PL172898B1 - Komórka Pockelsa - Google Patents

Abstract

1 Komórka Pockelsa, której kryształ elektrooptyczny, mający kształt prostopadłościanu foremnego oraz elektrody złote naniesione najego końce metodą próżniowego naparowania,jest umieszczony symetrycznie w uchwycie z tworzywa izolacyjnego i otoczony cieczą imersyjną, który to uchwyt ma dwie pary zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych, usytuowanych przeciwległe, o osiach symetrii lezących w płaszczyznach wzajemnie prostopadłych i jednocześnie prostopadłych do przyległych powierzchni wzdłużnych kryształuełektrooptycznego, przy czymuchwytjest umieszczony centryczme w dużym przelotowym otworze poosiowym obudowy zewnętrznej zmateriału owzględniedobrej przewodności elektrycznej, która to obudowa ma dwa przelotowe otwory nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach prostopadłych do jednej z par powierzchni wzdłużnych kryształu ełektrooptycznego, tudziez wjeden przelotowy otwór nagwintowany obudowy zewnętrznejjest wkręcone gniazdo wysokonapięciowe, doprowadzające pośrednio napięcie do pierwszej elektrody złotej, a w drugi przelotowy otwór nagwintowany tej obudowy jest wkręcony wkrętbezłba,pośredniołączący drugąelektrodęzłotąz obudowązewnętrzną, stanowiącą pod względemelektrycznympunkt o potencjale odniesienia, oraz jest wkręcony wkręt z łbem walcowym, przy tym gniazdo wysokonapięciowe oraz wkręt z łbem walcowym są uszczelnione za pomocą małych uszczelek gumowych, obudowa zewnętrzna z obu końców jest zamknięta okienkami optycznymi, uszczelnionymi za pomocą dużych uszczelek gumowych i dociśniętymi za pomocą nakrętek czołowych, mających przelotowy otwór poosiowy o średnicy znacznie większej od długości przekątnej kryształu ełektrooptycznego, znamienna tym, że wjednej parze zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych (5) uchwytu (4) są umieszczone jednoramienne kontakty indowe (6, 7), połączone adhezyjme z elektrodami złotymi (2,3) kryształu ełektrooptycznego (1) i dociśnięte trzpieniem kontaktowym gniazda wysokonapięciowego (11) oraz wkrętem (13) bez łba, natomiast kryształ elektrooptyczny (1) jest przyklejony jedną ze swoich powierzchni wzdłużnych do uchwytu (4), zaś uchwyt (4) jest ustalony jednoznacznie w obudowie zewnętrznej (9) za pomocąjej wewnętrznego kołnierza pierścieniowego (10), wykonanego w pobliżu jednego z końców tej obudowy (9)

Description

Przedmiotem wynalazku jest komórka Pockelsa, mająca zastosowanie w modulacji światła laserowego, w szczególności w modulatorach dobroci rezonatorów laserowych, w układach kształtowania impulsów laserowych, w modulatorach amplitudy i fazy promieniowania laserowego i w szybkich migawkach elektrooptycznych.

Znana jest komórka Pockelsa z kryształem elektrooptycznym, opisana w opisie patentowym francuskim nr 2 283 564 - MKP HO1S 3/08. Jest ona utworzona następująco. Obudowa zewnętrzna ma kształtjednastronnie zamkniętego cylindra. W denku tej obudowy jest wykonany poosiowo otwór zaś w pobliżu krawędzi ścianek bocznych jest wykonane wyżłobienie maia_ce u ~ ·* * “ - j _r------------ χ — ----------------j — j — j---------- j----------, j-p— kształt spłaszczonego pierścienia, umożliwiające wprowadzenie elementów wewnętrznych komórki i zapewniające określoną sprężystość. Na wewnętrzną powierzchnię denka jest ułożony pierwszy krążek kwarcowy, spełniający funkcję okienka optycznego. Na pierwszy krążek kwarcowy jest ułożona pierwsza elektroda złota, mająca poosiowo wykonany otwór oraz pierścieniowe wyżłobienie od strony pierwszego krążka kwarcowego, w którym to wyżłobieniu jest osadzony pierwszy pierścień uszczelniający. Na pierwszą elektrodę złotą jest ułożona obudowa wewnętrzna, mająca kształt grubościennej tulei, zawierająca wewnątrz kryształ KD2P. Obudowa wewnętrzna, na powierzchniach czołowych ma wykonane wyżłobienia pierścieniowe, które są nieco szersze od wyżłobienia wykonanego w krążku kwarcowym. Na obudowę, wewnętrzną jest ułożona druga elektroda złota, wykonana identycznie jak pierwsza. Na drugą elektrodę złotą jest ułożony drugi krążek kwarcowy, również wykonany identycznie jak pierwszy, wyposażony w drugi pierścień uszczelniający. Obudowa zewnętrzna jest zasklepiona wieczkiem, mającym wykonany poosiowo otwór oraz wyżłobienie identyczne jak w denku. Wieczko jest przytwierdzone do obudowy zewnętrznej za pomocą wkręta, kontrującego jednocześnie obudowę wewnętrzną i spełniającego rolę przewodu, łączącego drugą elektrodę złotą z końcówką doprowadzającą napięcie.

