PL190741B1 - Sposób wytłaczania kostek mydła lub detergentu - Google Patents

Abstract

1. Sposób wytlaczania kostek mydla lub de- tergentu za pomoca bloku matrycowego, w któ- rym zmniejsza sie ilosc materialu do powtórnego wytloczenia, znamienny tym, ze wytlacza sie kostki za pomoca zmodyfikowanego bloku ma- trycowego, w którym obszar nie wnekowy jest zmniejszony w stosunku do konwencjonalnego bloku matrycowego przez takie rozmieszczenie wnek, ze ich osie glówne tworza katy od 10° do 90° wzgledem osi glównej zmodyfikowanego bloku matrycowego. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytłaczania kostek mydła lub detergentu za pomocą bloku matrycowego.

W procesie wytłaczania kostek, to znaczy w procesie, w którym kostki mydła i/lub detergentu są wyciskane z wytłoczonych porcji materiału stosuje się tak zwane bloki matrycowe. W sposobie według wynalazku stosuje się bloki matrycowe, w których albo wydłużenie bloku jest zmniejszone w porównaniu z tradycyjnym blokiem matrycowym, albo blok matrycowy ma w porównaniu z tradycyjnym blokiem takie same wydłużenie, lecz posiada przynajmniej o jedną wnękę więcej niż tradycyjny blok matrycowy (dzięki odpowiedniemu odchyleniu wnęk po kątem i/lub redukcji całkowitego obszaru pomiędzy wnękami). Chociaż ilość wnęk (zwykle identycznych co do rozmiaru i kształtu), które są umieszczone w danym bloku matrycowym, bywa określana jako „pojemność”, to jednak, ogólniej biorąc, pojemność odnosi się do całkowitego obszaru w bloku, który jest przeznaczony dla „obszaru wnękowego”, w odróżnieniu od „obszaru nie wnękowego”.

Tradycyjnie kostki mydła wyciskane są z wytłoczonych porcji materiału w celu otrzymania mydła o atrakcyjnym i jednakowym wyglądzie. Wytłaczanie kostek może być realizowane przy użyciu par przeciwległych członów matrycowych, które są fizycznie do siebie dociskane (w etapie zwierania), wcelu utworzenia kostek.

Zamiast rozwiązania, w którym dociska się do siebie dwa przeciwległe człony matrycowe tworzące pojedynczą wnękę, można stosować matrycę wydłużoną, zawierającą liczne wnęki. Wydłużona matryca, która posiada więcej niż jedną wnękę jest zazwyczaj określana jako „blok matrycowy” (chociaż teoretycznie blok matrycowy może zawierać jedną wnękę). Długość bloku matrycowego jest uzależniona od długości prasy, w której ta matryca jest zamontowana. Ponieważ jednak w praktyce prasa ma standardowy rozmiar, długości tradycyjnej prasy i tradycyjnego bloku matrycowego są z reguły ustalone.

Dotychczas uważano, że wnęki matrycowe w bloku matrycowym muszą być formowane lub wykrawane tak, że linia domyślna (oś główna) przecinająca w poprzek oś główną wnęki matrycowej (zasadniczo wyznaczającą długość wnęki) powinna być równoległa do osi głównej w poprzek bloku matrycowego (wyznaczającej długość bloku matrycowego). Ponadto, uważano, że końce dwóch sąsiadujących ze sobą wnęk (wyznaczone przez „końce” lub punkty skrajne osi głównej) powinny mieć zapewniony odstęp oddzielający je od siebie nie mniejszy niż szczególna minimalna wartość. Zwiększa to oczywiście całkowity obszar bloku matrycowego znajdujący się pomiędzy wnękami, a nie w przestrzeni wnękowej. Zwiększa to ponadto procent całkowitego obszaru bloku matrycowego przeznaczonego na przestrzeń nie wnękową, w przeciwieństwie do przestrzeni wnękowej (to znaczy, zmniejsza pojemność bloku matrycowego).

