PL174174B1 - Zawór grzejnika - Google Patents

Abstract

1. Zawór grzejnika przylaczamy do krócca przy- laczeniowego grzejnika lub armatury doprowadzajacej czynnik grzewczy co najmniej do jednej czesci grzejnika, posiadajacy korpus wkrecany w króciec przylaczeniowy, który to korpus zawiera w swym wnetrzu gniazdo zawo- ru, z którym wspóldziala element zamykajacy urucha- miany korzystnie termostatycznie, przy czym gniazdo zaworu i element zamykajacy uksztaltowane sa kolowo - symetrycznie wzgledem osi korpusu, przy czym gniaz- do zaworu jest polaczone z kanalem doplywowym grzej- nika wzglednie armatury, poprzez rurowe przedluzenie korpusu wspólosiowe z korpusem tworzace w koncowej czesci gniazdo zaworu, zas komora zaworu polaczona jest z komora rozdzielcza, znajdujaca sie pomiedzy króc- cem przylaczeniowym 1 przedluzeniem, poprzez przewód powrotny usytuowany w korpusie zaworu, znamienny tym, ze komora (23) wykonana jest kolowo - symetry- cznie wokól osi korpusu (8), przy czym wokól gniazda zaworu (15), rozmieszczone sa na jego obwodzie osiowe kanaly (22, 29) wykonane w materiale korpusu zaworu (8) i tworzace przewód powrotny (21), a uchodzace do komory rozdzielczej (4). Fig.1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zawór grzejnika przyłączanego do grzejnika lub armatury doprowadzającej czynnik grzewczy do co najmniej jednej części grzejnika.

Tego rodzaju zawory grzejników są już znane, na przykład z DE-OS 3 838 205. Umożliwiają one montowanie zaworów grzejnika do grzejników różnego rodzaju, względnie ich armatur, również do grzejników dwupłytowych, których obie płyty grzejne zasilane są gorącą wodą ze wspólnego kanału dopływowego. W znanych konstrukcjach korpus zaworu wykonany jako element jednolity zakończony przedłużeniem i wkręcony do króćca przyłączeniowego, sięga przedłużeniem do kanału dopływowego i za pomocą pierścienia uszczelniającego, uszczelniony jest w tym kanale. Inne uszczelnienie osadzone jest pomiędzy korpusem i obejmującym go króćcem przyłączeniowym. Przewód powrotny ytworzony jest w ten sposób, że gniazdo zaworu i otwór wylotowy usytuowane są na wysokości gwintu zewnętrznego, za pomocą którego korpus wkręcany jest w gwint wewnętrzny króćca przyłączeniowego. Korpus jest spłaszczony w obszarze otworu wylotowego, a gwint zewnętrzny jest przerwany.

W innej znanej konstrukcji (DE-C-4 011 111), w korpusie zaworu, w obrębie jego gniazda występuje pierścieniowa szczelina, z której wychodzą promieniowe otwory wylotowe przeznaczone dla ośrodka grzewczego, kończące się w komorze rodzielczej otaczającej korpus zaworu.

Przedmiotem wynalazku jest zawór grzejnika przyłączany do króćca przyłączeniowego grzejnika lub armatury doprowadzającej czynnik grzewczy co najmniej do jednej części grzejnika, posiadający korpus wkręcany w króciec przyłączeniowy, który to korpus zawiera w swym wnętrzu gniazdo zaworu, z którym współdziała element zamykający uruchamiany korzystnie termostatycznie. Gniazdo zaworu i element zamykający ukształtowane są kołowo - symetrycznie względem osi korpusu, przy czym gniazdo zaworu jest połączone z kanałem dopływowym grzejnika względnie armatury, poprzez rurowe przedłużenie korpusu współosiowe z korpusem, tworzące w końcowej części gniazdo zaworu. Komora zaworu połączonajest z komorą rozdzielczą, znajdującą się pomiędzy króćcem przyłączeniowym i przedłużeniem, poprzez przewód powrotny usytuowany w korpusie zaworu.

