PL194869B1 - Urządzenie ortodontyczne przystosowane do dopasowywania się do wielu rozmiarów jamy ustnej i zębów, zwłaszcza dla korekty ortodontycznej - Google Patents

Abstract

1. Urzadzenie ortodontyczne, przystosowane do dopasowywania sie do wielu rozmiarów jamy ustnej i zebów, zwlaszcza dla korekty ortodontycznej, za- wierajace koryta mieszczace zeby oraz kolnierz wargowo-policzkowy majacy konfiguracje w ksztalcie litery U i gladka wewnetrzna powierzchnie wargowa, kolnierz jezykowy równiez majacy konfiguracje w ksztalcie litery U i gladkie wewnetrzne powierzch- nie jezykowe ustawione w odstepie od wewnetrznej powierzchni wargowej kolnierza wargowo-policzko- wego, oraz przesmyk wzajemnie laczacy kolnierz wargowo-policzkowy i kolnierz jezykowy, przy czym koryta mieszczace zeby sa utworzone w sasiedz- twie przesmyku pomiedzy wewnetrzna powierzch- nia wargowa a wewnetrzna powierzchnia jezykowa dla pomieszczenia przynajmniej jednego z górnych lub dolnych rzedów zebów, znamienne tym, ze koryta (32, 40) mieszczace zeby w obszarze sieka- czy (17) maja szerokosc zwezajaca sie w strone przesmyku (16). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie ortodontyczne przystosowane do dopasowywania się do wielu rozmiarów jamy ustnej i zębów, zwłaszcza dla korekty ortodontycznej.

Istnieje wiele stanów wadliwego zgryzu zębów które są korygowane poprzez zabieg ortodontyczny. Niektóre z tych stanów obejmują szpary pomiędzy siekaczami, przezgryz, przodozgryz, zachodzenie na siebie siekaczy, przekręcenie zęba i niewłaściwy układ szczęk względem siebie. Dla uzyskania żądanej korekty często stosuje się metalowe taśmy i druty nakładane na zęby stałe. Dostępne są również termoplastyczne wyjmowalne wkładki pozycjonujące lub urządzenia, takie jak ujawnione w opisach patentowych USA nr-y 4,139,944; 4,919,612; 3,848,335 i 3,939,598.

Te wyjmowalne urządzenia są zwykle wyposażone w gniazda na zęby, każde dla pomieszczenia w sobie jednego z poszczególnych zębów dla prowadzenia i nakierowywania zęba do właściwego położenia zgryzu. Tego rodzaju urządzenia są więc dobierane poprzez pomiary jamy ustnej i zębów danego osobnika i dopasowywanie odpowiednio zwymiarowanego urządzenia mającego odpowiednie rozmiary gniazd zębów i rozstawienie.

Ze stanu techniki znane jest urządzenie ortodontyczne, przystosowane do dopasowywania się do wielu rozmiarów jamy ustnej i zębów, zwłaszcza dla korekty ortodontycznej, zawierające koryta mieszczące zęby oraz kołnierz wargowo-policzkowy mający konfigurację w kształcie litery U i gładką wewnętrzną powierzchnię wargową, kołnierz językowy również mający konfigurację w kształcie litery U i gładkie wewnętrzne powierzchnie językowe ustawione w odstępie od wewnętrznej powierzchni wargowej kołnierza wargowo-policzkowego, oraz przesmyk wzajemnie łączący kołnierz wargowo-policzkowy i kołnierz językowy, przy czym koryta mieszczące zęby są utworzone w sąsiedztwie przesmyku pomiędzy wewnętrzną powierzchnią wargową a wewnętrzną powierzchnią językową dla pomieszczenia przynajmniej jednego z górnych lub dolnych rzędów zębów.

Ulepszenie w dziedzinie wyjmowalnych urządzeń stanowi możliwość dopasowywania rozmaitych rozmiarów jamy ustnej i zębów, które to urządzenie może być stosowane do początkowego prowadzenia i nakierowywania wyrastających siekaczy stałych i innych zębów w jamie ustnej danego osobnika do pożądanego stanu zgryzu.

W niektórych przypadkach, po wyjściu zębów stałych, ulepszenie w stosunku do stanu techniki będzie stanowiło urządzenie dostosowane do korygowania problemów występujących w przypadku zębów stałych i do utrzymywania tych zębów we właściwym stanie.

Zwykłe urządzenia do zapobiegania bezdechowi i zgrzytaniu zębów podczas snu i stosowane jako sportowe maski osłonowe jamy ustnej wymagają zwykłej modyfikacji i są dość kosztowne. Urządzenie spełniające te funkcje dostosowywuje się do wielu rozmiarów jamy ustnej i zębów przy jednoczesnym dopasowaniu właściwym do danego osobnika będzie stanowiło istotny postęp w tej dziedzinie.

Urządzenie ortodontyczne, przystosowane do dopasowywania się do wielu rozmiarów jamy ustnej i zębów, zwłaszcza dla korekty ortodontycznej, zawierające koryta mieszczące zęby oraz kołnierz wargowo-policzkowy mający konfigurację w kształcie litery U i gładką wewnętrzną powierzchnię wargową, kołnierz językowy również mający konfigurację w kształcie litery U i gładkie wewnętrzne powierzchnie językowe ustawione w odstępie od wewnętrznej powierzchni wargowej kołnierza wargowo-policzkowego, oraz przesmyk wzajemnie łączący kołnierz wargowo-policzkowy i kołnierz językowy, przy czym koryta mieszczące zęby są utworzone w sąsiedztwie przesmyku pomiędzy wewnętrzną powierzchnią wargową a wewnętrzną powierzchnią językową dla pomieszczenia przynajmniej jednego z górnych lub dolnych rzędów zębów, według wynalazku charakteryzuje się tym, że koryta mieszczące zęby w obszarze siekaczy mają szerokość zwężającą się w stronę przesmyku.

Koryta zawierają górne koryto mieszczące górny rząd zębów szczękowych i dolne koryto mieszczące dolny rząd zębów żuchwowych.

Kołnierz wargowo-policzkowy i kołnierz językowy zawierają wyższe segmenty wystające w górę od przesmyku i niższe segmenty wystające w dół od przesmyku, przy czym wyższe segmenty tworzą między sobą górne koryto mieszczące górny rząd zębów szczękowych, zaś niższe segmenty tworzą między sobą dolne koryto mieszczące dolny rząd zębów żuchwowych.

Przesmyk jest w postaci górnego przesmyku, wzajemnie łączącego wyższe segmenty kołnierza wargowo-policzkowego i kołnierza językowego, dolnego przesmyku wzajemnie łączącego niższe segmenty kołnierza wargowo-policzkowego i kołnierza językowego, oraz zawiasu łączącego tylne odległe końce górnego przesmyku i dolnego przesmyku.

