PL182044B1 - Elektroda do rejestracji potencjałów bioelektrycznych, zwłaszcza u zwierząt - Google Patents

Abstract

1. Elektroda do rejestracji potencjałów bioelektrycznych, zwłaszcza u zwierząt, posiadająca korpus z otworami mocującymi, w którym osadzona jest sonda elektryczna połączona przewodem z rejestratorem impulsów elektrycznych, znamienna tym, że korpus składa się z dwóch przylegających do siebie płytek górnej (2) i dolnej (5), które posiadają co najmniej po dwa otwory mocujące (1) usytuowane współosiowo względem siebie, i w których, od stron przylegających do siebie, mają rowkowe wyżłobienia tworzące kanał (3) na co najmniej jeden przewód (4) połączony co najmniej z jedną sondą elektryczną (7), osadzoną we wspomnianej dolnej płytce (5), przy czym obie wspomniane płytki górna (2) i dolna (5) zwężają się równomiernie przy obrzeżach i mają zaokrąglone krawędzie zewnętrzne, a ponadto, wspomniane płytki górna (2) i dolna (5) oraz sonda elektryczna (7) i izolacja przewodu (4) są wykonane z materiałów odpornych na działanie płynów ustrojowych i nie wywołujących odczynów tkankowych.

Description

Przedmiotem wynalazku jest elektroda do rejestracji potencjałów bioelektrycznych, zwłaszcza u zwierząt, mająca zastosowanie w badaniach aktywności mioelektrycznej tkanek i narządów.

Znanych jest wiele typów elektrod stosowanych w celu rejestracji aktywności bioelektrycznej różnych układów, w tym układu pokarmowego u ludzi i zwierząt. Jednakże konieczność implantacji elektrod do odcinków takich układów, które mają cienkie ściany, znacznie ogranicza ich liczbę. Kształt znanych elektrod i sposoby ich implantacji różnią się pomiędzy sobą w zależności od badanego ośrodka.

Znana jest platynowa elektroda z pojedynczą sondą elektryczną, w obudowie z akrylu lub silikonu, która była wkłuwana w badaną tkankę (E. J. Mc Coy, P. Bass, Chronić electrical activity of gastroduodenal area: effects of food and certain catecholamines, Am. J. Physiol. 1963, vol. 205, ss. 439 - 445). Elektroda ta posiada kształt owalnej spłaszczonej płytki z centralnie usytuowaną w niej, prostopadle do jej płaszczyzny, ostro zakończoną klinową sondę elektryczną, która połączona jest przewodem z urządzeniem rejestrującym. Płytka ta, wzdłuż

182 044 swej dłuższej osi, po obu stronach sondy elektrycznej ma dwa otwory, służące do mocowania jej na badanych częściach ciała. Elektroda ta powoduje ograniczoną reakcję zapalną badanych organów, której przyczyną może być zarówno podrażniające okolice wkłucia ostre zakończenie klinowej sondy, kanciaste krawędzie płytki, jak i materiały, z których jest wykonana elektroda.

Znana jest też elektroda w postaci 3-centymetrowego odizolowanego odcinka drutu, która może być wkłuwana w badany organ lub mocowana bezpośrednio na powierzchni błony surowiczej danego organu, (E. J. Mc Coy, R. D. Baker, Effect od feeding on electrical activity of dog's smali intestine, Am. J. Physiol., 1968, vol. 214, ss. 1291 - 1295). Przy stosowaniu tej sondy obserwowano również podobne zjawiska, jak to opisano powyżej.

Znana jest również bipolarna elektroda z sondami elektrycznymi osadzonymi obok siebie, posiadająca walcowy korpus umocowany na powierzchni perforowanego płaszcza mocowanego na powierzchni ciała badanego zwierzęcia (Ch. Eeckhout, „Electromyographic study of smali intestinal digestive and interdigestive motility in dogs”, University K. U. Leuven, Belgium, 1981). Elektroda ta, ze względu na kształt i wymiary nie może być mocowana na układach znajdujących się wewnątrz jamy ciała zwierząt.

Wynalazek dotyczy elektrody posiadającej korpus z otworami mocującymi, w którym osadzona jest sonda elektryczna połączona przewodem z urządzeniem rejestrującym impulsy elektryczne.

