W urzadzeniach do szlifowania i pole¬ rowania szkla w sposób ciagly nalezy sto¬ sowac srodki, zapobiegajace poprzecznemu slizganiu sie szkla na siolach w czasie przesuwu pod suwakami, sluzacemi do szlifowania i polerowania.Okazalo sie, ze najlepsze wyniki moz¬ na osiagnac, stosujac drewniane kolki, które sa osadzone w otworach na brzegu stolów i których górne konce znajduja sie prawie narówni z powierzchnia szkla. W celu umozliwienia dokladnego oczyszcza¬ nia stolu po usunieciu wykonczonej tafli szklanej, kolki sa wsuwane w otwory, tak iz ich konce nie wystaja, lub nawet znaj¬ duja sie ponizej powierzchni stolów.Do wsuwania kolków w otwory po¬ trzebna jest znaczna sila, kolki sa bowiem scisle dopasowane do wielkosci otworów, a podczas dzialania maszyny sa umocowane zaprawa gipsowa.Przedmiotem wynalazku niniejszego jest urzadzenie do mechanicznego wsuwa¬ nia kolków w otwory stolów oraz do ich wysuwania.Na rysunku fig. 1 przedstawia widok zprzodu urzadzenia do wsuwania kolków w otwory oraz przekrój czesci stolu, fig. 2 — boczny widok urzadzenia wedlug fig- lt fig* 3 — widok boczny przyrzadu do wysuwania kolków, a fig. 4 — przekrój wzdluz linji 4—4 na fig. 3.Na ruchomym stole 1 lezy obrabiane szklo. Na brzegach stolu znajduja sie o- twory 2, w których osadzone sa drewniane kolki 3.W podstawie 5 umocowana jest os 4, bifcgnaca wpoprzek stolu na pewnej od niego wysokosci. *Na osi tej obracaja sie swobodnie dwie tarcze 6, których osiowe¬ mu przesuwaniu sie zapobiegaja kolnierze 7. Na obwodach tarcz 6 znajduja sie sworznie 8, odpowiadajace otworom 2, tak ze podczas posuwania sie stolów sworznie te wchodza w otwory 2, wskutek czego tarcze 6 otrzymuja ruch obrotowy od prze¬ suwanych stolów. Wedlug fig. 2, na której strzalka wskazuje kierunek przesuwu sto¬ lów, kazdy sworzen 8 styka sie, podczas zblizania sie do otworu 2, z wystajacym kolkiem 3 i wsuwa go do otworu.Os 4 jest osadzona w mimosrodowych wzgledem niej panwiach 9, osadzonych w klockach 10, umieszczonych na wsporniku 5. Panwie 9 mozna obracac w klockach 10 zapomoca raczek 11.W razie nierównomiernego rozmie¬ szczenia otworów 2 wzdluz stolów, co mo¬ ze nastapic w razie nieodpowiedniej odle¬ glosci pomiedzy ostatnim otworem jedne¬ go stolu i pierwszym otworem nastepnego stolu, na obwodzie tarcz 6 odmierza sie dlugosc stolu, poczem nastepny sworzen zostaje osadzony w odleglosci, odpowia¬ dajacej odleglosci pomiedzy sasiedniemi o- tworami 2 w dwóch stolach.Obracanie tarcz 6 za posrednictwem sworzni 8, siegajacych w otwory 2 rucho¬ mych stolów, znacznie upraszcza konstruk¬ cje, nie stanowi jednak cechy znamiennej wynalazku niniejszego. Sworznie 8 moga sluzyc jedynie do wsuwania kolków 3 w otwory, tarcze zas moga byc obracane za¬ pomoca wystepów lub zebów na obwodzie, wspóldzialajacych z wystepami lub zeba¬ mi, znajdujacemi sie np. na bocznych brze¬ gach stolów.Opisany uklad mozna stosowac w po¬ laczeniu z przyrzadem do wysuwania kol¬ ków w chwili rozpoczynania szlifowania.Jeden z przykladów wykonania takiego u- kladu przedstawiaja fig. 3 i 4. Na osi13 w podstawie 14 osadzony jest obrotowo mlo¬ tek 12, podnoszony sprezyna 15. Na klocku 17, przymocowanym obrotowo sworzniem 18 do mlotka 12, osadzony jest krazek 16. Wychylaniu sie klocka 17 (w kierunku lewym) poza polozenie, wskaza¬ ne na rysunku, zapobiega wystep 19 mlotka.Krazek 16 znajduje sie na drodze sze¬ regu kciuków 20, rozmieszczonych pod bo¬ kami stolów 1 w odstepach, równych od¬ stepom pomiedzy otworami 2.W miare posuwania sie stolów w kie¬ runku strzalki, kciuki 20 kolejno odpycha¬ ja mlotek ku dolowi wbrew dzialaniu spre¬ zyny 15, a gdy srodek krazka 16 minie grzbiet odpowiedniego kciuka 20, klocek 17 zostaje wychylony w prawo i mlotek 12 uderza pod wplywem sprezyny 15 w znajdujacy sie w danej chwili nad nim ko¬ lek 3.Walec 21, zaopatrzony w wieniec 22, jest osadzony obrotowo na osi 23 w ra¬ mieniu 24, przymocowanem równiez obro¬ towo do dowolnej podstawy. Wieniec 22 wspiera sie na brzegu stolu 1, kadlub zas walca 21 znajduje sie na takiej wysokosci ponad stolem, na jaka powinny wystawac kolki 3.Walec 21 powinien byc dostatecznie ciezki, aby zatrzymywac na odpowiedniej wysokosci kolki 3, wysuwane ku górze u- derzeniem mlotka 12, oraz aby zapomoca wlasnego ruchu w kierunku pionowym po¬ chlaniac pozostalosc energji mlotka.Kolki, nawet o niejednakowej dlugosci lub osadzone niejednakowo ciasno w otwo¬ rach, sa w razie zastosowania walca 21 wypychane zawsze do nalezytej wysoko¬ sci. PL