PL172899B1 - Komórka Pockelsa - Google Patents

Abstract

1 Komórka Pockelsa, której kryształ elektrooptyczny, mający kształt prostopadłościanu foremnego, jest umieszczony centryczme w uchwycie z tworzywa izolacyjnego, który to uchwyt ma dwaotwory przelotowe, dwustopniowe, usytuowane promieniowo i przeciwległeo osiach pokrywających się z poprzeczną osią symetrii tegoż uchwytu i prostopadłych do płaszczyzn elektrod złotych kryształu ełektrooptycznego, naniesionych metodą próżniowego naparowania na jego dwie przeciwległe powierzchnie wzdłużne, przy czym uchwyt jest umieszczony centryczme w dużym otworze poosiowym obudowy zewnętrznej z materiału o względnie dobrej przewodności elektrycznej, która to obudowa ma dwa otwory przelotowe, nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach prostopadłych do jednej z par płaskich powierzchni przeciwległych tej obudowy i pokrywających się z osiami otworów przelotowych dwustopniowych uchwytu, tudzież w jeden otwórprzelotowy, nagwintowanyobudowyzewnętrznejjestwkręcone gniazdo wysokonapięciowe, doprowadzającepośrednionapięciedo pierwszejelektrody złotej, a w drugi otwór przelotowy, nagwintowany tej obudowy jest wkręcony wkręt bez łba, pośrednio łącząc drugą elektrodę złotą z obudową zewnętrzną, stanowiącą pod względem elektrycznym punkt o potencjale odniesienia, ponadto na nagwintowane końce obudowy zewnętrznej są nakręcone cylindryczne nakrętki dociskowe, mające walcowo-stożkowy otwór przelotowy, poosiowy o średnicy trochę większej od długości przekątnej kryształu elektrooptycznego, znamienna tym, że w otworach przelotowych, dwustopniowych uchwytu (4) są umieszczone kontakty indowe (6), połączone adhezyjnie z elektrodami złotymi (2,3) kryształu elektrooptycznego (1) i dociśnięte trzpieniemkontaktowym gniazda wysokonapięciowego (9) oraz wkrętem(10) bez łba, natomiast w szczelinie, utworzonej przez powierzchnie wzdłużne kryształu elektrooptycznego (1) i powierzchnie dużego otworu prostopadłościennego uchwytu (4), jest umieszczony miękki plastyk chemoutwardzalny, tworzący otoczkę (7) utrzymującą centrycznie kryształ elektrooptyczny (1) w uchwycie (4), poza tym uchwyt (4) jest ustalony jednoznaczniezobu końców w obudowie zewnętrznej (8) zapomocą teflonowych pierścieni uszczelniająco-centrujących (11)

Description

Przedmiotem wynalazku jest komórka Pockelsa, mająca zastosowanie w modulacji światła laserowego, w szczególności w modulatorach dobroci rezonatorów laserowych, w układach kształtowania impulsów laserowych, w modulatorach amplitudy i fazy promieniowania laserowego i w szybkich migawkach elektrooptycznych.

Znana jest komórka Pockelsa z kryształem elektrooptycznym, opisana w opisie patentowym francuskim numer 2 283 569 -MKPHO1S 3/08. Jest ona utworzona następująco. Obudowa zewnętrzna jest wykonana w kształcie jednostronnie zamkniętego cylindra. W denku tej obudowy jest wykonany poosiowo otwór, zaś w pobliżu krawędzi ścianek bocznych jest wykonane wyżłobienie w kształcie spłaszczonego pierścienia, umożliwiające wprowadzenie elementów wewnętrznych komórki i zapewniające określoną sprężystość. Na wewnętrzną powierzchnię denka jest ułożony pierwszy krążek kwarcowy, spełniający funkcję okienka optycznego. Na pierwszy krążek kwarcowy jest ułożona pierwsza elektroda złota, mająca poosiowo wykonany otwór oraz pierścieniowe wyżłobienie od strony pierwszego krążka kwarcowego, w którym jest osadzony pierwszy pierścień uszczelniający. Na pierwszą elektrodę złotą jest ułożona obudowa wewnętrzna, w kształcie grubościennej tulei, zawierająca wewnątrz kryształ KD2P. Obudowa wewnętrzna, na powierzchniach czołowych, ma wykonane wyżłobienia pierścieniowe, które są nieco szersze od wyżłobienia wykonanego w krążku kwarcowym. Na obudowę wewnętrzną jest ułożona druga elektroda złota, wykonana identycznie jak pierwsza. Na drugą elektrodę złotą jest ułożony drugi krążek kwarcowy, również wykonany identycznie jak pierwszy, wyposażony w drugi pierścień uszczelniający. Obudowa zewnętrzna jest zasklepiona wieczkiem, mającym wykonany poosiowo otwór oraz wyżłobienie identyczne jak w denku. Wieczko jest przytwierdzone do obudowy zewnętrznej za pomocą wkręta, kontrującego jednocześnie obudowę wewnętrzną i spełniającego rolę przewodu, łączącego drugą elektrodę złotą z końcówką doprowadzającą napięcie.