PL 194 869 B1

Urządzenie ortodontyczne, przystosowane do dopasowywania się do wielu rozmiarów jamy ustnej i zębów, zwłaszcza dla korekty ortodontycznej, zawierające kołnierz wargowo-policzkowy mający konfigurację w kształcie litery U, wyższy segment wargowy mający wewnętrzną powierzchnię wargową i niższy segment wargowy mający wewnętrzną powierzchnię wargową, kołnierz językowy mający konfigurację w kształcie litery U, wyższy segment językowy mający wewnętrzną powierzchnię językową oddaloną od wewnętrznej powierzchni wargowej wyższego segmentu wargowego, niższy segment językowy mający wewnętrzną powierzchnię językową umieszczoną w odstępie od wewnętrznej powierzchni wargowej niższego segmentu wargowego, przesmyk wzajemnie łączący kołnierz wargowo-policzkowy i kołnierz językowy, i mający górną powierzchnię przesmyku i dolną powierzchnię przesmyku, koryto mieszczące zęby szczękowe, utworzone przez górną powierzchnię przesmyku pomiędzy wewnętrzną powierzchnią wargową i wewnętrzną powierzchnią językową wyższych segmentów, oraz koryto mieszczące zęby żuchwowe, utworzone przez dolną powierzchnię przesmyku pomiędzy wewnętrzną powierzchnią wargową a wewnętrzną powierzchnią językową niższych segmentów, według wynalazku charakteryzuje się tym, że jedno z koryt utworzonych przez górną powierzchnię i odpowiednio dolną powierzchnię przesmyku wzajemnie łączącego kołnierz wargowo-policzkowy i kołnierz językowy pomiędzy wewnętrzną powierzchnią wargową i wewnętrzną powierzchnię językową wyższych segmentów i, odpowiednio, niższych segmentów w obszarze siekaczy ma szerokość stopniowo zwężającą się w stronę przesmyku.

Korzystnie drugie koryto w obszarze siekaczy również ma szerokość stopniowo zwężającą się w stronę przesmyku.

Wspomniana szerokość wynosi najwyżej 1 mm w sąsiedztwie przesmyku na odległości przynajmniej 2 mm od niego.

Szerokość koryt w obszarze siekaczy wynosi około 1 mm lub mniej w sąsiedztwie przesmyku na odległości przynajmniej 2 mm od niego.

Wewnętrzna powierzchnia wargowa wyższego segmentu wargowego i wewnętrzna powierzchnia wargowa niższego segmentu wargowego są nachylone względem siebie pod kątem mniejszym niż 131°.

Górna powierzchnia i dolna powierzchnia przesmyku korzystnie wyznaczają między sobą minimalną grubość i maksymalną grubość w obszarze siekaczy, przy czym ta minimalna grubość wynosi 2 mm z tolerancją w górę lub w dół około 1 mm, a maksymalna grubość wynosi 15 mm z tolerancją w górę i w dół około 1 mm.

Wyższy segment wargowy w obszarze siekaczy ma grubość wynoszącą 2 mm z tolerancją w górę i w dół około 1 mm, co umożliwia rozciągnięcie poprzeczne kołnierza wargowo-policzkowego w obszarze siekaczy w stopniu wystarczającym do przyłożenia nacisku do górnych siekaczy użytkownika.

Niższy segment wargowy i niższy segment językowy mają wysokość wynoszącą około 6 mm od przesmyku do dolnej krawędzi.

Wyższy segment wargowy i wyższy segment językowy mają wysokość wynoszącą około 6 mm od przesmyku do górnej krawędzi.

Z kołnierza językowego korzystnie wystaje przynajmniej jedno językowe przedłużenie.

W kołnierzu językowym korzystnie znajduje się wklęsłość językowa.

Wewnętrzna powierzchnia językowa jednego z koryt zwęża się od wewnętrznej powierzchni wargowej, dostosowując urządzenie ortodontyczne bocznie w obszarze siekaczy do przynajmniej części kła osoby większej lub całego kła osoby mniejszej.

Szerokość jednego z koryt ma wielkość wyznaczoną przez zęby w obszarze siekaczy w jamie ustnej użytkownika, wyrośnięte na około 1/3 do 1/2 wysokości.

Szerokość jednego z koryt wynosi 1 mm z tolerancją w górę i w dół około 1 mm.

Wewnętrzne powierzchnie wargowe są nachylone względem siebie pod kątem β mniejszym niż 134°, względnie pod kątem b pomiędzy około 115° do około 134°.

Kołnierz wargowo-policzkowy ma ściankę o grubości wynoszącej 2 mm z tolerancją w górę i w dół 1 mm.

Część kołnierza wargowo-policzkowego w obszarze siekaczy ma ściankę o grubości 2 mm z tolerancją w górę i w dół około 1 mm.

Kołnierz wargowo-policzkowy w obszarze siekaczy jest rozciągliwy na 5 mm z tolerancją w górę i w dół około 2 mm poza jego naturalny stan nierozciągnięty.

Niższy segment językowy wystaje w dół od dolnej powierzchni przesmyku do dolnej krawędzi na wysokość około 6 mm, dla uniknięcia kontaktu z obszarem dziąsłowym użytkownika.

PL 194 869 B1

Niższy segment wargowy jest zwężony na zewnątrz od koryta zębów żuchwowych w sąsiedztwie dolnej krawędzi dla uniknięcia kontaktu z obszarem dziąsłowym użytkownika.

Wyższy segment językowy wystaje w dół od koryta zębów szczękowych w stronę górnej krawędzi na wysokość około 6 mm, dla uniknięcia kontaktu z obszarem dziąsłowym użytkownika.

Wyższy segment wargowy jest zukosowany na zewnątrz od koryta zębów szczękowych w sąsiedztwie górnego końca dla uniknięcia kontaktu z obszarem dziąsłowym użytkownika.

Wewnętrzna powierzchnia językowa zwęża się od wewnętrznej powierzchni wargowej na jednym z koryt mieszczących zęby szczękowe lub żuchwowe, dostosowywując urządzenie ortodontyczne do przynajmniej części kła jamy ustnej osoby większej lub całego kła osoby mniejszej.

W pierwszym rozwiązaniu urządzenia według wynalazku, kołnierz wargowo-ustny i wewnętrzny kołnierz językowy tworzą koryto zębów szczękowych pomiędzy wystającymi w górę wyższymi segmentami kołnierzy. Koryto zębów szczękowych ma stopniowo zwężającą się szerokość w miarę zbliżania się do przesmyku.

Ta węższa szerokość przykłada nacisk do siekaczy podczas ich wyrastania w jamie ustnej osobnika jak również po ich całkowitym wydobyciu. Przez tego rodzaju oddziaływanie, urządzenie wspomaga prowadzenie siekaczy do właściwego położenia i ukierunkowania obrotowego dla korygowania układów szczęk nienormalnych, co do zgryzu, wadliwego zgryzu, zachodzenia na siebie zębów, przekręceń, przerw i niewłaściwego rozstawienia. Gdy tylko siekacze całkowicie wyrosną, urządzenie może dalej korygować te same problemy poprzez wywieranie siły przez pacjenta dopasowywującego urządzenie. Urządzenie służy również jako ochrona górnych i dolnych zębów przednich przed uszkodzeniem podczas sportów kontaktowych. Pomaga ono również stabilizować urządzenie w jamie ustnej, jeżeli pacjent zgrzyta zębami podczas snu.

