PL190209B1 - Sposób wypełniania materiałami izolacyjnymi trudnodostępnych, zamkniętych przestrzeni poddachowych,zwłaszcza w budownictwie oraz zespół dozująco-wdmuchujący do wypełniania trudnodostępnych, zamkniętych przestrzeni materiałami izolacyjnymi - Google Patents

Abstract

1. Sposób wypelniania materialami izolacyjnymi trud- nodostepnych, zamknietych przestrzeni poddachowych, zwlasz- cza w budownictwie, w którym material izolacyjny wdmuchuje sie do przestrzeni poddachowej przy uzyciu dyszy polaczonej przewodem z urzadzeniem podajacym material izolacyjny, wpro- wadzanej do przestrzeni poddachowej przez otwory wykonane w plycie dachowej, które to otwory po zakonczeniu procesu wypelniania zamyka sie betonowymi korkami ewentualnie w czesci otworów montujac kominki wentylacyjne zamiast beto- nowych korków, znamienny tym, ze wdmuchuje sie material izolacyjny przy uzyciu zespolu dozujaco-wdmuchujacego (5) zawie- rajacego obrotowa dysze kolankowa (16), wprowadzona do prze- strzeni poddachowej przez jeden z otworów (3) wykonanych w plycie dachowej, recznie regulujac kierunek wdmuchiwania przez obracanie dyszy (16) przy pomocy uchwytu (13) a postep wypel- niania przestrzeni poddachowej materialem izolacyjnym kontro- luje sie przy uzyciu wprowadzonej do tej przestrzeni przez inny otwór (3) peryskopowej lunety (4) wyposazonej w zródlo swiatla i sprzezonej z aparatem fotograficznym 2. Zespól dozujaco-wdmuchujacy do wypelniania mate- rialami izolacyjnymi trudnodostepnych, zamknietych przestrzeni poddachowych, zwlaszcza w budownictwie, zawierajacy dysze wdmuchujaca polaczona przewodem z urzadzeniem podajacym material izolacyjny, znamienny tym, ze zawiera króciec (10) jednostronnie przystosowany do polaczenia z elastycznym prze- wodem (6) a jego drugi koniec jest wyposazony w kolnierz (II) obrotowo usytuowany wewnatrz górnej czesci oporowego pier- scienia (12) wyposazonego w reczny uchwyt (13), zas w dolnej czesci oporowego pierscienia (12) jest usytuowany i rozlacznie z nim polaczony przy uzyciu srub (14) kolnierz oporowy............. FIG.1 PL PL PL

Description

Dotychczasowe sposoby ocieplania stropów w trudnodostępnych przestrzeniach poddachowych były realizowane przez bezpośrednią ingerencję ludzi, którzy przez wykuty w ścia190 209 nie szczytowej otwór tam wchodzili i przy użyciu ręcznych narzędzi rozmieszczali materiały izolacyjne. Czynności te ze względu na duże stężenie wydobywających się pyłów były wykonywane w maskach przeciwpyłowych.

Z polskiego zgłoszenia patentowego P-314154 znany jest sposób ocieplenia budynków posiadających zamknięte przestrzenie dachowe, w którym materiał izolacyjny wdmuchuje się do zamkniętej przestrzeni stropodachowej za pomocą rury giętnej poprzez specjalnie wykonane w płycie dachowej otwory. Rura jest zaopatrzona w cięgno służące do regulowania kąta wylotu strumienia materiału izolacyjnego. Sposób ten ma jednak wady, które stawiają pod znakiem zapytania jego przydatność do stosowania. Po pierwsze, zaproponowaną tutaj rurą trudno jest operować podczas wdmuchiwania materiału izolacyjnego. Kręcenie się montera izolacji z rurą wokół własnej osi mogłoby spowodować zawroty głowy, a także zwiększyć prawdopodobieństwo przypadkowego potknięcia. Po drugie, niepraktyczny jest sposób określania maksymalnego zasięgu układania warstwy materiału izolacyjnego poprzez zastosowanie wzoru matematycznego. Tak więc sposobem wg powyższego zgłoszenia da się wprawdzie wdmuchiwać materiał izolacyjny do przestrzeni zamkniętej, ale nie można określić kiedy przestrzeń ta zostanie zapełniona, a zapewnienie równomiernego rozprowadzenia wdmuchiwanego materiału jest mocno utrudnione.

Opis patentowy nr PL 160 352 ujawnia urządzenie wytwarzające i wtryskujące piankę krylaminową, zawierające m.in. platformę z umieszczoną na niej aparaturą dozującą. Opisany jest sposób pracy urządzenia, w którym podajnik pianki wprowadza się przez otwór wentylacyjny w ścianie budynku.

Opis patentowy nr PL 149 707 ujawnia sposób ocieplania stropodachu pianką krylaminową, w którym wykorzystuje się otwory w ścianie kolankowej poddasza lub konstrukcji pokrycia dachowego do wtryskiwania pianki kiylaminowej do przestrzeni wentylowanej stropodachu.