Znanajest również komórka Pockelsa, opisana w opisie patentowym amerykańskim numer 3 771 852 - MKP HO1S 3/11. Jest ona utworzona następująco. Obudowa zewnętrzna jest wykonana w kształcie tulei cylindrycznej, mającej dwa otwory w ściance bocznej, przez które są wprowadzone tulejki dystansowe z wkrętami. Wkręty są osadzone w łączówce półcylindrycznej, umieszczonej wewnątrz obudowy zewnętrznej, poniżej jej podłużnej osi symetrii. Powyżej podłużnej osi symetrii tej obudowy jest umieszczony kryształ KDP w kształcie walca, otoczony cieczą imersyjną. Do powierzchni czołowych kryształu są przyłożone elektrody profilowe, a następnie krążki kwarcowe, spełniające funkcje okienek optycznych. Elektrody profilowe mają kształt spłaszczonych pierścieni, wyposażonych w obwodowe końcówki, przy czym końcówki te są podłączone do wkrętów, umieszczonych w tulejach dystansowych, za pomocą których jest doprowadzone napięcie do elektrod profilowych.

Znana jest ponadto komórka Pockelsa, opisana w polskim opisie patentowym numer 119 767 - MKP G02F 1/03, składająca się z obudowy zewnętrznej, wykonanej z tworzywa izolacyjnego, z kształtowych pierścieni metalowych, z krążków kwarcowych, spełniających funkcje okienek optycznych, uszczelnionych od strony kształtowych pierścieni metalowych pierwszymi pierścieniami uszczelniającymi, z pierścieni dociskowych, uszczelnionych od strony krążków kwarcowych drugimi pierścieniami uszczelniającymi, z płytek dociskowych, przytwierdzonych do powierzchni czołowych obudowy zewnętrznej za pomocą wkrętów, oraz zawierająca ciecz imersyjną, otaczającą kryształ wzdłuż całej jego długości. Kształtowe pierścienie metalowe są przymocowane za pomocą pasty przewodzącej ich zawieszkami membranowymi do elektrod kryształu, osadzonych na powierzchni tego kryształu metodą próżniowego naparowania w postaci dobrze przewodzącej warstwy podkładowej i warstwy złota, naparowanej na tę warstwę podkładową. Położenie kształtowych pierścieni metalowych w obudowie zewnętrznej, realizujące jednoznaczne ustawienie kryształu ze względu na polaryzację, jest ustalone za pomocą trzpieni kontaktowych, wkręconych w otwory nagwintowane obudowy zewnętrznej i doprowadzających napięcie do elektrod.

Znana jest również komórka Pockelsa, opisana w polskim opisie patentowym numer 142 129 - MKP GO2F 1/03. Jest ona utworzona następująco. Kryształy, usytuowane szeregowo względem padającej wiązki świetlnej, są wykonane w kształcie prostopadłościanów i mają naparowane na powierzchni bocznej, w postaci pasków, po dwie warstwy przewodzące, po

172 899 jednej u wierzchołka i podstawy, do których są przyspawane elektryczne przewody wysokiego napięcia, doprowadzone z trzpienia kontaktowego gniazda koncentrycznego BNC z uszczelką, oraz przewody uziemiające, przymocowane do masy tego gniazda za pomocą wkręta, przy czym wysokie napięcie, poprzez trzpień kontaktowy, jest przyłożone do obu kryształów równolegle i przeciwsobnie, natomiast kryształy są skręcone względem siebie o kąt równy 90°. Oba kryształy są osadzone w uchwycie, umieszczonym na wsporniku i usztywnione gumką wciśniętą do kanału, wydrążonego wzdłuż jednej z krawędzi podłużnych kryształu w uchwycie. Justowania kryształów dokonuje się śrubami, osadzonymi w otworach typu fasolka, zaopatrzonych w sprężyny. Uchwyt jest umocowany w obudowie za pomocą wkręta, zamknięty okienkami, następnie uszczelniony uszczelkami i dociśnięty pierścieniami wewnętrznym i zewnętrznym.

