PL184012B1 - Sposób równomiernego ogrzewania otworów w murze w trakcie jego osuszania i zabezpieczania przed ponownym zawilgoceniem oraz element grzejny do realizacji tego sposobu - Google Patents

Abstract

Sposób równomiernego ogrzewania otworów w murze w trakcie jego osuszania i zabezpieczania przed ponownym zawilgoceniem, polegający na tym, że w uprzednio nawiercone pod kątem otwory wprowadza się umieszczone w rurce grzałki i kieruje strumień suchego powietrza, przy czym grzałki wraz z rurkami są zgrupowane w sekcje utworzone z połączonych szeregowo grzejnych elementów podłączonych do magistrali, łączącej jeż urządzeniem zasilającym, znamienny tym, że każdą sekcję grzejnych elementów wraz z zabezpieczeniem łączy się bezpośrednio z urządzeniem zasilającym.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób równomiernego ogrzewania otworów w murze w trakcie jego osuszania i zabezpieczania przed ponownym zawilgoceniem oraz element grzejny do realizacji tego sposobu.

Z polskiego opisu patentowego nr 139 041, znany jest sposób osuszania i zabezpieczania murów przed ponownym zawilgoceniem z użyciem powietrza i utwardzającego się środka hydrobowego, wprowadzanego ciśnieniowo lub grawitacyjnie w nawiercone pod kątem otwory. Sposób polega na tym, że najpierw osusza się termodyfuzyjnie mur kierując w nawiercone uprzednio otwory nagrzane powietrze a następnie wprowadza się w te otwory środek hydrofobowy, po czym obszar muru wokół otworu poddaje się procesowi termicznego odparowywania rozpuszczalników środków hydrofobowych.

Sposób osuszania murów, zgodnie z wynalazkiem chronionym patentem nr. P-139 041 był dotychczas realizowany za pomocą zestawu urządzeń, w skład którego wchodziły: urządzenie zasilające, kable zasilające, turbinowe urządzenia nadmuchu powietrza, urządzenia sterująco-sygnalizacyjne, urządzenia grzewcze oraz elementy łączeniowe. Zestaw tych urządzeń został opisany i zatwierdzony do stosowania przez Instytut Techniki Budowlanej świadectwem dopuszczenia do stosowania nr 910/92. W znanym i stosowanym dotychczas rozwiązaniu konstrukcyjnym, do magistrali bezpośrednio łączącej się z urządzeniem zasilającym podłączone były równolegle sekcje elementów grzejnych. Pomiędzy sobą elementy grzejne w sekcjach były połączone szeregowo. Każdy z elementów grzejnych był wyposażony w urządzenie sterująco-sygnalizacyjne umieszczone w puszce, znajdującej się na jednym z jej końców. Element grzejny był ukształtowany w formie rurki, do której była wprowadzona grzałka, poruszająca się w niej swobodnie. Grzałka za pomocą przewodów była połączona z urządzeniem sterująco-sygnalizacyjnym.

Nadmuch nieogrzanego i suchego powietrza był prowadzony rurką, wewnątrz której ogrzewało się ono od grzałki i nasycało parą wodną a następnie strumień był kierowany na zewnątrz szczeliną pomiędzy zewnętrzną ścianką rurki a powierzchnią otworu.

Możliwość swobodnego poruszania się grzałki wewnątrz rurkowej obudowy, powodowała, iż mogąc dotykać do rurki grzałka, rozgrzewała ją oraz samą siebie. Następstwem było nierównomierne oddawanie ciepła przepływającemu powietrzu oraz upalanie

184 012 styków, łączących grzałkę z przewodami zasilającymi. Efektem tego stanu rzeczy były liczne awarie wiążące się z wyeliminowaniem z pracy całej sekcji elementów grzejnych. Wskutek swobodnego poruszania się grzałki wewnątrz rurki obserwowano różną temperaturę powietrza na wyjściu poszczególnych elementów grzejnych, wchodzących w skład jednej sekcji. Ze względu na szeregowe połączenie elementów grzejnych w sekcje awaria któregokolwiek z elementów powodowała wyłączenie z pracy całej sekcji i przegrzewanie się urządzenia zasilającego Wiązało się to z poważnym zagrożeniem wystąpienia pożaru.

Celem wynalazku jest wyeliminowanie wszystkich dotychczasowych niedogodności.

Sposób równomiernego ogrzewania otworów w murze w trakcie jego osuszania i zabezpieczania przed ponownym zawilgoceniem, polega na tym, że połączone szeregowo ze sobą w sekcje grzejne elementy podłącza się bezpośrednio każdą sekcję do urządzenia zasilającego. Element grzejny, według wynalazku umożliwiający realizację wyżej opisanego sposobu, ukształtowany jest w formie rurki. Wewnątrz rurki zamontowana jest centrycznie grzałka za pomocą dystansowej przekładki, mocującej grzałkę trwale w rurce. Grzałka jednym końcem jest połączona z urządzeniem sterująco-sygnalizacyjnym, usytuowanym wewnątrz puszki, zaś drugim końcem przymocowana jest do rurki, będącej przewodnikiem prądu. Rurka jest podłączona do fazy zerowej.