Sposób wypełniania materiałami izolacyjnymi trudnodostępnych przestrzeni poddachowych według wynalazku przy użyciu zespołu dozuj ąco-wdmuchującego do wypełniania trudnodostępnych zamkniętych przestrzeni eliminuje konieczność bezpośredniej ingerencji czynnika ludzkiego w przestrzeń poddachową oraz eliminuje uciążliwości związane z transportem materiału izolacyjnego do miejsca jego ułożenia.

Istota sposobu wg wynalazku polega na tym, że materiał izolacyjny wdmuchuje się przy użyciu zespołu dozuj ąco-wdmuchującego zawierającego obrotową dyszę kolankową wprowadzoną do przestrzeni poddachowej przez jeden z otworów wykonanych w płycie dachowej, ręcznie regulując kierunek wdmuchiwania przez obracanie dyszy przy pomocy uchwytu, a postęp wypełniania przestrzeni poddachowej materiałem izolacyjnym kontroluje się przy użyciu wprowadzonej do tej przestrzeni przez inny otwór peryskopowej lunety wyposażonej w źródło światła i sprzężonej z aparatem fotograficznym.

Dostęp do przestrzeni poddachowej ograniczonej stropem, ścianami oraz zbrojonymi betonowymi płytami dachowymi uzyskuje się przez wykonanie otworów w tychże płytach dachowych, po czym do jednego z tych otworów wprowadza się peryskopową lunetę wyposażoną w źródło światła i przy jej użyciu prowadzi się kontrolę stanu technicznego i zawartości przestrzeni poddachowej, a przez inny otwór wdmuchuje się przy użyciu znanych urządzeń pneumatycznych przez przewód elastyczny i zespół dozująco-wdmuchujący, materiał izolacyjny, rozmieszczając go w sposób kontrolowany przez peryskopową lunetę w żądanej ilości i w miejscach żądanych na stropie budynku. Otwory wykonane w płytach dachowych wykorzystuje się zamiennie do kontrolowania wypełnienia przestrzeni poddachowej oraz do wprowadzania materiału izolacyjnego.

Zespół dozująco-wdmuchujący wg wynalazku, do wypełniania trudnodostępnych zamkniętych przestrzeni poddachowych, składa się z króćca jednostronnie przystosowanego do połączenia z elastycznym przewodem a drugi jego koniec jest wyposażony w kołnierz obrotowo usytuowany wewnątrz górnej części oporowego pierścienia wyposażonego w ręczny uchwyt usytuowany ukośnie i skierowany ku górze, zaś w dolnej części oporowego pierścienia jest usytuowany i rozłącznie z nim połączony przy użyciu śrub kołnierz oporowy obrotowej dyszy kolankowej. Przy użyciu zespołu dozująco-wdmuchującego według wynalazku, materiał izolacyjny jest rozprowadzany w przestrzeni poddachowej w promieniu 360° od miejsca usytuowania dyszy obrotowej w otworze.

190 209

Sposób wypełniania materiałami izolacyjnymi trudnodostępnych zamkniętych przestrzeni przy użyciu zespołu dozująco-wdmuchującego według wynalazku eliminuje konieczność bezpośredniej ingerencji człowieka wewnątrz tych przestrzeni oraz eliminuje bezpośredni kontakt ludzi z tymi materiałami.

Sposób wypełniania materiałami izolacyjnymi według wynalazku jest przedstawiony na rysunkach, przy czym fig. 1 przedstawia realizację sposobu w trakcie czynności, zaś fig. 2 przedstawia fragment budynku po zakończonym rozmieszczaniu materiału izolacyjnego w przestrzeni poddachowej.

Zespół dozująco-wdmuchujący do rozmieszczania materiału izolacyjnego według wynalazku jest przedstawiony na rysunkach, przy czym fig. 3 przedstawia ogólny widok tego zespołu, zaś fig. 4 przedstawia zespół w przekroju.

Przykład realizacji sposobu wg wynalazku

W płycie dachowej 1 zakrywającej przestrzeń poddachową 2 przy użyciu elektronarzędzi wykonano otwory 3 o średnicy 80 mm. Otwory 3 wykonano w miejscach, w których nie występują pręty i elementy zbrojenia a ich rozstaw określono na podstawie wydajności zespołu dozująco-wdmuchującego materiał izolacyjny. W jeden z otworów 3 wprowadzono peryskopową lunetę 4 wyposażoną w lampę oświetleniową i dokonano przeglądu stanu technicznego przestrzeni poddachowej 2 oraz sporządzono dokumentację fotograficzną. Do innego otworu 3 wprowadzono zespół dozująco-wdmuchujący 1 połączony jednostronnie elastycznym przewodem 6, przez który ze znanych urządzeń pneumatycznych przy wykorzystaniu strumienia powietrza doprowadzono granulowany materiał izolacyjny 7 i równomiernie rozprowadzono na stropie w przestrzeni poddachowej 2. Otwory 3 wykorzystano zamiennie do kontrolowania oraz wdmuchiwania tego materiału. Po zakończeniu rozprowadzania materiału izolacyjnego sporządzono pełną dokumentację fotograficzną przestrzeni poddachowej z zaizolowanym stropem, po czym część otworów 3 zamknięto korkami betonowymi 8 i uszczelniono zaprawą mrozoodpomą. Do pozostałych otworów 3 zabudowano kominki wentylacyjne 9 a miejsca montażowe korków 8 i kominków wentylacyjnych 9 zabezpieczono kształtkami z pokryciowych materiałów izolacyjnych termozgrzewalnych.