Znana jest również komórka Pockelsa, opisana w opisie patentowym USA nr 3 771 852 MKP HO1S 3/11. Jest ona utworzona następująco. Obudowa zewnętrzna jest wykonana w kształcie tulei cylindrycznej, mającej dwa otwory w ściance bocznej, przez które są wprowadzone tulejki dystansowe z wkrętami. Wkręty są osadzone w łączówce półcylindrycznej, umieszczonej wewnątrz obudowy zewnętrznej, poniżej jej podłużnej osi symetrii. Powyżej osi symetrii tej obudowy jest umieszczony kryształ KDP, mający kształt walca, otoczony cieczą imersyjną. Do powierzchni czołowych kryształu są przyłożone elektrody profilowe, a następnie krążki kwarcowe, spełniające funkcje okienek optycznych. Elekrody profilowe mają kształt spłaszczonych pierścieni, wyposażonych w obwodowe końcówki, przy czym końcówki te są podłączone do wkrętów, umieszczonych w tulejach dystansowych, za pomocą których jest doprowadzone napięcie do elektrod profilowych.

Znana jest ponadto komórka Pockelsa, opisana w polskim opisie patentowym nr 119 767 - MKP GO2F 1/03, składająca się z obudowy zewnętrznej, wykonanej z tworzywa izolacyjnego, z kształtowych pierścieni metalowych, z krążków kwarcowych, spełniających funkcje okienek optycznych, uszczelnionych od strony kształtowych pierścieni metalowych pierwszymi pierścieniami uszczelniającymi, z pierścieni dociskowych, uszczelnionych od strony krążków kwarcowych drugimi pierścieniami uszczelniającymi, z płytek dociskowych, przytwierdzonych do powierzchni czołowych obudowy zewnętrznej za pomocą wkrętów, oraz zawierająca ciecz imersyjną, otaczającą kryształ wzdłuż całej jego długości. Kształtowe pierścienie metalowe są przymocowane za pomocą pasty przewodzącej ich zawieszkami membranowymi do elektrod kryształu, osadzonych na powierzchni tego kryształu metodą próżniowego naparowania w postaci dobrze przewodzącej warstwy podkładowej i warstwy złota, naparowa^^j na tę warstwę

172 898 podkładową. Położenie kształtowych pierścieni metalowych w obudowie zewnętrznej, realizujące jednoznaczne ustawienie kryształu ze względu na polaryzację, jest ustalone za pomocą trzpieni kontaktowych, wkręconych w otwory nagwintowane obudowy zewnętrznej i doprowadzających napięcie do elektrod.

Znana jest również komórka Pockelsa, opisana w polskim opisie patentowym nr 142 129 - MKP G02F 1/03. Jest ona utworzona następująco. Kryształy, usytuowane szeregowo względem padającej wiązki świetlnej, mają kształt prostopadłościanów i zawierają po dwie warstwy przewodzące, naparowane na powierzchni bocznej w postaci pasków, po jednej u wierzchołka i podstawy, do których są przyspawane elektryczne przewody wysokiego napięcia, doprowadzone z trzpienia kontaktowego gniazda koncentrycznego BNC z uszczelką, oraz przewody uziemiające, przymocowane do masy tego gniazda za pomocą wkręta, przy czym wysokie napięcie, poprzez trzpień kontaktowy, jest przyłożone do obu kryształów równolegle i przeciwsobnie, natomiast kryształy są skręcone względem siebie o kąt równy 90°. Oba kryształy są osadzone w uchwycie, umieszczonym na wsporniku i usztywnione gumką wciśniętą do kanału, wydrążonego wzdłuż jednej z krawędzi podłużnych kryształu w uchwycie. Justowania kryształu dokonuje się śrubami, osauzonymi w oiwuiacn typu fasolka , zaopatrzonymi w sprężyny. Uchwyt jest umocowany w obudowie za pomocą wkręta, zamknięty okienkami, następnie uszczelniony uszczelkami i dociśnięty pierścieniami wewnętrznym i zewnętrznym.