Minimalny odstęp oddzielający pomiędzy wnękami matrycowymi uważa się za szczególnie krytyczny, ponieważ, gdy porcja (termin „bela” odnosi się do długich wytłaczanych fragmentów materiału po wytłoczeniu, a przed cięciem; termin „porcja” odnosi się do fragmentów materiału po odcięciu; oraz termin „kostka” odnosi się do fragmentu materiału po jego wyciśnięciu z porcji) mydła, która właśnie ma być wyciskana, jest umieszczana pomiędzy blokami matrycowymi, które wyznaczają i tworzą wnęki, uznawano, że pewna ilość mydła (masy mydła z porcji) musi wypełnić wnęki. Obawiano się, że jeżeli wnęki te byłyby zbyt blisko siebie, to nie zostałyby wypełnione oraz że kostki wykonane w ten sposób byłyby niedoskonałe.

Istotnie, zgodnie ze zwykłą specyfikacją spółki Binacchi, która wykonuje tradycyjne prasy dla mydła wykorzystywane przy wyciskaniu kostek, dotyczącą „A”i „B”, gdzie „A” oznacza odstępy pomiędzy kostkami, a „B” szerokość kostki w krawędziach, to znaczy szerokość wnęki w punktach skrajnych głównej osi (może je stanowić pojedynczy punkt, na przykład jeżeli kostka jest elipsą), zakłada się, że wraz ze wzrostem B (od B= 0 do B z przedziału od 0 do 8, do B z przedziału od 8 do 15 i tak dalej), odstępy pomiędzy wnękami A muszą być także większe.

Z powyższego wynika praktyka odradzania przez producentów stosowanych w przemyśle pras zmniejszania odstępów. Oznacza to, że większa część bloku matrycowego stanowi obszar między wnękami, podczas gdy sam obszar wnękowy stanowi mniejsza część bloku matrycowego. Taki układ powoduje mniejszą pojemność, gdyż pojemność jest obszarem wykorzystywanym na przestrzeń wnękową, a nie obszarem przestrzeni nie wnękowej (takiej jak odstępy między wnękami).

Podczas gdy większe rozsunięcie wnęk było pożądane dla zapewnienia całkowitego wypełnienia wnęk matrycowych, dodatkowy obszar pomiędzy wnękami (zmniejszona pojemność) oznacza

PL 190 741 B1 także, iż występować będzie dodatkowy materiał wtórny (to znaczy, objętość mydła nie użytego do wypełnienia wnęk, która musi być odesłana z powrotem do zgniatarki mydła i wtórnie „przerobiona” przed wprowadzeniem jej ponownie do cyklu, w celu jej wyciskania). Materiał wtórny znany jest wstanie techniki także jako „wypływ.

Każdy wypływ lub materiał wtórny, który musi być odesłany z powrotem do zgniatarki oznacza, że zgniatarka, która posiada ograniczoną pojemność, jest zasilana mniejszą ilością mieszanki mydlanej przychodzącą od strony dopływu do zgniatarki, a więc ostatecznie oznacza to, że przerób ukończonych kostek jest zmniejszony.

Mniejsza ilość materiału wtórnego (zawdzięczana mniejszym odstępom pomiędzy końcami wnęk) przynosi także dodatkowe korzyści. W przypadku pewnych preparatów, nadmierna obróbka zmniejsza osiągi wytłaczania i wyciskania. Zatem mniejsza ilość materiału wtórnego w sposób oczywisty ulepsza wytłaczanie i wyciskanie kostek. Ponadto, mniejsza ilość materiału wtórnego może oznaczać niższe temperatury porcji, co prowadzi do ulepszonej wyciskalności. W końcu, dla kostek prążkowanych, zredukowana ilość materiału wtórnego powoduje ulepszone prążkowanie.

Pomimo korzyści związanych z mniejszą ilością materiału wtórnego i faktu, że przysunięcie końców wnęk bliżej siebie może powodować umieszczenie większej ilości wnęk w danym stałym obszarze (to znaczy, zwiększoną „pojemność”) lub podobnie, tej samej ilości wnęk w mniejszym obszarze (to znaczy, jeżeli stosowane są bloki matrycowe o mniejszym wydłużeniu), rozwiązania znane w stanie techniki odradzają zmniejszone odstępy między końcami wnęk (a zatem zmniejszony całkowity obszar) jako niekorzystne. W związku z powyższym nie są znane bloki matrycowe zawierające takie bliżej liniowo dosunięte końce wnęk.