Komórka Pockelsa, której kryształ elektrooptyczny, mający kształt prostopadłościanu foremnego, jest umieszczony symetrycznie w uchwycie z tworzywa izolacyjnego, który to uchwyt ma dwa otwory przelotowe, dwustopniowe, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach pokrywających się z poprzeczną osią symetrii tegoż uchwytu i prostopadłych do płaszczyzn elektrod złotych kryształu elektrooptycznego, naniesionych metodą próżniowego naparowywania na jego dwie przeciwległe powierzchnie wzdłużne, przy czym uchwyt z kryształem elektrooptycznym jest umieszczony symetrycznie w dużym otworze poosiowym obudowy zewnętrznej z materiału o względnie dobrej przewodności elektrycznej, która to obudowa ma dwa otwory przelotowe, nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach prostopadłych do jednej z par płaskich powierzchni przeciwległych tej obudowy i pokrywających się z osiami otworów przelotowych, dwustopniowych uchwytu, tudzież w jeden otwór przelotowy nagwintowany obudowy zewnętrznej jest wkręcone gniazdo wysokonapięciowe, doprowadzające pośrednio napięcie do pierwszej elektrody złotej, a w drugi otwór przelotowy, nagwintowany tej obudowy jest wkręcony wkręt bez łba, pośrednio łączący drugą elektrodę złotą z obudową zewnętrzną, stanowiącą pod względem elektrycznym punkt o potencjale odniesienia, ponadto na nagwintowane końce obudowy zewnętrznej są nakręcone cylindryczne nakrętki dociskowe, mające walcowo-stożkowy otwór przelotowy, poosiowy o średnicy trochę większej od długości przekątnej kryształu elektrooptycznego, charakteryzuje się następującymi środkami technicznymi, ich ukształtowaniem i funkcjonalnym połączeniem. W otworach przelotowych, dwustopniowych uchwytu są umieszczone kontakty indowe, połączone adhezyjnie z elektrodami złotymi kryształu elektrooptycznego oraz dociśnięte trzpieniem kontaktowym gniazda wysokonapięciowego oraz wkrętem bez łba. W szczelinie, utworzonej przez powierzchnie wzdłużne kryształu elektrooptycznego i powierzchnie dużego otworu prostopadłościennego uchwytu, jest umieszczony miękki plastyk chemoutwardzalny, tworzący otoczkę, utrzymującą centrycznie kryształ elektrooptyczny w uchwycie. Uchwyt jest ustalony jednoznacznie z obu końców w obudowie zewnętrznej za pomocą teflonowych pierścieni uszczelniająco-centrujących. Uchwyt ma ponadto otwory przelotowe, usytuowane promieniowo i przeciwległe w pobliżu jego końców, służące do wlewu miękkiego plastyku chemoutwardzalnego w stanie ciekłym. Kryształ elektrooptyczny ma długość niewiele mniejszą od długości sumarycznej uchwytu i pierścieni uszczelniająco-centrujących. Kryształem elektrooptycznym jest kryształ z niobianu litu.

Komórka Pockelsa, według pierwszej alternatywy, której kryształ elektrooptyczny, mający kształt prostopadłościanu foremnego, jest umieszczony centrycznie w uchwycie z tworzywa izolacyjnego, który to uchwyt ma dwa otwory przelotowe, dwustopniowe, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach pokrywających się z poprzeczną osią symetrii tegoż uchwytu i prostopadłych do płaszczyzn elektrod złotych kryształu elektrooptycznego, naniesionych metodą próżniowego naparowania na jego dwie przeciwległe powierzchnie wzdłużne, przy czym uchwytjest umieszczony centrycznie w dużym otworze poosiowym obudowy zewnętrznej, która to obudowa ma dwa otwory przelotowe, nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach prostopadłych do jednej z par płaskich powierzchni przeciwległych tej obudowy i pokrywających się z osiami otworów przelotowych, dwustopniowych uchwytu, tudzież w te otwory obudowy zewnętrznej są wkręcone gniazda wysokonapięciowe, pośrednio doprowadzające napięcia do elektrod złotych kryształu elektrooptycznego, ponadto na nagwintowane końce obudowy zewnętrznej są nakręcone cylindryczne nakrętki dociskowe, mające walcowo-stożkowy otwór przelotowy, poosiowy o średnicy trochę większej od długości przekątnej kryształu

172 899 elektrooptycznego, charakteryzuje się następującymi środkami technicznymi, ich ukształtowaniem i funkcjonalnym połączeniem.