Komórka Pockelsa, której kryształ, mający kształt prostopadłościanu foremnego oraz elektrody złote, naniesione metodą próżniowego naparowania na jego końce, jest umieszczony symetrycznie w uchwycie z tworzywa izolacyjnego i otoczony cieczą imersyjną, który to uchwyt ma dwie pary zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych, usytuowanych przeciwległe o osiach symetrii leżących w płaszczyznach wzajemnie prostopadłych i jednocześnie prostopadłych do przyległych powierzchni wzdłużnych kryształu elektrooptycznego, przy czym uchwyt jest umieszczony centrycznie w dużym przelotowym otworze poosiowym obudowy zewnętrznej z materiału o względnie dobrej przewodności elektrycznej, która to obudowa ma dwa przelotowe otwory nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach prostopadłych do jednej z par powierzchni wzdłużnych kryształu elektrooptycznego, tudzież w jeden przelotowy otwór nagwintowany obudowy zewnętrznej jest wkręcone gniazdo wysokonapięciowe, doprowadzające pośrednio napięcie do pierwszej elektrody złotej, a w drugi przelotowy otwór nagwintowany tej obudowy jest wkręcony wkręt bez łba, pośrednio łączący drugą elektrodę złotą z obudową zewnętrzną, stanowiącą pod względem elektrycznym punkt o potencjale odniesienia, i wkręt z łbem walcowym, przy tym gniazdo wysokonapięciowe oraz wkręt z łbem walcowym są uszczelnione za pomocą małych uszczelek, gumowych, ponadto obudowa zewnętrzna z obu końców jest zamknięta okienkami optycznymi, uszczelnionymi za pomocą dużych uszczelek gumowych i dociśniętymi pośrednio za pomocą nakrętek czołowych, mających przelotowy otwór poosiowy o średnicy znacznie większej od długości przekątnej kryształu elektrooptycznego, charakteryzuje się następującymi środkami technicznymi, ich ukształtowaniem i funkcjonalnym połączeniem.

W jednej parze zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych uchwytu są umieszczone jednoramienne kontakty indowe, połączone adhezyjnie z elektrodami złotymi kryształu elektrooptycznego i dociśnięte trzpieniem kontaktowym gniazda wysokonapięciowego oraz wkrętem bez łba. Kryształ elektrooptyczny jest przyklejony jedną ze swoich powierzchni wzdłużnych do uchwytu. Uchwyt jest ustalony jednoznacznie w obudowie zewnętrznej za pomocą jej wewnętrznego kołnierza pierścieniowego, wykonanego w pobliżu jednego z końców tej obudowy. Uchwyt ma ponadto dwa prostopadłościenne wycięcia przelotowe, usytuowane przeciwległe od strony końców tego uchwytu, połączone z zewnętrznymi wyżłobieniami plostopadłościennymi, wzdłużnymi, zawierający mi jednoramienne kontakty indowe. Odległość pomiędzy ściankami prostopadłościennych wycięć przelotowych uchwytu jest niewiele większa od szerokości kryształu elektrooptycznego. Kryształ elektrooptyczny ma długość niewiele mniejszą od długości uchwytu.

Komórka Pockelsa, według pierwszej alternatywy, której kryształ elektrooptyczny, mający kształt prostopadłościanu foremnego oraz złote elektrody naniesione metodą próżniowego naparowania na jego końce, jest umieszczony centrycznie w uchwycie z tworzywa izolacyjnego

172 898 i otoczony cieczą imersyjną, który to uchwyt ma dwie pary zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych, usytuowanych przeciwległe o osiach symetrii leżących w płaszczyznach wzajemnie prostopadłych i jednocześnie prostopadłych do przyległych powierzchni wzdłużnych kryształu elektrooptycznego, przy czym uchwyt jest umies

ΎΟΎΓιΡν oon tł-Λ , a.

.......J WULljvZlllL· dużym przelotowym otworze poosiowym obudowy zewnętrznej, która ma dwa otwory przelotowe, nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe, o osiach prostopadłych do jednej z par powierzchni wzdłużnych kryształu elektrooptycznego, tudzież w te otwory obudowy zewnętrznej są wkręcone gniazda wysokonapięciowe, pośrednio doprowadzające napięcia do elektrod złotych kryształu elektrooptycznego, przy tym gniazda wysokonapięciowe są uszczelnione za pomocą małych uszczelek gumowych, ponadto obudowa zewnętrzna z obu końców jest zamknięta okienkami optycznymi, uszczelnionymi za pomocą dużych uszczelek gumowych i dociśniętymi pośrednio za pomocą nakrętek czołowych, mających przelotowy otwór poosiowy o średnicy znacznie większej od długości przekątnej kryształu elektrooptycznego, charakteryzuje się następującymi środkami technicznymi, ich ukształtowaniem i funkcjonalnym połączeniem. W jednej parze zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych uchwytu są umieszczone jednoramienne kontakty indowe, połączone adhezyjnie z elektrodami złotymi kryształu elektrooptycznego i dociśnięte trzpieniami kontaktowymi gniazd wysokonapięciowych. Kryształ elektrooptyczny jest przyklejony jedną ze swoich powierzchni wzdłużnych do uchwytu.