Odnośnie odchylania matryc pod kątem (tak, że oś główna w poprzek wnęki nie jest równoległa do osi głównej bloku matrycowego), odchylone matryce są stosowane w celu ulepszenia prążkowania kostek prążkowanych. Jednakże, zgodnie z uprzednim rozpoznaniem, nie próbowano stosować matryc odchylonych w celu: (1) zwiększenia liczby wnęk, korzystnie wnęk identycznych, na stałej długości bloku matrycowego (zwiększona pojemność); lub (2) utrzymywania przynajmniej takiej samej, a z korzyścią zwiększonej liczby wnęk na mniejszej długości bloku matrycowego względem większego bloku matrycowego, który nie przewidywał odchylania ani mniejszych odstępów pomiędzy końcami wnęk (innymi słowy, zwiększenia pojemności wnęk identycznych pod względem rozmiaru i kształtu).

Twórcy wynalazku niespodziewanie stwierdzili, że(1) jeżeli matrycowe wnęki/kostki są odchylone tak, aby oś główna przebiegająca w poprzek wnęki lub kostki (zasadniczo wyznaczająca długość wnęki) została odchylona od osi głównej bloku matrycowego; i/lub (2) jeżeli obszar pomiędzy wnękami jest zredukowany (a w praktyce, zredukowany jest obszar całego bloku matrycowego), na przykład przez ustawienie liniowe wnęk bliżej siebie, wówczas możliwe jest albo (1) zwiększenie liczby wnęk matrycowych (przynajmniej o jedną) w porównaniu do bloku matrycowego o stałym wydłużeniu; albo (2) utrzymanie tej samej liczby wnęk w bloku matrycowym o zredukowanym wydłużeniu; albo (3) zwiększenie liczby wnęk w bloku matrycowym o zredukowanym wydłużeniu.

Sposób wytłaczania kostek mydła lub detergentu za pomocą bloku matrycowego, w którym zmniejsza się ilość materiału do powtórnego wytłoczenia, według wynalazku charakteryzuje się tym, że wytłacza się kostki za pomocą zmodyfikowanego bloku matrycowego, w którym obszar nie wnękowy jest zmniejszony w stosunku do konwencjonalnego bloku matrycowego przez takie rozmieszczenie wnęk, że ich osie główne tworzą kąty od 10° do 90° względem osi głównej zmodyfikowanego bloku matrycowego.

Korzystnie, stosuje się zmodyfikowany blok matrycowy z takim rozmieszczeniem wnęk, że ich osie główne tworzą kąty od 10° do 60° względem osi głównej zmodyfikowanego bloku matrycowego.

Również korzystnie, stosuje się zmodyfikowany blok matrycowy z takim rozmieszczeniem wnęk, że ich osie główne tworzą kąty od 20° do 50° względem osi głównej zmodyfikowanego bloku matrycowego.

Ponadto, gdy całkowity obszar bloku matrycowego pomiędzy wnękami, nie wyznaczający samych wnęk, jest zredukowany, ilość materiału wtórnego mydła jest w sposób znaczący zredukowana, ponieważ większa ilość mydła/porcji jest wyciskana i powstają z niego kostki.

Co więcej, twórcy wynalazku stwierdzili, że dodatkowa wnęka (na przykład 5 wnęk zamiast 4, dla przykładów przedstawionych poniżej) jest wypełniana przy wykorzystaniu tej samej objętości tłoczonej porcji. Szczególnie zaskakujące było, że całkowity obszar bloku matrycowego nie użytego do wyznaczenia wnęki może być zredukowany (na przykład, przez zmniejszenie odstępów pomiędzy wnękami), nadal umożliwiając wypełnienie dodatkowej wnęki tą sama objętością mydła.

PL 190 741 B1

Oczywiste jest, że bloki matrycowe mogą zawierać więcej niż jeden rządek wnęk. Ponadto, część wnęk może być odchylona, podczas gdy pozostałe odchylone nie są. Może występować więcej niż jeden rządek wnęk, przy tym, w każdym przypadku, na przykład główna oś jest nadal równoległa do głównej osi bloku matrycowego. Jest to szczególnie użyteczne przy wytwarzaniu małych kostek lub tabliczek, takich jakie używane są na przykład w hotelach.