W otworach przelotowych, dwustopniowych uchwytu są umieszczone kontakty indowe, połączone adhezyjnie ze złotymi elektrodami kryształu elektrooptycznego i dociśnięte trzpieniami kontaktowymi gniazd wysokonapięciowych. W szczelinie, utworzonej przez powierzchnie wzdłużne kryształu elektrooptycznego i powierzchnie dużego prostopadłościennego otworu uchwytu, jest umieszczony miękki plastyk chemoutwardzalny, tworzący otoczkę, utrzymującą centrycznie kryształ elektrooptyczny w uchwycie. Uchwyt jest ustalony jednoznacznie z obu końców w obudowie zewnętrznej za pomocą teflonowych pierścieni uszczelniająco-centrujących. Uchwyt ma ponadto otwory przelotowe, usytuowane promieniowo i przeciwległe w pobliżu jego końców, służące do wlewu miękkiego plastyku chemoutwardzalnego w stanic ciekłym. Kryształ elektrooptyczny ma długość niewiele mniejszą od długości sumarycznej uchwytu i- pierścieni uszczelniająco-centrujących. Kryształ elektrooptyczny jest kryształem z niobianu litu.

Komórka elektrooptyczna, według drugiej alternatywy, której dwa kryształy elektrooptyczne, mające kształt prostopadłościanu foremnego, są umieszczone centrycznie w uchwycie z tworzywa izolacyjnego i skręcone względem siebie o kąt równy 90°, który to uchwyt ma dwa otwory przelotowe, dwustopniowe, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach pokrywających się z poprzeczną osią symetrii tegoż uchwytu i prostopadłych do płaszczyzn, w których leżą elektrody złote pierwszego kryształu elektrooptycznego, zaś uchwyt jest umieszczony centrycznie w dużym otworze poosiowym obudowy zewnętrznej z materiału o względnie dobrej przewodności elektrycznej, która to obudowa ma dwa otwory przelotowe, nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach prostopadłych do jednej z par płaskich powierzchni przeciwległych tej obudowy i pokrywających się z osiami otworów przelotowych, dwustopniowych uchwytu, tudzież w jeden otwór przelotowy, nagwintowany obudowy zewnętrznej jest wkręcone gniazdo wysokonapięciowe, doprowadzające pośrednio napięcie do pierwszych złotych elektrod obu kryształów elektrooptycznych, a w drugi otwór przelotowy, nagwintowany tej obudowy jest wkręcony wkręt bez łba, pośrednio łączący drugie złote elektrody obu kryształów elektrooptycznych z obudową zewnętrzną, stanowiącą pod względem elektrycznym punkt o potencjale odniesienia, przy czym elektrody złote obu kryształów elektrooptycznych są naniesione na ich dwie przeciwległe powierzchnie wzdłużne metodą próżniowego naparowania, ponadto na nagwintowane końce obudowy zewnętrznej są nakręcone cylindryczne nakrętki dociskowe, mające walcowo-stożkowy otwór przelotowy, poosiowy o średnicy trochę większej od długości przekątnej kryształów elektrooptycznych, charakteryzuje się następującymi środkami technicznymi, ich ukształtowaniem i funkcjonalnym połączeniem.

W otworach przelotowych, dwustopniowych uchwytu są umieszczone dwuramienne kontakty indowe, połączone adhezyjnie ze złotymi elektrodami obu kryształów elektrooptycznych i dociśnięte trzpieniem kontaktowym gniazda wysoko-napięciowego oraz wkrętem bez łba. W szczelinach, utworzonych przez powierzchnie wzdłużne kryształów elektrooptycznych i powierzchnie dużego otworu prostopadłościennego uchwytu, jest umieszczony miękki plastyk chemoutwardzalny, tworzący otoczkę, utrzymującą centrycznie kryształy elektrooptyczne w uchwycie. Uchwyt jest ustalony jednoznacznie w obudowie zewnętrznej za pomocą teflonowych pierścieni uszczelniająco-centrujących. Uchwyt ma ponadto otwory przelotowe, usytuowane promieniowo i przeciwległe w pobliżu jego końców, służące do wlewu miękkiego plastyku chemoutwardzalnego w stanie ciekłym. Ustalone kryształy elektrooptyczne mają sumaryczną długość niewiele mniejszą od długości sumarycznej uchwytu i pierścieni uszczelniająco-centrujących. Kryształami elektrooptycznymi są kryształy z niobianu litu.

