt = 0,16 (w powyższym układzie rozpuszczalników), z których następnie usuwa się rozpuszczalniki pod zmniejszonym ciśnieniem, a otrzymaną w ten sposób pozostałość krystalizuje się z 1,4-dioksanu, uzyskując około 0,39 g, (co stanowi 43% wydajności teoretycznej), krystalicznego

   PL 195 541 B1

   1,4-anhydro-D,L-galaktitolu o czystości 98%, oznaczonej metodą kapilarnej chromatografii gazowej w postaci per- O -acetylowej pochodnej, po czym w dalszym etapie syntezy, poprzez aparaturę kwarcową, zawierającą 0,6 g krystalicznego 1,4-anhydro-D,L-galaktitolu i 0,6 g świeżo prażonych sit mole-10 kularnych typu 3·10^-10 m oraz zaopatrzoną w chłodnicę wodną, przepuszcza się gaz obojętny w czasie nie krótszym niż 30 min., po upływie którego aparaturę zawierającą mieszaninę reagującą umieszcza się w łaźni grzewczej i ogrzewa w temperaturze 290° ± 3°C przez czas nie krótszy niż 4 godz., przepuszczając równocześnie bardzo powoli gaz obojętny, następnie aparaturę kwarcową usuwa się z łaźni ogrzewającej, otwiera się i dodaje do tak otrzymanego ciemnobrązowego oleju około 20 g wody destylowanej lub etanolu o temperaturze około 50°C i po rozpuszczeniu produktów, z uzyskanego roztworu usuwa się sita molekularne, a otrzymaną mieszaninę produktów oczyszcza się przez jej ogrzewanie z dodatkiem 0,2 g węgla aktywnego w temperaturze wrzenia roztworu w czasie nie krótszym niż 10 min. i po ochłodzeniu do temperatury pokojowej węgiel aktywny odsącza się pod ciśnieniem atmosferycznym, a następnie usuwa rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem, a otrzymany żółty oleisty syrop w ilości 0,37 g nanosi się na kolumnę chromatograficzną wypełnioną żelem krzemionkowym MN-Kieselgel 60 i prowadzi rozdział w układzie rozpuszczalników: eter dietylowy - chloroform - metanol, zbierając frakcje zawierające 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditol o wartości Rf = 0,48 (w powyższym układzie rozpuszczalników), z których następnie usuwa się rozpuszczalniki w temperaturze około 50°C pod zmniejszonym ciśnieniem, a pozostałość po ochłodzeniu do temperatury 0°C krystalizuje, dając w wyniku 0,245 g (45% wydajności teoretycznej) 1,4:3,6-dianhydro-D,L-iditolu o czystości 90%, oznaczonej metodą kapilarnej chromatografii gazowej w postaci per-O-acetylowej pochodnej.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako gaz obojętny stosuje się argon.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako gaz obojętny stosuje się azot.
4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się sita molekularne typu 3·10^-10 m świeżo prażone w temperaturze nie niższej niż 200°C przez czas nie krótszy niż 5 godz.
5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako łaźnię grzewczą stosuje się najkorzystniej stop Wooda.
6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że szybkość przepuszczania gazu obojętnego przez mieszaninę reagującą w temperaturze 290° ± 3°C, zawiera się w granicach od min.2 cm³/min. do max. 20 cm³/min.
7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że z usuniętych z otrzymanego roztworu sit molekularnych, w celu poprawienia wydajności, wymywa się produkty reakcji pozostawiając zeolity przez dwa dni w rozpuszczalniku, najkorzystniej wodzie lub etanolu.
8. 8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że rozpuszczalniki usuwa się z roztworów w temperaturze najlepiej około 50°C pod zmniejszonym ciśnieniem, najkorzystniej przy użyciu pompki wodnej.
9. 9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że rozdział w układzie rozpuszczalników: eter dietylowy - chloroform - metanol prowadzi się najlepiej przy ich wzajemnym stosunku objętościowym 3:2:1, z szybkością przepływu najkorzystniej około 1 ml/min.