PL170362B1 - Sposób wzmacniania odrzwi łuków podatnych obudowy korytarzowej - Google Patents

Abstract

Sposób wzmacniania odrzwi łuków podatnych obudowy korytarzowej, znamienny tym, że najpierw za obudową (1) wykonuje się małe wdzierki (2), najlepiej pod złączami (3) i nad środkiem łuku stropnicowego, z których następnie do środka profilu łukowych elementów odrzwia wprowadza się na cały obwód zbrojeniowe wiązki (4) podzielone elastycznymi wkładkami (5) umieszczonymi poniżej końców łuku stropnicowego, a przez wdzierki (2) do przekroju odrzwia obudowy (1) wprowadza się kolejno przewodem dopływowym masę betonową i począwszy od dołu wypełnia się go szczelnie, a przy większych deformacjach obudowy (1), dodatkowo powierzchnię zewnętrzną odrzwia pokrywa się na całym obwodzie ochronnym płaszczem (6) z siatki i natrysku betonowego, przerywanym poprzeczną szczeliną z osłoną (7) nad złączami (3).

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wzmacniania łuków obudowy korytarzowej, ulegającej stopniowej korozji i różnym zniekształceniom oraz zmniejszenie deformacji wyrobisk górniczych poddanych znacznym obciążeniom statycznym lub dynamicznym związanej z koniecznością utrzymania wyrobisk nadających się do eksploatacji zgodnie z ich przeznaczeniem. Zwłaszcza wzmożone ciśnienia niszczą pierwotną strukturę górotworu wokół wyrobisk, co prowadzi do ich zaciskania i utraty drożności. Wszystkie te czynniki zagrażające deformacjom obudowy muszą być usuwane na bieżąco poprzez prowadzenie remontu obudowy, czy przebudowę wyrobiska.

Znane dotychczas w praktyce górniczej sposoby zmniejszające deformację korytarzowych wyrobisk górniczych polegają zwykle na zagęszczeniu odrzwi obudowy, wzmacnianiu ich podciągami drewnianymi lub stalowymi zabudowanymi pod odrzwiami obudowy, a także poprzez kotwienie odrzwi obudowy do skał otaczających. Wzmocnienia te spełniają swoje zadanie tylko tam, gdzie przekrój wyrobiska może ulec zmniejszeniu, natomiast w wyrobiskach, których gabaryty muszą być zachowane zgodnie z pierwotnymi założeniami, nie spełniają stawianych wymogów.

Znane są również sposoby betonowania całej obudowy metalowej z odrzwiami o połączeniach sztywnych rzadziej podatnych, a nawet na przykład z polskiego opisu patentowego nr 138 462, znany jest sposób upodatniania tak wykonanej stalowo-betonowej obudowy górniczej. Polega on na wykonaniu na stalowych odrzwiach, z zmienną nośnością podatnych złącz, warstwy betonowej, w której pozostawia się co najmniej jedną szczelinę dylatacyjną wzdłuż wyrobiska w miejscu podatnych złącz, gdzie występują najmniejsze momenty gnące obudowy. Na odcinku przewidywanej szczeliny dylatacyjnej zakłada się elastyczne, korzystnie ukształtowane elementy opinki lub zbrojenia, albo też jednocześnie opinki i zbrojenia w ten sposób, aby w czasie zaciskania nie zmniejszały przekroju użytecznego wyrobiska. Po wykonaniu warstwy betonowej korzystnie zamienną nośność złącza, adekwatną do podpomości obudowy uzyskuje się dzięki zwiększeniu w nim siły docisku, poprzez wzrost naciągu w strzemionach lub dodatkowych strzemion. Rozwiązanie to jednak w przypadku wyrobisk korytarzowych, gdzie najczęściej spotyka się uszkodzenia lokalne metalowych odrzwi obudowy, są również kosztowne jak przebudowy wyrobiska.

W celu wyeliminowania wad i niedogodności znanych rozwiązań, występujących zwłaszcza w warunkach wzmożonych ciśnień górotworu, opracowano sposób wzmocnienia pojedynczych odrzwi obudów korytarzowych, który jest przedmiotem niniejszego wynalazku.

170 362

Zgodnie z wynalazkiem najpierw za obudową korytarzową wykonuje się małe wdzierki, najlepiej pod złączami obudowy i nad środkiem jej łuku stropnicowego, z których następnie do środka profilu łukowych elementów odrzwia wprowadza się na cały obwód wiązki zbrojeniowe, przedzielone elastycznymi wkładkami umieszczonymi poniżej końców łuku stropnicowego, a potem przez wdzierki do przekroju odrzwia obudowy wprowadza się kolejno poprzez przewód dopływowy masę betonową i począwszy od dołu wypełnia się go szczelnie, a przy większych deformacjach obudowy dodatkowo powierzchnię zewnętrzną odrzwia pokrywa się na całym obwodzie ochronnym płaszczem z siatki i natrysku betonowego przerwanego poprzeczną szczeliną z osłoną nad złączami.

