PL184304B1

PL184304B1 - Sposób formowania izolacji ze spienionego polistyrenu na kształtowych powierzchniach i forma do formowania izolacji ze spienionego polistyrenu na kształtowych powierzchniach

Info

Publication number: PL184304B1
Application number: PL97320037A
Authority: PL
Inventors: Stanisław Galara; Bogdan Miśta
Original assignee: Galara Danuta; Galara Robert; Galara Stanislaw
Priority date: 1997-05-15
Filing date: 1997-05-15
Publication date: 2002-09-30
Also published as: PL320037A1

Abstract

1. Sposób formowania izolacji ze spienionego polistyrenu na kształtowych powierzchniach, gdzie przestrzeń pomiędzy izolowaną powierzchnią a wewnętrznym płaszczem zamkniętej formy wypełniana jest za pomocą podciśnienia o wartości około 0,9 bar wstępnie spienionym granulatempolistyrenu, az do całkowitego napełnienia formy, po czym w tą przestrzeń wprowadza się za pomocą dysz szczelinowych parę wodną i następnie uruchamia się ujście podciśnienia do atmosfery, a układ poddaje się dekompresji do poziomu ciśnienia atmosferycznego, znamienny tym, Że podczas jednego cyklu produkcyjnego przez otwarcie zaworu/ów zespołu zasilania formy, wyposażonej naprzemian w dysze lub szczeliny wytwarza się w jej wnętrzu próżnię rzędu 0,1 - 0,8 MPa aż do osiągnięcia całkowitego napełnienia formy granulatem, po czym uruchamia się zaworu/ów ujściapodciśnienia do atmosfery i dostarcza się parę przez okres 3 - 20 s lub do osiągnięcianadciśnieniarzędu 0,2 - 0,5 MPa 1 po ponownym wytworzeniu próżni i/lub wyczerpania czasu podawania pary po odczekaniu od 1 do 4 mm układ poddaje się dekompresji do poziomu ciśnienia atmosferycznego, przy czym naprzemianległe usytuowanie kanałów parowych 1 kanałów prózmowo-atmosferycznych kieruje przepływem pary przez spienioną warstwę polistyrenu, która działa na niego tylko z jednej strony.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób formowania izolacji ze spienionego polistyrenu na kształtowych powierzchniach i forma do formowania izolacji ze spienionego polistyrenu na kształtowych powierzchniach, stosowane do uzyskiwania warstwy izolującej cieplnie na zbiornikach, rurach i powłokach płaskich z jednostronną obróbką parowo-próżniową.

Znane dotychczas zbiorniki ciepłej wody wykonuje się w procesie produkcyjnym bez stałej izolacji lub ze stałą izolacją. W pierwszym przypadku izolację wykonuje się na miejscu montowania zbiorników lub u producenta i za izolację służy tu najczęściej wełna mineralna lub jej substytuty, a także pianka izolacyjna np. poliuretanowa, natomiast w drugim przypadku izolację wykonuje się w trakcie procesu polegającego na tym, że na zbiornikach umieszczonych wewnątrz dzielonej formy, przestrzeń pomiędzy zbiornikiem a wewnętrznym płaszczem wypełnia się wstępnie spienionym w temperaturze od 50°C do 100°C granulatem polistyrenu, po

184 304 czym w tą przestrzeń wprowadza się parę wodną o temperaturze od 100°C do 200°C przez czas od 30 do 300 sekund, a następnie tak uformowaną warstwę schładza się, najczęściej wodą.

Z niemieckiego opisu wyłożeniowego zgłoszenia nr DE 30 03 798 znany jest materiał izolacyjny od ciepła i/lub hałasu, stosowany dla zbiorników·'. Materiał ten w postaci porowatej twardej pianki ściśle przylega do powierzchni zbiornika i uzyskuje się go dzięki użyciu dzielonej formy odwzorowującej zewnętrzny kształt zbiornika znajdującego się wewnątrz. Grubość warstwy izolacyjnej zbiornika może przyjmować dowolne wartości, zależne jedynie od parametrów użytkowych wymaganych od zbiornika.

Z polskiego opisu patentowego nr 176 782 znany jest sposób wykonania izolacji zbiornika ciepłej wody i forma do wykonania izolacji zbiornika ciepłej wody oraz izolacja zbiornika ciepłej wody, gdzie dzielona forma, napełniana jest wstępnie spienionym granulatem polistyrenu, który w trakcie procesu parowania polistyrenu zagęszcza się przez wibrowanie.