Istota wynalazku polega na tym, że komora zaworu wykonanajest kołowo - symetrycznie wokół osi korpusu, przy czym wokół gniazda zaworu rozmieszczone są najego obwodzie osiowe kanały wykonane w materiale korpusu zaworu i tworzące przewód powrotny, a uchodzące do komory rozdzielczej.

Korzystnie, kanały osiowe są przelotowe i mają okrągły przekrój poprzeczny, przy czym kanały te są dłuższe niż długość gwintu, za pomocą którego korpus zaworu wkręcony jest do króćca przyłączeniowego. Element zamykający zaworu przesunięty jest na zewnątrz, w odniesieniu do zewnętrznego końca tego gwintu.

Gniazdo zaworu usytuowane jest w obszarze jednej trzeciej długości króćca przyłączeniowego, położonym najbardziej na zewnątrz, przy czym gniazdo to i kanały osiowe umieszczone są bliżej środka korpusu niż gwint, za pomocą którego korpus zamocowany jest w króćcu przyłączeniowym.

Przy korpusie zaworu usytuowany jest korpus wstępnego nastawiania, przy czym korpus ten wykonany jest kołowo - symetrycznie wokół osi korpusu zaworu, i stanowi wchodzący w otwór przepływowy gniazda zaworu, element dławiący znajdujący się przy elemencie zamykającym, korzystnie w postaci cylindrycznego przedłużenia lub stożka ściętego. Korpus wstępnego nastawienia, stanowi kołpak poruszany niezależnie od elementu zamykającego, przy czym czołowa powierzchnia korpusu wstępnego nastawiania, zwrócona do gniazda zaworu i współdziałająca z tym gniazdem, stanowi zamknięty pierścień.

174 174

Zakończenie przedłużenia korpusu zaworujest szczelnie osadzone w kanale dopływowym, przy czym maksymalny promień zewnętrzny przedłużeniajest równy lub mniejszy od odległości pomiędzy osią korpusu i krawędzią ściany otworów położoną najbliżej osi.

Przedłużenie korpusu stanowi rura, która przy zakończeniu ma odsadzenie, na którym osadzony jest pierścień uszczelniający usytuowany między dwoma mocującymi go tarczami.

Rura tworząca przedłużenie korpusu, połączona jest nieprzesuwnie z kanałem dopływowym, korzystnie za pomocą szczelnego gwintu, połączenia wtłaczanego lub spawania, albo tworzy ona zakończenie kanału dopływowego, a jej zakończenie od strony korpusu zaworu, usytuowane jest w prowadzącym do gniazda zaworu, centralnym otworze, i uszczelnione przesuwnie.

Gniazdo zaworu, oraz gwint służący do przyłączania korpusu zaworu do króćca przyłączeniowego, oraz gwint, służący do przyłączania głowicy termostatycznej, stanowią elementy jednolitego korpusu.

Kanały osiowe rozmieszczone są równomiernie na obwodzie gniazda zaworu.

W rozwiązaniu według wynalazku powstaje korzystny rozdział czynnika grzewczego we wszystkich kierunkach, po jego przejściu przez gniazdo zaworu tak, że żaden kierunek nie jest uprzywilejowany, zwłaszcza gdy zgodnie z korzystną postacią wykonania wynalazku, osiowe kanały rozmieszczone są równomiernie na obwodzie gniazda zaworu. Zamiast tylko jednego kanału powrotnego, jak to ma miejsce w znanej, opisanej na wstępie, konstrukcji, według wynalazku występuje duża liczba kanałów, co zmniejsza istotnie niebezpieczeństwo erozji i zatkania. Gdyby nawet jeden lub kilka tych kanałów zostało zatkanych, to pozostałe kanały w dalszym ciągu doprowadzają czynnik grzewczy do grzejników tak, że zawór grzejnika jest w pełni funkcjonalny. Poza tym gniazdo zaworu jest tak usytuowane osiowo w korpusie, że ze względów konstrukcyjnych jest to najkorzystniejsze, bez potrzeby zwracania uwagi na dopasowanie do położenia gwintu mocującego korpus w króćcu przyłączeniowym. Korzystnym jest również to, że komora wykonana jest w korpusie kołowo - symetrycznie tak, że zbędna jest operacja wykonywania jednostronnego promieniowego otworu wylotowego, jak to miało miejsce w znanych konstrukcjach.