Urządzenie utrzymuje położenie górnych i dolnych koryt zębowych mocno nad zębami i dopomaga w ograniczaniu bocznego ruchu szczęk podczas zgrzytania zębami i tym samym ogranicza siły ścierania wywierane na płaskie dopasowane powierzchnie zgryzu zamiast szkliwa i powierzchni siekaczy.

W następnym rozwiązaniu, grubość materiału kołnierza wargowo-ustnego w obszarze górnych siekaczy jest pocieniona, zbliżając się do górnej krawędzi lub dziąsłowej części górnego segmentu kołnierza wargowo-policzkowego. Pocieniony materiał umożliwia dodatkowe rozciąganie poprzez obszar siekaczy, co wywołuje naprężenie w kołnierzu wargowo-ustnym, wspomagające przykładanie nacisku na wydobywające się siekacze danego osobnika dla właściwego pozycjonowania zębów.

W następnym rozwiązaniu, kołnierz wargowo-ustny i wewnętrzny kołnierz językowy zawierają wyższe wystające w górę segmenty i niższe wystające w dół segmenty. Te wyższe segmenty wyznaczają koryto zębów szczękowych dla pomieszczenia górnego rzędu lub grupy zębów przednich a niższe segmenty tworzą koryto dla zębów żuchwowych dla pomieszczenia dolnego rzędu lub grupy zębów przednich.

Wewnętrzne powierzchnie górnego wargowo-ustnego kołnierza i dolnego wargowo-ustnego kołnierza mają względny kąt pomiędzy sobą, który jest ogólnie mniejszy niż typowy kąt zębów danego osobnika dla dopasowania się do powierzchni zębów. Ten nieznacznie mniejszy kąt bierze udział w przykładaniu dodatkowego nacisku na zęby osobnika podczas ich wydobywania przez właściwe prowadzenie i nakierowywanie zębów do ich całkowicie wyrośniętego położenia szczękowego dla otrzymania górnych i dolnych siekaczy o nachyleniu bardziej wargowym tak, że ulega zredukowaniu kąt pomiędzy górnymi i dolnymi siekaczami. Ten mniejszy kąt dopomaga również do zapobiegania przegryzowi przez powodowanie większego i mocniejszego kontaktu krawędzi dolnych siekaczy z językowymi powierzchniami górnych siekaczy.

W jeszcze innym rozwiązaniu, górne i dolne krawędzie wyższych i niższych segmentów wargowo-policzkowych, odpowiednio, są przystosowane do unikania kontaktu z obszarem dziąsłowym jamy ustnej przez przechylenie na zewnątrz na wewnętrznej powierzchni dla odsłonięcia tkanki dziąsłowej niezależnie od wielkości jamy ustnej. Służy to do zapobiegania wgniataniu dziąseł, w szczególności na łuku zębów dolnych, który jest najbardziej podatny na tego rodzaju oddziaływanie.

W następnym rozwiązaniu, przedłużenia językowe wystają z urządzenia od dolnego kołnierza językowego po każdej stronie linii środkowej dla zapewnienia posuwania żuchwy do przodu. To posuwanie do przodu będzie stymulowało bardziej skuteczny wzrost ku przodowi żuchwy u dzieci, co będzie pomagało w korygowaniu przednio-tylnych rozbieżności szczęk, występujących w wadach zgryzu typu retrusji żuchwowej. Przedłużenia językowe są nadzwyczaj pomocne w utrzymywaniu przedniego położenia żuchwy podczas snu, co łagodzi bezdech podczas snu i również zapobiega wibracji języczPL 194 869 B1 ka powodującej chrapanie, przez udostępnienie bardziej otwartego toru powietrza do gardła. Gdy żuchwa jest wysunięta ku przodowi, to powoduje ona również przyjęcie przedniego położenia przez język, poprzez mięśniowe połączenie języka z górnym zgrubieniem brody w przednim segmencie żuchwy. Powoduje to odsunięcie języka od tylnej ściany gardzielowej i zwiększa objętość powietrza które może przechodzić do gardła i płuc, redukując bezdech i chrapanie nocne.

Urządzenie ortodontyczne według wynalazku eliminuje potrzebę stosowania gniazd mieszczących poszczególne zęby i umożliwia dostosowywanie się do zębów i jam ustnych o rozmaitych wielkościach.

Wstępnie wykonane urządzenie według wynalazku, które później jest dopasowane do dowolnej konfiguracji i wielkości zębów, pozwala automatycznie pacjentowi redukować lub eliminować chrapanie jak również zapobiegać efektom nocnego zgrzytania zębów, takim jak nadmierne ścieranie lub zużywanie zębów. Ponieważ urządzenie jest wstępnie wytworzone i stanowi znaczną osłonę wargową na górnych i dolnych zębach przednich jak również ma dużą porcję tworzywa sztucznego między łukami, zatem może ono służyć jako skuteczna maska osłonowa jamy ustnej w sportach kontaktowych. Chroni ono zęby przed poziomymi uderzeniami w obszar warg jak również przed pionowymi uderzeniami od dołu, które podbijają zęby żuchwy w kierunku zębów szczęki przez popchnięcie żuchwy do gwałtownego zamknięcia w niezwyczajny sposób. Urządzenie to umożliwia również łatwe oddychanie ustami, wymagane w wielu sportach.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z góry zgryzu urządzenia ortodontycznego według wynalazku, pos. 2 - przekrój przez przednią część znanego urządzenia ortodontycznego, fig. 3 - przekrój wzdłuż linii III-III urządzenia z fig. 1, fig. 4 - fragmentaryczny przekrój wzdłuż łuku IV-IV urządzenia z fig. 1, fig. 5 - przekrój wzdłuż linii V-V urządzenia z fig. 1, fig. 6 - boczny widok przekrojowy następnego rozwiązania urządzenia według wynalazku, fig. 7 - widok z boku następnego rozwiązania urządzenia według wynalazku, fig. 8 - fragmentaryczny przekrojowy widok z boku osobnika podczas chrapania i zakłócającego sen bezdechu, pokazujący prawie zamknięty kanał powietrzny w jamie gardłowej, fig. 9 - częściowy przekrojowy widok z boku tego samego osobnika noszącego urządzenie według wynalazku, przedstawiający otwarty kanał powietrzny i nieograniczony otwór jamy gardłowej.

Na fig. 1 przedstawiono pierwsze rozwiązanie urządzenia ortodontycznego 10, w którym wykorzystano zasady według wynalazku w widoku zgryzu lub widoku z góry. Urządzenie ortodontyczne 10 ma ogólnie kształt litery U dla odpowiadania górnemu i dolnemu łukowi jamy ustnej człowieka. Urządzenie posiada zewnętrzny kołnierz wargowo-policzkowy 12 i wewnętrzny kołnierz językowy 14, obydwa zasadniczo pionowe i wystające wyżej i niżej względem łączącego przesmyku 16. Przesmyk 16 wzajemnie łączy kołnierz wargowo-policzkowy 12 i wewnętrzny kołnierz językowy 14 i jest przeznaczony do prawie łączenia zgryzowych powierzchni tylnych zębów, gdy urządzenie jest włożone do jamy ustnej użytkownika.

