Wynalazek dotyczy elektrycznego u- rzadzenia do spawania rur, wykonanych z pasów blachy metalowej, zwinietej w ksztalcie rury na maszynie do zwijania, z zastosowaniem palnika gazowego. Znane sa juz nastepujace sposoby spawania. 1) Spawanie autogeniczne zapomoca palnika. Ten sposób wymaga duzego nakla¬ du czasu i jest kosztowny, gdyz w minute spawa sie tylko 60 — 80 cm rury. 2) Spawanie elektryczne oporowe, przy którem stykajace sie ze soba krawedzie szwu rury stapia sie zapomoca specjalnych maszyn. W tym przypadku powstaja trud¬ nosci wskutek uzywania pradu o wielkiem natezeniu (powyzej 10000 A) i niskiem na¬ pieciu (okolo 1,8 V), przyczem w minute spawa sie 3 — 4 m rury. 3) Spawanie elektryczne oporowe z zastosowaniem elektrod w ksztalcie obraca¬ jacych sie krazków, przyczem elektrody moga byc rozmieszczone: a) po obu bokach szwu jako dodatni i ujemny krazek elektrodowy; b) dodatni krazek elektrodowy otacza rure do polowy od dolu, a ujemny krazek elektrodowy toczy sie bezposrednio ponad szwem;c) dwa poziome dodatnie krazki elektro¬ dowe otaczaja raire z dwóch boków, a trze¬ ci/krezek ujemny ifeczy sie bezposrednio ponad szwem. 4) Spawanie zapomoca palnika w po¬ laczeniu z elektrycznem podgrzewaniem rury zapomoca dwóch krazków elektrodo¬ wych po obu bokach szwu.Wynalazek dotyczy ulepszenia i uzu¬ pelnienia sposobu spawania, wymienione¬ go w punkcie 4, przy uzyciu ukladu elek¬ trod, wymienionego w punkcie 3c. Nowosc polega wiec na polaczeniu autogenicznegp spawania z takim ukladem krazków elek¬ trodowych do podgrzewania rury, ze jedna elektroda, skladajaca sie z dwóch krazków, otacza wieksza czesc obwodu rury i sciska krawedzie szwu do czola, a krazek drugiej elektrody dotyka tylko szwu. Osie dodat¬ nich i ujemnych krazków elektrodowych moga przytem znajdowac sie w róznych plaszczyznach.W urzadzeniu wedlug wynalazku pozio¬ me krazki elektrodowe sciskaja mocno kra¬ wedzie szwu rury, wskutek czego zbedne sa osobne walki prowadnicze. Podany uklad elektrod daje oszczednosc na energji elek¬ trycznej dzieki bezposredniemu umieszcze¬ niu drugiego krazka elektrodowego na szwie rury, wskutek czego cieplo, wytwo¬ rzone pradem elektrycznym, przechodzi tyl¬ ko w malej czesci na przekrój rury, a w istocie najbardziej nagrzewaja sie krawe¬ dzie szwu, przyczem krazek elektrodowy pozostaje wolnym od zanieczyszczen, znaj¬ dujacych sie na rurze, wskutek czego skra¬ ca sie czas ogrzewania rury, powieksza szybkosc posuwu rury, a palnik wykonywa mniejsza prace i spawanie odbywa sie pre¬ dzej.Tylko w polaczeniu z elektrodami, za¬ pewniajacem szybkie i równomierne ogrze¬ wanie krawedzi szwu, osiaga sie korzysc przy zastosowaniu palnika do spawania. W przypadku urzadzenia wedlug wynalazku korzysci sa bardzo znaczne. Szybkosc spa¬ wania wynosi 6 do 12 m na minute przy ru¬ rach o grubosci scian 1 mm. Koszty spawa¬ nia przy zastosowaniu urzadzenia wedlug wynalazku sa równiez znacznie mniejsze.Wedlug wynalazku osie róznobieguno wych krazków elektrodowych moga byc u- mieszczone w róznych plaszczyznach w ten sposób, ze oba jednobiegunowe dolne kraz¬ ki elektrodowe sa przesuniete wzgledem górnego krazka o 10 — 20 cm w kierunku posuwu rury. Przez takie rozmieszczenie krazków elektrodowych osiaga sie te ko¬ rzysc, ze krawedzie szwu rury ogrzewaja sie bardziej równomiernie na pewnej dlugo¬ sci oraz na calej grubosci scianki rury pra¬ wie do temperatury topliwosci i zachowuja te temperature do chwili zetkniecia sie z plomieniem palnika. Przez taki uklad elek¬ trod ulatwia sie równiez umieszczenie pal¬ nika przed górnym krazkiem elektrodo¬ wym.Rysunek przedstawia przyklad wyko¬ nania urzadzenia wedlug wynalazku. Fig. 1 przedstawia rure w przekroju, umieszczona pomiedzy krazkami elektrodowemi, a fig. 2 — uklad krazków w polaczeniu z palni¬ kiem.Rura a, spawana w szwie podluznym, jest prawie otoczona dwoma jednobieguno- wemi krazkami elektrodowemi b, 6. Do szwu rury przylega górny krazek elektrodowy c, polaczony z drugim biegunem zródla pradu.Kierunek posuwu rury jest oznaczony strzalka na fig. 2. Tuz za krazkiem c znaj¬ duje sie palnik d, zasilany dowolna odpo¬ wiednia mieszanka gazu. Osie górnej elek¬ trody c i dolnych elektrod b, b sa oddalone od siebie na odleglosc e (fig, 2) tak, ze kraz¬ ki b, b sa dalej przesuniete w kierunku po¬ suwu rury, niz krazek c, i znajduja sie pra¬ wie w tern miejscu, gdzie plomien palnika trafia na szew rury. Szybkosc posuwu re¬ guluje sie w ten sposób, aby krawedzie szwu rury zostaly ogrzane zapomoca pradu elektrycznego prawie do temperatury top¬ nienia, poczem palnik nagrzewa je do bialo- — 2 -sci, wskutek czego pod naciskiem krazków b nastepuje spojenie. PL