Zastosowane w zaworze według wynalazku rowki obwodowe lub otwory mają również tę zaletę, że łatwo je wykonać w płaszczu korpusu, a ich gładkie zaokrąglone ściany nie tworzą żadnych punktów zaczepienia dla zanieczyszczeń, stwarzając doskonałe warunki dlaprzepływu.

Dalszą zaletą konstrukcji według wynalazku jest to, że może być stosowana do zaworów grzejnika z korpusem wstępnego nastawiania lub bez tego korpusu.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest schematycznie w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia pierwszy przykład wykonania zaworu grzejnika, w przekroju wzdłużnym, dołączonego do króćca przyłączeniowego grzejnika, fig. 2 - przekrój wzdłuż linii II-II z fig. 1, a fig. 3 inny przykład wykonania elementu z fig. 2, w przekroju, fig. 4 - inną postać wykonania elementu z fig. 2, również w przekroju, fig. 5 do 8 przedstawiają inne postaci wykonania w przekroju wzdłużnym, a fig. 9 przedstawia szczegółowy detal w przekroju.

W postaci wykonania według fig. 1, grzejnik ogrzewany gorącą wodą wykonany jest jako grzejnik dwudzielny, mianowicie jako grzejnik dwupłytowy i posiada armaturę 2 służącą do przyłączania obu płyt grzejnych tworzących części grzejnika, oraz przyłączania zaworu grzejnika 1. Armatura 2 posiada kanał dopływowy 3 gorącej wody, do którego dołączona jest komora rozdzielcza 4, do której, poprzez króciec 5 usytuowany poprzecznie do kanału dopływowego 3, dołączone są obie płyty grzejne grzejnika. Po stronie komory rodzielczej 4 przeciwnej do kanału dopływowego 3, dołączony jest do niej, usytuowany współosiowo z kanałem 3, króciec przyłączeniowy 6 przeznaczony dla zaworu grzejnika 1. Króciec przyłączeniowy 6 ma gwint wewnętrzny 7, w który wkręcany jest gwint zewnętrzny korpusu 8 zaworu 1. Pierścień uszczelniający 10 osadzony w pierścieniowym rowku korpusu 8, powoduje konieczne uszczelnienie pomiędzy elementami konstrukcyjnymi 6,8. W korpus 8 wkręcona jest tuleja 11 i uszczelniona za pomocą pierścienia uszczelniającego 12.- Tuleja 11 służy jako prowadnica dla popychacza 13 elementu zamykającego 14, przestawianego za pomocą, nie przedstawionej głowicy termostatycznej, który to element współdziała z gniazdem zaworu 15 i pierścieniem uszczelniającym 16, a na końcu posiada krótki stożek dławiący 17. Gniazdo zaworu 15 znajduje się przy korpusie 8, na

174 174 zewnętrznym końcu przedłużenia 18, jednolitego z pozostałą częścią korpusu 8, które to przedłużenie wchodzi w kanał dopływowy 3 i uszczelnione jest w nim za pomocą pierścienia uszczelniającego 19. Przedłużenie 18 tworzy więc część doprowadzającą przechodzącą przez komorę rozdzielczą 4 i uszczelnioną względem niej, która to część doprowadzająca doprowadza do gniazda zaworu 15 czynnik grzewczy, dopływający przez kanał dopływowy 3. Otwór przepływowy 20 gniazda zaworu 15 otoczony jest przewodem powrotnym 21, który przy otwartym elemencie zamykającym 14, zawraca czynnik grzewczy dopływający z kanału dopływowego 3, po przejściu przez otwór przepływowy 20, do komory rozdzielczej 4. W postaci wykonania według fig. 1 i 2 przewód powrotny 21, utworzony jest przez wiele przelotowych kanałów 22, które rozmieszczone są wokół otworu przepływowego 20 w materiale korpusu 8, w równomiernych względem siebie odstępach.