Uchwyt jest ustalony jednoznacznie w obudowie zewnętrznej za pomocąjej wewnętrznego kołnierza pierścieniowego, wykonanego w pobliżu jednego z końców tej obudowy. Uchwyt ma ponadto dwa prostopadłościenne wycięcia przelotowe, usytuowane przeciwległe od strony jego końców, połączone z zewnętrznymi wyżłobieniami prostopadłościennymi, wzdłużnymi, zawierającymi jednoramienne kontakty indowe. Odległość pomiędzy ściankami prostopadłościennych wycięć przelotowych uchwytu jest niewiele większa od szerokości kryształu elektrooptycznego. Kryształ elektrooptyczny ma długość niewiele większą od długości uchwytu.

Komórka Pockelsa, według drugiej alternatywy, której dwa kryształy elektrooptyczne, mające kształt prostopadłościanu foremnego oraz elektrody złote, naniesione metodą próżniowego naparowania na ich końce, które to kryształy są umieszczone centrycznie w uchwycie z tworzywa izolacyjnego, skręcone względem siebie o kąt równy 90° i otoczone cieczą imersyjną, który to uchwyt ma dwie pary zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych, usytuowanych przeciwległe, o osiach symetrii leżących w płaszczyznach wzajemnie prostopadłych i jednocześnie prostopadłych do przyległych powierzchni wzdłużnych kryształów elektrooptycznych, przy czym uchwyt jest umieszczony centrycznie w dużym otworze przelotowym, poosiowym obudowy zewnętrznej z materiału o względnie dobrej przewodności elektrycznej, która to obudowa ma dwa otwory przelotowe, nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe, o osiach prostopadłych do jednej z par powierzchni wzdłużnych kryształów elektrooptycznych, tudzież w jeden otwór przelotowy, nagwintowany obudowy zewnętrznej jest wkręcone gniazdo wysokonapięciowe, doprowadzające napięcie do pierwszych elektrod złotych kryształów elektrooptycznych, a w drugi otwór przelotowy, nagwintowany tej obudowy jest wkręcony wkręt bez łba, pośrednio łączący drugie elektrody złote kryształów elektrooptycznych z obudową zewnętrzną, stanowiącą pod względem elektrycznym punkt o potencjale odniesienia, oraz jest wkręcony wkręt z łbem walcowym, przy tym gniazdo wysokonapięciowe oraz wkręt z łbem walcowym są uszczelnione za pomocą małych uszczelek gumowych, ponadto obudowa zewnętrzna z obu końców jest zamknięta okienkami optycznymi, uszczelnionymi za pomocą dużych uszczelek gumowych i dociśniętymi za pomocą nakrętek czołowych, mających otwór przelotowy, poosiowy o średnicy znacznie większej od długości przekątnej kryształów, charakteryzuje się następującymi środkami technicznymi, ich ukształtowaniem i funkcjonalnym połączeniem. W jednej parze zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych uchwytu są umieszczone dwuramienne kontakty indowe, z których pierwszy kontakt jest połączony adhezyjnie z pierwszymi elektrodami złotymi kryształów elektrooptycznych i dociśnięty kontaktowym trzpieniem gniazda wysokonapięciowego, natomiast drugi kontakt jest połączony adhezyjnie z drugimi elektrodami złotymi kryształów elektrooptycznych i dociśnięty wkrętem bez łba. Kryształy elektrooptyczne są przyklejone jedną ze swoich powierzchni wzdłużnych do uchwytu.

172 898

Uchwyt jest ustalony jednoznacznie w obudowie za pomocą jej wewnętrznego kołnierza pierścieniowego, wykonanego w pobliżu jednego z końców tej obudowy. Jedna, z par zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych ma w połowie, długości uchwytu ścianki tworzące gniazda, w których są umieszczone części walcowe kontaktów indowych. Uchwyt ma ponadto otwory przelotowe, usytuowane promieniowo i przeciwległe, wykonane w drugiej parze zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych, służące do przyklejenia kryształów do tego uchwytu. Ustalone kryształy elektrooptyczne mają sumaryczną długość niewiele większą od długości uchwytu.

Zaletami komórek Pockelsa, według wynalazku, są: wysokoprądowe złącza kontaktów indowych z elektrodami złotymi kryształów elektrooptycznych, niewprowadzanie naprężeń do tych kryształów i wysokie kontakty modulatorów.

Przedmioty wynalazku są uwidocznione na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój wzdłużny podstawowej komórki Pockelsa, fig. 2a - uchwyt z kryształem elektrooptycznym i pierwszym kontaktem indowym, w widoku z boku, fig. 2b - przekrój tego uchwytu według linii A-A, oznaczonej na fig. 2a, fig. 2c - rzut czołowy tego uchwytu w płaszczyźnie prostopadłej do jego osi wzdłużnej, fig. 2d - izui. boczny lego uchwytu, odwrócony o 180° w stosunku do rzutu uwidocznionego na fig. 2a, fig. 3 - przekrój wzdłużny ‘komórki Pockelsa według pierwszej alternatywy, fig. 4 - przekrój wzdłużny komórki Pockelsa według drugiej alternatywy, fig. 5a - uchwyt z dwoma kryształami elektrooptycznymi i dwuramiennymi kontaktami indowymi, z częściowym przekrojem, w widoku z boku, fig. 5b - przekrój tego uchwytu według linii B-B, oznaczonej na fig. 5a, a fig. 5c - rzut czołowy tego uchwytu w płaszczyźnie prostopadłej do jego osi wzdłużnej.

