Wynalazek niniejszy dotyczy sprezyny ruchomej lufy samoczynnej broni palnej, która wzdluz calej swej dlugosci wodzona jest na drazku, a lufa lub polaczona z nia czesc uderza podczas odrzutu o tuleje, su¬ wajaca sie po drazku wodzacym tej spre¬ zyny (sprezyny glównej); tuleja ta opie¬ ra sie o sprezyne zderzakowa, która jest silniejsza od sprezyny glównej.Wynalazek (niniejszy polega na tern, ze tuleja zderzakowa otacza sprezyne lufy, a drazek wodzacy posiada kolnierz sluza¬ cy do podparcia wspomnianej juz tulei zderzakowej.Na zalaczonym rysunku przedstawiono forme wykonalna sprezyny lufy ,wedlug wynalazku.Fig. 1 (przedstawia przekrój podluzny przez uklad sprezyny i czesci lufy w sta¬ nie spoczynku sprezyn; fig. 2 — te same szczególy w calkowicie scisnietem polo¬ zeniu slabszej sprezyny i nieco scisnietem polozeniu sprezyny zderzakowej, w którem polaczona z lufa nasada opiera sie o tule¬ je wodzaca; fig. 3 — widok zdolu zlobko¬ wanej czesci lufy, sluzacej do umocowania nasady; fig. 4 — przekrój wzdluz linji IV — IV na fig. 1.Na lufie 1 znajduja sie zlobki 2, w któ¬ rych przesuwa sie nasada 3 (fig. 1 i ,3) od strony prawej do lewej. Pod zlobkami 2 znajduje sie zeberko ,18 o przekroju w ksztalcie litery T, które jest krótsze od zlobków 2 tak, iz nasade 3 mozna wlcisnac na prawostronny koniec zlobków 2 na lu¬ fie, a potem nasunac na zeberko 18, przy-bz:efii skierowa&e do wewnatrz listwy 19 nasady 3 zacho4za na kolnierz 20 zeberka "18 i w/teu^sj^ósób przytrzymuja nasade.Krancowe lewostronne polozenie nasady ograniczone jest z jednej stroily przez le¬ we konce zlobków 2, a z drugiej strony prizez wolaiy koniec zeberka 18, do którego przylega nosek 21 nasady (fig. 1). Nasada 3 posiada wywiercony otwór 4, t w który wchodzi drazek wodzacy 5. Drazek wo¬ dzacy posiada zaopatrzona w kolnierz glówke 6, która daje &ie odejmowac. Na drazku wodzacym 5 jest osadzona (sprezy¬ na 8 lufy, opierajaca sie tylnym koncem o kolnierz 7 drazka wodzacego, a przednim koncem o nasade 3. Na tylnym koncu drazka wodzacego umocowana jest glówka 9, której Czop 10 pod naciskiem sprezyn wskakuje w otwór 12 nieruchomej czesci, np. loza 11 broni.Na drazek wodzacy 5 nasunieta jest tuleja wodzaca 14, na której tylnej czesci o mniejszej srednicy osadzona jest sprezy¬ na zderzakowa 15. Sprezyna 8 lufy jest na wiekszej czesci sweij dlugosci otoczona przez tuleje 14 tak, iz otrzymuje ona do¬ bre prowadzenie i oslone. Przedni koniec sprezyny zderzakowej opiera sie o kolnierz 16 tulei wodzacej, a tylny koniec — o kol¬ nierz 17 glówki 9 drazka wodzacego 5. Ta- kte ttrzadsfettie daje zwarta i dajaca sie latwo rozbierac budowe.Opisane urzadzenie sprezyny lufy daje sie zastosowac do znanej samoczynnej broni palnej, w której po wystrzale lufa i zamek w zamkbietym stanie cofaja sie wstecz, przyczem na koncu biegu Wsteczne¬ go zamek zostaje w znany sposób zatrzy¬ many, a lufa sama biegnie naprzód przy równoczesnem otworzeniu zamka, pod¬ czas gdy wyciag nabojów wyciaga z ko¬ mory nabojowej luski wystrzelonych nabo¬ jów, a wyrzutnik je wyrzuca. Skoro lufa dociera do Swego polozenia spoczynku, wylacza narzad zatrzymowy zamka, któ¬ ry pod dzialaniem sprezyny ponownie sprzega sie z lufa. PL