Po zewnętrznej stronie kanałów 22 znajduje się komora 23 wykonana kołowo - symetrycznie względem osi korpusu 8 służąca dla kanałów 22 jako przestrzeń rozdzielcza, dla cieczy dopływającej z otworu przepływowego 20, a jednocześnie umożliwiająca osiowy przesuw elementu zamykającego 14, pomiędzy jego położeniem zamykającym i położeniem otwartym względnie na odwrót.

Równomierny rozdział cieczy grzewczej pomiędzy kanały 22 wynika z kołowo - symetrycznego ukształtowania komory 23, współosiowej z osią korpusu 8, a także z tego, że otwór przepływowy 20 utworzony pomiędzy stożkiem dławiącym 17, i wewnętrzną ścianą przedłużenia 18, jest otworem pierścieniowym, gdyż elementy konstrukcyjne 8, 14, 17, 18 są kołowo symetryczne, a rozkład kanałów 22 na obwodzie korpusu 8 jest równomierny (fig. 2). W szczególnych przypadkach można odejść od równomiernego rozkładu otworów, jeżeli pożądany jest zwiększony napływ do określonych części komory 4.

W tulei 11 znajduje się sprężyna, która dąży do wciskania elementu zamykającego 14 w jego położenie otwarte. Sprowadzenie tego elementu w położenie zamknięte dokonuje się poprzez nacisk na popychacz 13 powodowany przez termostat.

Gwint 7 mocujący korpus 8 w króćcu przyłączeniowym 6 w przykładzie przedstawionym na rysunku, usytuowany jest w połowie wysokości króćca i jest stosunkowo krótki. Może być on jednak umieszczony w dowolnym miejscu króćca 6 i może posiadać dowolną długość, gdyż pomiędzy położeniem tego gwintu 7 i położeniem gniazda zaworu 15, nie ma żadnego związku.

Gniazdo zaworu 15 może więc być wysunięte daleko do przodu, co umożliwia skrócenie popychacza 13 uruchamianego termostatem, a tym samym umożliwia zmniejszenie masy poruszanej termostatem. Wykonanie kanałów 22 w płaskiej, pierścieniowej, wewnętrznej powierzchni czołowej 24, korpusu 8 nie nastręcza żadnych trudności, gdyż istnieją do tego odpowiednie wiertła. W niniejszym przypadku kanały 22 zaczynają się na wysokości gwintu 7, są jednak dłuższe od niego tak, że gniazdo zaworu 15 znajduje się wyraźnie poza obszarem gwintu. W przedstawionym przykładzie wykonania przewiduje się sześć kanałów 22. Liczba ta może być jednak większa lub mniejsza. Im więcej takich otworów istnieje, tym równomierniej przebiega wprowadzanie czynnika grzewczego z komory 23 w przestrzeni pierścieniowej 25 pomiędzy ścianą wewnętrzną króćca przyłączeniowego i ścianą zewnętrzną przedłużenia 18. Średnica kanałów 22 może być stosunkowo duża (fig. 2). Nie ma również problemu, gdy otwory podczas ich wytwarzania miejscami naruszą gwint 7, gdyż pierścień uszczelniający 10 jest usytuowany bardziej na zewnątrz niż gwint 7.

Korpus 8 i tuleja 11, dla ułatwienia wkręcania mają uchwyt sześciokątny 26. Dodatkowo korpus 8 posiada gwint zewnętrzny 27, na który nakręca się nieuwidocznioną głowicę termostatyczną, służącą do uruchamiania popychacza 13, lub też po zdjęciu tej głowicy termostatycznej, umieszcza się inne urządzenie o znanej budowie, które umożliwia wymianę pod ciśnieniem wewnętrznych elementów zaworu grzejnika 1, to znaczy bez potrzeby opróżniania instalacji. W ten sposób bez trudności można na przykład jeden rodzaj stożka dławiącego 17 wymienić na inny rodzaj stożka dławiącego, lub jak to widać z fig. 4, zamienić na cylindryczny korpus dławiący 28. Można w ten sposób, przy otwartym zaworze, zmieniać przekrój poprzeczny przepływu otworu przepływowego 20, a więc uzyskiwać wstępne ustawienie różniące się od poprzedniego.

