PL181120B1

PL181120B1 - Sposób eksploatacji otwartego składowiska odpadów paleniskowych

Info

Publication number: PL181120B1
Application number: PL96315323A
Authority: PL
Inventors: Jerzy Rokita
Original assignee: Elektrownia Opole Sa
Priority date: 1996-07-16
Filing date: 1996-07-16
Publication date: 2001-05-31
Also published as: PL315323A1; SK95197A3

Abstract

1. Sposób eksploatacji otwartego składowiska odpadów paleniskowych polegający na wprowadzaniu na składowisko podzielone na kwatery zawiesiny popiołów lotnych w wodzie o stosunku masowym popiołów do wody większym od 0,5 kg popiołów lotnych/l kg wody ewentualnie zawierającej dodatek żużli energetycznych i innych odpadów stałych, znamienny tym, że wypełnianie kwater składowiska dokonywane jest warstwami o zróżnicowanej grubości, przy czym warstwy grubsze (1) korzystnie o grubości 1,5 - 3 m tworzy się z wprowadzanych na składowisko odpadów paleniskowych w postaci zawiesiny w wodzie, zaś warstwy cieńsze (2) korzystnie o grubości 0,3 - 0,6 m tworzy się z wprowadzanej na składowisko zawiesiny odpadów paleniskowych w wodzie, korzystnie zaś zawiesiny popiołów lotnych w wodzie, do której uprzednio wprowadza się mineralny środek wiążący w ilości 2 - 20%, a korzystnie 5 - 10% w stosunku do masy popiołów lotnych znajdujących się w zawiesinie, przy czym cieńszą warstwę izolującą wytwarza się po wysezonowaniu warstwy grubszej korzystnie do wyschnięcia do stanu naturalnej wilgotności, natomiast wypełnianie kwater składowiska prowadzi się przemiennie w czasie.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób eksploatacji otwartego składowiska odpadów paleniskowych, powstających w procesie spalania węgli kamiennych w kotłach pyłowych, zwłaszcza gdy powstające w procesie spalania popioły lotne nie wykazują własności pucolanowych.

Znany jest z opisu patentowego polskiego nr 134 274 sposób wypełniania otwartych składowisk i uszczelniania ich powierzchni odpadami z elektrowni, elektrociepłowni i ciepłowni polegający na wprowadzeniu na powierzchnię składowiska zawiesiny popiołów lotnych w wodzie o stosunku wagowym popiołów do wody wynoszącym co najmniej 1:1 i sezonowaniu jej do zestalenia. Do zawiesiny mogą być wprowadzane żużle i inne stałe odpady energetyczne.

Znany sposób składowania odpadów pozwala uzyskać na składowisku zestaloną masę powstałą z popiołów, która ma pewną wytrzymałość mechaniczną i odznacza się znikomą wodoprzepuszczalnością

Wadą znanego sposobu jest to, że korzystne efekty wynikające z samozestalenia się odpadów paleniskowych można osiągnąć wówczas, gdy popioły lotne powstałe w procesie spalania węgla kamiennego lub brunatnego wykazują wyraźne własności pucolanowe. Nie przynosi on natomiast korzystnych efektów, gdy popioły nie wykazują własności pucolanowych lub wykazują takie własności w niewielkim bardzo stopniu. Wówczas popioły lotne na składowisku pozostają bardzo słabo „sklejone” lub wręcz niezespojone, a woda łatwo przenika przez ich warstwę, przenosząc zanieczyszczenia do podłoża.

Celem wynalazku jest opracowanie innego sposobu eksploatacji składowiska otwartego odpadów paleniskowych, który umożliwiałby bezpieczne dla otoczenia składowanie popiołów lotnych pozbawionych własności pucolanowych bądź też wykazujących bardzo słabe własności pucolanowe.

181 120

Sposób eksploatacji otwartego składowiska odpadów paleniskowych polega według wynalazku na tym, że wypełnianie kwater składowiska dokonywane jest warstwami o zróżnicowanej grubości, przy czym warstwy grubsze korzystnie o grubości 1,5 - 3 m tworzy się z wprowadzanych na składowisko odpadów paleniskowych w postaci zawiesiny w wodzie, zaś warstwy cieńsze korzystnie o grubości 0,3 - 0,6 m tworzy się z wprowadzanej na składowisko zawiesiny odpadów paleniskowych w wodzie, korzystnie zaś zawiesiny popiołów lotnych w wodzie, do której uprzednio wprowadza się mineralny środek wiążący w ilości 2 20%, a korzystnie 5 - 10% w stosunku do masy popiołów lotnych znajdujących się w zawiesinie, przy czym cieńszą warstwę izolującą wytwarza się po wysezonowaniu warstwy grubszej korzystnie do wyschnięcia do stanu naturalnej wilgotności, natomiast wypełnianie kwater składowiska prowadzi się przemiennie w czasie. Jako mineralne środki wiążące można stosować wapno palone, wapno hydratyzowane i cement. Można również wykorzystywać w tym celu różnego rodzaju wapna odpadowe z procesów technologicznych oraz pyły odpadowe z produkcji cementu.

