PL184409B1 - Prowadnica pulpitu - Google Patents

Abstract

1 Prowadnica pulpitu zawierająca dwie równoległe względem siebie oprawy, wewnątrz których znajdują się kolumny, przy czym kolumny są rurami o przekrojach kołowych, znamienna tym, ze oprawy (1) mają wchodzące końcami w części górne ich ścianek osie górne (2), przy czym każda z osi górnych (2) przechodzi przez otwory w rolkach prowadzących (3), których bieżnie odwzorowują pobocznice przyległych do nich kolumn (4), ponadto do powierzchni wydłużonych piast dwóch rolek prowadzących (3) przylega powierzchnia końca górnego dźwigni dwuramiennej pierwszej (5) z punktem obrotu usytuowanym pod osią górną (2), natomiast koniec dolny dźwigni dwuramiennej pieiwszej (5) oraz usytuowany pod nią koniec górny dźwigni dwuramiennej •drugiej (6) mają połączenie z zespołem sprężyny (7) lezącym między powierzchniami oprawy (1) i kolumny (4), poza tym w ściance oprawy (1), pod zespołem sprężyny (7) znajdują się końce osi dolnej (8) stanowiącej miejsce obrotu dźwigni dwuramiennej drugiej (6), na której końcu dolnym są ulozyskowane dwie rolki prowadzące drugie (9), przy czym bieżnie rolek prowadzących drugich (9) odwzorowują fragmenty pobocznie przyległych do nich kolumn (4)

Description

Przedmiotem wynalazku jest prowadnica pulpitu, przeznaczona do stołów z regulowaną wysokością pulpitu, zwłaszcza stołów biurowych.

Z niemieckiego opisu do zgłoszenia wynalazku numer 44 17 337 znane jest rozwiązanie prowadnicy zawierające dwie równoległe względem siebie oprawy, wewnątrz których znajdują się kolumny. Oprawy i kolumny są rurami o przekrojach kołowych Każda z kolumn ma na swej pobocznicy zębatkę, natomiast w oprawach znajdują się współpracujące z zębatkami koła zębate połączone ze sobą drążkiem napędowym przechodzącym przez ścianki opraw. Luzy między ścianami opraw i kolumn w częściach dolnych prowadnicy likwidują pierścienie dystansowe, usytuowane w połowie długości kolumn, natomiast w częściach górnych prowadnicy luzy likwidują przekładki dystansowe usytuowane na wysokości kół zębatych.

W znanych rozwiązaniach luzy między współpracującymi ze sobą powierzchniami opraw i kolumn likwiduje się na ogół poprzez odpowiednie, wzajemne ukształtowanie współpracujących powierzchni, przykładem takim jest rozwiązanie przedstawione w niemieckim opisie do zgłoszenia wynalazku numer 44 27 844, gdzie całość powierzchni wewnętrznych opraw i większą część powierzchni kolumn zajmują powierzchnie zarysu gwintu Współpracujące ze sobą powierzchnie gwintu w tym rozwiązaniu likwidują luzy w stopniu wystarczającym.

Celem wynalazku jest konstrukcja cechująca się możliwością samoczynnego likwidowania luzu między współpracującymi ze sobą powierzchniami kolumn i opraw.