Sposób, zgodnie z wynalazkiem polegający na bezpośrednim podłączeniu każdej z sekcji do urządzenia zasilającego, zapewnia przepływ przez każdy element grzejny prądu o właściwym i stałym dla każdego elementu natężeniu. Grzałka osadzona w rurce trwale i centrycznie zapewnia równomierne oddawanie ciepła przepływającemu przez rurkę strumieniowi powietrza. Na wyjściu każdego z grzewczych elementów występuje ta sama temperatura, przez co osuszany mur na każdym odcinku otrzymuje tą samą dawkę ciepła.

Rurka, w której osadzona jest trwale grzałka pełni rolę bieguna zerowego. Eliminuje to konieczność podłączenia grzałki osobnymi przewodami do oddzielnych gniazd w urzeczeniu sterująco-sygnalizacyjnym. Pozwala to na zredukowanie ilości połączeń pomiędzy elementami w sekcji. Wpływa również na poprawę parametrów przepływającego prądu, którego znaczne spadki były obserwowane dotychczas w punktach łączenia. Redukcja ilości styków pozwoliła na wyeliminowanie ognisk, w których mogłoby wystąpić iskrzenie, będące następstwem niedokładnego połączenia elementów stykowych. Uzyskanie, poprzez realizację wynalazku równomiernego ogrzewania powietrza przepływającego wewnątrz otworu ma również znaczny wpływ na efektywność termodyfuzyjnego osuszania murów.

Opracowanie konstrukcyjne grzejnego elementu pozwoliło zredukować liczbę przewodów i łączy, co ma poważny wpływ na zmniejszenie pracochłonności przy podłączaniu instalacji. Rozwiązanie, zgodnie z wynalazkiem umożliwiło bardziej efektywne wykorzystanie prądu. Bezpośrednie podłączenie poszczególnych sekcji do urządzenia zasilającego dało możliwość ograniczenia ilości połączeń w obrębie sekcji. Realizacja wynalazku ma wpływ na ograniczone opory przepływu prądu, co zgodnie z prawem Ohma pozwala na uzyskiwanie równomiernego natężenia prądu zasilającego grzałki. Dzięki wyrównaniu parametrów prądu dopływającego do każdej z sekcji powstała możliwość zamontowania po stronie wtórnej urządzenia zasilającego automatycznego zabezpieczenia każdej sekcji przez co wyeliminowano możliwość przegrzewania się jego zwojów.

Przedmiot wynalazku został wyjaśniony w przykładzie wykonania na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zestaw grzejnych elementów tworzących sekcję podłączonych bezpośrednio do urządzenia zasilającego, zaś fig. 2 - grzejny element w widoku ogólnym.

Sposób równomiernego ogrzewania otworów w murze w trakcie jego osuszania i zabezpieczania przed ponownym zawilgoceniem, według wynalazku polega na tym, że połączone ze sobą po sześć sztuk szeregowo grzejne elementy 1 tworzą sekcje 2. Każda sekcja 2 jest bezpośrednio połączona przewodami 3 z transformatorem 4. Grzejne elementy 1 w ramach jednej sekcji 2 są połączone między sobą.

Grzejny element 1, zgodnie z wynalazkiem, ukształtowany jest w formie rurki 6, wewnątrz której zamontowana jest centrycznie rdzeniowa grzałka 7. Centryczne usytuowanie

184 012 rdzeniowej grzałki 7 zapewnia dystansowa przekładka 8. Grzałka 7 jednym końcem jest połączona z urządzeniem sterująco-sygnalizacyjnym 9, znajdującym się w puszce 10. Urządzenie sterująco-sygnalizacyjne 9 stanowi układ elektroniczny zamontowany na płytce 11. Drugim końcem grzałka 7 przylutowana jest do rurki 6, wykonanej z metalu będącego dobrym przewodnikiem prądu. Rurka 6 jest podłączona do fazy zerowej instalacji elektrycznej.

184 012

Fig. 2

184 012

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób równomiernego ogrzewania otworów w murze w trakcie jego osuszania i zabezpieczania przed ponownym zawilgoceniem, polegający na tym, że w uprzednio nawiercone pod kątem otwory wprowadza się umieszczone w rurce grzałki i kieruje strumień suchego powietrza, przy czym grzałki wraz z rurkami są zgrupowane w sekcje utworzone z połączonych szeregowo grzejnych elementów podłączonych do magistrali, łączącej jeż urządzeniem zasilającym, znamienny tym, że każdą sekcję grzejnych elementów wraz z zabezpieczeniem łączy się bezpośrednio z urządzeniem zasilającym.
2. 2. Element grzejny do realizacji sposobu, znamienny tym, że grzałka (7) jest osadzona w rurce (6) centrycznie za pomocą dystansowej przekładki (8) i trwale połączona z rurką (6) jednym końcem, zaś jej przeciwny koniec jest przymocowany do urządzenia sterująco-sygnalizacyjnego (9), znajdującego się w puszce (10), do którego także jest podłączona rurka (6).