Istotą wynalazku jest to, że korpus składa się z dwóch przylegających do siebie płytek górnej i dolnej, które posiadające najmniej po dwa otwory mocujące usytuowane współosiowo względem siebie. Płytki te od stron przylegających do siebie mają rowkowe wyżłobienia, które po złożeniu płytek, tworzą kanał na co najmniej jeden przewód łączący co najmniej jedną sondę elektryczną z urządzeniem rejestrującym. Wspomniana sonda osadzona jest w dolnej płytce, korzystnie prostopadle do zewnętrznej powierzchni do płytki. Wynalazek charakteryzuje się również tym, ze obie wspomniane płytki zwężają się równomiernie przy obrzeżach i mają zaokrąglone krawędzie zewnętrzne. Ponadto, płytki oraz sonda elektryczna i izolacja przewodu są wykonane z materiałów odpornych na działanie płynów ustrojowych i nie wywołujących odczynów tkankowych.

Korzystnie jest, gdy płytki korpusu mają kształt okrągły oraz po cztery otwory mocujące usytuowane promieniście i w równej odległości od siebie oraz od sondy elektrycznej, która jest osadzona centrycznie w dolnej płytce albo płytki korpusu mają postacie taicie jak powyżej, a dwie sondy elektryczne są osadzone na linii będącej średnicą dolnej płytki, pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi i w jednakowej odległości od środka.

Korzystnie też jest, gdy płytki korpusu mają kształt wydłużonego prostokąta o wyraźnie zaokrąglonych narożach oraz po dwa otwory mocujące usytuowane na symetralnej prostokąta równoległej do jego długich boków, a sonda elektryczna jest osadzona pośrodku odcinka będącego odległością pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi. Płytki koipusu mogą też mieć kształt wydłużonego prostokąta o wyraźnie zaokrąglonych narożach oraz trzy otwory mocujące usytuowane w równej odległości między sobą na symetralnej prostokąta równoległej do jego długich boków, a dwie sondy elektryczne mogą mieć osadzone w dolnej płytce, w połowie odcinków pomiędzy otworami mocującymi leżącymi w pobliżu krótszych boków a otworem mocującym znajdującym się na środku wspomnianej symetralnej. Inną postacią wynalazku jest elektroda, której płytki korpusu mają kształt kwadratu o zaokrąglonych narożach oraz cztery otwory mocujące usytuowane w pobliżu naroży i w jednakowej odległości od środka, a sondę elektryczną ma osadzoną pośrodku dolnej płytki, przy czym płytki mają taką postać jak wspomniano wyżej, a dwie sondy elektryczne ma osadzone na jednej z jej symetralnych dolnej płytki, pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi i w równej odległości od środka.

Płytki korpusu elektrody, według wynalazku mogą też mieć kształt trójkąta równobocznego o zaokrąglonych narożach oraz trzy otwory mocujące usytuowane w pobliżu ich naroży i w równej odległości od środka, a sondę elektrycznąmogąmieć osadzonąpośrodku dolnej płytki.

182 044

Elektroda może też mieć płytki korpusu o kształcie elipsy, których stosunek średnic większej do mniejszej wynosi od 1:1,4 do 1:3 oraz cztery otwory mocujące usytuowane parami w pobliżu i po obu stronach większej średnicy oraz w równej odległości od średnicy mniejszej, a dwie sondy elektryczne mogą mieć osadzone w dolnej płytce na średnicy większej, pomiędzy otworami mocującymi i jednakowej odległości od środka elipsy.

Korzystnie jest, gdy sonda elektryczna, elektrody według wynalazku, posiada walcowy trzon, którego zakończenie stykające się z materiałem badanym ma powierzchnię płaską albo kulistą, albo o kształcie stożka prostego, albo o kształcie stożka prostopadłego, o zaokrąglonych wierzchołkach.

Korzystnie też jest, gdy powierzchnia trzonu sondy elektrycznej o płaskim zakończeniu końcówki leży na zewnętrznej płaszczyźnie dolnej płytki albo, gdy powierzchnia trzonu sondy elektrycznej wystaje ponad zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki, jej oś jest prostopadła do tej powierzchni, a część walcowa jej trzonu, wystająca nad wspomnianą zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki, jest pokryta izolacją.