184 409

Istota wynalazku polega na tym, że oprawy mają wchodzące końcami w części górne ich ścianek osie górne. Każda z osi górnych przechodzi przez otwory w rolkach prowadzących, których bieżnie odwzorowują pobocznice przyległych do nich kolumn. Do powierzchni wydłużonych piast dwóch rolek prowadzących przylega powierzchnia końca górnego dźwigni dwuramiennej pierwszej z punktem obrotu usytuowanym pod osią górną. Koniec dolny dźwigni dwuramiennej pierwszej oraz usytuowany pod nią koniec górny dźwigni dwuramiennej drugiej mają połączenie z zespołem sprężyny lezącym między powierzchniami oprawy i kolumny. W ściance oprawy, pod zespołem sprężyny, znajdują się końce osi dolnej stanowiącej miejsce obrotu dźwigni dwuramiennej drugiej, na której końcu dolnym są ułozyskowane dwie rolki prowadzące drugie Bieżnie rolek prowadzących drugich odwzorowują fragmenty pobocznie przyległych do nich kolumn. Korzystnie jest, gdy inne dwie rolki prowadzące drugie są ułożyskowane na osi wchodzącej końcami w ściankę oprawy poniżej osi górnej. Według kolejnej cechy wynalazku do powierzchni wydłużonych piast dwóch pozostałych rolek prowadzących przylega powierzchnia końca górnego dźwigni dwuramiennej pierwszej z punktem obrotu usytuowanym pod osią górną, natomiast koniec dolny dźwigni dwuramiennej pierwszej oraz usytuowany pod nią koniec górny dźwigni dwuramiennej drugiej mają połączenie z zespołem sprężyny leżącym między powierzchniami oprawy i kolumny. W ściance oprawy, pod zespołem sprężyny znajdują się końce osi dolnej stanowiącej miejsce obrotu dźwigni dwuramiennej drugiej, na której końcu dolnym są ułozyskowane dwie rolki prowadzące drugie

Zaletą konstrukcji według wynalazku jest możliwość samoczynnego likwidowania luzu między współpracującymi ze sobą powierzchniami kolumn i opraw, również w przypadkach kolumn o dużej smukłości

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 jest widokiem z boku prowadnicy według przykładu pierwszego, fig. 2 - przekrojem częściowym przekrojem poprzecznym prowadnicy, a fig 3 jest widokiem z boku prowadnicy według przykładu drugiego.

Przykład 1

Prowadnica zawiera dwie równoległe względem siebie oprawy 1, wewnątrz których znajdują się kolumny 4, przy czym kolumny 4 są rurami o przekrojach kołowych. Oprawy 1 mają wchodzące końcami w części górne ich ścianek osie górne 2. Każda z osi górnych 2 przechodzi przez otwory w rolkach prowadzących 3, których bieżnie odwzorowują pobocznice przyległych do nich kolumn 4. Do powierzchni wydłużonych piast dwóch rolek prowadzących 3 przylega powierzchnia końca górnego dźwigni dwuramiennej pierwszej 5 z punktem obrotu usytuowanym pod osią górną 2, natomiast koniec dolny dźwigni dwuramiennej pierwszej 5 oraz usytuowany pod nią koniec górny dźwigni dwuramiennej drugiej 6 mają połączenie z zespołem sprężyny 7 leżącym między powierzchniami oprawy 1 i kolumny 4. W ściance oprawy 1, pod zespołem sprężyny 7 znajdują się końce osi dolnej 8 stanowiącej miejsce obrotu dźwigni dwuramiennej drugiej 6, na której końcu dolnym są ułozyskowane dwie rolki prowadzące drugie 9. Bieżnie rolek prowadzących drugich 9 odwzorowują fragmenty pobocznie przyległych do nich kolumn 4. Inne dwie rolki prowadzące drugie 9 są ułozyskowane na osi 10 wchodzącej końcami w ściankę oprawy 1 poniżej osi górnej 2. Końce dolne opraw 1 łączy ze sobą podstawa 11, natomiast końce górne opraw 4 łączy ze sobą pulpit 12.

Przykład 2

Prowadnica zawiera dwie równoległe względem siebie oprawy 1, wewnątrz których znajdują się kolumny 4, przy czym kolumny 4 są rurami o przekrojach kołowych. Oprawy 1 mają wchodzące końcami w części górne ich ścianek osie górne 2. Każda z osi górnych 2 przechodzi przez otwory w rolkach prowadzących 3, których bieżnie odwzorowują pobocznice przyległych do nich kolumn 4. Do powierzchni wydłużonych piast dwóch rolek prowadzących 3 przylega powierzchnia końca górnego dźwigni dwuramiennej pierwszej 5 z punktem obrotu usytuowanym pod osią górną 2, natomiast koniec dolny dźwigni dwuramiennej pierwszej 5 oraz usytuowany pod nią koniec górny dźwigni dwuramiennej drugiej 6 mają połączenie z zespołem sprężyny 7 lezącym między powierzchniami oprawy 1 i kolumny 4. W ściance oprawy 1, pod zespołem sprężyny 7 znajdują się końce osi dolnej 8 stanowiącej miejsce obrotu dźwigni dwuramiennej drugiej 6, na której końcu dolnym są ułozyskowane dwie rolki