Podstawowa komórka Pockelsa (fig. 1) jest utworzona następująco. Kryształ elektrooptyczny 1, typu KDDP lub KDP, ma kształt prostopadłościanu foremnego. Na powierzchniach wzdłużnych tego kryształu 1. dokładnie na jego końcach, są naniesione warstwy złote metodą próżniowego naparowania, mające kształt pasków, stanowiące elektrody złote 2, 3 pierwszą i drugą. Kryształ 1 jest umieszczony centrycznie w dużym, prostopadłościennym otworze poosiowym, przelotowym uchwytu 4, przy czym oś tego otworu pokrywa się z osią optyczną kryształu 1, zaś oś optyczna kryształu 1 pokrywa się z jego osią geometryczną (konfiguracja Ż-O) lub jest do jej prostopadła (konfiguracja Z-45). Przekątna dużego, plostoρadłościennego otworu przelotowego, poosiowego uchwytu 4 jest nieco większa od przekątnej kryształu 1. Uchwyt 4, mający kształt walca, jest wykonany z tworzywa izolacyjnego, w tym przypadku z pleksiglasu, i ma dwie pary zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych 5, usytuowanych przeciwległe, których osie symetrii leżą w płaszczyznach wzajemnie prostopadłych i jednocześnie prostopadłych do przyległych powierzchni wzdłużnych kryształu 1, z tym że wyżłobienia 5, stanowiącejedno z przeciwległych par, są zakończone w połowie długości uchwytu 4 niepełną ścianką półwalcową, tworzącą gniazdo, służące do umieszczenia części walcowej jednoramiennych kontaktów indowych 6, 7. Uchwyt ma ponadto dwa prostopadłościenne wycięcia przelotowe 8, usytuowane przeciwległe od strony końców tego uchwytu 4, połączone z zewnętrznymi wyżłobieniami prostopadłościennymi, wzdłużnymi 5, zawierającymi kontakty indowe 6, 7, tudzież odległość pomiędzy ściankami prostopadłościennych wycięć 8 jest trochę większa od szerokości kryształu 1.

Ramiona kontaktów indowych 6, 7 są połączone adhezyjnie z elektrodami złotymi 2, 3 kryształu 1, który jest przyklejony jedną swoją powierzchnią wzdłużną do ścianki uchwytu 4, przy tym długość kryształu 1 jest nieco większa od długości uchwytu 4. Zewnętrzne wyżłobienia prostopadłościenne, wzdłużne 5 i prostopadłościenne wycięcia przelotowe 8 uchwytu 4 służą do przepływu cieczy imersyjnej do szczelin 20, utworzonych przez powierzchnie kryształu 1 i uchwytu 4, lub do przepływu azotu gazowego w przypadku użycia komórki Pockelsa dla zastosowań w UV. Uchwyt 4 jest umieszczony centrycznie w dużym trzystopniowym otworze przelotowym, poosiowym obudowy zewnętrznej 9 i ^ustalony jednoznacznie za pomocą jej wewnętrznego kołnierza pierścieniowego 10, wykonanego w pobliżu jednego z końców tej obudowy 9. Obudowa zewnętrzna 9 jest wykonana z materiału o względnie dobrej przewodności elektrycznej, w tym przypadku ze stali, przy czym jej zewnętrzna powierzchnia walcowa jest sfrezowana płasko z czterech stron, a powstałe przeciwległe płaszczyzny (nie przedstawione na

172 898 rysunku) parami są równoległe do przeciwległych par powierzchni wzdłużnych kryształu 1. Obudowa zewnętrzna 9 ma dwa otwory przelotowe, nagwintowane, usytuowane promieniowo i nrzpciwlesle, których osie są prostopadłe do jednej z par powierzchni wzdłużnych kryształu 1 i pokrywają się z osiami symetrii części walcowej jednoramiennych kontaktów indowych 6, 7. W jeden otwór przelotowy, nagwintowany obudowy zewnętrznej 9 jest wkręcone gniazdo wysokonapięciowe 11, w tym przypadku gniazdo typu BNC, uszczelnione za pomocą średniej uszczelki gumowej 12typuoring.