W szczególnych przypadkach korzystnie jest, gdy odległość punktów leżących na wewnętrznych częściach ścianek otworów mocujących płytek od punktów leżących na ściance sondy elektrycznej, znajdujących się najbliżej tych otworów, równa się od 2- do 10-krotnej średnicy trzonu sondy elektrycznej albo, gdy odległość punktów leżących na wewnętrznych częściach ścianek otworów mocujących .płytek od punktów leżących na ściance sondy elektrycznej, znajdujących się najbliżej tych otworów, równa się od 0,5- do 3-krotnej długości części sondy elektrycznej wystającej poza zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki, albo gdy stosunek długości części sondy-elektrycznej wystającej poza zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki do jej średnicy wynosi od 1:2 do 1:6.

Elektrody, według wynalazku, mogą być wszczepiane w różne odcinki badanych układów żywych zwierząt, np. do błony mięśniowej jamy odźwiemikowej żołądka, dwunastnicy, poszczególnych odcinków jelita cienkiego, do pęcherzyka żółciowego, itp. U wszystkich zwierząt gojenie ran pooperacyjnych przebiegało bez powikłań. Po okresie gojenia ran rejestrowano we wszystkich przypadkach aktywność mioelektryczną z miejsc implantacji elektrod, przy pomocy wielokanałowego elektroencefalografu typu Reega Duplex TR XVI, co świadczy o pełnej przydatności tych elektrod do tego rodzaju badań. W czasie prowadzenia doświadczeń zwierzęta były klinicznie zdrowe i wykazywały normalny apetyt. Po zakończeniu okresu rejestracji zwierzęta usypiano, wypreparowywano implantowane elektrody i pobierano wycinki tkanek do badań histologicznych. Podczas sekcji zwierząt stwierdzono, że elektrody były obrośnięte od zewnątrz tkanką łączną, która dodatkowo zapobiegała odrywaniu się elektrod od badanych narządów i niszczeniu tkanek. Analiza preparatów histologicznych wykazała, że obraz tkanki mięśniowej ocenianych zwierząt jest prawidłowy.

Nieoczekiwanie okazało się, że wokół implantowanych elektrod nie stwierdzono odczynów zapalnych okolicznych tkanek. Efekt taki uzyskano głównie dzięki temu, że zastosowano elektrody, które miały odpowiednio wyprofilowane płytki, (zwężające się przy obrzeżach i o zaokrąglonych krawędziach zewnętrznych). Dzięki temu zamocowana na badanym organie elektroda, według wynalazku, łatwo mogła się dostosowywać do kształtu, ewentualnych jego fizjologlicznych ruchów, nie powodując podrażniania i niekorzystnego naprężania jego ścian. Istotne było również to, że w rozwiązaniu, będącym przedmiotem wynalazku, w odpowiedni sposób rozmieszczono i dobrano wielkość otworów mocujących, w stosunku do siebie i do sondy elektrycznej, przez co wyeliminowano możliwość tworzenia się niekorzystnych wolnych przestrzeni, pomiędzy płytką dolną a ścianą badanego organu, będących potencjalnym źródłem tworzenia się ognisk zapalnych. Również ważnym elementem było to, że elektroda składała się z elementów wykonanych z materiałów odpornych na działanie płynów ustrojowych i nie wywołujących odczynów tkankowych.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest uwidoczniony, na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie elektrodę jednoigłową (monopolamą) w rzucie poziomym, fig. 2 - ten sam typ elektrody, w rzucie pionowym, a fig. 3 - 6 - sondy elektryczne

182 044 o walcowym trzonie i posiadające zakończenia, w kolejności: płaskie, kuliste oraz o kształcie stożka prostego i stożka prostopadłego, o zaokrąglonych wierzchołkach, w rzucie poziomym (w powiększeniu).