184 409 prowadzące drugie 9. Bieżnie rolek prowadzących drugich 9 odwzorowują fragmenty pobocznie przyległych do nich kolumn 4. Do powierzchni wydłużonych piast dwóch pozostałych rolek prowadzących 3 przylega powierzchnia końca górnego dźwigni dwuramiennej pierwszej 5 z punktem obrotu usytuowanym pod osią górną 2. Koniec dolny dźwigni dwuramiennej pierwszej 5 oraz usytuowany pod nią koniec górny dźwigni dwuramiennej drugiej 6 mają połączenie z zespołem sprężyny 7 lezącym między powierzchniami oprawy 1 i kolumny 4. W ściance oprawy 1, pod zespołem sprężyny 7 znajdują się końce osi dolnej 8 stanowiącej miejsce obrotu dźwigni dwuramiennej drugiej 6, na której końcu dolnym są ułozyskowane dwie rolki prowadzące drugie 9. Końce dolne opraw 1 łączy ze sobą podstawa 11, natomiast końce górne opraw 4 łączy ze sobą pulpit 12.

Działanie dźwigni dwuramiennej pierwszej 5 i dźwigni dwuramiennej drugiej 6 zwielokrotnia nacisk od zespołu sprężyny 7, przenoszony w okolice końców kolumn 4, gdzie następuje samoczynna likwidacja luzów w prowadnicy.

Fig. 2

184 409

W

i !!

Ίώ

10, >»

Fig.3

184 409

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (3)

Zastrzeżenia patentowe

1. Prowadnica pulpitu zawierająca dwie równoległe względem siebie oprawy, wewnątrz których znajdują się kolumny, przy czym kolumny są rurami o przekrojach kołowych, znamienna tym, ze oprawy (1) mają wchodzące końcami w części górne ich ścianek osie górne (2), przy czym każda z osi górnych (2) przechodzi przez otwory w rolkach prowadzących (3), których'bieżnie odwzorowują pobocznice przyległych do nich kolumn (4), ponadto do powierzchni wydłużonych piast dwóch rolek prowadzących (3) przylega powierzchnia końca górnego dźwigni dwuramiennej pierwszej (5) z punktem obrotu usytuowanym pod osią górną (2), natomiast koniec dolny dźwigni dwuramiennej pierwszej (5) oraz usytuowany pod nią koniec górny dźwigni dwuramiennej drugiej (6) mają połączenie z zespołem sprężyny (7) lezącym między powierzchniami oprawy (1) i kolumny (4), poza tym w ściance oprawy (1), pod zespołem sprężyny (7) znajdują się końce osi dolnej (8) stanowiącej miejsce obrotu dźwigni dwuramiennej drugiej (6), na której końcu dolnym są ułozyskowane dwie rolki prowadzące drugie (9), przy czym bieżnie rolek prowadzących drugich (9) odwzorowują fragmenty pobocznie przyległych do nich kolumn (4)

2 Prowadnica według zastrz. 1, znamienna tym, ze inne dwie rolki prowadzące drugie (9) są ułozyskowane na osi (10) wchodzącej końcami w ściankę oprawy (1) poniżej osi górnej (2).

3. Prowadnica według zastrz. 1, znamienna tym, ze do powierzchni wydłużonych piast dwóch pozostałych rolek prowadzących (3) przylega powierzchnia końca górnego dźwigni dwuramiennej pierwszej (5) z punktem obrotu usytuowanym pod osią górną (2), natomiast koniec dolny dźwigni dwuramiennej pierwszej (5) oraz usytuowany pod nią koniec górny dźwigni dwuramiennej drugiej (6) mają połączenie z zespołem sprężyny (7) lezącym między powierzchniami oprawy (1) i kolumny (4), poza tym w ściance oprawy (1), pod zespołem sprężyny (7) znajdują się końce osi dolnej (8) stanowiącej miejsce obrotu dźwigni dwuramiennej drugiej (6), na której końcu dolnym są ułozyskowane dwie rolki prowadzące drugie (9).