Urządzenie może być również przystosowane do stosowania z tylko górnym lub dolnym łukiem, i w takich przypadkach kołnierze będą wystawać tylko wyżej lub odpowiednio tylko niżej. Na fig. 6 przedstawiono urządzenie 110 mające tylko łuk pokazany w przekroju. Na fig. 7 pokazano urządzenie 210, które może być wytworzone tak, że posiada trwały ruchomy zawias 212 przy tylnym odległym końcu urządzenia, łączący oddzielne wyższe i niższe segmenty 214, 216. Wybór materiału i grubości może być łatwo dostosowany dla kontrolowania trwałości zawiasu. Korzystnie, zawias 212 powinien wywierać siłę otwierającą pomiędzy górną i dolną sekcją, wymuszając na użytkowniku zagryzanie, wzmagając rezultaty stosowania urządzenia. Każda górna i dolna sekcja powinna posiadać swój własny oddzielny przesmyk. Urządzenie powinno posiadać wszystkie opisane właściwości, gdy znajduje się w położeniu zamkniętym przy górnym i dolnym segmencie, przylegających do siebie.

Użytkownicy przechodzą zwykle cztery etapy rozwoju zębów włącznie z etapem, w którym występują tylko zęby mleczne. Użytkownicy przechodzą również przez etap mieszanego ząbkowania, zwykle obejmującego wyrastanie stałych górnych i dolnych siekaczy (środkowych i bocznych siekaczy) i pierwszych stałych zębów trzonowych, mlecznych kłów, mlecznych pierwszych zębów trzonowych i mlecznych drugich zębów trzonowych. Trzeci etap występuje wówczas, gdy wszystkie górne i dolne stałe siekacze wyszły zaś kły i zęby trzonowe wypadają i są wymieniane na stałe kły i zęby dwuszczytowe. Czwarty etap następuje po tym, gdy wszystkie stałe tylne zęby trzonowe wyrosną do pełnego stanu uzębienia osób dorosłych.

PL 194 869 B1

Urządzenie ortodontyczne 10 jest przeznaczone do stosowania początkowo w wieku około 6 lat do prowadzenia i nakierowywania wychodzących stałych siekaczy w jamie ustnej we właściwym położeniu zgryzu. Urządzenie pracuje przez eliminowanie lub wyhamowywanie obrotu zębów i popychanie siekaczy do ich właściwego położenia a jednocześnie popychając je pod wpływem ich własnej siły wyrastania do znaczącego i trwałego poszerzenia i powiększenia łuków.

Urządzenie jest również przydatne jako ustalacz dla dowolnej osoby aż do wieku około 9 lat, w którym to czasie urządzenie jest ponownie przydatne do prowadzenia i nakierowywania wychodzących stałych kłów i wstępnych zębów trzonowych do zarysu idealnego zgryzu klasy I, podobnie do działania możliwego dla siekaczy mlecznych. To samo urządzenie może być stosowane po całkowitym wyjściu górnych i dolnych siekaczy wymagających wyprostowania. To samo urządzenie jest następnie przydatne do ustawienia w linii tych zębów. Po zakończeniu tego etapu wychodzenia zębów, urządzenie ortodontyczne 10 jest ponownie przydatne jako ustalacz dla dzieci w wieku 8 do około 10 lat, po którym to czasie może ono prowadzić kły i wstępne zęby trzonowe do właściwego położenia. W wieku około 11 lat i później, urządzenie może być stosowane w razie potrzeby dla utrzymania właściwego ukierunkowania i upozycjonowania zębów. Urządzenie jest również przydatne dla wszystkich osób o całkowicie wyrośniętych zębach stałych dla naprostowania również tych zębów.

Celem urządzenia ortodontycznego 10 jest dopasowanie każdego szczególnego rodzaju urządzenia do wielu odmiennych rozmiarów zębów i jam ustnych. Dla spełnienia tego celu, urządzenie ortodontyczne 10 jest wyposażone w ogólnie gładką wewnętrzną powierzchnię w korytach zębów, przez co nie posiada żadnych indywidualnych gniazd na zęby a zamiast tego posiada kołnierz wargowo-policzkowy 12 i wewnętrzny kołnierz językowy 14 wyposażony w szczególne ukierunkowania i zarysy.

Urządzenie ortodontyczne 10 może być wykonane w rozmaitych długościach, mierząc od przedniego końca siekaczy 17 do tylnych odległych końców 19, jak przedstawiono na fig. 1. Urządzenie może kończyć się przy obszarze odpowiadającym górnym drugim mlecznym zębom trzonowym, jeżeli urządzenie ma być stosowane dla dzieci w wieku około 6 lub 7 lat przed wyjściem pierwszych stałych zębów trzonowych. Urządzenie może sięgać trochę dalej do obszaru górnych pierwszych trzonowych zębów stałych dla stosowania u dzieci w wieku od około 7 lat do około 12 lat. Tylne końce 19 urządzenia mogą wystawać trochę dalej do obszaru odpowiadającego górnym drugim stałym zębom trzonowym dla dzieci w wieku lat 12 i więcej.

Na pos. 2 przedstawiono typowy przekrój przez urządzenie znane ze stanu techniki, przechodzący przez przednią część siekaczową 102 urządzenia 100, zaś fig. 3 przedstawia przekrój przez przednią część siekaczy 17 urządzenia ortodontycznego 10 według wynalazku. Zewnętrzny kołnierz wargowo-policzkowy 12 zawiera wystający w górę wyższy segment wargowy 18 i wystający w dół niższy segment wargowy 20 w stosunku do przesmyku 16. Podobnie, wewnętrzny kołnierz językowy 14 zawiera wyższy segment językowy 22 i niższy segment językowy 24.

Wyższe segmenty 18 i 22 zawierają wewnętrzną powierzchnię wargową 26 i wewnętrzne powierzchnie językowe 28, które są zwrócone ku sobie lub przeciwstawnie względem siebie. Przesmyk 16 zawiera górną powierzchnię 30 i współpracuje z wewnętrznymi powierzchniami 26 i 28 wyższych segmentów dla utworzenia koryta 32 zębów szczękowych mającego zmienną szerokość dookoła urządzenia ortodontycznego 10 w kształcie litery U. Podobnie, niższe segmenty 20 i 24 wyznaczają wewnętrzną powierzchnię wargową 34 i wewnętrzną powierzchnię językową 36, które są przeciwstawne lub zwrócone względem siebie. Przesmyk 16 posiada również dolną powierzchnię 38, która odpowiada wewnętrznym powierzchniom 34 i 36 dla utworzenia koryta 40 zębów żuchwowych, również mającego zmienną szerokość dookoła urządzenia ortodontycznego w kształcie litery U. Szerokość taka jest utworzona zarówno dla koryta 22 zębów szczękowych jak i koryta 40 zębów żuchwowych jako odległość pomiędzy ich odpowiednimi wewnętrznymi powierzchniami.