Zaletami komórek Pockelsa, według wynalazku, są: wysokoprądowe złącza kontaktów indowych z elektrodami złotymi kryształów elektrooptycznych, niewprowadzanie naprężeń do tych kryształów i wysokie kontrasty modulatorów.

Przedmioty wynalazku są uwidocznione narysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój wzdłużny podstawowej komórki Pockelsa, fig. 2 - przekrój poprzeczny tej komórki według linii A-A, oznaczonej na fig. 1, fig. 3 - przekrój wzdłużny komórki Pockelsa według pierwszej alternatywy, fig. 4 - przekrój wzdłużny komórki Pockelsa według drugiej alternatywy.

172 899

Podstawowa komórka Pockelsa (fig. 1) jest utworzona następująco. Kryształ elektrooptyczny 1, wykonany z niobianu litu (LiNbOs), ma kształt prostopadłościanu foremnego. Na dwóch przeciwległych, całych powierzchniach wzdłużnych kryształu 1 są naniesione warstwy złote metodą próżniowego naparowania, stanowiące elektrody 2, 3 pierwszą i drugą. Kryształ 1 jest umieszczony centrycznie w dużym prostopadłościennym otworze przelotowym uchwytu 4, przy czym oś tego otworu pokrywa się z osią optyczną kryształu 1, zaś przekątna jest nieco większa od przekątnej kryształu 1. Uchwyt 4, mający kształt walca, jest wykonany z tworzywa izolacyjnego, w tym przypadku z pleksiglasu, i ma cztery otwory przelotowe 5, usytuowane promieniowo i przeciwległe w pobliżu jego końców, służące do wlewu miękkiego plastyku chemoutwardzalnego w stanie ciekłym w szczelinę, utworzoną przez powierzchnie wzdłużne kryształu 1 i powierzchnie dużego otworu prostopadłościennego tegoż uchwytu 4. Miękki plastyk chemoutwardzalny tworzy otoczkę 7, utrzymującą centrycznie kryształ 1 w uchwycie 4 bez wprowadzania naprężeń. Uchwyt 4 ma ponadto dwa otwory przelotowe, dwustopniowe, usytuowane promieniowo i przeciwległe, których osie pokrywają się z poprzeczną osią symetrii tego uchwytu 4 i są prostopadle do płaszczyzn elektrod złotych 2, 3 kryształu 1.

W przelotowych otworach dwustopniowych uchwytu 4 są umieszczone kontakty indowe 6, mające kształt grzybka, przy czym części o małej średnicy tych kontaktów 6 są połączone adhezyjnie z elektrodami złotymi 2, 3 kryształu 1. Uchwyt 4 jest umieszczony centrycznie w dużym otworze poosiowym obudowy zewnętrznej 8 i ustalony jednoznacznie na obu jego końcach za pomocą teflonowych pierścieni uszczelniająco-centrujących 11. Teflonowe pierścienie uszczelniająco-centrujące 11 mają prostopadłościenny, przelotowy otwór poosiowy, którego oś pokrywa się z osią optyczną kryształu 1, a powierzchnie wewnętrzne tego otworu prostopadłościennego ściśle przylegają do powierzchni wzdłużnych tego kryształu 1, zaś powierzchnie zewnętrzne, walcowe tych pierścieni 11 ściśle przylegają do wewnętrznej powierzchni walcowej obudowy zewnętrznej 8, przy czym sumaryczna długość uchwytu 4 i obu pierścieni uszczelniająco-centrujących 11 jest trochę większa od długości kryształu 1. Obudowa zewnętrzna 8, mająca w początkowej fazie obróbki technologicznej kształt dwustopniowego walca, jest wykonana z materiału o względnie dobrej przewodności elektrycznej, w tym przypadku ze stali, przy czym jej zewnętrzna powierzchnia walcowa jest sfrezowana płasko z czterech stron, a powstałe przeciwległe płaszczyzny parami są równoległe do przeciwległych par powierzchni wzdłużnych kryształu 1.