Również dotychczas z polskiego opisu patentowego nr 153100 znany jest sposób formowania izolacji ze spienionego polistyrenu na kształtowych powierzchniach, gdzie przestrzeń pomiędzy izolowaną powierzchnią a wewnętrznym płaszczem zamkniętej formy wypełniana jest za pomocą podciśnienia o wartości około 0,9 bar wstępnie spienionym granulatem polistyrenu, aż do całkowitego napełnienia formy, po czym w tąprzestrzeń wprowadza się za pomocą dysz szczelinowych parę wodną i następnie uruchamia się ujście podciśnienia do atmosfery, a układ poddaje się dekompresji do poziomu ciśnienia atmosferycznego, jak też znana jest forma do formowania izolacji ze spienionego polistyrenu na kształtowych powierzchniach o budowie dzielonej, uszczelniona w linii podziału formy i wyposażona w naprzemianległe dysze szczelinowe ssące i parowe do podawania pary wodnej i podciśnienia oraz zawory sterujące.

Wadą dotychczas znanych sposobów wykonania izolacji zbiornika ciepłej wody i form do ich wykonania są trudności technologiczne wykonania formy, która zapewniałaby uzyskiwanie znacznych, a przy tym jednorodnych grubości monolitycznej warstwy izolacyjnej. Najczęściej uzyskiwanie takiej warstwyjest trudne do osiągnięcia i prowadzi do niewystarczającego związania warstwy wewnętrznej izolacji znajdującej się przy zbiorniku, prowadzącego często do jej nieodwracalnego uszkodzenia, wydłużając jednocześnie znacznie cykl formowania oraz zużycie dużej ilości pary i wody.

Sposób formowania izolacji ze spienionego polistyrenu na kształtowych powierzchniach, gdzie przestrzeń pomiędzy izolowaną powierzchnią a wewnętrznym płaszczem zamkniętej formy wypełniana jest za pomocą podciśnienia o wartości około 0,9 bar wstępnie spienionym granulatem polistyrenu, aż do całkowitego napełnienia formy, po czym w tąprzestrzeń wprowadza się za pomocą dysz szczelinowych parę wodną i następnie uruchamia się ujście podciśnienia do atmosfery, a układ poddaje się dekompresji do poziomu ciśnienia atmosferycznego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że podczas jednego cyklu produkcyjnego przez otwarcie zaworu/ów zespołu zasilania formy, wyposażonej naprzemian w dysze lub szczeliny wytwarza się w jej wnętrzu próżnię rzędu 0,1 -0,8 MPa aż do osiągnięcia całkowitego napełnienia formy granulatem, po czym uruchamia się zawór/ory uj ścia podciśnienia do atmosfery i dostarcza się parę przez okres 3-20 s lub do osiągnięcia nadciśnienia rzędu 0,2-0,5 MPa i po ponownym wytworzeniu próżni i/lub wyczerpania czasu podawania pary po odczekaniu od 1 do 4 min układ poddaje się dekompresji do poziomu ciśnienia atmosferycznego, przy czym naprzemianległe usytuowanie kanałów parowych i kanałów próżniowo-atmosferycznych kieruje przepływem pary przez spienioną warstwę polistyrenu, która działa na niego tylko z jednej strony.

Forma do formowania izolacji ze spienionego polistyrenu na kształtowych powierzchniach o budowie dzielonej, uszczelniona w linii podziału formy i wyposażona w naprzemianległe dysze szczelinowe ssące i parowe do podawania pary wodnej i podciśnienia oraz zawory sterujące, według wynalazku charakteryzuje się tym, że wzdłuż całej długości kształtującej powierzchni umieszczone są naprzemiennie parowe kanały i próżniowo-atmosferyczne kanały przedzielone korzystnie uszczelką prowadzące do dysz i/lub szczelin w powierzchni połączone z odpowiednimi kolektorami. Dysze i/lub szczeliny uformowane są w postaci pierścieni, linii prostych, rzędów lub pól na wzór szachownicy i grupują dysze i/lub szczeliny o jednakowym funkcjonał4

184 304 nym charakterze, tak, że odległość poszczególnych pierścieni, linii prostych, rzędów lub pól na wzór szachownicy od siebie stanowi od 0,5 do 2,0 grubości izolacji.

Zaletą sposobu formowania izolacji i formy do jej wytworzenia, według wynalazku, jest możliwość uzyskiwaniajednorodnych strukturalnie powłok o znacznej grubości, bez konieczności stosowania wody do chłodzenia formy.