Przykład realizacji zespołu dozująco-wdmuchującego wg wynalazku

Zespół dozująco-wdmuchujący 5 do wypełniania zamkniętych przestrzeni poddachowych 2 składa się z króćca 10 jednostronnie przystosowanego do połączenia z elastycznym przewodem 6 a drugi jego koniec jest wyposażony w kołnierz 11 obrotowo usytuowany wewnątrz górnej części oporowego pierścienia 12 wyposażonego w ręczny uchwyt 13, zaś w dolnej części oporowego pierścienia 12 jest usytuowany i rozłącznie z nim połączony przy użyciu śrub 14 kołnierz oporowy 15 obrotowej dyszy kolankowej 16.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wypełniania materiałami izolacyjnymi trudnodostępnych, zamkniętych przestrzeni poddachowych, zwłaszcza w budownictwie, w którym materiał izolacyjny wdmuchuje się do przestrzeni poddachowej przy użyciu dyszy połączonej przewodem z urządzeniem podającym materiał izolacyjny, wprowadzanej do przestrzeni poddachowej przez otwory wykonane w płycie dachowej, które to otwory po zakończeniu procesu wypełniania zamyka się betonowymi korkami ewentualnie w części otworów montując kominki wentylacyjne zamiast betonowych korków, znamienny tym, że wdmuchuje się materiał izolacyjny przy użyciu zespołu dozująco-wdmuchuj ącego (5) zawierającego obrotową dyszę kolankową (16), wprowadzoną do przestrzeni poddachowej przez jeden z otworów (3) wykonanych w płycie dachowej, ręcznie regulując kierunek wdmuchiwania przez obracanie dyszy (16) przy pomocy uchwytu (13), a postęp wypełniania przestrzeni poddachowej materiałem izolacyjnym kontroluje się przy użyciu wprowadzonej do tej przestrzeni przez inny otwór (3) peryskopowej lunety (4) wyposażonej w źródło światła i sprzężonej z aparatem fotograficznym.
2. 2. Zespół dozująco-wdmuchujący do wypełniania materiałami izolacyjnymi trudnodostępnych, zamkniętych przestrzeni poddachowych, zwłaszcza w budownictwie, zawierający dyszę wdmuchującą połączoną przewodem z urządzeniem podającym materiał izolacyjny, znamienny tym, że zawiera króciec (10) jednostronnie przystosowany do połączenia z elastycznym przewodem (6) a jego drugi koniec jest wyposażony w kołnierz (11) obrotowo usytuowany wewnątrz górnej części oporowego pierścienia (12) wyposażonego w ręczny uchwyt (13), zaś w dolnej części oporowego pierścienia (12) jest usytuowany i rozłącznie z nim połączony przy użyciu śrub (14) kołnierz oporowy (15) obrotowej dyszy kolankowej (16).

   Sposób wypełniania materiałami izolacyjnymi zamkniętych przestrzeni, zwłaszcza w budownictwie, w tym przestrzeni poddachowych ograniczonych stropem, ścianami bocznymi oraz stropodachem, w tym wykonanym z płyt korytkowych i/lub z płyt panwiowych. Przez szereg dziesięcioleci system budownictwa mieszkalnego, budynków użyteczności publicznej i budownictwa przemysłowego realizowany był w Polsce bez szczególnej dbałości o zabezpieczenie termoizolacyjne, w tym w szczególności w strefach poddachowych budynków, których konstrukcje dachowe wykonane są z żelbetowych płyt korytkowych i/lub płyt panwiowych. Szacuje się, że w Polsce jest około 11 min. metrów kwadratowych stropów znajdujących się w strefach poddachowych, które wymagają ocieplenia przez wypełnienie całej lub częściowej strefy poddachowej materiałem izolacyjnym. Konieczność ocieplania połaci stropów w budynkach niewłaściwie izolowanych regulują przepisy prawne, w tym ustawa z dnia 18 grudnia 1998 r. „o wspieraniu przedsięwzięć termoizolacyjnych” oraz Rozporządzenie M.S.W i A. z 30 kwietnia 1999 r. Realizacja dociepleń termoizolacyjnych materiałami napotyka na poważne trudności powodowane konstrukcją poddaszy, gdyż przestrzenie poddachowe są trudnodostępne z powodu ich wymiarów a w szczególności odległości od stropu do płyt dachowych, która to zawiera się w granicach od kilkunastu do kilkudziesięciu centymetrów. Dodatkowym utrudnieniem jest wysoka temperatura w tej przestrzeni, sięgająca okresowo 50°C oraz występowanie licznych pleśni i zagrzybień.