Jak przedstawiono na fig. 3, urządzenie według wynalazku zawiera wzrastające nachylenie w stosunku do pionu wewnętrznych powierzchni wargowych 26 i 34. Zwykle dla przeciętnego dziecka, kąt pomiędzy powierzchniami wargowymi górnych i dolnych środkowych siekaczy wynosi około 131°. Typowe wstępnie wytworzone urządzenie do przykładania nacisku do siekaczy ma kąt pomiędzy górnymi i dolnymi centralnymi siekaczami który jest większy niż 131°, lub zwykle pomiędzy 135° i 138°, jak pokazano na fig. 2. Jest to wykorzystane dla przykładania nacisku na siekacze, możliwie blisko kierunku pionowego. Jednakże ten duży kąt w typowym urządzeniu ujemnie wpływa na korekcję i utrzymywanie stanu przegryzu, ponieważ powierzchnie językowe górnych siekaczy są ukierunkowane bardziej pionowo w porównaniu z dolnymi siekaczami i dostarczają mniejszy opór dla ponownego

PL 194 869 B1 wadliwego ustawienia. Gdy dziecko jest jeszcze małe, ten kąt w wychodzących siekaczach może być bardzo łatwo zmieniany. Nachylenie siekaczy może zatem być zmieniane dla popychania górnych, środkowych i bocznych siekaczy do wychodzenia ze zwiększonym pochyleniem wargowym. Urządzenie ortodontyczne 10 według wynalazku zapewnia zatem pomniejszone ustawienie kątowe pomiędzy wewnętrzną powierzchnią wargową 26 i wewnętrzną powierzchnią wargową 34, przykładowo w zakresie 115° do 131°.

Na fig. 4 przedstawiono przedni widok w przekroju wzdłuż łuku koryt zębowych urządzenia 10 dla przedstawienia następnej korzyści wynalazku. Główna grubość przesmyku 16 ma ogólnie wymiar stały z wyjątkiem obszaru siekaczy 17 zarówno górnego jak i dolnego łuku. Jak przedstawiono na fig. 4, górna powierzchnia 30 przesmyku 16 zawiera niewielki górny uskok w obszarze górnych zębów bocznych i górnych kłów. Podobnie, dolna powierzchnia 38 przesmyku 16 zawiera niewielki dolny uskok 34 w obszarze dolnych zębów bocznych i dolnych kłów.

Górny uskok 42 przesmyku 16 jest korzystnie bardziej wyraźnie zaznaczony niż dolny uskok 44 dla spowodowania dopasowania górnych siekaczy użytkownika dla możliwości wyraźniejszego uśmiechu lub dla skuteczniejszego wyeliminowania uśmiechu z obrzękiem. Powiększona grubość w stosunku do podstawowej grubości przesmyku 16 w obszarze siekaczy 17 utworzona pomiędzy uskokami 42 i 44 bardziej całkowicie również dopomaga w redukowaniu przegryzu u użytkowników i ponadto dopomaga w zapobieganiu ponownemu wadliwemu ustawieniu zębów. Uskoki 42 i 44 są zasadniczo ustawione w jednym rozwiązaniu tak, że urządzenie ortodontyczne 10, wykonuje niewielką tendencję do stanu otwartego zgryzu, rzędu około 0,5 mm w obszarze siekaczy 17.

Jak przedstawiono na fig. 1, urządzenie ortodontyczne 10 może również zawierać jeden lub więcej dużych, wystających do wewnątrz językowych występów lub przedłużeń 46, wystających z wewnętrznego kołnierza językowego 14 od niższego segmentu językowego 24. Językowe przedłużenie 46 jest korzystnie umieszczone blisko linii środkowej urządzenia ortodontycznego 10, i jest utworzone jako przedłużenie od niższego segmentu 24, i również korzystnie wystaje w dół na około 5 do 15 mm. Jeżeli urządzenie ortodontyczne 10 jest przystosowane do posiadania tylko koryta zębów żuchwowych, to przedłużenie językowe korzystnie sięga od wewnętrzno-językowego kołnierza w położeniu podobnym do kombinacji lub wszystkich cech w jednym urządzeniu, mającym górne i dolne segmenty. Językowe przedłużenie może zawierać pojedynczą część lub dwa segmenty umieszczone obok siebie, ze środkową szczeliną pozostawiającą przestrzeń dla środkowego wiązadełka na języku pomiędzy nimi i umożliwiając zastosowanie dłuższych językowych przedłużeń.

Językowe przedłużenia 46 dopomagają w utrzymywaniu żuchwy użytkownika posuniętej maksymalnie do przodu za każdym razem i ruchomej w przód. Dla wytworzenia siły popychającej żuchwę do przodu, najważniejszymi obrzeżami zębów są dolna językowa powierzchnia kontaktowa i górna wargowa powierzchnia kontaktowa przy przedniej części urządzenia ortodontycznego 10. Jest zatem ważne aby niższa lub dolna wewnętrzna powierzchnia językowa 36 i wyższa lub górna wewnętrzna powierzchnia wargowa 26 były podparte przez odpowiedni materiał urządzenia dla utrzymania ich względnych położeń, gdy urządzenie to jest włożone do jamy ustnej użytkownika.

Dolna wewnętrzna powierzchnia wargowa 34 i górna wewnętrzna powierzchnia językowa 28 stanowią stosunkowo nieznaczące obrzeża dla uzyskania przesuwania żuchwy do przodu i z tego względu wysokość dolnej krawędzi 50 niższego segmentu wargowego 20 może być znacznie zredukowana. Ta redukcja wysokości zmniejsza również niebezpieczeństwo kontaktu dziąseł z niższym segmentem wargowym 20 w obszarze dolnych dziąseł wargowych. Przy wytwarzaniu urządzenia przeznaczonego do dopasowania do rozmaitych wymiarów zębów i jam ustnych, ważne jest aby zredukować lub zapobiec prawdopodobieństwu kontaktu z dziąsłami, dla uniknięcia wgłębień dziąsłowych dolnych siekaczy. Z tego względu zaleca się aby wysokość dolnego lub niższego segmentu wargowo-policzkowego 20 urządzenia była rzędu około 6 mm, wystając od dolnej powierzchni przesmyku 16 do dolnej krawędzi 50.

Zaleca się również, aby niższy segment językowy 24 był pochylony lub zukosowany od obrzeża dziąsłowego w stronę jego odległej dolnej krawędzi 52. Zukosowanie zasadniczo zapobiega jakiemukolwiek kontaktowi dziąsłowemu niezależnie od wielkości tkanek miękkich ust użytkownika.

PL 194 869 B1

Podobne zukosowanie może być dodane do wyższego segmentu językowego 22 wewnętrznego kołnierza językowego 14 do powierzchni 28 dla uniknięcia podobnego wgniatania dziąseł w górnym przednim łuku. Tak samo, tylne odległe końce 19 kołnierza wargowo-policzkowego 12 i wewnętrznego kołnierza językowego 14 są korzystnie zukosowane lub pochylone od obrzeży dziąsłowych w sąsiedztwie górnych krawędzi od położenia w przybliżeniu za obszarem siekaczy 17 poprzez odległe końce 19 urządzenia dla uniknięcia kontaktu z tkanką dziąseł.

