PL170181B1 - Zespół tnący maszyny rolniczej - Google Patents

Abstract

Zespół tnący maszyny rolniczej, w którym noże są usytuowane pomiędzy elementami przeciwtnącymi, znamienny tym, że elementy przeciwtnące mają postać zespolonych kół (6) pomiędzy którymi są zamocowane nieruchomo noże (2), przy czym krawędź tnąca każdego noża (2) znajduje się na styku pary obracających się przeciwbieżnie kół (6) tworzących przytrzymujący segment (10).

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół tnący maszyny rolniczej, przeznaczony do zbioru roślin zbożowych, zwłaszcza w technice wysokiego cięcia.

Znane są zespoły tnące do zbioru zbóż w postaci listew nożowych wykonujących ruch posuwisto-zwrotny względem przytrzymujących źdźbła nieruchomych palców, stanowiących jednocześnie elementy przeciwtnące. Znane są też, na przykład z polskiego opisu patentowego nr 138 678, zespoły tnące, w których noże osadzone są na obwodzie wirujących tarcz, a przeciwtnące palce są przymocowane do nieruchomych elementów w przedniej części zespołu. W tych znanych rozwiązaniach, na skutek ruchu noża, występuje tarcie ślizgowe, które zwiększa opory ruchu elementów roboczych, a tym samym energochłonność całego zespołu tnącego. W technice wysokiego cięcia zbóż, polegającej na oddzieleniu kłosa od źdźbła bezpośrednio na pniu, dla bezawaryjnej pracy zespołów tnących istotne znaczenie mają odpowiednie: nagięcie roślin i ich usztywnienie w momencie cięcia.

Celem wynalazku jest skonstruowanie zespołu tnącego zapewniającego bezawaryjne cięcie roślin zbożowych na wysokości powyżej 150 mm i eliminującego niekorzystne zjawisko tarcia ślizgowego między elementami roboczymi.

Zgodnie z wynalazkiem noże są zamocowane nieruchomo pomiędzy zespolonymi kołami stanowiącymi elementy przeciwtnące zespołu. Dwa usytuowane obok siebie, wzajemnie styczne i obracające się przeciwbieżnie, zespolone koła tworzą segment przytrzymujący zespołu. Krawędź tnąca każdego noża znajduje się na styku pary kół tworzących wspomniany segment. Każde dwa zespolone koła sąsiadujących segmentów są połączone łącznikami o regulowanej długości. Korzystnie jest, gdy zespolone koła są zaopatrzone w obręcze wykonane z podatnego materiału. Dla prawidłowego działania zespołu w konkretnych warunkach polowych istotne znaczenie ma średnica kół zespolonych, tworzących segment przytrzymujący i stanowiących jednocześnie element przeciwtnący zespołu. Średnica kół wyznacza bowiem odległość pomiędzy sąsiednimi nożami zespołu, która to odległość warunkuje wysokość cięcia. Dla cięcia wysokiego optymalna odległość kół wynosi od 300 do 400 mm, gdyż przy tej odległości możliwe jest cięcie roślin na wysokości 150 mm i wyżej, z zachowaniem w momencie odcinania roślin nagięcia zapewniającego bezawaryjną pracę zespołu.

Konstrukcja zespołu według wynalazku, na skutek unieruchomienia noży tnących, zapewnia cięcie roślin z całkowitym wyeliminowaniem oporów ruchu pochodzących od tarcia ślizgowego. Pozwala to zmniejszyć wydatnie nakłady energetyczne na cięcie. Przyjęte w konstrukcji rozwiązania wpływają korzystnie na wzrost prędkości cięcia i możliwość podwyższenia prędkości jazdy co w konsekwencji istotnie zwiększa wydajność zespołu. Połączenie kół zespolonych łącznikami o regulowanej długości zapewnia usztywnienie konstrukcji i możliwość docisku kół

170 181 w segmencie w zależności od rodzaju zbieranych roślin. Zaopatrzenie kół zespolonych w obręcze z podatnego materiału zwiększa długość odcinka styku współpracujących kół a tym samym zapewnia prawidłowe przytrzymanie roślin w momencie ich odcinania.

Zespół tnący według wynalazku jest przeznaczony szczególnie do zbioru roślin zbożowych w technice wysokiego cięcia, ale może być równie skutecznie używany do cięcia innych roślin źdźbłowych a także do cięcia niskiego. W tym ostatnim zastosowaniu konieczne jest wyposażenie zespołu tnącego w koła zespolone o mniejszych średnicach i zachowanie mniejszej odległości pomiędzy nożami.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zespół tnący w widoku z góry, fig. 2 - schemat pojedynczego segmentu przytrzymującego a fig. 3 - zasadę działania segmentu.

Zespół tnący maszyny rolniczej ma zamocowane do przedniej części ramy 1, wykonanej z kształtowników stalowych, pokrytej blachą, nieruchomo noże 2. Od góry i od dołu do ramy 1 zamocowane są ponadto stalowe ramiona 3, w których, poprzez łożyska toczne 4, są osadzone osie 5. Na osie 5 są nasadzone sztywno elementy przeciwtnące, które stanowią zespolone koła 6, będące w odstępie a i zaopatrzone na obwodzie w gumowe obręcze 7. Pomiędzy kołami 6 są usytuowane noże 2, przy czym krawędź tnąca każdego noża znajduje się na styku pary obracających się przeciwbieżnie kół 6 tworzących segment przytrzymujący 10 zespołu, wydzielony na rysunku linią przerywaną. Na osi 5 zamocowane jest ponadto pasowe koło 8, które poprzez pas klinowy otrzymuje napęd od zespołu napędowego 9. Dość segmentów 10 na ramie 1 jest uzależniona od szerokości roboczej cięcia a odległość pomiędzy sąsiednimi segmentami od zakładanej wysokości cięcia. Do ramion 3 zamocowane są także trwale łączniki 11 o regulowanej długości, łączące każde dwa zespolone koła 6 sąsiadujących segmentów 10. W miarę przesuwania się maszyny rolniczej po polu źdźbła są kierunkowane przez nie pokazane na rysunku rozdzielacze łanów na przytrzymujące segmenty 10 i są wciągane pomiędzy obracające się przeciwbieżnie koła 6. W momencie największego styku kół 6, a więc najlepszego przytrzymania źdźbeł i najkorzystniejszego kąta ich nagięcia, źdźbła są odcinane na żądanej wysokości krawędzią tnącą 2 i transportowane dalej jednym ze znanych sposobów.

170 181

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół tnący maszyny rolniczej, w którym noże są usytuowane pomiędzy elementami przeciwtnącymi, znamienny tym, że elementy przeciwtnące mają postać zespolonych kół (6) pomiędzy którymi są zamocowane nieruchomo noże (2), przy czym krawędź tnąca każdego noża (2) znajduje się na styku pary obracających się przeciwbieżnie kół (6) tworzących przytrzymujący segment (10).
2. 2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że każde dwa zespolone koła (6) sąsiadujących segmentów (10) są połączone łącznikami (11) o regulowanej długości.
3. 3. Zespół według zastrz. 1, lub 2, znamienny tym, że zespolone koła (6) są zaopatrzone w podatne obręcze (7).