Przykłady wykonania niniejszego wynalazku przedstawiono na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia typowe urządzenie realizujące wyciskanie mydła, zawierające pozycje działania tłokowych i obrotowych matrycowych elementów wyciskających bloku matrycowego zawierającego wnęki matrycowe, przy czym pokazane są tu matryce, które są obecnie stosowane, a które posiadają cztery wnęki, zaś główna oś w poprzek wnęk jest równoległa do osi głównej w poprzek płytki matrycowej; fig.2 - podnośnik dla porcji materiału, który jest wykorzystywany do podnoszenia porcji pomiędzy tłokowe i obrotowe matryce wyciskające, gdzie będą one kształtowane, przy czym tu także pokazane są matryce, które są obecnie stosowane, z główną osią w poprzek czterech (4) wnęk matrycowych równoległą do głównej osi w poprzek bloku matrycowego; fig.3 - widok odchylonej tłokowej matrycy zgodnie z przykładem wykonania niniejszego wynalazku, gdzie główna oś w poprzek wnęki lub kostki jest odchylona po kątem 25-30° od osi głównej bloku matrycowego, przy czym, jak można zauważyć, matryca posiada teraz pięć wnęk na tej samej długości matrycy, to znaczy 50,8 cm (20 cali) matrycy (długości matrycy zależnej od długości prasy, która jest udostępniana przez producentów), przy tym, jak wspomniano, ta figura przestawia tłokową połowę matrycy, zaś wypychacze mydła zostały usunięte ztej figury; fig.4 - widok tradycyjnej obrotowej matrycy, w której oś główna każdej wnęki jest równoległa do osi głównej bloku matrycowego, a odległość rozdzielająca pomiędzy sąsiednimi wnękami jest dostosowana do zaleceń producenta; fig.5 - typowy blok matrycowy.

Wydłużenie bloku jest określone jako stosunek długości bloku matrycowego A, do szerokości B. Wydłużenie każdej wnęki jest określone jako stosunek długości a do długości w poprzek wnęki b.

Tradycyjna matryca to taka, w której oś główna wnęki jest równoległa do osi głównej bloku matrycowego.

Bloki matrycowe stosowane w sposobie według wynalazku to bloki, w których jest więcej wnęk na jednostkę liniowej długości bloku matrycowego lub w których ta sama liczba wnęk występuje wzredukowanej długości bloku matrycowego. Pojawia się więc wzrost stosunku pojemności (obszaru bloku przeznaczonego na „przestrzeń wnękową”) do wydłużenia bloku matrycowego.

Zasadniczo powierzchnia lub obszar wyciskania bloku matrycowego jest ogólnie wyznaczony przez jego wydłużenie. Wydłużenie bloku matrycowego jest stosunkiem długiego boku bloku (zasadniczo blok jest prostokątny, zaś długi bok wyznacza długość bloku) do krótkiego boku (zasadniczo wyznaczającego szerokość obszaru powierzchni). Wydłużenie jest więc stosunkiem A/B, jak to jest widoczne na fig. 5.

W „tradycyjnym” bloku matrycowym, oś główna wnęk wykrojonych lub uformowanych w blokach (skierowana wzdłuż długości a na fig. 5) jest równoległa do osi głównej bloku. Ponadto, tradycyjny blok matrycowy będzie posiadał stałą liczbę wnęk określonego rozmiaru i kształtu, co jest wymuszone przez następujące dwa czynniki: (1) ogólną długość bloku A taką, że dla danej długości a wnęki tylko określona stała liczba wnęk może być wpasowana; oraz (2) odstępy pomiędzy krawędziami dwóch sąsiadujących wnęk. Należy zauważyć, że gdy odstępy pomiędzy sąsiadującymi wnękami zostaną zredukowane, zostaje zredukowany całkowity obszar bloku matrycowego pomiędzy wnękami (a zasadniczo całkowity obszar nie wnękowy w całym bloku). Podczas procesu wyciskania, właśnie ten obszar nie wnękowy powoduje powstanie „wypływu” lub materiału wtórnego (mydło odesłane z powrotem do zgniatarki, w celu wtórnego „przerobienia”).