Dodatkowa korzyść wynalazku jest również przedstawiona na fig. 3. Zaleca się aby urządzenie ortodontyczne 10 według wynalazku było sprężyste i miało możliwość znacznego rozciągania w obszarze siekaczy 17 pomiędzy kłami górnego łuku od około 3 do około 7 mm. Typowe wstępnie wytworzone urządzenie ma możliwość rozciągania tylko około maksimum 3 mm. Dla zrealizowania pożądanego dodatkowego rozciągania, grubość materiału górnego kołnierza wargowo-policzkowego 12 ma stosunkowo cienki przekrój.

Grubość materiału wyższego segmentu wargowego 18 w sąsiedztwie przesmyku 16 musi być wystarczająco duża dla ustanowienia podpory i utrzymania położenia siekaczy podczas ich wychodzenia w dół. Górna krawędź 54 wyższego segmentu wargowego 18 jest jednakże zredukowana w stosunku do urządzenia znanego ze stanu techniki do grubości około 1 mm do 3 mm. Materiał jest pocieniony od zewnętrznej powierzchni kołnierza tak, aby nie zmieniać zarysu wewnętrznej powierzchni wargowej 26, która jest przeznaczona do bliskiego naśladowania powierzchni wargowej zębów. Cienkościenny przekrój górnej części kołnierza wargowo-policzkowego 12 w połączeniu ze zwiększonym nachyleniem jak opisano powyżej powoduje rozciąganie górnej części kołnierza wargowo-policzkowego 12. To naprężenie wywiera siłę poprzez obszar siekaczy 17 dla wspomagania obracania siekaczy silniej i dla przemieszczania siekaczy bliżej ku sobie. Obszar siekaczy 17 niższego segmentu wargowego 20 może być również podobnie pocieniony.

Rozciąganie urządzenia poprzez obszar siekaczy 17 zwiększa również zdolność urządzenia do pozostawania w jamie ustnej bez ześlizgiwania się z zębów. Jest to szczególnie pomocne w czasie utrzymywania urządzenia w nocy i stosowania jako urządzenie zapobiegające bezdechowi i chrapaniu nocnemu. Zwiększa ono również zdolność utrzymywania gdy jest stosowane jako maska osłonowa jamy ustnej w sportach aktywnych lub kontaktowych.

Urządzenie według wynalazku może również być wyposażone w dystansownik poprzez jeden lub obydwa łuki, który to dystansownik jest węższy niż średni rozmiar jamy ustnej użytkownika, i dodatkowo wspomaga przykładanie nacisku na zęby.

Jak najlepiej przedstawiono poprzez porównanie pos. 2 i fig. 3, obszar siekaczy 17 lub przednia część koryta 32 zębów szczękowych w urządzeniu ortodontycznym 10 jest węższa niż w urządzeniu znanym dla przykładania siły do siekaczy we wczesnym etapie wyrastania, przykładowo przy wyrośnięciu od około 1/3 do 1/2 wysokości. To węższe koryto zębów umożliwia wywieranie siły na koronę siekaczy przez dłuższy okres czasu podczas wyrastania. Powoduje to również przykładanie większej siły bocznej na zęby poprzez łuk siekaczy dla utrzymania większego stopnia naturalnej ekspansji przy wyrastaniu zębów. Jest to nasilone przez rozciąganie górnego kołnierza wargowo-ustnego w obszarze przednim lub siekaczy jak opisano powyżej.

Zwężone koryto 32 również nieznacznie wyhamowywuje lub spowalnia pionowe zstępowanie siekaczy dla wspomagania w korygowaniu przegryzu. Koryto zębowe rozszerza się poza obszarem siekaczy 17, umożliwiając dopasowanie urządzenia do rozmaitych rozmiarów zębów i jam ustnych. To zwężenie koryt 32 i 40 zwiększa również zdolność utrzymywania urządzenia względem zębów, zapobiegając jego ześlizgiwaniu z tych zębów.

Koryto 32 zębów szczękowych korzystnie ma szerokość w obszarze siekaczy 17 pomiędzy wewnętrzną powierzchnią wargową 26 i wewnętrzną powierzchnią językową 28 wynoszącą około 1 mm, mierząc w górę od górnej powierzchni 30 przesmyku 16 na odległość około 2 mm. Następnie koryto 32 korzystnie poszerza się do około 2 mm do następnych 3 mm w górę od górnej powierzchni 30 przesmyku. Dla porównania, typowe wstępnie wytworzone urządzenie jak przedstawiono na pos. 2 posiada ogólnie koryto zębowe o szerokości w obszarze siekaczy około 2 mm w sąsiedztwie górnej powierzchni przesmyku, które poszerza się do około 4 mm, gdy zbliża się do górnych krawędzi ruchomych w górę. Szerokość koryt 32 i 40 w obszarze siekaczy 12 może również być poszerzona bardziej niż wielkości podane powyżej dla dostosowania się do zachodzących na siebie zębów u użytkowników stosujących urządzenie dla zredukowania bezdechu i chrapania podczas snu jak również dla potrzeb maski osłonowej jamy ustnej w sportach.

PL 194 869 B1

Górna powierzenia przesmyku 16 od linii środkowej pozostaje cienka na wzór ostrza noża lub wąska i rozpoczyna się poszerzać w odległości 17 mm od linii środkowej, mierząc wzdłuż krawędzi wargowej i ustnej po każdej stronie dla dostosowania się do górnych stałych środkowych i bocznych siekaczy od 12,4 mm do 19 mm szerokości środkowo-tylnej.

Ta górna powierzchnia 30 przesmyku 16 zaczyna się rozszerzać na części językowej tak, że 22 mm od linii środkowej ma ona szerokość ustno-językową 3 mm, i dostosowuje się do pierwszych górnych wstępnych zębów trzonowych mniejszego rozmiaru zębów, i górnych kłów największego rozmiarów zębów. W odległości 28 mm od linii środkowej, szerokość ustno-językowa wynosi 6 mm i dostosowuje się do górnych drugich mlecznych zębów trzonowych o najmniejszym rozmiarze zębów i pierwszych mlecznych zębów trzonowych o największym rozmiarze. W odległości 45 mm od linii środkowej na górnym segmencie, górna powierzchnia 30 przesmyku 16 ma szerokość 9 mm i dostosowywuje się do górnych drugich stałych zębów trzonowych o najmniejszym wymiarze i górnych pierwszych stałych zębów trzonowych o największym wymiarze.

W dolnym korycie 40 występuje podobna sytuacja, gdzie w odległości 11 mm od linii środkowej wzdłuż krzywej łuku, dolna powierzchnia 38 przesmyku 16 zaczyna się poszerzać na językowej części łuku. Ta cienka jak ostrze noża lub wąska dolna powierzchnia 38 przesmyku 16 odpowiadająca krawędziom siekaczy dolnych będzie dostosowywała się do dolnych stałych środkowych i bocznych siekaczy, których połączone środkowo-tylne szerokości są od 9,4 mm do 13,7 mm. Ta dolna powierzchnia 38 przesmyku 16 zaczyna rozszerzać się na części językowej tak, że w odległości 17 mm od linii środkowej wynosi ona 3 mm szerokości wargowo-językowej i dostosowywuje się do dolnych pierwszych mlecznych zębów trzonowych o najmniejszej wielkości i kłów o największej wielkości. W odległości 23 mm od linii środkowej, szerokość ustno-językowa wynosi 6 mm i dostosowywuje się do dolnych drugich mlecznych zębów trzonowych o najmniejszej wielkości ust i zębów i dolnych pierwszych zębów trzonowych o największej wielkości. W odległości 41 mm od linii środkowej, ustno-językowa szerokość wynosi 9 mm i dostosowywuje się do dolnych drugich zębów trzonowych o najmniejszej wielkości ust i zębów oraz pierwszych zębów trzonowych o największej wielkości.