Przykład 1. Elektroda posiada korpus składający się z dwóch okrągłych, identycznych pod względem wielkości, sklejonych ze sobą płytek górnej 2 i dolnej 5 wykonanych z materiału odpornego na działanie płynów ustrojowych i nie wywołujących odczynów tkankowych, np. z teflonu. Płytki te 2 i 5 są gładkie na całej powierzchni, zwężają się równomiernie przy obrzeżach i mają zaokrąglone krawędzie zewnętrzne. W obu płytkach 2 i 5, na powierzchniach przylegających do siebie, począwszy od ich środków do obrzeży, wykonane są wyżłobienia, które po sklejeniu płytek tworzą kanał 3. W kanale 3 znajduje się przewód 4, łączący urządzenie rejestrujące impulsy elektryczne z trzonem 8 sondy elektrycznej 7, która jest osadzona centiycznie w dolnej płytce 5. Odcinek przewodu 4, znajdujący się w jamie ciała badanego zwierzęcia, począwszy od obrzeży elektrody, również jest pokryty materiałem odpornym na działanie płynów ustrojowych. Sonda elektryczna 7 wykonana jest z platyny i posiada trzon 8 w kształcie walca o średnicy a, którego część o wysokości h wystaje ponad zewnętrzną powierzchnię wspomnianej płytki dolnej 5. Część cylindryczna sondy elektrycznej 7, wystająca ponad zewnętrzną wspomnianą powierzchnię, też jest pokryta izolacją 6 odporną na działanie płynów ustrojowych i nie wywołującą odczynów tkankowych. Kuliste zakończenie 10 sondy elektrycznej 7, które bezpośrednio styka się z badaną tkanką, nie jest pokryte izolacją. Obie płytki, góma 2 i dolna 5, posiadają po cztery otwory mocujące 1, usytuowane promieniście, współosiowo względem siebie i w jednakowej odległości od siebie oraz od środka sondy elektrycznej 7. Elektroda jest przymocowana do badanej tkanki przy pomocy nici chirurgicznych przechodzących przez otwory mocujące 1.

Przykład 2. Elektroda posiada budowę taką jak to opisano w przykładzie 1, z tym, że płytki góma 2 i dolna 5 posiadają kształt wydłużonego prostokąta o wyraźnie zaokrąglonych narożach oraz po dwa otwory mocujące 1 usytuowane na symetralnej prostokąta równoległej do jego długich boków, przy czym w dolnej płytce 5, pośrodku odcinka będącego odległością pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi 1, ma osadzoną sondę elektryczna 7 o zakończeniu kulistym 10. Ponadto, odległość b, to jest odległość punktów leżących na wewnętrznych częściach ścianek otworów mocujących 1 od punktów leżących na ściance sondy elektrycznej 7, znajdujących się najbliżej tych otworów, równa się 3-krotnej długości h, to jest części sondy elektrycznej 7 wystającej poza zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki 5.

Przykład 3. Elektroda posiada budowę taką jak to opisano w przykładzie 1, z tym, że płytki góma 2 i dolna 5 posiadają kształt kwadratu o zaokrąglonych narożach oraz po cztery otwory mocujące 1 usytuowane w pobliżu naroży i w jednakowej odległości od środka, przy czym pośrodku dolnej płytki 5 ma osadzoną sondę elektryczną 7 o zakończeniu płaskim 9. Powierzchnia trzonu końcówki sondy elektrycznej 7 leży na zewnętrznej płaszczyźnie dolnej płytki 5. Ponadto, odległość b, to jest odległość punktów leżących na wewnętrznych częściach ścianek otworów mocujących 1 od punktów leżących na ściance sondy elektrycznej 7, znajdujących się najbliżej tych otworów, równa się 4-krotnej średnicy a trzonu sondy elektrycznej 7.

Przykład 4. Elektroda posiada budowę taką jak to opisano w przykładzie 1, z tym, że płytki góma 2 i dolna 5 posiadają kształt trójkąta równobocznego o zaokrąglonych narożach oraz po trzy otwory mocujące 1 usytuowane w pobliżu naroży i w równej odległości od środka, przy czym pośrodku dolnej płytki 5 ma osadzoną sondę elektryczną 7 o zakończeniu w kształcie stożka prostego o zaokrąglonym wierzchołku 11. Ponadto, stosunek długości h, to jest części sondy elektrycznej 7 wystającej poza zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki 5 do jej średnicy a, wynosi 1:5.

Przykład 5. Elektroda posiada budowę taką jak to opisano w przykładzie 1, z tym, że płytki góma 2 i dolna 5 posiadają kształt okrągły oraz cztery otwory mocujące 1 usytuowane promieniście oraz w równej odległości od siebie i od środka, przy czym w linii będącej średnicą dolnej płytki 5, pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi 1 i w jednakowej

182 044 odległości od środka, ma osadzone dwie sondy elektryczne 7 o zakończeniach w kształcie stożków prostopadłych i o zaokrąglonych wierzchołkach 12.