Trzpień kontaktowy gniazda BNC 11, doprowadzający pośrednio napięcie do pierwszej elektrody złotej 2 kryształu 1,j est dociśnięty do pierwszego kontaktu indowego 6. W drugi otwór przelotowy, nagwintowany obudowy zewnętrznej 9 jest wkręcony wkręt 13 bez łba, łączący drugą elektrodę złotą 3 kryształu 1 z obudową zewnętrzną 9 za pomocą dociśniętego drugiego kontaktu indowego 7, przy czym obudowa zewnętrzna 9 stanowi pod względem elektrycznym punkt o potencjale odniesienia, następnie jest wkręcony wkręt 14 z łbem walcowym, uszczelniony za pomocą małej uszczelki gumowej 15 typu oring. Końce dużego, trzystopniowego otworu przelotowego, poosiowego obudowy zewnętrznej 9 są częściowo nagwintowane wewnętrznie. W nienagwinrowaną część dużego otworu przelotowego, poosiowego obudowy zewnętrznej 9, z obu końców, są włożone duże uszczelki gumowe 16 typu oring, uszczelniające tę obudowę 9, oraz krążki kwarcowe, spełniające rolę okienek optycznych 17, zamykające tę obudowę 9, mające przy tym średnicę znacznie większą od średnicy uchwytu 4. W przypadku użycia komórki Pockelsa dla zastosowań w UV, tj. wypełnionej azotem gazowym, okienka optyczne 17 są wykonane z fluorku wapnia (CaFź). Na okienka 17 są nałożone cienkie podkładki teflonowe 18, z poosiowym otworem przelotowym o średnicy znacznie większej od długości przekątnej kryształu 1. W nagwintowane części dużego otworu przelotowego, poosiowego obudowy zewnętrznej 9 są wkręcone dociskowe nakrętki czołowe 19 z walcowo-stożkowym otworem przelotowym, poosiowym o średnicy również znacznie większej od długości przekątnej kryształu 1.

Komórka Pockelsa według pierwszej alternatywy (fig. 3) ma prawie identyczną budowę jak podstawowa komórka Pockelsa (fig. 1). Niewielka różnica polega na tym, że obudowa zewnętrzna 9 komórki Pockelsa według pierwszej alternatywy ma dwa otwory przelotowe, nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe, w które są wkręcone gniazda typu BNC

11. Trzpienie kontaktowe tych gniazd 11, doprowadzające pośrednio napięcie do każdej z elektrod złotych 2, 3 oddzielnie, są dociśnięte każdy do przyległego, jednoramiennego kontaktu indowego 6 oraz 7.

Komórka Pockelsa według drugiej alternatywy (fig. 4) ma podobną budowę jak podstawowa -komórka Pockelsa (fig. 1). Różnica polega na tym, że w uchwycie 21 komórki Pockelsa według drugiej alternatywy są umieszczone szeregowo i centrycznie dwa kryształy elektrooptyczne 22,23 pierwszy i drugi, skręcone względem siebie o kąt równy 90°, natomiast sam uchwyt 21, ze względu na umieszczenie dwóch kryształów elektrooptycznych 22, 23 i dwuramiennych kontaktów indowych 24, 25 ma nieco inną budowę, niż uchwyt 4 podstawowej komórki Pockelsa. Uchwyt 21 (fig. 5) ma kształt dwóch uchwytów 4, jakby połączonych ze sobą końcami, nie mającymi nrostonadłościennych wycięć przelotowych 8, lecz przesuniętych względem siebie o kąt równy 90°. Ze względu na dwuramienne kontakty indowe 24,25, jedna para zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych 5 ma w połowie uchwytu 21 ścianki walcowe, tworzące gniazda, w których są umieszczone części walcowe dwuramiennych kontaktów indowych 24, 25, przy czym ramiona pierwszego dwuramiennego kontaktu indowego 24, dociśniętego trzpieniem kontaktowym gniazda BNC 11, są połączone adhezyjnie z pierwszymi elektrodami złotymi 26, 27 kryształów elektrooptycznych 22, 23, natomiast ramiona drugiego dwuramiennego kontaktu indowego 25, dociśniętego wkrętem 13 bez łba, są połączone adhezyjnie z drugimi elektrodami złotymi 28, 29 tych kryształów 22, 23. Uchwyt 21 ma ponadto cztery otwory przelotowe 30, usytuowane promieniowo i przeciwległe w jednej parze zewnętrznych wyżłobień nrostonadłościennych, wzdłużnych 5, nie mających dwuramiennych kontaktów indowych 24, 25, które to otwory służą do przyklejenia kryształów elektrooptycznych 22, 23 do uchwytu 21.

