PL171586B1 - Zacisk linowy do lin okrągłych - Google Patents

Abstract

Zacisk linowy do lin okrągłych przeznaczony do połączenia dwóch lin okrągłych o większych średnicach, zwłaszcza w przypadkach wymagających dużej nośności połączenia, znamienny tym, że posiada dwie przystające do siebie połówki tulei (1), których podłużny otwór (2) w środku, o eliptycznym przekroju poprzecznym, odpowiada średnicy łączonych lin (3), a poprzez wypusty (4) po bokach, na powierzchniach składowych jednCji części, dopasowane są do wycięć (5) w drugiej części, połączone od góry i od dołu poprzecznymi śrubami (6), z końcami wpuszczanymi w wybrania (7) na zewnętrznej powierzchni walcowej, utrzymującymi stan ich zaciśnienia, przy czym średnica zewnętrznej powierzchni walcowej tulei (1) odpowiada prawie długości jej tworzącej i nie przekracza trzykrotnej wielkości średnic łączonych lin (3).

Description

Przedmiotem wynalazku jest zacisk linowy, do lin okrągłych przeznaczony do połączenia dwóch lin okrągłych o większych średnicach, zwłaszcza w przypadkach wymagających dużej nośności połączenia, stosowany pomocniczo w górniczych wyciągach szybowych.

Znane są zaciski linowe typu śrubowego stosowane do wymienionego celu. Składają się z kabłąka wykonanego z okrągłego pręta nagwintowanego na obu końcach oraz gniazda z odlewu stalowego z dwoma otworami na kabłąk i czterema narożami dla trzymania liny, bądź też z łubków z płaskiej stali z osiowym okrągłym otworem na łączone liny i czterema otworami po bokach na ściskające je śruby.

Znane są również zaciski linowe spawane, wykonane z płaskownika, o szerokości równej dwu średnicom łączonych lin i grubości nieco większej niż 1/5 wielkości tych średnic, zaopatrzone w środku w podłużną walcową przegrodę o małej średnicy, którego ramiona odgięte do środka wzdłuż łuku równego średnicy łączonych lin, połączone są ze sobą poprzez spaw i wzmocnione spawaną nakładką.

Znane i opisane wyżej zaciski pomimo wielu zalet nie znajdują jednak powszechnego zastosowania. Pierwsze z nich mają niemałe gabaryty i potrzebują dużych sił trzymania łączonych końców lin, wytworzonych dociskającymi śrubami. Powoduje to zgniatanie pracujących części lin i obniżanie wytrzymałości połączenia. Dla zapewnienia właściwej pewności trzymania, zaciski muszą być zakładane w dużej ilości, wzdłuż połączenia co stanowi utrudnienie zwłaszcza przy przechodzeniu połączenia przez koło linowe lub szczeliny konstrukcyjne. Drugie zaś posiadają wprawdzie małe gabaryty i dużą siłę trzymania, ale są tylko jednokrotnego użycia i w dodatku mogą być zakładane tylko w miejscach dozwolonych do spawania.

Celem wynalazku było opracowanie takiej konstrukcji łączenia lin okrągłych, któraby eliminując wyżej wymienione wady i niedogodności oraz zachowywując dużą siłę trzymania mogła mieć bardziej powszechnie zastosowanie.

Zostało to rozwiązane według wynalazku w ten sposób, że skonstruowano zacisk, złożony 7 dwóch przystających do siebie połówek tulei których podłużny otwór w środku, o eliptycznym przekroju poprzecznym, odpowiada średnicy łączonych lin, a poprzeczne wypusty po bokach na powierzchniach składowych jednej części dopasowane są do wycięć w drugiej części, połączonych od góry i od dołu poprzecznymni śrubami, z końcami wpuszczonymi w wybrania na zewnętrznej powierzchni walcowej, utrzymującymi stan ich zaciśnienia, przy czym średnica zewnętrznej powierzchni walcowej tulei odpowiada prawie długości jej tworzącej i nie przekracza trzykrotnej wielkości średnic łączonych lin.

Zaletami rozwiązania według wynalazku są mały gabaryt, prosta budowa charakteryzująca się dużą trwałością i nieskomplikowany montaż. Siła trzymania zacisku jest bardzo duża,

171 586 a uzyskana została przede wszystkim dzięki siłom tarcia, pochodzącym od nacisku wywieranego na połączenie w czasie montażu.

Pizedmiot wynalazku jest uwidoczniony w pizykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. I przedstawia zacisk linowy dla połączenia dwóch lin w widoku perspektywicznym z przodu, a fig. 2 - te same zaciski założone na końcach łączonych lin.

Zacisk linowy według wynalazku składa się z dwóch przystających do siebie połówek tulei 1, których podłużny otwór 2 w środku, o eliptycznym przekroju poprzecznym odpowiada średnicy łączonych lin 3. Po jego bokach na powierzchniach składowych jedna połówka tulei 1 zaopatrzona jest w poprzeczne wypusty 4, a druga połówka tulei 1 w odpowiadające im poprzeczne wycięcia 5. Połówki tulei 1 nakładane są każda swoją częścią otworu 2 na końce lin 3, tak aby wypusty 4 jednej wchodziły w wycięcia 5 drugiej. Ściskane są dużą siłą, żeby luz pomiędzy ich powierzchniami składowymi nie przekroczył średnicy pojedynczego drutu łączonych lin 3. Połówki tulei 1 od góry i od dołu zostały połączone czterema poprzecznymi śrubami 6, które utrzymują stan zaciśnięcia zacisku, po zdjęciu siły ściskającej, używanej przy połączeniu. Śruby 6 przenoszą tylko nieduże obciążenie, wywołane siłami poprzecznymi działającymi w zacisku po obciążeniu złącza. To korzystnie wpływa na dobór wielkości śrub 6 i ogranicza gabaryt zacisku. Łby i nakrętki śrub 6 zostają wpuszczone w wycięcia 7 zewnętrznej powierzchni walcowej tulei 1. Jej średnica odpowiada prawie długości swojej tworzącej i nie przekracza trzykrotnej wielkości średnic łączonych lin 3.

171 586

rię.2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz Cena 2,00 zł

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Zacisk linowy do lin okrągłych przeznaczony do połączenia dwóch lin okrągłych o większych średnicach, zwłaszcza w przypadkach wymagających dużej nośności połączenia, znamienny tym, że posiada dwie przystające do siebie połówki tulei (1), których podłużny otwór (2) w środku, o eliptycznym przekroju poprzecznym, odpowiada średnicy łączonych lin (3), a poprzez wypusty (4) po bokach, na powierzchniach składowych jednej części, dopasowane są do wycięć (5) w drugiej części, połączone od góry i od dołu poprzecznymi śrubami (6), z końcami wpuszczanymi w wybrania (7) na zewnętrznej powierzchni walcowej, utrzymującymi stan ich zaciśnienia, przy czym średnica zewnętrznej powierzchni walcowej tulei (1) odpowiada prawie długości jej tworzącej i nie przekracza trzykrotnej wielkości średnic łączonych lin (3).