Obudowa zewnętrzna 8 ma dwa otwory przelotowe, nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe, których osie są prostopadłe do jednej z par płaskich powierzchni przeciwległych tej obudowy 8 i pokrywają się z osiami przelotowych otworów dwustopniowych uchwytu 4. W jeden otwór przelotowy, nagwintowany obudowy zewnętrznej 8 jest wkręcone gniazdo wysokonapięciowe 9, w tym przypadku gniazdo koncentryczne typu BNC, którego trzpień kontaktowy, doprowadzający pośrednio napięcie do pierwszej elektrody złotej 2 kryształu 1, jest dociśnięty do pierwszego kontaktu indowego 6. W drugi otwór przelotowy, nagwintowany obudowy zewnętrznej 8 jest wkręcony wkręt 10 bez łba, łączący drugą elektrodę złotą 3 kryształu 1 z obudową zewnętrzną 8 za pomocą dociśniętego drugiego kontaktu indowego 6, przy czym obudowa zewnętrzna 8 stanowi pod względem elektrycznym punkt o potencjale odniesienia. Długość obudowy zewnętrznej 8 jest niewiele mniejsza od sumarycznej długości uchwytu 4 z obu pierścieniami uszczelniająco-centrującymi 11. Końce obudowy zewnętrznej 8 o małej średnicy są nagwintowane pod radełkowane, cylindryczne nakrętki dociskowe 12, mające walcowo-stożkowy otwór przelotowy, poosiowy.

Komórka Pockelsa według pierwszej alternatywy (fig. 3) ma prawie identyczną budowę jak podstawowa komórka Pockelsa (fig. 1) niewielka różnica polega na tym, że obudowa zewnętrzna 8 komórki Pockelsa według pierwszej alternatywy ma dwa otwory przelotowe, nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe, których osie pokrywają się z osiami otworów przelotowych, dwustopniowych uchwytu 4. W otwory przelotowe nagwintowane obudowy zewnętrznej 8 są wkręcone gniazda typu BNC 9, których trzpienie kontaktowe, doprowadzające pośrednio napięcie do każdej z elektrod złotych 2, 3 kryształu 1 oddzielnie, są dociśnięte każdy do przyległego kontaktu indowego 6.

172 899

Komórka Pockelsa według drugiej alternatywy (fig. 4) ma podobną budowę jak podstawowa komórka Pockelsa (fig. 1). Różnica polega na tym, że w uchwycie 4 komórki Pockelsa według drugiej alternatywy są umieszczone szeregowo i centrycznie owa kryształy elektrooptyczne LiNbO3 13, 21 pierwszy i drugi, skręcone względem siebie o kąt równy 90^u, natomiast w dwustopniowych otworach uchwytu 4 są umieszczone dwuramienne kontakty indowe 14, przy czym pierwszy kontakt indowy 14, dociśnięty trzpieniem kontaktowym gniazda BNC 9, jest połączony adhezyjnie z pierwszymi elektrodami złotymi 15, 22 kryształów 13, 21 w punktach 17, 19 usytuowanych w pobliżu wewnętrznych krawędzi tych kryształów 13, 21, zaś drugi kontakt indowy 14, dociśnięty wkrętem 10 bez łba, jest połączony adhezyjnie z drugimi elektrodami złotymi 23, 16 kryształów 13, 21 w punktach 18, 20 usytuowanych w pobliżu wewnętrznych krawędzi tych kryształów 13, 21.