Claims (9)

1. Komórka Pockelsa, której kryształ elektrooptyczny, mający kształt prostopadłościanu foremnego oraz elektrody złote naniesione najego końce metodą próżniowego naparowania, jest umieszczony symetrycznie w uchwycie z tworzywa izolacyjnego i otoczony cieczą imersyjną, który to uchwyt ma dwie pary zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych, usytuowanych przeciwległe, o osiach symetrii leżących w płaszczyznach wzajemnie prostopadłych i jednocześnie prostopadłych do przyległych powierzchni wzdłużnych kryształu elektrooptycznego, przy czym uchwyt jest umieszczony centrycznie w dużym przelotowym otworze poosiowym obudowy zewnętrznej z materiału o względnie dobrej przewodności elektrycznej, która to obudowa ma dwa przelotowe otwory nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach prostopadłych do jednej z par powierzchni wzdłużnych kryształu elektrooptycznego, tudzież w jeden przelotowy otwór nagwintowany obudowy zewnętrznej jest wkręcone gniazdo wysokonapięciowe, doprowadzające pośrednio napięcie do pierwszej elektrody złotej, a w drugi przelotowy otwór nagwintowany tej obudowy jest wkręcony wkręt bez łba, pośrednio łączący drugą elektrodę złotą z obudową zewnętrzną, stanowiącą pod względem elektrycznym punkt o potencjale odniesienia, oraz jest wkręcony wkręt z łbem walcowym, przy tym gniazdo wysokonapięciowe oraz wkręt z łbem walcowym są uszczelnione za pomocą małych uszczelek gumowych, obudowa zewnętrzna z obu końców jest zamknięta okienkami optycznymi, uszczelnionymi za pomocą dużych uszczelek gumowych i dociśniętymi za pomocą nakrętek czołowych, mających przelotowy otwór poosiowy o średnicy znacznie większej od długości przekątnej kryształu elektrooptycznego, znamienna tym, że w jednej parze zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych (5) uchwytu (4) są umieszczone jednoramienne kontakty indowe (6,7), połączone adhezyjnie z elektrodami złotymi (2,3) kryształu elektrooptycznego (1) i dociśnięte trzpieniem kontaktowym gniazda wysokonapięciowego (11) oraz wkrętem (13) bez łba, natomiast kryształ elektrooptyczny (1) jest przyklejony jedną ze swoich powierzchni wzdłużnych do uchwytu (4), zaś uchwyt (4) jest ustalony jednoznacznie w obudowie zewnętrznej (9) za pomocą jej wewnętrznego kołnierza pierścieniowego (10), wykonanego w pobliżu jednego z końców tej obudowy (9).

2. Komórka według zastrz. 1, znamienna tym, że uchwyt (4) ma dwa prostopadłościenne wycięcia przelotowe (8), usytuowane przeciwległe od strony końców tego uchwytu (4), połączone z zewnętrznymi wyżłobieniami prostopadłościennymi, wzdłużnymi (5), zawierającymi jednoramienne kontakty indowe (6, 7), przy czym odległość pomiędzy ściankami prostopadłościennych wycięć przelotowych (8) jest niewiele większa od szerokości kryształu elektrooptycznego (1).

3. Komórka według zastrz. 1, znamienna tym, że kryształ elektrooptyczny (1) ma długość niewiele większą od długości uchwytu (4).

4. Komórka Pockelsa, której kryształ elektrooptyczny, mający kształt prostopadłościanu foremnego oraz elektrody złote naniesione najego końce metodą próżniowego naparowania, jest umieszczony centrycznie w uchwycie z tworzywa izolacyjnego i otoczony cieczą imersyjną, który to uchwyt ma dwie pary zewnętrznych wyżłobień wzdłużnych, prostopadłościennych, usytuowanych przeciwległe, o osiach symetrii leżących w płaszczyznach wzajemnie prostopadłych i jednocześnie prostopadłych do przyległych powierzchni wzdłużnych kryształu elektrooptycznego, przy czym uchwyt jest umieszczony centrycznie w dużym otworze poosiowym obudowy zewnętrznej, mającej dwa przelotowe otwory nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach prostopadłych do jednej z par powierzchni wzdłużnych kryształu elektrooptycznego, tudzież w te otwory obudowy zewnętrznej są wkręcone gniazda wysokonapięciowe, pośrednio doprowadzające napięcia do elektrod złotych kryształu elektrooptycznego, przy tym gniazda wysokonapięciowe są uszczelnione za pomocą małych uszczelek gumowych, obudowa zewnętrzna z obu końców jest zamknięta okienkami optycznymi, uszczelnionymi za

172 898 pomocą dużych uszczelek gumowych i dociśniętymi za pomocą nakrętek czołowych, mających przelotowy otwór poosiowy o średnicy znacznie większej od długości przekątnej kryształu elektrooptycznego, znamienna tym, że w jednej parze zewnętrznych wyżłobień prostopadłośch, wzdłużnych (5) uchwytu (4) są umieszczone jednoramienne kontakty indowe (6, 7), połączone adhezyjnie z elektrodami złotymi (2, 3) kryształu elektrooptycznego i dociśnięte trzpieniami kontaktowymi gniazd wysokonapięciowych (11), natomiast kryształ elektrooptyczny (1) jest przyklejony jedną ze swoich powierzchni wzdłużnych do uchwytu (4), natomiast uchwyt (4) jest ustalony jednoznacznie w obudowie zewnętrznej (9) za pomocą jej wewnętrznego kołnierza pierścieniowego (10), wykonanego w pobliżu jednego z końców tej obudowy (9).

