Wynalazek niniejszy dotyczy sprezy¬ stych podkladek lub wkladek do matera¬ ców, poduszek, mebli wyscielanych i po¬ dobnych przedmiotów, skladajacych sie z pewnej liczby sprezyn srubowych, umie¬ szczonych pionowo obok siebie, których zwoje sa laczone bezposrednio lub zapo- moca osobnych czesci pomocniczych ze zwojami sasiednich sprezyn.Wynalazek polega glównie na tern, ze konce poszczególnych sprezyn sa zwiniete stozkowato, to znaczy, ze tworza coraz mniejsze zwoje, przyczem pochylenie zwo¬ jów, z których zlozone sa zwezajace sie stozkowe konce sprezyn, jest znacznie mniejsze, niz pochylenie zwojów srodko¬ wej, walcowej czesci sprezyny. Dzieki ta¬ kiemu specjalnemu ksztaltowi sprezyn po¬ wierzchnia, na której jest podparte obicie sprezystej podkladki w razie obciazenia, jest znacznie wieksza, niz przy zastosowa¬ niu sprezyn dawnego typu tak, iz oszcze¬ dza sie obicie i dzialanie sprezyn jest la¬ godniejsze.Laczenie i wzajemne oparcie poszcze¬ gólnych sprezyn podkladki odbywa sie we¬ dlug wynalazku zapomoca oczek, w które sa zaopatrzone niektóre zwoje sprezyny.Oczka te powstaja przez wykonanie petlic w zwojach i albo sa zahaczone o oczka sa-siednich sprezyn naksztalt oczek w klu¬ czach magicznych, albo tez sa polaczone zapomoca -oddzielnych czesci jak sruby, nity i t. d. W oczka te sa zaopatrzone duze zwoje w czesci walcowej sprezyny, znaj¬ dujace sie najblizej zwezajacych sie stoz- kowo jej konców. Oczka te sa przytern zwrócone do wnetrza sprezyny (fig. 3) tak, ze pozostale duze zwoje polaczonych ze soba sprezyn krzyzuja sie. Jest to prosty sposób pewnego laczenia i wzajemnego podpierania sprezyn, jako tez utrzymania stalej odleglosci pomiedzy oddzielncmi sprezynami podkladki.Jezeli do laczenia oczek sasiednich sprezyn uzywa sie osobnych czesci, jak np. srub, nitów lub podobnych narzadów, to posiadaja one tak cienki i dlugi trzpien, iz oczka sluzace do laczenia moga sie prze¬ suwac po trzpieniu we wszystkich kierun¬ kach tak, ze pomimo zastosowania sztyw¬ nych czesci laczacych otrzymuje sie pola¬ czenie ruchome. Do polaczenia tego rodza¬ ju nadaje sie zwlaszcza znany nit wydra¬ zony, zlozony z dwóch tulejkowatych cze¬ sci, wlozonych jedna w druga. Polaczenie uskutecznia sie w ten sposób, ze brzeg tu¬ lejki zewnetrznej zostaje zawiniety w glówtee tulei zewnetrznej przez sciskanie obu czesci. Takie zagiete obrzeze stanowi pewne polaczenie obu czesci nitu. Nity te pozwalaja na otrzymanie takiej dlugosci trzpienia, jaka przy zastosowaniu innych nitów jest niemozliwa.Na rysunku uwidoczniono dwa przy¬ klady wykonania przedmiotu wynalazku, przyczem fig. 1 przedstawia sprezysta pod¬ kladke czesciowo w przekroju oraz w wi¬ doku zgóry na jej pozostala czesc; fig. 2— widok dwóch sprezyn podkladki w wiek¬ szej po dzialce, przyczem sprezyny laczy sie, zahaczajac o siebie wykonane w nich oczka; fig. 3 przedstawia widok zgóry po¬ laczenia dwóch sprezyn przez zahaczenie oczek podlug fig. 2; fig. 4 — inny rodzaj polaczenia sprezyn, przedstawiony tak, jak na fig. 2; fig. 5 i 6 — widok zgóry górnego i dolnego polaczenia obu sprezyn podlug fig. 4; fig. 7 uwidocznia polaczenie wedlug fig. 4 w przekroju pionowym i w wiekszej podzialce.Podkladka sprezysta, przedstawiona na fig. 1, sklada sie z pewnej liczby umie¬ szczonych obok siebie i polaczonych ze so¬ ba sprezyn srubowych (d, f, g), znajduja¬ cych sie miedzy dwiema ramami a i po¬ krytych obiciem 6. Kazda ze sprezyn sru¬ bowych jest zlozona z trzech odcinków cf, /, g, jak to uwidoczniono na fig. 2; z tych odcinków dluzsza czesc srodkowa / jest walcowa, zas dwie krótsze, koncowe czesci d oraz g maja