172 899

Fig.4

U

172 899

Fig.1

Fig.2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Komórka Pockelsa, której kryształ elektrooptyczny, mający kształt prostopadłościanu foremnego, jest umieszczony centrycznie w uchwycie z tworzywa izolacyjnego, który to uchwyt ma dwa otwory przelotowe, dwustopniowe, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach pokrywających się z poprzeczną osią symetrii tegoż uchwytu i prostopadłych do płaszczyzn elektrod złotych kryształu elektrooptycznego, naniesionych metodą próżniowego naparowania na jego dwie przeciwległe powierzchnie wzdłużne, przy czym uchwyt jest umieszczony centrycznie w dużym otworze poosiowym obudowy zewnętrznej z materiału o względnie dobrej przewodności elektrycznej, która to obudowa ma dwa otwory przelotowe, nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwlesłe o osiach prostopadłych do jednej z par płaskich powierzchni przeciwległych tej obudowy i pokrywających się z osiami otworów przelotowych dwustopniowych uchwytu, tudzież w jeden otwór przelotowy, nagwintowany obudowy zewnętrznej jest wkręcone gniazdo wysokonapięciowe, doprowadzające pośrednio napięcie do pierwszej elektrody złotej, a w drugi otwór przelotowy, nagwintowany tej obudowy jest wkręcony wkręt bez łba, pośrednio łącząc drugą elektrodę złotą z obudową zewnętrzną, stanowiącą pod względem elektrycznym punkt o potencjale odniesienia, ponadto na nagwintowane końce obudowy zewnętrznej są nakręcone cylindryczne nakrętki dociskowe, mające walcowo-stożkowy otwór przelotowy, poosiowy o średnicy trochę większej od długości przekątnej kryształu elektrooptycznego, znamienna tym, że w otworach przelotowych, dwustopniowych uchwytu (4) są umieszczone kontakty indowe (6), połączone adhezyjnie z elektrodami złotymi (2, 3) kryształu elektrooptycznego (1) i dociśnięte trzpieniem kontaktowym gniazda wysokonapięciowego (9) oraz wkrętem (10) bez łba, natomiast w szczelinie, utworzonej przez powierzchnie wzdłużne kryształu elektrooptycznego (1) i powierzchnie dużego otworu prostopadłościennego uchwytu (4), jest umieszczony miękki plastyk chemoutwardzalny, tworzący otoczkę (7) utrzymującą centrycznie kryształ elektrooptyczny (1) w uchwycie (4), poza tym uchwyt (4) jest ustalony jednoznacznie z obu końców w obudowie zewnętrznej (8) za pomocą teflonowych pierścieni uszczelniająco-centrujących (11).
2. 2. Komórka według zastrz. 1, znamienna tym, że uchwyt (4) ma otwory przelotowe (5), usytuowane promieniowo i przeciwległe w pobliżu jego końców, służące do wlewu miękkiego plastyku chemoutwardzalnego w stanie ciekłym.
3. 3. Komórka według zastrz. 1, znamienna tym, że kryształ elektrooptyczny (1) ma długość niewiele mniejszą od długości sumarycznej uchwytu (4) i pierścieni uszczelniająco-centrujących (11).
4. 4. Komórka według zastrz. 1, znamienna tym, że kryształ elektrooptyczny (1) jest kryształem z niobianu litu.
5. 5. Komórka Pockelsa, której kryształ elektrooptyczny, mający kształt prostopadłościanu foremnego, umieszczony centrycznie w uchwycie z tworzywa izolacyjnego, który to uchwyt ma dwa otwory przelotowe, dwustopniowe, usytuowane promieniowo i przeciwległe w osiach pokrywających się z poprzeczną osią symetrii tegoż uchwytu i prostopadłych do płaszczyzn elektrod złotych kryształu elektrooptycznego, naniesionych metodą próżniowego naparowania na jego dwie przeciwległe powierzchnie wzdłużne, przy czym uchwyt jest umieszczony centrycznie w dużym otworze przelotowym, poosiowym obudowy zewnętrznej, która to obudowa ma dwa otwory przelotowe, nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach prostopadłych do jednej z par płaskich powierzchni przeciwległych tej obudowy i pokrywających się z osiami otworów przelotowych, dwustopniowych uchwytu, tudzież w te otwory obudowy zewnętrznej są wkręcone gniazda wysokonapięciowe, pośrednio doprowadzające napięcia do elektrod złotych kryształu elektrooptycznego, ponadto na nagwintowane końce obudowy zewnętrznej są nakręcone cylindryczne nakrętki dociskowe, mające walcowo-stożkowy otwór przelotowy, poosiowy o średnicy trochę większej od długości przekątnej kryształu