5. Komórka według zastrz. 4, znamienna tym, że uchwyt (4) ma dwa prostopadłościenne wycięcia przelotowe (8), usytuowane przeciwległe od strony końców tego uchwytu (4), połączone z zewnętrznymi wyżłobieniami prostopadłościennymi, wzdłużnymi (5), zawierającymi jednoramienne kontakty indowe (6, 7), przy czym odległość pomiędzy ściankami prostopadłościennych wycięć przelotowych (8) jest niewiele większa od szerokości kryształu elektrooptycznego (1).

Α··1^ <-» oioJhto Tnrf»ŁWI ŁIV» WCUIUg, Z^ŁAOtl i aaa, Ki joz-iui κχίνιννι V4i ly j i ilu UEUdt niewiele większą od długości uchwytu (4).

7. Komórka Pockelsa, której dwa kryształy elektrooptyczne, mające kształt prostopadłościanu foremnego oraz elektrody złote naniesione na ich końce metodą próżniowego naparowania, są umieszczone centrycznie w uchwycie z tworzywa izolacyjnego i otoczone cieczą imersyjną oraz skręcone względem siebie o kąt równy 90°, który to uchwyt ma dwie pary zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych, usytuowanych przeciwległe o osiach symetrii leżących w płaszczyznach wzajemnie prostopadłych i jednocześnie prostopadłych do przyległych powierzchni wzdłużnych kryształów elektrooptycznych, przy czym uchwyt jest umieszczony centrycznie w dużym przelotowym otworze poosiowym obudowy zewnętrznej z materiału o względnie dobrej przewodności elektrycznej, która to obudowa ma dwa przelotowe otwory nagwintowane, usytuowane promieniowo i przeciwległe o osiach prostopadłych do jednej z par powierzchni wzdłużnych kryształów elektrooptycznych, tudzież w jeden przelotowy otwór nagwintowany obudowy zewnętrznej jest wkręcone gniazdo wysokonapięciowe, doprowadzające pośrednio napięcie do pierwszych elektrod złotych kryształów elektrooptycznych, a w drugi otwór przelotowy, nagwintowany tej obudowy jest wkręcony wkręt bez łba, pośrednio łączący drugie elektrody złote kryształów elektrooptycznych z obudową zewnętrzną, stanowiącą pod względem elektrycznym punkt o potencjale odniesienia, oraz jest wkręcony wkręt z łbem walcowym, przy tym gniazdo wysokonapięciowe oraz wkręt z łbem walcowym są uszczelnione za pomocą małych uszczelek gumowych, obudowa zewnętrzna z obu końców jest zamknięta okienkami optycznymi, uszczelnionymi za pomocą dużych uszczelek gumowych i dociśniętymi za pomocą nakrętek czołowych, mających przelotowy otwór poosiowy o średnicy znacznie większej od długości przekątnej kryształów elektrooptycznych, znamienna tym, że w jednej parze zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych (5) uchwytu (21) są umieszczone dwa dwuramienne kontakty indowe (24, 25), z których pierwszy kontakt indowy (24) jest połączony adhezyjnie z pierwszymi elektrodami złotymi (26, 27) kryształów elektrooptycznych (22, 23) i dociśnięty trzpieniem kontaktowym gniazda wysokonapięciowego (11), natomiast drugi kontakt indowy (25) jest połączony adhezyjnie z drugimi elektrodami złotymi (28, 29) kryształów elektrooptycznych (22, 23) i dociśnięty wkrętem (13) be/ łba, zaś kryształy elektrooptyczne (22, 23) są przyklejone jedną ze swoich powierzchni wzdłużnych do uchwytu (21), a uchwyt (21) jest ustalony jednoznacznie w obudowie zewnętrznej (9) za pomocą jej wewnętrznego kołnierza pierścieniowego (10), wykonanego w pobliżu jednego z końców tej obudowy (9).

8. Komórka według zastrz. 7, znamienna tym, że jedna z par zewnętrznych wyżłobień prostopadłościennych, wzdłużnych (5) ma w połowie długości uchwytu (21) ścianki walcowe, tworzące gniazda, w których są umieszczone części walcowe dwuramiennych kontaktów indowych (24, 25).

9. Komórka według zastrz. 7, znamienna tym, że uchwyt (21) ma cztery otwory przelotowe (30), usytuowane promieniowo i przeciwległe, wykonane w drugiej parze zewnętrznych

172 898 wyżłobień prostopadłościennych. wzdłużnych (5!), służące do przyklejenia kryształów elektrooptycznych (22, 23) do tego uchwytu (21).

10. Komórka wekhig edrstrz. a, znamienna tym, że ustżloue arosztkry elektroopkyczne /41τι fTr\cA r*i i/J} illdjQ ouiilcu. jr uiu£,vov ni • · TT ινιν tiziialrcTO rud Hłiirrr\er»i tt wj.

•‘hwyt^i (21) ✓ U »T J VVł