Przykład 6. Elektroda posiada budowę takąjak to opisano w przykładzie 1, z tym, że płytki górna 2 i dolna 5 posiadają kształt wydłużonego prostokąta o wyraźnie zaokrąglonych narożach oraz trzy otwory mocujące 1 usytuowane w równej odległości między sobą na symetralnej prostokąta równoległej do jego długich boków, przy czym w dolnej płytce 5, w połowie odcinków pomiędzy otworami mocującymi 1 leżącymi w pobliżu krótszych boków a otworem mocującym 1 znajdującym się na środku wspomnianej symetralnej, ma osadzone dwie sondy elektryczne 7 o zakończeniach w kształcie stożków prostych i o zaokrąglonych wierzchołkach 11.

Przykład 7. Elektroda posiada budowę takąjak to opisano w przykładzie 1, z tym, że płytki górna 2 i dolna 5 posiadają kształt kwadratu o zaokrąglonych narożach oraz cztery otwory mocujące 1 usytuowane w pobliżu naroży i w jednakowej odległości od środka, przy czym na dolnej płytce 5 na jednej z jej symetralnych, pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi 1 i w równej odległości od środka, ma osadzone dwie sondy elektryczne 7 o zakończeniach w kształcie stożków prostych o zaokrąglonych wierzchołkach 11.

Przykład 8. Elektroda posiada budowę takąjak to opisano w przykładzie 1, z tym, że płytki górna 2 i dolna 5 posiadają kształt elipsy, których stosunek średnic, większej do mniejszej, wynosi 1:2 oraz cztery otwory mocujące 1 usytuowane parami w pobliżu i po obu stronach średnicy większej, oraz w równej odległości od średnicy mniejszej, przy czym w dolnej płytce 5, na średnicy większej, pomiędzy otworami mocującymi 1 i w jednakowej odległości od środka, ma osadzone dwie sondy elektryczne 7 o zakończeniach w kształcie stożków prostopadłych i o zaokrąglonych wierzchołkach 12.

Poszczególne typy elektrod, według wynalazku, stosuje się w zależności od miejsca implantacji elektrody, wielkości i grubości ścian badanego organu zwierzęcia oraz celu jakiemu ma służyć dane badanie.

182 044

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (19)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Elektroda do rejestracji potencjałów bioelektrycznych, zwłaszcza u zwierząt, posiadająca korpus z otworami mocującymi, w którym osadzona jest sonda elektryczna połączona przewodem z rejestratorem impulsów elektrycznych, znamienna tym, że korpus składa się z dwóch przylegających do siebie płytek górnej (2) i dolnej (5), które posiadają co najmniej po dwa otwory mocujące (1) usytuowane współosiowo względem siebie, i w których, od stron przylegających do siebie, mają rowkowe wyżłobienia tworzące kanał (3) na co najmniej jeden przewód (4) połączony co najmniej z jedną sondą elektryczną (7), osadzoną we wspomnianej dolnej płytce (5), przy czym obie wspomniane płytki góma (2) i dolna (5) zwężają się równomiernie przy obrzeżach i mają zaokrąglone krawędzie zewnętrzne, a ponadto, wspomniane płytki góma (2) i dolna (5) oraz sonda elektryczna (7) i izolacja przewodu (4) są wykonane z materiałów odpornych na działanie płynów ustrojowych i nie wywołujących odczynów tkankowych.
2. 2. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu góma (2) i dolna (5) mają kształt okrągły oraz po cztery otwory mocujące (1) usytuowane promieniście i w równej odległości od siebie oraz od sondy elektrycznej (7), która jest osadzona centrycznie w dolnej płytce (5).
3. 3. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu góma (2) i dolna (5) mają kształt wydłużonego prostokąta o wyraźnie zaokrąglonych narożach oraz po dwa otwory mocujące (1) usytuowane na symetralnej prostokąta równoległej do jego długich boków, przy czym w dolnej płytce (5), pośrodku odcinka będącego odległością pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi (1), ma osadzoną sondę elektryczną (7).
4. 4. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu góma (2) i dolna (5) mają kształt kwadratu o zaokrąglonych narożach oraz po cztery otwory mocujące (1) usytuowane w pobliżu naroży i w jednakowej odległości od środka, przy czym pośrodku dolnej płytki (5) ma osadzoną sondę elektryczną (7).
5. 5. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu góma (2) i dolna (5) mają kształt trójkąta równobocznego o zaokrąglonych narożach oraz po trzy otwory mocujące (1) usytuowane w pobliżu naroży i w równej odległości od środka, przy czym pośrodku dolnej płytki (5) ma osadzoną sondę elektryczną (7).
6. 6. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu góma (2) i dolna (5) mają kształt okrągły oraz po cztery otwory mocujące (1) usytuowane promieniście oraz w równej odległości od siebie i od środka, przy czym w linii będącej średnicą dolnej płytki (5), pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi (1) i w jednakowej odległości od środka, ma osadzone dwie sondy elektryczne (7).
7. 7. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu góma (2) i dolna (5) mają kształt wydłużonego prostokąta o wyraźnie zaokrąglonych narożach oraz po trzy otwory mocujące (1) usytuowane w równej odległości między sobą na symetralnej prostokąta równoległej do jego długości boków, przy czym w dolnej płytce (5), w połowie odcinków pomiędzy otworami mocującymi (1) leżącymi w pobliżu krótszych boków a otworem mocującym (1), znajdującym się na środku wspomnianej symetralnej, ma osadzone dwie sondy elektryczne (2).
8. 8. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu góma (2) i dolna (5) mają kształt kwadratu o zaokrąglonych narożach oraz po cztery otwory mocujące (1) usytuowane w pobliżu naroży i w jednakowej odległości od środka, przy czym na dolnej płytce (5) na jednej z jej symetralnych, pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi (1) i w równej odległości od środka, ma osadzone dwie sondy elektryczne (7).