17-1174

Zakończenie przedłużenia 18 nie musi być osadzone w otworze kanału dopływowego 3 w sposób dopasowany. Wystarcza, gdy pierścień uszczelniający 19 zapewnia, że ciecz nie może przepływać bezpośrednio z kanału dopływowego 3 do komory rozdzielczej 4.

W postaci wykonania z fig. 3, zamiast kanałów 22, na obwodzie korpusu 8, w równomiernych odstępach, usytuowane są wzdłużne kanały 29, w postaci rowków, skierowane w kierunku osiowym korpusu 8, które to rowki można łatwo wykonać w powierzchni bocznej korpusu 8, na przykład za pomocą frezowania. Jeżeli nie chce się dopuścić, aby kanały 29 przerwały gwint 7, to gwint 7, jak już wspomniano, można usytuować dalej na zewnątrz niż obszar, w którym znajdują się kanały 29, to znaczy że gniazdo zaworu 15 usytuowane jest wtedy bardziej przyśrodkowo, niż gwint 7.

Wspomniana wymiana korpusów dławiących 17 względnie 28, jak i zastosowanie korpusu dławiącego innego rodzaju, możliwe jest oczywiście do przeprowadzenia również przy wykonaniu według fig. 3.

W postaci wykonania przedstawionej na fig. 5, w tulei 11 znajduje się korpus wstępnego nastawiania 30, przestawiany pionowo niezależnie od elementu zamykającego 14, tworzący kołpak otaczający element zamykający 14, przy czym płaska powierzchnia czołowa 30' kołpaka, współdziała ze stożkowo wykonaną powierzchnią czołową przedłużenia 18, tworzącą gniazdo zaworu 15. Korpus wstępnego nastawiania 30, przestawiany jest pionowo w tulei 11, za pomocą gwintu 31, i w tym celu na zewnętrznym zakończeniu 33 posiada wewnętrzny sześciokątny uchwyt 32 lub szczelinę tak, że nastawienie możnałatwo wykonać przy użyciu odpowiedniego klucza.

W celu uniknięcia niezamierzonego przestawienia, na najwyższy, wystający z tulei 11, odcinek gwintu 31, korpusu wstępnego nastawiania 30, nakręcony jest kołpak, tworząc w ten sposób nakrętkę zabezpieczającą. Wewnętrzne zakończenie korpusu 30 mającego postać kołpaka, wykonane jest jako kołowo - symetryczne i dlatego nie jest pracochłonne.

Postacie wykonania według fig. 6, 7 i 8 są podobne do wykonania z fig. 1, jednakże przedłużenie 18 niejest wykonanejednolicie z korpusem 8 zaworu, lecz zewnętrznym czołowym zakończeniem 34 osadzone jest w osiowym otworze 35 wewnętrznego czołowego zakończenia 24 korpusu 8. Pierścień uszczelniający 36 tworzy konieczne uszczelnienie pomiędzy przedłużeniem 18 i korpusem 8 tak, że ciecz grzewcza doprowadzana przez przedłużenie 18, musi płynąć przez otwór przepływowy 20. W wykonaniu według fig. 6 pierścień uszczelniający 36 osadzony jest w rowku pierścieniowym czołowego zakończenia 34 przedłużenia 18, a w wykonaniu według fig. 7 osadzony on jest w rowku pierścieniowym w otworze 35.

W wykonaniach z fig. 6 i 8 wewnętrzne zakończenie 37 przedłużenia 18 osadzone jest szczelnie i osiowo nieprzesuwnie w kanale dopływowym 3. W tym celu w postaci wykonania z fig. 6 czołowe zakończenie 37 wprasowane jest szczelnie w odpowiedni otwór kanału dopływowego 3. W postaci wykonania według fig. 8 zakończenie 37 przedłużenia 18 posiada gwint 38 i wkręcone jest w odpowiedni gwint wewnętrzny w kanale dopływowym 3. Pierścień uszczelniający 19 powoduje uszczelnienie pomiędzy kanałem dopływowym 3 i przedłużeniem 18, oraz wspiera się o poszerzenie 39 zakończenia 37 przedłużenia 18. Pierścień uszczelniający 19 można zastąpić przez środek uszczelniający, który umieszczony jest w gwincie 38.