W rozwiązaniu dodatkowym, urządzenie ortodontyczne 10 zawiera wygodną wklęsłość 60 umieszczoną na językowej części urządzenia, jak pokazano na fig. 3. Ta wklęsłość 60 rozciąga się w jednym rozwiązaniu poprzez obszar siekaczy 17 od kła do kła. Wklęsłość 60 stanowi obniżenie dostosowane do pomieszczenia języka użytkownika dla dopomagania w przypominaniu użytkownikowi gdzie powinien znajdować się język podczas noszenia urządzenia. Umożliwia to również umieszczenie języka z przodu, gdy żuchwa jest podawana do przodu poprzez urządzenie dla wspomagania korekty bezdechu i chrapania podczas snu.

Na fig. 8 i 9 przedstawiono, w jaki sposób urządzenie według wynalazku dopomaga w zapobieganiu bezdechowi podczas snu. Na fig. 8 przedstawiono położenie szczęk osoby dla której problemem jest bezdech podczas snu. Żuchwa lub szczęka 300 jest umieszczona z tyłu, co powoduje również popychanie języka 302 do tyłu. Język 302 częściowo blokuje jamę gardłową 304 przez bliskie umieszczenie w gardle 306. Przy tego rodzaju wąskiej przestrzeni, przechodzi mniej powietrza powodując wibrację języczka 308 co powoduje chrapanie.

Wskutek noszenia urządzenia ortodontycznego 10, żuchwa 300 i język 302 są ułożone bardziej właściwie z przodu, jak przedstawiono na fig. 9. Powoduje to zwiększenie przestrzeni pomiędzy językiem 302 i gardłem 306, otwierając jamę gardłową 304. To z kolei umożliwia przejście większej ilości powietrza, zapobiegając wibracji języczka 308.

Urządzenie ortodontyczne 10 według wynalazku przez zastosowanie cech opisanych powyżej może być stosowane do unikania lub prawie korygowania problemów odstępów siekaczy, wadliwego zgryzu, przodogryzu, zachodzenia na siebie zębów i niewłaściwego przekręcenia zębów. Ciasne rozstawienie szerokości koryta zębów w obszarze siekaczy wraz ze zwiększonym nachyleniem górnego kołnierza wargowego, w połączeniu z rozciąganiem poprzez obszar górnych siekaczy dopomaga w korygowaniu tych problemów gdy wyrastają zęby stałe. Fakt że urządzenie 10 nie zawiera poszczególnych gniazd na zęby, umożliwia dopasowanie go do wielu rozmiarów zębów i jam ustnych. Urządzenie to jest również przydatne jako sportowa maska ochronna dla jamy ustnej, dla zapobiegania zgrzytaniu zębów w czasie snu, oraz dla zapobiegania bezdechowi lub chrapaniu w czasie snu, jak opisano powyżej.

PL 194 869 B1

Z powyższego opisu wynika, że wynalazek nadaje się do stosowania z rozmaitymi zmianami i modyfikacjami które mogą różnić się w szczególności od opisanych w powyższym opisie. Należy uwzględnić, że wszystkie te modyfikacje mieszczą się w obrębie zakresu wynalazku i również stanowią udział w rozwoju tej dziedziny.

Claims (29)

1. Urządzenie ortodontyczne, przystosowane do dopasowywania się do wielu rozmiarów jamy ustnej i zębów, zwłaszcza dla korekty ortodontycznej, zawierające koryta mieszczące zęby oraz kołnierz wargowo-policzkowy mający konfigurację w kształcie litery U i gładką wewnętrzną powierzchnię wargową, kołnierz językowy również mający konfigurację w kształcie litery U i gładkie wewnętrzne powierzchnie językowe ustawione w odstępie od wewnętrznej powierzchni wargowej kołnierza wargowo-policzkowego, oraz przesmyk wzajemnie łączący kołnierz wargowo-policzkowy i kołnierz językowy, przy czym koryta mieszczące zęby są utworzone w sąsiedztwie przesmyku pomiędzy wewnętrzną powierzchnią wargową a wewnętrzną powierzchnią językową dla pomieszczenia przynajmniej jednego z górnych lub dolnych rzędów zębów, znamienne tym, że koryta (32, 40) mieszczące zęby w obszarze siekaczy (17) mają szerokość zwężającą się w stronę przesmyku (16).

2. Ur^^^c^^^rn^ ortodontyczne według zastrz. 1, znamienne tym, że koryto (32) j est korytem górnym, mieszczącym górny rząd zębów szczękowych.

3. Urządzenie or-o(^c^rt:t^⁽^^^r^^w^r^ł^κ3z^^tr^^. 1, znamiennetym, że koryyo (40) j esS dolnym, mieszczącym dolny rząd zębów żuchwowych.

4. Urządzenie ortodontyczne według zas-rz, 1, znamienne tym, że kohiierz wargowo-policzkowy (12) i kołnierz językowy (14) zawierają wyższe segmenty (18, 22) wystające w górę od przesmyku (16) i niższe segmenty (20, 24) wystające w dół od przesmyku (16), przy czym wyższe segmenty (18, 22) tworzą między sobą górne ko-yto (32) mieszczące górny rząd zębów szczękowych, zaś niższe segmenty (20, 24) tworzą między sobą dolne koryto (40) mieszczące dolny rząd zębów żuchwowych.

5. Urządzenie ortodontycznewedług 1, że przesmykjl6) j esS w posSaci górnego przesmyku (30), wzajemnie łączącego wyższe segmenty (18, 22) kołnierza wargowopoliczkowego (12) i kołnierza językowego (14), dolnego przesmyku (38) wzajemnie łączącego niższe segmenty (20, 24) kołnierza wargowo-policzkowego (12) i kołnierza językowego (14), oraz zawiasu (212) łączącego tylne odległe końce (19) górnego przesmyku (30) i dolnego przesmyku (38).