   172 899 elektrooptycznego, znamienna tym, że w otworach przelotowych, dwustopniowych uchwytu (4) są umieszczone kontakty indowe (6), połączone adhezyjnie z elektrodami złotymi (2, 3) kryształu elektrooptycznego (1) i dociśnięte trzpieniami kontaktowymi gniazd wysokonapięciowych (9), natomiast w szczelinie, utworzonej przez powierzchnie wzdłużne kryształu elektrooptycznego (1) i powierzchnie dużego otworu prostopadłościennego uchwytu (4), jest umieszczony miękki plastyk chemoutwardzalny, tworzący otoczkę (7) utrzymującą centrycznie kryształ elektrooptyczny (1) w uchwycie (4), poza tym uchwyt (4) jest ustalony jednoznacznie z obu końców w obudowie zewnętrznej (8) za pomocą teflonowych pierścieni uszczelniającocentrujących (11).
6. 6. Komórka według zastrz. 5, znamienna tym, że uchwyt (4) ma otwory przelotowe, usytuowane promieniowo i przeciwległe w pobliżu jego końców, służące do wlewu miękkiego plastyku chemoutwardzalnego w stanie ciekłym.
7. 7. Komórka według zastrz. 5, znamienna tym, że kryształ elektrooptyczny (1) ma długość niewiele mniejszą od długości sumarycznej uchwytu (4) i pierścieni uszczelniająco-centrujących (11).
8. 8. Komórka według zastrz. 5, znamienna tym, że kryształ elektrooptyczny (1) jest kryształem z niobianu litu.
9. 9. Komórka Pockelsa, której dwa kryształy elektrooptyczne, mające kształt prostopadłościanu foremnego, są umieszczone centrycznie w uchwycie z tworzywa izolacyjnego i skręcone względem siebie o kąt równy 90°, który to uchwyt ma dwa otwory dwustopniowe, przelotowe, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach pokrywających się z poprzeczną osią symetrii tegoż uchwytu i prostopadłych do płaszczyzn, w których leżą elektrody złote pierwszego kryształu elektrooptycznego, zaś uchwyt jest umieszczony centrycznie w dużym otworze poosiowym obudowy zewnętrznej z materiału o względnie dobrej przewodności elektrycznej, która to obudowa ma dwa otwory przelotowe, nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach prostopadłych do jednej z par płaskich powierzchni przeciwległych tej obudowy i pokrywających się z osiami otworów przelotowych, dwustopniowych uchwytu, tudzież w jeden otwór przelotowy, nagwintowany obudowy zewnętrznej jest wkręcone gniazdo wysokonapięciowe, doprowadzające pośrednio napięcie do pierwszych elektrod złotych obu kryształów elektrooptycznych, a w drugi otwór przelotowy, nagwintowany tej obudowy jest wkręcony wkręt bez łba, pośrednio łączący drugie elektrody złote obu kryształów elektrooptycznych z obudową zewnętrzną, stanowiącą pod względem elektrycznym punkt o potencjale odniesienia, przy czym elektrody złote obu kryształów elektrooptycznych są naniesione na ich dwie przeciwległe powierzchnie wzdłużne metodą próżniowego naparowania, ponadto na nagwintowane końce obudowy zewnętrznej są nakręcone cylindryczne nakrętki dociskowe, mające walcowo-stożkowy otwór przelotowy, poosiowy o średnicy trochę większej od długości przekątnej kryształów elektrooptycznych, znamienna tym, że w otworach przelotowych, dwustopniowych uchwytu (4) są umieszczone dwuramienne kontakty indowe (14), połączone adhezyjnie z elektrodami złotymi (15, 22), (16, 23) obu kryształów elektrooptycznych (13, 21) i dociśnięte trzpieniem kontaktowym gniazda wysokonapięciowego (9) oraz wkrętem (10) bez łba, natomiast w szczelinach, utworzonych przez powierzchnie wzdłużne kryształów elektrooptycznych (13, 21) i powierzchnie dużego otworu prostopadłościennego uchwytu (4), jest umieszczony miękki plastyk chemoutwardzalny, tworzący otoczki (7), utrzymujące centrycznie kryształy elektrooptyczne (13,21) w uchwycie (4), poza tym uchwyt (4) jest ustalony jednoznacznie w obudowie zewnętrznej (8) za pomocą teflonowych pierścieni uszczelniająco-centrujących (11).
10. 10. Komórka według zastrz. 9, znamienna tym, że uchwyt (4) ma otwory przelotowe (5), usytuowane promieniowo i przeciwległe w pobliżu jego końców, służące do wlewu miękkiego plastyku chemoutwardzalnego w stanie ciekłym.
11. 11. Komórka według zastrz. 9, znamienna tym, że ustalone kryształy elektrooptyczne (13, 21) mają sumaryczną długość niewiele mniejszą od długości sumarycznej uchwytu (4) i pierścieni uszczelniająco-centrujących (11).
12. 12. Komórka według zastrz. 9, znamienna tym, że kryształami elektrooptycznymi (13, 21) są kryształy z niobianu litu.

    * * *

    172 899