Sposób według wynalazku stwarza możliwość składowania w sposób bezpieczny dla otoczenia odpadów paleniskowych powstających w procesie spalania węgli kamiennych lub brunatnych w przypadku, gdy powstałe w procesie spalania popioły lotne nie wskazują aktywności pucolanowej i nie zestalają się samoistnie w ciało stałe. Eksploatacja składowiska otwartego sposobem według wynalazku umożliwia lokowanie odpadów w relatywnie grubszych warstwach rozdzielonych między sobą i oddzielonych od podłoża (a w razie potrzeby również i od skarp składowiska) cieńszymi warstwami izolacyjnymi sporządzanymi na bazie składowanych odpadów, które charakteryzują się minimalną wodoprzepuszczalnością i pewną wytrzymałością na ściskanie. W takiej sytuacji niezwiązane lub słabo sklejone złoża odpadów znajdujących się w grubych warstwach tkwią w otulinie izolacyjnej, co sprawia, że zawarta w tych złożach woda zawierająca wypłukane z popiołów zanieczyszczenia nie przenika przez warstwy izolujące, a zatem zanieczyszczenia nie przenoszą się poza otulinę uszczelniającą. Nie ma też możliwości dopływu do warstw deponentu wody z warstw położonych powyżej. Nadmiary wody w zawiesinie odpadów wprowadzanej na składowisko są niewielkie, gdyż należy stosować wysokie stosunki wagowe popiołów do wody, korzystnie powyżej 1:1.

Warstwy izolacyjne można tworzyć z zawiesiny (nieaktywnej lub słabo aktywnej) popiołowo-wodnej, wprowadzanej na składowisko po wcześniejszym wprowadzeniu do niej mineralnych środków wiążących w ilości 2-20%, a korzystnie 5-10% w stosunku do masy popiołów lotnych. Jako mineralne środki wiążące mogą być korzystnie stosowane: wapno palone, wapno hydratyzowane lub cement, względnie środki odpadowe jak: wapna odpadowe z różnych procesów chemicznych lub pyły odpadowe z produkcji cementu.

Nawet niewielkie ilości dodatków wiążących (kilka %) wprowadzanych do zawiesiny nieaktywnych popiołów lotnych z wodą umożliwiają osiągnięcie dobrej szczelności warstw izolacyjnych (współczynniki wodoprzepuszczalności na poziomie 10'⁸ -10‘⁹ m/s).

Sposób według wynalazku nadaje się do wykorzystania w elektrowniach, elektrociepłowniach i ciepłowniach, w których popioły lotne powstające w procesach spalania węgli kamiennych lub brunatnych nie wykazują aktywności pucolanowej, a sporządzana z nich zawiesina w wodzie nie zestala się samoistnie bądź jedynie słabo się skleja.

Składowisko otwarte eksploatowane sposobem według wynalazku przedstawiono przykładowo na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia fragment kwatery składowiska nadpoziomowego, natomiast fig. 2 przedstawia fragment kwatery składowiska podpoziomowego. Warstwy deponentu 1 (o grubości 3 m) są uszczelniane warstwami izolującymi 2 (o grubości 0,5 m), które także są wytworzone między złożem deponentu, a wałami lub skarpami niecki terenu. Rekultywacja wypełnionych kwater będzie polegać na nawiezieniu humusu i obsiewie traw oraz posadzeniu krzewów.

181 120

1

Hf

Fig.2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób eksploatacji otwartego składowiska odpadów paleniskowych polegający na wprowadzaniu na składowisko podzielone na kwatery zawiesiny popiołów lotnych w wodzie o stosunku masowym popiołów do wody większym od 0,5 kg popiołów lotnych/1 kg wody ewentualnie zawierającej dodatek żużli energetycznych i innych odpadów stałych, znamienny tym, że wypełnianie kwater składowiska dokonywane jest warstwami o zróżnicowanej grubości, przy czym warstwy grubsze (1) korzystnie o grubości 1,5 - 3 m tworzy się z wprowadzanych na składowisko odpadów paleniskowych w postaci zawiesiny w wodzie, zaś warstwy cieńsze (2) korzystnie o grubości 0,3 - 0,6 m tworzy się z wprowadzanej na składowisko zawiesiny odpadów paleniskowych w wodzie, korzystnie zaś zawiesiny popiołów lotnych w wodzie, do której uprzednio wprowadza się mineralny środek wiążący w ilości 2 - 20%, a korzystnie 5 - 10% w stosunku do masy popiołów lotnych znajdujących się w zawiesinie, przy czym cieńszą warstwę izolującą wytwarza się po wysezonowaniu warstwy grubszej korzystnie do wyschnięcia do stanu naturalnej wilgotności, natomiast wypełnianie kwater składowiska prowadzi się przemiennie w czasie.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako mineralne środki wiążące stosuje się wapno palone, wapno hydratyzowane, cement.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako mineralne środki wiążące stosuje się wapna odpadowe z procesów produkcyjnych i pyły odpadowe z produkcji cementu.