ksztalt stozkowy. Wszystkie trzy czesci sprezyny sa zwiniete z jedne¬ go drutu. Czesc srodkowa / jest pochyla, natomiast obie czesci zwezajace sie stoz¬ kowe maja znacznie mniejsza pochylosc.Walcowe czesci srodkowe sasiednich spre¬ zyn sa w siebie wsrubowane na calej dlu¬ gosci i tworza w ten sposób jednolita ple¬ cionke druciana.Ostatni zw^ój u góry i u dolu srodkowej czesci / sprezyn srubowych jest zaopatrzo¬ ny po stronie, zwróconej do sasiedniej sprezyny, w oczko h utworzone przez pe¬ tlice z drutu, z którego jest zwinieta spre¬ zyna. Oczka te na fig. 4 u góry i na przed¬ stawiajacej to samo miejsce w innym rzu¬ cie fig. 5 znajduja sie nazewnatrz zwoju, poza tern jednak, jak to uwidoczniaja zwlaszcza fig. 3 i 6, sa umieszczone we¬ wnatrz zwojów.W przykladzie wykonania, przedsta¬ wionym na fig. 2 i 3, poszczególne sprezy¬ ny podkladki sa zahaczone o siebie temi petlicami h na podobienstwo oczek w klu¬ czach magicznych. Jest to bardzo pewne polaczenie oddzielnych sprezyn. Dzieki temu, ze petlice te (oczka) sa osloniete przez zwoje i ze sa umieszczone ponizej czesci g, zapobiega sie z cala pewnoscia uszkodzeniom obicia 6.Poniewaz zahaczanie takich petlic o — 2 —siebie wymaga pewnej zrecznosci i utrud¬ nia wyrób sprezystej podkladki, przeto zastosowano (fig. 4 — 7) inny rodzaj po¬ laczenia oczek i sprezyn. W tym przypad¬ ku polaczenie odbywa sie zapomoca nitów wydrazonych i, k, wsunietych w oczka h.Nity te skladaja sie z dwóch tulei: ze¬ wnetrznej i i wsunietej w nia tulei we¬ wnetrznej. Brzeg tulei wewnetrznej zosta¬ je zawiniety w glówce tulei zewnetrznej przez scisniecie tak, iz otrzymuje sie o- brzeze m, które nie pozwala na rozlaczenie sie obydwu tulei, Przytem, jak to uwidocz¬ nia fig. 7, nit jest tak dlugi i cienki, ze po¬ miedzy polaczonemi ze soba oczkami oraz pomiedzy oczkami i trzpieniem nitu po¬ wstaje pewien luz. Dzieki temu osiaga sie gietkosc polaczenia nietylko w kierunku po¬ przecznym do nitu, lecz równiez w pewnej mierze i wzdluz niego, co ma duzy wplyw na podatnosc podkladki sprezystej.W przypadku obciazenia podkladki zo¬ staja scisniete przedewszystkiem stozkowe konce d, g sprezyn. Zwoje, z których sa zlozone te konce, zajmuja polozenie coraz nizsze, az wreszcie znajda sie w jednej plaszczyznie i utworza jakgdyby sprezyny spiralne. Dzieki temu powierzchnia oparcia obicia b podkladki sprezystej, znajdujacej sie nad zwojami walcowej czesci srodkowej / sprezyn, które przenosza glówne obcia¬ zenie, zostaje znacznie powiekszona, a wskutek tego obicie jest znacznie mniej narazone na zniszczenie, dzialanie zas sprezyn jest bardzo lagodne. Ostatnie zwoje stozkowych czesci d, g sprezyny sa zwiniete tak, ze tworza zamkniete kolo, a ich konce sa wsuniete pod drut, tworzacy ostatni zwój. W ten sposób zapobiega sie wbijaniu sie tych konców w obicie, a przez to samo i uszkodzeniu obicia. Dla osiagnie, cia tego samego celu mozna odciagnac kon¬ ce stozkowych czesci sprezyny do wnetrza i ku srodkowi sprezyny.Oczywiscie, wynalazek nie ogranicza sie do opisanych przykladów wykonania; mozliwe sa inne rodzaje wykonania. Tak, naprzyklad, srodkowa czesc sprezyn o du- zem pochyleniu moze nie byc nawinieta dokladnie walcowo i moze nie byc wsrubo- wana w zwoje sasiednich sprezyn. Oba stozkowe konce sprezyn srubowych za¬ miast byc zwfóconemi ku sobie podstawa¬ mi moga miec ksztalt dwóch stozków, zwróconych ku sobie wierzcholkami. Za¬ miast nitów wydrazonych, zlozonych z dwóch czesci, mozna uzywac zwyczajnych nitów lub srub. Wreszcie oczka, sluzace do laczenia sprezyn, moga byc umieszczone na nizej znajdujacych sie zwojach sprezyn. PL