6. Urządzenie ortodontyczne, przystosowane do dopasowywania się do wielu rozmiarów jamy ustnej i zębów, zwłaszcza dla korekty ortodontycznej, zawierające kołnierz wargowo-policzkowy mający konfigurację w kształcie litery U, wyższy segment wargowy mający wewnętrzną powierzchnię wargową i niższy segment wargowy mający wewnętrzną powierzchnię wargową, kołnierz językowy mający konfigurację w kształcie litery U, wyższy segment językowy mający wewnętrzną powierzchnię językową oddaloną od wewnętrznej powierzchni wargowej wyższego segmentu wargowego, niższy segment językowy mający wewnętrzną powierzchnię językową umieszczoną w odstępie od wewnętrznej powierzchni wargowej niższego segmentu wargowego, przesmyk wzajemnie łączący kołnierz wargowo-policzkowy i kołnierz językowy, i mający górną powierzchnię p-zesmyku i dolną powierzchnię przesmyku, koryto mieszczące zęby szczękowe, utworzone p-zez górną powierzchnię przesmyku pomiędzy wewnętrzną powierzchnią wargową i wewnętrzną powierzchnią językową wyższych segmentów, oraz ko-yto mieszczące zęby żuchwowe, utworzone przez dolną powierzchnię przesmyku pomiędzy wewnętrzną powierzchnią wargową a wewnętrzną powierzchnią językową niższych segmentów, znamienne tym, że jedno z koryt (32, 40) utworzonych przez górną powierzchnię (30) i odpowiednio dolną powierzchnię (38) przesmyku (16) wzajemnie łączącego kołnierz wargowo-policzkowy (12) i kołnierz językowy (14) pomiędzy wewnętrzną powierzchnią wargową (26, 34) i wewnętrzną powierzchnię językową (28, 36) wyższych segmentów (18, 22) i, odpowiednio, niższych segmentów (20, 24) w obszarze siekaczy (17) ma szerokość stopniowo zwężającą się w stronę przesmyku (16).

PL 194 869 B1

7. Urządzenie ortodontyczne według zastrz. 6, znamienne tym, że drugie koryto (40) w obszarze siekaczy (17) ma szerokość stopniowo zwężającą się w stronę przesmyku (16).

8. Urządzenieortodontyccnewedług zaasrz. 6, zr^ć^r^ie^i^r^e; tym, żewspomniana na szerokość wynosi najwyżej 1 mm w sąsiedztwie przesmyku (16) na odległości przynajmniej 2 mm od niego.

9. Urządzenie ortodontyczne według zas^z. 6, znamienne tym, że szerokość koryy (32, 40) w obszarze siekaczy 17 wynosi około 1 mm lub mniej w sąsiedztwie przesmyku (16) na odległości przynajmniej 2 mm od niego.

10. Urządzenie ortodontyczne według zas^z. 6, znamienne tym, że wewnęttzna ροννϊβ^οίηηϊο wargowa (26, 34) wyższego segmentu wargowego (18) i wewnętrzna powierzchnia wargowa (26, 34) niższego segmentu wargowego (20) są nachylone względem siebie pod kątem mniejszym niż 131°.

11. Urządzenie ortodonnyczne według z^^si'^.^. 6, znamienne tym, że górna (30) i dolna powierzchnia (38) przesmyku (16) wyznaczają między sobą minimalną grubość i maksymalną grubość w obszarze siekaczy (17), przy czym ta minimalna grubość wynosi 2 mm z tolerancją w górę lub w dół około 1 mm, a maksymalna grubość wynosi 15 mm z tolerancją w górę i w dół około 1 mm.

12. U rządze n ie ortod oriyycn ¢5 weeług zaste. 6, znamienne tym, że wayesz seeme ni warggwy ((8) w obszarze siekaczy (17) ma grubość wynoszącą 2 mm z tolerancją w górę i w dół około 1 mm.

13. Urządzenie ortodontyycne według zasUm 6, znamienne tym, że niższy segmeni watowy (20) i niższy segment językowy (24) mają wysokość wynoszącą około 6 mm od przesmyku (16) do dolnej krawędzi (50).

14. Urządzenie ortodontyczne według zassrz. 6, znamienne tym, że wyższy segmeni wargowy (18) i wyższy segment językowy (22) mają wysokość wynoszącą około 6 mm od przesmyku (16) do górnej krawędzi (54).

15. Urządzenie ortodoniyczne wedługzastrz. 6, znamienne tym, że z koonierza językowego (14) wystaje przynajmniej jedno językowe przedłużenie (46).

16. Urządzenie ortodoniyczne według zass^. 6, znamienne tym, że w koonieirzu (ęzykowym (14) znajduje się wklęsłość językowa (60).

17. Urządzenie ortodoniyczne według zas^z. 6, znamienne tym, że wewntęrzna powierzchnia językowa (28, 36) jednego z koryt (32, 40) zwęża się od wewnętrznej powierzchni wargowej (26, 34).

18. Urządzenie ortodoniyczne według z^^sr^. 7, znamienne tym, że εζβΓο^όόό ednego z korry (32, 40) ma wielkość wyznaczoną przez zęby w obszarze siekaczy (17) w jamie ustnej użytkownika, wyrośnięte na około 1/3 do 1/2 wysokości.

19. według zas^z. 7, znamienne tym, że szerokość jednego z koryt (32, 40) wynosi 1 mm z tolerancją w górę i w dół około 1 mm.

20. UrgąddenieortoOonioycne weełuu zastrg. (0, znamienne tym, że wewaętrgne powiefzchnie wargowe (26, 34) są nachylone względem siebie pod kątem b mniejszym niż 134°.

21. UrządzenieortoOonioccne według z^^so^. (0, znamienne tym, że wowri^ne powierzchnie wargowe (26, 34) są nachylone względem siebie pod kątem b pomiędzy około 115° do około 134°.

22. ortodontyczne według zastrz. 6, ζηα,ϊθηηθ ty,, że kołnierz wargowo-policzkowy (12) ma ściankę o grubości wynoszącej 2 mm z tolerancją w górę i w dół 1 mm.

23. Urządzenie ortodontyczne według zassrz. 6, znamienne tym, że część koonierza wargowo-policzkowego (12) w obszarze siekaczy (17) ma ściankę o grubości 2 mm z tolerancją w górę i w dół około 1 mm.

24. Urządzenie ortodontyczne według zastrz. 23, ζηα,ϊθηηθ ty,, że kołnierz wargowo-policzkowy (12) w obszarze siekaczy (17) jest rozciągliwy na 5 mm z tolerancją w górę i w dół około 2 mm poza jego naturalny stan nierozciągnięty.

25. U rząd zenie ortodontyczne według zassrz. 6, znam ienne tym, że niższy seg meni (ęzykowy (24) wystaje w dół od dolnej powierzchni (38) przesmyku (16) do dolnej krawędzi (50) na wysokość około 6 mm.

26. Urządzenie ortodontyczne według zassrz. 6, znamienne tym. że niższy segment wargowy (20) jest zwężony na zewnątrz od koryta (40) zębów żuchwowych w sąsiedztwie dolnej krawędzi (50).

PL 194 869 B1

27. U rządzenie ortodontyczne według zastrz. 6, znam ienne tym, że wyższy segment językowy (22) wystaje w dół od koryta (32) zębów szczękowych w sttonę górnej krawędzi (54) na wysokość około 6 mm.

28. Urządzenńe ortodontyczne według zastrz. 6, znamienne tym, że wyższy segment wargowy (18) jest zukosowany na zewnątrz od koryta (32) zębów szczękowych w sąsiedztwie górnego końca.

29. według zas-trz. 6, znamienne tym, że wewnętrzna powierzchnia językowa (28, 36) zwęża się od wewnętrznej powierzchni wargowej (26, 34) na jednym z koryt (32, 40) mieszczących zęby szczękowe lub żuchwowe.