Wykonanie sposobu wzmocnienia obudowy według wynalazku pozwala na uzyskanie bardziej równomiernego rozkładu obciążeń w profilu obudowy i przejmowanie przez nią większych ciśnień górotworu, przy zachowaniu swojej podatności wynikającej z możliwości zsuwania się elementów łukowych w złączach. Ponadto umożliwia użytkowanie wyrobiska zgodnie z przeznaczeniem bez konieczności dokonywania kosztownych przebudów.

Przedmiot wynalazku jest dokładniej objaśniony na podstawie przykładowego rozwiązania uwidocznionego na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój poprzeczny fragmentu wyrobiska chodnikowego, w płaszczyźnie odrzwi łukowych, wypełnionych w profilu wewnętrznym żelbetem, fig. 2 - ten sam przekrój fragmentu wyrobiska chodnikowego z odrzwiami łukowymi wypełnionymi żelbetem, wzmocnionymi z zewnątrz dodatkowo metalową siatką i natryskiem betonowym.

Wzmocnienie metalowej obudowy podatnej, złożonej z profilowych odrzwi łukowych odbywa się zgodnie z wynalazkiem w sposób następujący. Najpierw za obudową 1 wykonuje się 3-5 małych wdzierek 2, najlepiej pod złączami 3, nad środkiem łuku stropnicowego i w innych miejscach określonych lokalnymi potrzebami. Potem przez wdzierki 2 wprowadza się do środka korytkowego przekroju łuków ociosowych i łuku stropnicowego obudowy 1 wiązki zbrojeniowe

4. Są one złożone z trzech podłużnych prętów równoległych do siebie, o długości odpowiadającej właściwym łukom obudowy 1, rozmieszczonych równomiernie przy pomocy dystansowych złączek. Wiązki zbrojeniowe 4 ułożone są na całym obwodzie odrzwi łukowych, przedzielone elastycznymi wkładkami 5, umieszczonymi poniżej końców łuku stropnicowego. Następnie poprzez wdzierki do przekroju korytkowego odrzwi obudowy 1 wprowadza się kolejno, elastyczny przewód zakończony wypływową dyszą i począwszy od łuków ociosowych, a ukończywszy na łuku stropnicowym wypełnia się go masą betonową. Elastyczny przewód jest połączony z urządzeniem do wykonywania i pneumatycznego transportu masy betonowej, złożonej z cementu, drobnoziarnistego piasku kwarcowego, wody oraz dodatków skracających czas wiązania, przyspieszających twardnięcie i uszczelniających po związaniu.

Przy większych deformacjach obudowy 1 powstałych w wyniku dużych obciążeń, lub jej gorszego stanu technicznego, powierzchnię zewnętrzną odrzwi dodatkowo pokrywa się na całym obwodzie ochronnym płaszczem 6 przerwanym poprzeczną szczeliną nad złączami 3 osłoniętą gumową osłoną 7. Płaszcz wykonuje się z krótkich odcinków korytkowo wyprofilowanych siatek, powiązanych ze sobą i z obudową 1 drutem. Całość natryskuje się w znany sposób masą betonową.

Po wzmocnieniu żelbetem odrzwi obudowy 1 zalewa się betonem również wdzierki 2, wraz z ubytkami opinki 8 i wykładki 9.

Dla uzyskania lepszej przyczepności masy betonowej z obudową 1 i otrzymaniu solidniejszego z nią powiązania, oczyszcza się powierzchnię z zanieczyszczeń i korozji.

iię.2

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Sposób wzmacniania odrzwi łuków podatnych obudowy korytarzowej, znamienny tym, że najpierw za obudową (1) wykonuje się małe wdzierki (2), najlepiej pod złączami (3) i nad środkiem łuku stropnicowego, z których następnie do środka profilu łukowych elementów odrzwia wprowadza się na cały obwód zbrojeniowe wiązki (4) podzielone elastycznymi wkładkami (5) umieszczonymi poniżej końców łuku stropnicowego, a przez wdzierki (2) do przekroju odrzwia obudowy (1) wprowadza się kolejno przewodem dopływowym masę betonową i począwszy od dołu wypełnia się go szczelnie, a przy większych deformacjach obudowy (1), dodatkowo powierzchnię zewnętrzną odrzwia pokrywa się na całym obwodzie ochronnym płaszczem (6) z siatki i natrysku betonowego, przerywanym poprzeczną szczeliną z osłoną (7) nad złączami (3).