W postaci wykonania z fig. 7 przedłużenie 18 tworzy kanał dopływowy 3. Taka postać wykonania nadaje się zwłaszcza do takich instalacji, w których stosuje się armaturę, gdzie z reguły od wlotu czynnika grzewczego usytuowanego u dołu grzejnika, prowadzi rura do zaworu grzejnika, usytuowanego z reguły u góry grzejnika. Przedłużenie 18 tworzy tę rurę tak, że oszczędza się na oddzielnym elemencie konstrukcyjnym.

Tak jak w innych przedstawionych postaciach wykonania, również postaci wykonania z fig. 6 do 8 są niewrażliwe na zdarzające się luzy powstałe przy wytwarzaniu względnie podczas montażu armatury 2. Tak więc skutki niedokładności pod względem współosiowego usytuowania króćca przyłączeniowego 6 w odniesieniu do kanału dopływowego 3, można łatwo usunąć za pomocą uszczelki 19 (dla postaci wykonania z fig. 1 do 5), względnie za pomocą pierścienia uszczelniającego 36 (dla postaci wykonania z fig. 6 do 8).

Jak już wspomniano, płaskie ukształtowanie powierzchni czołowej 24 korpusu 8 ułatwia wykonanie w nim kanałów 22. Aby uniknąć tego, żeby w postaciach wykonania w których przedłużenie 18 jest jednolite z korpusem 8, promieniowo na zewnątrz skierowane występy

174 174 przedłużenia 18, utrudniały wykonanie kanałów 22, wykonanie to może być takie jak na fig. 9. Średnica zewnętrzna przedłużenia 18 jest tu najwyżej takiej wielkości, jak średnica tego okręgu, który usytuowany jest współosiowo z osią korpusu 8 i na odcinku obwodowym położonym najbliżej osi korpusu 8, dotyka kanałów 22. Przy dolnym zakończeniu, przedłużenie 18 ma odsadzenie, w którym pomiędzy dwoma tarczami 40,41 osadzony jest pierścień uszczelniający 19. Tarcza 40 położona bliżej korpusu 8, opiera się o koniec odsadzenia, drugą tarczę 41 stanowi pierścień sprężysty, który wchodzi zatrzaskowo w zagłębienie odsadzenia, albo też tarcza 41 utrzymywana jest przez wywinięty na zewnątrz koniec rury przedłużenia 18.

Zastosowanie zaworu nie ogranicza się do grzejników dwupłytowych. Wystarczy tylko komorę rozdzielczą 4 zamknąć z jednej strony, aby uzyskać armaturę 2 nadającą się do podłączenia grzejnika jednopłytowego. W podobny sposób możliwe jest również podłączenie do grzejnika członowego.

Zawór 1 nie musi być koniecznie uruchomiony termostatycznie. Konstrukcja według wynalazku może być stosowana do zaworów uruchamianych ręcznie, z zachowaniem tych samych korzyści.

174 174

Fig. 5

174 174

Fig.ó Fig.7

Fig.1

Fig.4

Fig.9 Fig.3

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (14)