   182 044
9. 9. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu górna (2) i dolna (5) mają kształty elipsy, których stosunek średnic większej do mniejszej wynosi od 1:1,4 do 1:3 oraz cztery otwory mocujące (1) usytuowane parami w pobliżu i po obu stronach średnicy większej oraz w równej odległości od średnicy mniejszej, przy czym w dolnej płytce (5), na średnicy większej, pomiędzy otworami mocującymi (1) i w jednakowej odległości od środka, ma osadzone dwie sondy elektryczne (7).
10. 10. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że sonda elektryczna (7) posiada walcowy trzon (8), którego zakończenie stykające się z materiałem badanym ma powierzchnię płaską (9).
11. 11. Elektroda według zastrz. 10, znamienna tym, że powierzchnia trzonu o płaskim zakończeniu końcówki sondy elektrycznej (7) leży na zewnętrznej płaszczyźnie dolnej płytki (5).
12. 12. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że sonda elektryczna (7) posiada walcowy trzon (8), którego zakończenie stykające się z materiałem będącym ma powierzchnię kulistą (10).
13. 13. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że sonda elektryczna (7) posiada walcowy trzon (8), którego zakończenie stykające się z materiałem badanym ma powierzchnię o kształcie stożków prostego (11) albo prostopadłego (12), o zaokrąglonych wierzchołkach.
14. 14. Elektroda według zastrz. 12 albo 13, znamienna tym, że sonda elektryczna (7) wystaje ponad zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki (5).
15. 15. Elektroda według zastrz. 14, znamienna tym, że część walcowa trzonu sondy elektrycznej (7) wystająca nad zewnętrzną powierzchnię płytki dolnej (5) jest pokryta izolacją (6).
16. 16. Elektroda według zastrz. 14, znamienna tym, że oś sondy elektrycznej (7) jest prostopadła do zewnętrznej powierzchni dolnej płytki (5).
17. 17. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że odległość (b) punktów leżących na wewnętrznych częściach ścianek otworów mocujących (1) od punktów leżących na ściance sondy elektrycznej (7), znajdujących się najbliżej tych otworów, równa się od 2- do 10-krotnej średnicy (a) trzonu sondy elektrycznej (7).
18. 18. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że odległość (b) punktów leżących na wewnętrznych częściach ścianek otworów mocujących (1) od punktów leżących na ściance sondy elektrycznej (7), znajdujących się najbliżej tych otworów, równa się od 0,5- do 3-krotnej długości (h) części sondy elektrycznej (7) wystającej poza zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki (5).
19. 19. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że stosunek długości (h) części sondy elektrycznej (7) wystającej poza zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki (5) do jej średnicy (a) wynosi od 1:2 do 1:6.

    * * *