Należy zauważyć, że zgodnie ze stanem techniki uważano, że do wypełnienia wnęk podczas wyciskania wymagana jest określona objętość porcji oraz że w związku z tym całkowity obszar przestrzeni nie wnękowej musi być utrzymywany na pewnym minimalnym poziomie, w celu zapewnienia odpowiedniego wypełnienia wnęk. Stąd, chociaż zredukowana ilość materiału wtórnego jest korzystna z pewnych przyczyn opisanych poniżej, w rozwiązaniach znanych w stanie techniki nie sugeruje się, że można to osiągnąć poprzez zredukowanie odstępów pomiędzy wnękami.

Niniejszy wynalazek nieoczekiwanie ujawnia nie tylko, że można uzyskać wielkie korzyści przy wykorzystaniu „nietradycyjnego” bloku matrycowego (to znaczy, z odchylonymi matrycami i mniejszym całkowitym obszarem nie wnękowym), ale także możliwość przygotowania takich matryc. W przeciwieństwie do znanych technologii, niniejszy wynalazek zakłada, że odstępy pomiędzy poszczególnymi wnękami mogą być zredukowane (w stanie techniki znane jest określanie pewnego minimalnego odPL 190 741 B1 stępu, który jest wymagany) oraz że nie występuje pogorszenie w uzyskiwaniu całych kostek (to znaczy, wnęki są odpowiednio wypełniane, nawet jeśli występuje mniejszy obszar nie wnękowy, z powodu odchylenia wnęk i/lub zmniejszenia odstępów).

W szczególności blok matrycowy może posiadać takie samo wydłużenie co „tradycyjny” blok matrycowy (to znaczy taki, w którym główna oś wnęk jest równoległa do osi głównej bloku matrycowego), ale który zawiera jedną lub więcej dodatkowych wnęk (korzystnie identycznego rozmiaru i kształtu) niż tradycyjny blok matrycowy. Ewentualnie, może to być blok matrycowy, który posiada zredukowane wydłużenie (stosunek A/B jest mniejszy) niż „tradycyjny” blok matrycowy, ale który zawiera tą samą liczbę lub więcej wnęk niż tradycyjny blok matrycowy. Zgodnie z drugą definicją, że wewnątrz bloku matrycowego posiadającego zredukowane wydłużenie wyrażające stosunek A/B, możliwe jest wprowadzenie takiej samej lub większej liczby jednakowych wnęk, co w bloku matrycowym posiadającym większe wydłużenie. Zwiększony zatem zostaje stosunek pojemności do wydłużenia bloku matrycowego.

Wprowadzenie większej liczby wnęk na stałej długości bloku matrycowego lub tej samej lub większej liczby identycznych wnęk na mniejszej długości bloku matrycowego powoduje, że stosunek obszaru zajętego przez przestrzeń wnękową (pojemność) do wydłużenia bloku matrycowego będzie większy. Oznacza to także, iż będzie występować mniejsza ilość materiału wtórnego (ponieważ występuje mniejszy obszar nie wnękowy, a materiał wtórny może być zdefiniowany jako nadwyżkowe mydło wypływające z nie wnękowego obszaru, gdy porcja mydła jest wyciskana lub dodawana).

Innymi słowy, dla danej objętości porcji, więcej mydła jest wykorzystywane do wypełnienia wnęk niż wypływa jako materiał wtórny.

Należy rozumieć, że pojęcie objętość porcji nie może być dokładnie zdefiniowane. W niektórych przypadkach może być użyta nieco większa objętość porcji, ale, ponieważ tworzona jest dodatkowa kostka(i), występuje całkowity proporcjonalny zysk. Możliwe więc, że lepsze byłoby określenie, że bez względu na to, czy użyta jest taka sama objętość porcji, czy większa, czy mniejsza, zastosowanie odchylonych matryc umożliwia zredukowanie objętości porcji na tabliczkę (co oznacza więcej tabliczek wykonywanych na daną długość lub objętość).

Zredukowanie ilości wtórnego materiału (występuje mniej objętości nieużytej) niesie za sobą znaczące korzyści. Dodatkowy materiał wtórny byłby zazwyczaj odsyłany z powrotem do zgniatarki, wcelu wtórnego przerobienia.