Zastrzeżenia patentowe

1. Zawór grzejnika przyłączany do króćca przyłączeniowego grzejnika lub armatury doprowadzającej czynnik grzewczy co najmniej do jednej części grzejnika, posiadający korpus wkręcany w króciec przyłączeniowy, który to korpus zawiera w swym wnętrzu gniazdo zaworu, z którym współdziała element zamykający uruchamiany korzystnie termostatycznie, przy czym gniazdo zaworu i element zamykający ukształtowane są kołowo - symetrycznie względem osi korpusu, przy czym gniazdo zaworujest połączone z kanałem dopływowym grzejnika względnie armatury, poprzez rurowe przedłużenie korpusu współosiowe z korpusem tworzące w końcowej części gniazdo zaworu, zaś komora zaworu połączona jest z komorą rozdzielczą, znajdującą się pomiędzy króćcem przyłączeniowym i przedłużeniem, poprzez przewód powrotny usytuowany w korpusie zaworu, znamienny tym, że komora (23) wykonana jest kołowo - symetrycznie wokół osi korpusu (8), przy czym wokół gniazda zaworu (15), rozmieszczone są na jego obwodzie osiowe kanały (22,29) wykonane w materiale korpusu zaworu (8) i tworzące przewód powrotny (21), a uchodzące do komory rozdzielczej (4).

2. Zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że kanały (22) są przelotowe i mają okrągły przekrój poprzeczny.

3. Zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że kanały (22, 29) są dłuższe niż długość gwintu (7), za pomocą którego korpus (8) wkręcony jest do króćca przyłączeniowego (6), przy czym element zamykający (14) przesunięty jest na zewnątrz, w odniesieniu do zewnętrznego końca tego gwintu (7).

4. Zawór według zastrz. 3, znamienny tym, że w obszarze jednej trzeciej długości króćca przyłączeniowego (6), położonym najbardziej na zewnątrz, usytuowane jest gniazdo zaworu (15).

5. Zawór według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że gniazdo zaworu (15) i kanały (22,29) umieszczone są bliżej środka korpusu niż gwint (7), za pomocą którego korpus (8) zamocowany jest w króćcu przyłączeniowym (6).

6. Zawór według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że przy korpusie (8) usytuowany jest korpus wstępnego nastawiania (17, 28, 30), przy czym korpus ten wykonany jest kołowo symetrycznie wokół osi korpusu (8).

7. Zawór według zastrz. 6, znamienny tym, że korpus wstępnego nastawiania stanowi wchodzący w otwór przepływowy (20) gniazda zaworu (15), element dławiący (17), znajdujący się przy elemencie (14), korzystnie w postaci cylindrycznego przedłużenia lub stożka ściętego.

8. Zawór według zastrz. 6, znamienny tym, że korpus wstępnego nastawienia (30), stanowi kołpak poruszany niezależnie od elementu zamykającego (14), przy czym czołowa powierzchnia (300 korpusu (30), zwrócona do gniazda zaworu (15) i współdziałająca z gniazdem zaworu (15), stanowi zamknięty pierścień.

9. Zawór według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że korpus (8) ma przedłużenie (18), którego zakończenie (37) jest szczelnie osadzone w kanale dopływowym (3).

10. Zawór według zastrz. 9, znamienny tym, że maksymalny promień zewnętrzny przedłużenia (18) jest równy lub mniejszy od odległości pomiędzy osią korpusu (8) i krawędzią ściany otworów (22) położoną najbliżej osi.

11. Zawór według zastrz. 10, znamienny tym, że przedłużenie (18) stanowi rura, która przy zakończeniu (37) ma odsadzenie, na którym osadzony jest pierścień uszczelniający (19) usytuowany między dwoma mocującymi go tarczami (40,41).

12. Zawór według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że w korpusie (8), rura przedłużenia (18), połączona jest nieprzesuwnie z kanałem dopływowym (3), korzystnie za pomocą szczelnego gwintu (38), połączenia wtłaczanego lub spawania, albo tworzy ona zakończenie kanału dopływowego (3), a jej zakończenie (34) od strony korpusu (8), usytuowane jest w prowadzącym do gniazda zaworu (15), centralnym otworze (35), i uszczelnione przesuwnie.

174 174

13. Zawór według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że gwint (7) służący do przyłączania korpusu (8) do króćca przyłączeniowego (6), gniazdo zaworu (15), oraz gwint (27), służący do przyłączania głowicy termostatycznej, stanowią elementy jednolitego korpusu (8).

14. Zawór według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że kanały (22,29) rozmieszczone są równomiernie na obwodzie gniazda zaworu (15).