PL178681B1 - Sposób usuwania uciążliwych związków siarki z odpadów powstających w procesie wytwarzania sulfobalsamu - Google Patents

Abstract

Sposób usuwania uciążliwych związków siarki z odpadów powstających w procesie wytwarzania sulfobalsamu, znamienny tym, że odpady sulfobalsamowe złożone z alkalicznych wodnych roztworów z płuczek gazów odlotowych oraz destylatu terpenowego zawierającego związki siarki o niskim stopniu utleniania alkalizuje się dodatkowo, po czym miesza silnie obie rozdzielające się warstwy i podczas mieszania dodaje wodę utlenioną, korzystnie 30% (perhydrol) aż do zaniku uciążliwego zapachu.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób usuwania uciążliwych związków siarki z odpadów powstających w procesie wytwarzania sulfobalsamu. Związki te wykazują szczególnie silny, przykry zapach pochodzący od merkaptanów, tioeterów i tioketonów, a ich likwidacja sprawia znaczne trudności.

Sulfobalsamem nazywany jest produkt siarkowania mieszaniny terpentyn otrzymywany w znany sposób (opisany na przykład w czeskiej książce pt.: Dekorace uźitkovo porcelanu autorstwa Jiri Chladek i in., wyd. II, Praha 1984, str. 51, rozdział 2.6.1, opis Vyrobka siemeho balzamu) i stosowany do wytwarzania związków z metalami zwanych żywiczanami (np. żywiczan złota), które stanowią podstawowe składniki farb zdobniczych do szkła i porcelany oraz past półprzewodnikowych.

Podczas syntezy sulfobalsamu powstają dwa rodzaje odpadów, to jest organiczny destylat terpenowy, w którym rozpuszczają się częściowo lotne związki siarki, oraz wodne alkaliczne roztwory w płuczkach do pochłaniania pozostałych lotnych związków siarki. Zarówno roztwory wodne jak i organiczne wykazują uciążliwy trudno zanikający zapach. Pewne przyspieszenie zaniku zapachu roztworów wodnych uzyskiwano stosując dodawanie do płuczek roztworu podchlorynu sodowego, a odpady organiczne likwidowano przez spalanie, które ze względu na zapach tych odpadów było wyjątkowo uciążliwe.

Obecnie stwierdzono, że tymi uciążliwymi składnikami są zawarte w odpadach związki siarki o niskich wartościowościach, to jest S²' lub S⁴⁺. W przeciwieństwie do tego związki siarki sześciowartościowej (S⁶⁺), to jest organiczne kwasy sulfonowe nie wykazują zapachu, ani innych szkodliwych oddziaływań i są stosowane na przykład jako barwniki, lub jako składniki zwilżaczy w środkach piorących.

Celem wynalazku jest przeprowadzenie znajdujących się w odpadach związków siarki w postaci kwasów sulfonowych, lub ich pochodnych przy użyciu możliwie korzystnego utleniacza w warunkach sprzyjających reakcji utleniania.

Nieoczekiwanie stwierdzono, że stosując silny utleniacz i alkalizując roztwór wodny, w którym się go stosuje, można nawet w temperaturze pokojowej szybko i całkowicie wyeliminować z roztworów odpadowych niekorzystne związki siarki.

Sposób według wynalazku polega na tym, że odpady sulfobalsamowe alkalizuje się i utlenia w silnie alkalicznej mieszaninie wodno-terpenowej przy użyciu wody utlenionej w temperaturze pokojowej podczas intensywnego mieszania. Przy zastosowaniu w charakterze utleniacza wody utlenionej zapach zanika, zależnie od warunków mieszania, w ciągu kilku do kilkunastu minut. Zanik ten jest trwały i nie powraca na przykład przy zakwaszeniu układu. Gdy doda się zbyt mało wody utlenionej i przykry zapach utrzymuje się nadal, wystarczy uzupełnić ilość dodawanej wody utlenionej i ponownie wymieszać fazę organiczną z fazą wodną. Sposób według wynalazku ilustruje następujący przykład.

178 681

Silnie zanieczyszczone, cuchnące, alkaliczne odpady z płuczek gazów odlotowych syntezy sulfobalsamu w ilości do 20 litrów przelewa się przez zasysanie pod próżnią do 50 litrowego reaktora szklanego wyposażonego w mieszadło mechaniczne; a następnie w analogiczny sposób dodaje destylat terpenowy (zwykle w ilości około 4 litrów), stanowiący uboczny produkt syntezy sulfobalsamu. Roztwór alkalizuje się dodatkowo wodorotlenkiem sodu tak, aby łączne stężenie ługu wynosiło od 0,3 do 0,6 n, a następnie podczas intensywnego mieszania dodaje się niewielkimi porcjami wodę utlenioną około 30% (perhydrol) w ilości potrzebnej do całkowitego zaniku zapachu to jest zwykle 5 do 10% objętości odpadów. Po stwierdzeniu zaniku przykrego zapachu zatrzymuje się mieszadło, a po rozdzieleniu się faz dolną warstwę wodną skierowuje się do oczyszczalni ścieków, a górną warstwę organiczną do przeznaczonych do spalenia odpadów ciekłych.

178 681

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Sposób usuwania uciążliwych związków siarki z odpadów powstających w procesie wytwarzania sulfobalsamu, znamienny tym, że odpady sulfobalsamowe złożone z alkalicznych wodnych roztworów z płuczek gazów odlotowych oraz destylatu terpenowego zawierającego związki siarki o niskim stopniu utleniania alkalizuje się dodatkowo, po czym miesza silnie obie rozdzielające się warstwy i podczas mieszania dodaje wodę utlenioną korzystnie 30% (perhydrol) aż do zaniku uciążliwego zapachu.