Przedmiot wynalazku w postaci różnych form do wytwarzania izolacji przedstawiony jest w przykładach wykonania na rysunku, gdzie na fig. 1 pokazano formę do wytwarzania izolacji na zbiornikach, w przekroju przez oś wzdłużną, na fig. 2 - formę do wytwarzania izolacji na zbiornikach w przekroju poprzecznym przez obszar zbiornika, na fig. 3 - formę do wytwarzania izolacji dzielonej na zbiornikach w przekroju poprzecznym, na fig. 4 - formę do wytwarzania izolacji na rurach w widoku i przekroju osiowym, na fig. 5 - formę do wytwarzania izolacji na powierzchniach płaskich w widoku z góry, na fig. 6 - część przekroju przez oś wzdłużną formy do wytwarzania izolacji na powierzchniach płaskich, a na fig. 7 - przekrój osiowy połączenia formy do wytwarzania izolacji na powierzchniach płaskich z elementem płaskiej powierzchni.

Przykład. Sposób formowania izolacji ze spienionego polistyrenu na kształtowych powierzchniach, gdzie przestrzeń pomiędzy izolowanąpowierzchnią a wewnętrznym płaszczem formy wypełnia się wstępnie spienionym granulatem polistyrenu, po czym w tąprzestrzeń wprowadza się parę wodną i tak uformowanąwarstwę schładza się, według wynalazku, polega na tym, że podczas jednego cyklu produkcyjnego przez otwarcie zaworu/ów zespołu zasilania formy, wyposażonej naprzemian w dysze lub szczeliny wytwarza się wjej wnętrzu próżnię rzędu 0,5 MPa aż do osiągnięcia całkowitego napełnienia formy granulatem, po czym uruchamia się zawór/ory ujścia podciśnienia do atmosfery i dostarcza się parę przez okres 10 s lub do osiągnięcia nadciśnienia rzędu 0,3 MPa i po ponownym wytworzeniu próżni i/lub wyczerpania czasu podawania pary po odczekaniu 3 min układ poddaje się dekompresji do poziomu ciśnienia atmosferycznego, przy czym naprzemianległe usytuowanie kanałów parowych i kanałów próżniowo-atmosferycznych kieruje przepływem pary przez spienioną warstwę polistyrenu, która działa na niego tylko z jednej strony.

Jak pokazano na rysunku forma do wytwarzania izolacji na zbiornikach 1 utworzona jest z dwóch połówek 2 i 3 wyposażonych w parowe kanały 4 i próżniowo-atmosferyczne kanały 5 przedzielone korzystnie uszczelką 6, prowadzące do dysz i/lub szczelin 18 w kształtującej powierzchni 7. Po umieszczeniu wewnątrz formy zbiornika 1 połówki 2 i 3 zamyka się na zawias 21 i przy pomocy zamka 23, przy którym umieszczona jest uszczelka 22, przy czym położenie zbiornika 1. wewnątrz formy ustala się przez docisk pokrywy 12 zaopatrzonej w uszczelkę 13 i przesuwanej śrubą 19 z nakrętką 20 połączonych wspornikowo z częścią 2. Pokrywa 12 sprzężona jest z elastycznym przewodem 14 próżni i atmosfery oraz elastycznym przewodem 15 pary. Następnie po wywołaniu podciśnienia w formie, co osiąga się przez otwarcie przewodu 11 dopływu próżni, następuje zassanie przez zasilający zespół 25 zasilany przewodem 24 granulatu polistyrenu, który wypełnia wolną przestrzeń 17. Po wypełnieniu przestrzeni na powłokę izolacyjną 17 podaje się z kolektora 8 kanałami 4 parę lub po otwarciu przelotowego zaworu 10 kolektora 9 odbywa się przepływ pary do atmosfery, który może być wspomagany próżnią wywołaną po zamknięciu zaworu atmosferycznego i otwarciu zaworu próżni, którą pozostawia się do czasu ponownego otwarcia atmosfery po uprzednim zamknięciu próżni, by po okresie sezonowania otworzyć formę i wyjąć zbiornik 1 z wykonanąpowłóką izolacyjną 17. W zależności od wielkości izolowanego zbiornika 1 można płynnie zmieniać czynną wysokość formy i w tym celu wykorzystuje się odcinające zawory 16 niedopuszczające do zasilania odsłoniętych kanałów próżniowych i parowych.

Inny sposób wytwarzania izolacji na zbiornikach 1 polega na tym, że zbiornik przed włożeniem do formy smaruje się środkiem rozdzielczym, a forma posiada dzielące wkładki 27 oraz dwa zespoły zasilające 25 umożliwiające zasyp połówek tak formowanej powłoki izolacyjnej 17.