Ponieważ sama zgniatarka ma ograniczoną pojemność, im więcej materiału wtórnego, tym mniejsza ostateczna wydajność. Stąd, niniejszy wynalazek umożliwia wykonanie większej ilości kostek i niesie za sobą ogromne ekonomiczne korzyści.

Umieszczenie przynajmniej o jedną wnękę więcej (zwiększona pojemność) w bloku matrycowym posiadającym takie samo wydłużenie co „tradycyjny” blok matrycowy lub równą (bądź większą) liczbę jednakowych wnęk w bloku matrycowym o mniejszym wydłużeniu może być osiągane dzięki odchyleniu wnęk lub zredukowaniu przestrzeni „nie wnękowej”, jak to omówiono powyżej.

Odchylenie wnęk i redukcja odstępów nie muszą działać niezależnie. W rzeczywistości, samo odchylenie wnęk może pociągać za sobą redukcję odstępów pomiędzy wnękami (a zatem zredukowany całkowity obszar „nie wnękowy”). Jednakże odstępy mogą być zredukowane nawet bez odchylania. Zgodnie z uprzednimi rozwiązaniami uznano, że odstępy pomiędzy wnękami mogą wynosić od, na przykład, 7 do 12 milimetrów (patrz specyfikacje firmy Binacchi), podczas gdy przy wykorzystywaniu odchylonych wnęk według niniejszego wynalazku, na przykład, odstępy mogą wynosić mniej, ażdo 0 milimetrów (na przykład, gdy krawędź jednej wnęki ma tę samą styczną co krawędź drugiej odchylonej wnęki), a z pewnością może wynosić mniej niż 7 mm, na przykład, korzystnie od 0 do 6 mm, zaś najkorzystniej od 1do 5 mm. Jest to krytyczna różnica w stosunku do rozwiązań znanych w stanie techniki, które przewidują, że gdy szerokość kostki zwiększa się, odstępy pomiędzy kostkami powinny zostać zwiększone. Takie rozwiązanie pochodzi od producenta pras dla mydła, których wyposażenie jest popularnie stosowane w przemyśle wytwarzania kostek mydła. Kostki, które są wyciskane zgodnie z przedmiotem niniejszego wynalazku mogą, na przykład, stanowić tradycyjną kostkę mydła z kwasów tłuszczowych.

Kostki wytłaczane sposobem według niniejszego wynalazku mogą być kostkami detergentu nie będącego mydłem. W takich kostkach, mydło z kwasu tłuszczowego jest zastąpione łagodniejszymi środkami powierzchniowo czynnymi, takimi jak, na przykład, izetionat kokoilowy sodu (sodium cocoyl isethionate) (patrz opis patentowy US nr 2 894 912 Geitz'a, na przykład cytowany tuw charakterze odniesienia) lub alkilowe sulfoniany eterowe (alkyl ether sulfonates). Patrz także opis patentowy US nr4695395 Caswell'a i innych, cytowany tu w charakterze odniesienia.

PL 190 741 B1

Odnośnie teraz fig. 1, zgłaszający przedstawili tu typowe urządzenie wyciskające. W typowy sposób termin „prasa” odnosi się do długiej „przetyczki walcowniczej” podobnej do walca 1, na którym obrotowa połowa wyciskająca matrycy 3 jest zamontowana przez obrotową tylną płytkę 2 matrycy. Uszczegóławiając, prasa jest podzielona na dwa płaskie obszary 4, na których są zamontowane obrotowe matryce 3.

Matryca składa się nie tylko z obrotowej matrycy wyciskającej 3, ale także z drugiej połowy matrycy, tak zwanej matrycy tłokowej 5. Podczas działania, matryce tłokowe przesuwają się do przodu ido tyłu podczas tak zwanego etapu zwierania lub prasowania, w celu wyciśnięcia porcji pomiędzy połowami matrycy obrotową i tłokową.

Po etapie zwierania, obrotowa matryca jest obracana o 180° tak, aby kolejna obrotowa matryca 3 została ustawiona do etapu zwierania, podczas gdy, w tym samym czasie, wyciśnięte już kostki są usuwane przez przyssawki 6 poprzez płytkę spychacza 7. Płytka spychacza usuwa mydło, które nie wypełni wnęk (nazywane „wypływem”), zaś ten wypływ jest włączany ponownie do cyklu w zgniatarce, jak to omówiono powyżej.

