PL183583B1 - Sposób pasywacji wewnętrznych powierzchni rurek mosiężnych w skraplaczach turbin parowych posiadających urządzenia do ciągłego mechanicznego czyszczenia rurek - Google Patents

Abstract

Sposób pasywacji wewnętrznych powierzchni rurek mosiężnych w skraplaczach turbin parowych posiadających urządzenia do ciągłego, mechanicznego czyszczenia rurek, znamienny tym, że elastyczne, porowate kulki używane do czyszczenia rurek skraplacza nasącza się cieczą o zdolnościach pasywujących i wprowadza się je do skraplacza, gdzie pozostają przez pierwsze tygodnie normalnej eksploatacji skraplacza, przy czym średnica porowatych kulek jest nieznacznie większa od średnicy wewnętrznej pasywowanych rurek.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób pasywacji wewnętrznych powierzchni rurek mosiężnych w skraplaczach turbin parowych posiadających urządzenia do ciągłego, mechanicznego czyszczenia rurek.

Mosiężne rurki odporne są na korozję jedynie w przypadku posiadania równomiernej warstwy ochronnej na wewnętrznej powierzchni od strony wody chłodzącej. Powstanie właściwej warstwy ochronnej zależy przede wszystkim od warunków rozruchu skraplacza, stanu wyjściowego powierzchni rurek i początkowego okresu eksploatacji, które decydują o powstaniu równomiernej i szczelnej warstwy ochronnej. Rurki w stanie dostawy pokryte są cienką, nierównomierną warstwą tlenków, która powstaje w czasie obróbki cieplnej u wytwórcy. Warstwa ta może ulec zniszczeniu podczas transportu, składowania i montażu. Ponadto, często powierzchnia wewnętrzna pokryta jest różnymi zanieczyszczeniami pozostałymi po produkcji /mydła/ oraz po montażu /oleje/. Zanieczyszczenia te w dużym stopniu przeszkadzają w wytworzeniu szczelnej, równomiernej warstwy. Dlatego w czasie rozruchu wskazanym jest stworzenie takich warunków, aby powstała lub została uzupełniona warstwa tlenków, zdolna do ochrony rurki w czasie późniejszej eksploatacji. Dotychczas pasywację wykonuje się poprzez przepuszczanie w obiegu zamkniętym płynu posiadającego zdolność do wytworzenia warstwy tlenków na powierzchniach wewnętrznych rurek. Sposób ten wymaga adaptacji skraplacza dla umożliwienia ciągłego przepływu czynnika przez kilkadziesiąt godzin w układzie zamkniętym. Główną wadą tego rozwiązania jest bardzo często brak czasu dla przeprowadzenia tej operacji w warunkach montażu turbiny. Z tego powodu często odstępuje się od pasywacji rurek.

Znany jest między innymi z polskiego opisu patentowego nr 177 797 układ do czyszczenia wewnętrznych powierzchni rur chłodnicy. Czyszczenie odbywa się za pomocą kulek wprowadzanych wraz z czynnikiem chłodzącym do wnętrza rur chłodnicy. Za pomocą tych kulek eliminowano jedynie gromadzenie się i osadzanie zanieczyszczeń.

Celem wynalazku jest opracowanie takiego sposobu pasywacji rurek, który pozwoli wytworzyć podczas rozruchu skraplacza szczelną warstwę tlenków na powierzchni wewnętrznej rurek bez potrzeby podłączenia skraplacza do specjalnej instalacji przepuszczającej ciecz pasywującą w układzie zamkniętym oraz bez potrzeby przeznaczania na ten zabieg dodatkowego czasu w harmonogramie remontu turbiny.

Sposób pasywacji wewnętrznych powierzchni rurek mosiężnych w skraplaczach turbin parowych posiadających urządzenia do ciągłego, mechanicznego czyszczenia rurek według niniejszego wynalazku charakteryzuje się tym, że elastyczne, porowate kulki używane do czyszczenia rurek skraplacza nasącza się cieczą o zdolnościach pasywujących i wprowadza się je do skraplacza, gdzie pozostają przez pierwsze tygodnie normalnej eksploatacji skrapla183 583 cza, przy czym średnica porowatych kulek jest nieznacznie większa od średnicy wewnętrznej pasywowanych rurek.

Do przykładowej realizacji sposobu według niniejszego wynalazku wzięto kulki z tworzywa gąbczastego, gumopodobnego o średnicy większej o 0,5-1 milimetra od średnicy wewnętrznej rurek skraplacza. Po nasyceniu ich roztworem cieczy o zdolnościach pasywujących /w naszym przykładzie jest to roztwór siarczanu żelaza/ ich ciężar właściwy wynosi 1 g/cm³. Liczba kulek użytych do pasywacji jest o 10% większa niż ilość rurek w skraplaczu turbiny. Pasywacja następuje w ciągu pierwszych tygodni normalnej eksploatacji skraplacza. Skuteczność pasywacji będzie sprawdzana w trakcie badań /endoskopowych + pomiar oporności warstwy pasywnej/ kilkunastu rurek wybranych losowo przed uruchomieniem i podczas pierwszego po remoncie postoju turbiny.

183 583

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Sposób pasywacji wewnętrznych powierzchni rurek mosiężnych w skraplaczach turbin parowych posiadających urządzenia do ciągłego, mechanicznego czyszczenia rurek, znamienny tym, że elastyczne, porowate · kulki używane do czyszczenia rurek skraplacza nasącza się cieczą o zdolnościach pasywujących i wprowadza się je do skraplacza, gdzie pozostają przez pierwsze tygodnie normalnej eksploatacji skraplacza, przy czym średnica porowatych kulek jest nieznacznie większa od średnicy wewnętrznej pasywowanych rurek.