Inną odmianą formy według wynalazku jest forma do izolacji rur i rurociągów posiadająca dwie części 2 i 3 zamykane na zawias 21 i przy pomocy zamka 23. Część 2 połączona jest z kolektorem 30 pary, natomiast część 3 połączona jest z kolektorem próżni i atmosfery 31, przy czym obie wyposażone są w kanały parowe 4 i kanały próżniowo-atmosferyczne 5 mające z jednej

184 304 strony denko 12 z uszczelką 35 przylegającą do rury 28, a z drugiej strony uszczelka 35 przylega do wcześniej wykonanej izolacji 29, a połówka 2 wyposażonajest w zespół 25 do zasilania wstępnie spienionym polistyrenem przestrzeni 36, gdzie tworzona jest izolacja 17, przy czym forma ustalana jest na rurze 28 zaciskiem 32 połączonym z nią łącznikami 33.

Kolejną odmianą formy według wynalazku jest forma do izolacji płaszczyzn lub napraw izolacji, gdzie formująca płyta 39 jest rozłącznie połączona z izolo\vanąpowierzchnią37 kotwami 42. Miejsca nie spoczywające na wykonanej izolacji 38 w celu utworzenia podparcia i ograniczenia przestrzeni formowania izolacji 43 wyposażono w ograniczniki 40 przykręcane do płyty śrubami 41, a zassany przez zespół 25 do przestrzeni 43 owipian podlega późniejszej obróbce.

184 304

-»ly~ zty ct 4^-

ri.^ lU)

Fig. 5 ©W© ί-Uf 'ΛΓ rW

l ^Vi rfv- -es- _r-V ^,J-E 4© rFł- ^u-rA5 rrfc Ltt ¢1 T-WTcf.

Ι-Γ+Ι H-b _r-+- t' M-4- j r*~ti r-r 4r r~t~ r-r*.

¢7 ci Φ₇ ^Τ

J±1 &L

39 4 5 43

Fig. 6

18 7 8 9 10 42

Fig. 7

184 304

Fig. 3

Fig. 4

184 304

Fig. 2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób formowania izolacji ze spienionego polistyrenu na kształtowych powierzchniach, gdzie przestrzeń pomiędzy izolowaną powierzchnią a wewnętrznym płaszczem zamkniętej formy wypełniana jest za pomocą podciśnienia o wartości około 0,9 bar wstępnie spienionym granulatem polistyrenu, aż do całkowitego napełnienia formy, po czym w tą przestrzeń wprowadza się za pomocą dysz szczelinowych parę wodną i następnie uruchamia się ujście podciśnienia do atmosfery, a układ poddaje się dekompresji do poziomu ciśnienia atmosferycznego, znamienny tym, że podczas jednego cyklu produkcyjnego przez otwarcie zaworu/ów zespołu zasilania formy, wyposażonej naprzemian w dysze lub szczeliny wytwarza się w jej wnętrzu próżnię rzędu 0,1-0,8 MPa aż do osiągnięcia całkowitego napełnienia formy granulatem, po czym uruchamia się zaworu/ów ujścia podciśnienia do atmosfery i dostarcza się parę przez okres 3-20 s lub do osiągnięcia nadciśnienia rzędu 0,2-0,5 MPa i po ponownym wytworzeniu próżni i/lub wyczerpania czasu podawania pary po odczekaniu od 1 do 4 min układ poddaje się dekompresji do poziomu ciśnienia atmosferycznego, przy czym naprzemianległe usytuowanie kanałów parowych i kanałów próżniowo-atmosferycznych kieruje przepływem pary przez spienioną warstwę polistyrenu, która działa na niego tylko z jednej strony.
2. Forma do formowania izolacji ze spienionego polistyrenu na kształtowych powierzchniach o budowie dzielonej, uszczelniona w linii podziału formy i wyposażona w naprzemianległe dysze szczelinowe ssące i parowe do podawania pary wodnej i podciśnienia oraz zawory sterujące, znamienna tym, że wzdłuż całej długości kształtującej powierzchni (7) umieszczone są naprzemiennie parowe kanały (4) i próżniowo-atmosferyczne kanały (5) przedzielone korzystnie uszczelką (6), prowadzące do dysz i/lub szczelin (18) w powierzchni (7) połączone z odpowiednimi kolektorami (8) i (9).
3. Forma, według zastrz. 2, znamienna tym, że grupy dysz i/lub szczelin (18) uformowane są w postaci pierścieni, linii prostych, rzędów lub pól na wzór szachownicy i grupują dysze i/lub szczeliny (18) o jednakowym funkcjonalnym charakterze, tak, że odległość poszczególnych pierścieni, linii prostych, rzędów lub pól na wzór szachownicy od siebie stanowi od 0,5 do 2,0 grubości izolacji (17).