Matryca stosowana w sposobie według niniejszego wynalazku zawierająca odchylone wnęki matrycowe zostałaby zastosowana zamiast obrotowej matrycy wyciskającej 3 i matrycy tłokowej 5, przy czym, jak wspomniano, rozmiar byłby wymuszony przez rozmiar płaskich obszarów 4, na których byłaby ona zamontowana.

Figura 2 dotyczy elementu, który jest znany jako podnośnik 22 porcji materiału, który jest stosowany do podnoszenia porcji przeznaczonych do wyciśnięcia. Na fig. 2 podnośnik 22 jest osadzany we wrębach przewidzianych w tłokowej matrycy 5.

Figura 3 przedstawia matrycę stosowaną w sposobie według niniejszego wynalazku, która posiada pięć wnęk na tej samej długości, na której poprzednio były tylko cztery.

_®

Te szczególne wnęki są przeznaczone do wyciskania kostki o kształcie typu Dove^®, chociaż należy rozumieć, że wnęki mogą być wycinane w rozmaite kształty, które nie są w żaden sposób ograniczone.

Należy zauważyć, że matryce stosowane w sposobie według wynalazku mogą stanowić jakiekolwiek matryce znane w stanie techniki, łącznie z odlewanymi znanymi sposobami i/lub z tymi, które są pokrywane elastomerami (warstwowe lub powlekane matryce).

Niniejszy wynalazek zostanie teraz zilustrowany za pomocą poniższych nie ograniczających przykładów.

Przykład 1

Próba matryc kąpielowych z 5 odchylonymi wnękami (jak pokazano na fig. 3) zamiast 4 wnęk w kierunku poziomym, została przeprowadzona w celu (1) oszacowania jakości kostki; (2) zmierzenia redukcji ilości materiału wtórnego mydła; oraz (3) wyznaczenia odpowiedniego rozmiaru i kształtu porcji.

Nieoczekiwanie stwierdzono, że objętość porcji nie musiała być zwiększona. Istniejący rozmiar i kształt porcji był w stanie wypełnić wnęki matrycowe i tworzyć kostki o jakości dorównującej obecnym wysokim standardom.

Dodatkowo, za pomocą jednej matrycy wyciskane było pięć kostek na cykl maszynowy zamiast obecnych czterech.

W końcu, ponieważ mogła zostać użyta ta sama objętość porcji, jednocześnie redukując odstępy między wnękami, uzyskiwana jest znaczna redukcja ilości materiału wtórnego, jak to można dostrzec poniżej:

	Ciężar porcji	Ciężar kostek	Materiał wtórny
Istniejące matryce	839 g	546,0 g	35%
Odchylone matryce	839 g	682,5 g	19%

Prezentuje to ogromną 46-procentową redukcję ilości materiału wtórnego.

₃

Porcjom został nadany pewien zgrubny kształt, 5,08 cm (2) wysokości x3,5 cm (1 ³/8) szerokości z powierzchniami wierzchu i spodu 3,0 cm (1 ³/16) x44,5 cm (17 ¹/2) długości. Szczelina matrycy wynosiła 0,203 mm (0,008).

Claims (3)

1. Sposób wytłaczania kostek mydła lub detergentu za pomocą bloku matrycowego, w którym zmniejsza się ilość materiału do powtórnego wytłoczenia, znamienny tym, że wytłacza się kostki za pomocą zmodyfikowanego bloku matrycowego, w którym obszar nie wnękowy jest zmniejszony w stosunku do konwencjonalnego bloku matrycowego przez takie rozmieszczenie wnęk, że ich osie główne tworzą kąty od 10° do 90° względem osi głównej zmodyfikowanego bloku matrycowego.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się zmodyfikowany blok matrycowy z takim rozmieszczeniem wnęk, że ich osie główne tworzą kąty od 10° do 60° względem osi głównej zmodyfikowanego bloku matrycowego.

3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że stosuje się zmodyfikowany blok matrycowy z takim rozmieszczeniem wnęk, że ich osie główne tworzą kąty od 20° do 50° względem osi głównej zmodyfikowanego bloku matrycowego.